Tweak37 zei:
Wat voor masters moeten ze bij psychologie of economie dan uitdelen? Waarom zijn er eigenlijk maar twee titels, terwijl traditioneel toch minstens sprake is van drie gebieden.
Die bedenking had ik ook gemaakt (maar nog niet uitgesproken), het beste zou zijn als er een derde titel zou worden gebruikt MSS, Master of Social Studies. Maar ja, we nemen het Anglosaksische model over waarin je grofweg twee titels hebt (met uitzondering van rechten en geneeskunde).
Beter was geweest als we helemaal niet die Anglosaksische titels hadden overgenomen.
Bovendien is het nogal arrogant om de "science" titel te claimen. Terwijl ik toch dacht dat op alle vakgebieden aan universiteiten hoogstaand wetenschappelijk onderzoek wordt gevoerd (uitgezonderd mss de faculteiten theologie en wijsbegeerte, waar het onderwerp is van discussie
).
De Anglosaksische definitie van science verschilt van die van ons zoals jij weet, aangezien wij de Anglosaksische titels overnemen is het logisch om ook de daar dominante definitie van science, die immers in die titel te zit, te respecteren.
In de U.S.A. verstaan ze onder science alles wat exact is. Diezelfde definitie gebruiken de twee grote Vlaamse universiteiten overigens ook, kijk maar welke opleidingen bij de faculteiten wetenschappen staan gerangschikt.
Wat je verder ook vindt van de gammaopleidingen, ze zijn lang niet zo exact als de bètaopleidingen. Dat is onbetwistbaar.
Als men dan toch gelijkvormigheid wilt met de VS, dat men dan om te beginnen het onderscheid tussen undergraduate en postgraduate studies invoert. Zolang dat niet gebeurt zal een Master of wat dan ook toch nooit hetzelfde zijn. Niet dat dat zo erg is, want in internationale situaties heb je dat in twee seconden uitgelegd.
Wat bedoel je hiermee? Dat de universitaire bacheloropleidingen een qualificatie voor de arbeidsmarkt moeten opleveren. Dat gaat ten koste van het academische niveau, iets wat de afgelopen jaren reeds is gebleken.
Je moet immers een deel van je fundament opofferen (bij exacte studies wiskunde en basiswetenschappen) om vroeg te kunnen specialiseren (wat vereist is voor die arbeidsqualificatie) en die basis haal je later niet meer in tenzij je dat zelfstandig doet.
Maar zoiets moet niet bevestigd worden door een titel, er moet juist tegen opgetreden worden (door het niveau op te krikken, door de masteropleidingen te hervormen, numerus clausus instellen, etc.).
Je schetst hier zelf al het probleem. Indien je het niveau wil opkrikken dan is de consequentie automatisch dat een geringer aantal studenten dit niveau aankan. Daarom pleit jij ook, net als ik, voor een numerus clausus. Wij gaan ervan uit dat dat de opleidingen motiveert om het niveau op te krikken aangezien de dan toegelaten studenten dat hogere niveau aankunnen.
Probleem: de overheid kiest er bewust voor om te streven naar een hoger aantal ´hoogopgeleiden` vanuit de misplaatste gedachte dat dit in relevante mate mogelijk is zonder het niveau te verlagen. In Nederland is er zelfs openlijk uitgesproken dat 50% minimaal een HBO-diploma moet hebben (tegenwoordig reeds +40%). Needless to say, dat HBO-niveau van nu is identiek aan het MBO-niveau van twintig jaar geleden. Deze ambitie van de Nederlandse overheid is misplaatst aangezien ze die MBO-opleidingen ook mee hadden moeten tellen bij de internationale vergelijking (community college). In België zie je een soortgelijke ontwikkeling. Ook hier roept de overheid dat zij meer hogeropgeleiden wil.
Er is nu eenmaal altijd een schaarste aan talenten in de samenleving en de mens is vandaag de dag in aanleg niet intelligenter dan vijftig jaar geleden, zo snel gaat de evolutie niet.
Imho zou het beter zijn als de verhouding omgekeerd was (aan middelmatige historici heb je niets, aan middelmatige ingenieurs des te meer).
Misschien heb je daar wel gelijk in. Laten we in ieder geval eens beginnen met quota in te voeren voor die studierichtingen die momenteel zonder enige twijfel veel te veel studenten aantrekken en dat geld investeren in onderwijs en onderzoek voor andere studierichtingen. Verder moet er natuurlijk rekening mee worden gehouden dat je voor het ene onderzoek veel meer geld nodig hebt dan voor het andere onderzoek en hiermee overeenkomstig het budget verdelen.
Maar nogmaals: wat maakt dat uit? Ik weet dat ingenieurs gesteld zijn op hun titel, en er is niets mis met verlangen naar erkenning. Maar uiteindelijk is het niet zo'n betekenisvol element (ik vermoed dat je diploma burgerlijk ingenieur, het geld dat je verdient door een ingenieursjob uit te voeren, de erkenning die je krijgt door die job goed uit te voeren,... veeel belangrijker is dan dat titeltje). En verder is die titel totaal niet van belang. Bioingenieurs krijgen ook de ir. titel? Erger nog, informatici krijgen ook de ir.titel? Een deuk in je ego, misschien, maar verder is er geen enkel concreet gevolg.
Zoals ik hierboven meerdere keren aangaf vind ik die titel ook niet zo belangrijk, wel vind ik het bedenkelijk dat de overheden ervoor hebben gekozen om heel dat systeem van titels te wijzigen vanuit de illusie dat die titels ook maar iets zouden zeggen en ook maar enigszins internationaal vergelijkbaar zouden zijn. Hell, in de U.S.A. en Engeland zelf is er al een hemelsbreed niveauverschil tussen twee onderwijsinstellingen die dezelfde titel geven, variërend van lager dan hogeschoolniveau tot universitair +. Alsof het voor de Engelsen en de Americanen moeilijk was om te weten wat de diverse internationale titeltjes inhielden. Alsof dat dat de oorzaak was van een beperkte mobiliteit over de grenzen heen.
