Het ligt er toch vingerdik op dat zarathustra advocaat van de duivel speelt...
Faun zei:
Een strafwetboek lezen gaat nog, maar alsof fiscale wetgeving zo gemakkelijk leesbaar is.
Na jaren zelfstudie zal dat wel lukken neem ik aan. Jij vergelijkt een advocaat met iemand die totaal geen kennis heeft van de materie, dat is geen eerlijke vergelijking.
Jan met de pet moet dan ook geen beroep doen op een economist, bedrijven wel. Daar zit nu net het verschil, bedrijven kunnen zelf wel het onderscheid maken of een economist goed genoeg is voor hun bedrijf. Een gewone burger moet zeker zijn dat gelijk welke advocaat aan een bepaalde standaard voldoet want hij kan het zelf niet testen.
Vergelijk dan met een jurist die bij het bedrijf gaat werken. Je kan op deze manier toch moeilijk correcte conclusies trekken?
Zowel de jurist als de econoom kunnen het bedrijf hopen geld kosten. Waarom zou je beide dan niet beschermen? Een ingenieur bijvoorbeeld heeft ook niet direct iets te zoeken bij een privépersoon en toch is dit een beschermd beroep, dus contact met privépersonen kan al geen bepalend criterium zijn.
Renegadexxripxx zei:
Waarom? bij diplomainflatie is dat papiertje al lang geen teken van kwaliteit meer. Wat vroeger de reden was waarom werkgevers iemand met een diploma wensten.
Kunnen we het niet houden op een bepaald kennisniveau? Dat maakt discussiëren iets gemakkelijker, kwaliteit is vrij abstract waardoor ik denk dat we naast elkaar zullen praten. Tenzij je kwaliteit wenst te definiëren, dan wil ik daar ook gerust over discussiëren.
De wereld is heel wat complexer dan vroeger en men moet ook over veel meer kennis beschikken dan vroeger. Dit kan allemaal op het werk worden aangeleerd, maar het gaat heel wat sneller indien men al over de nodige kennis beschikt om specifieke bedrijfskennis gemakkelijk(er) op te pikken. Als andere landen wel investeren in hun beste mensen en ze vooruit helpen, dan moeten wij daarin meegaan als we concurrentieel willen blijven. Ongeacht of dit leidt tot diplomainflatie. Het is niet omdat een diploma relatief gezien minder waard zou zijn dan vroeger dat het daarom overbodig zou zijn om hierin te investeren. Je kijkt hierbij enkel naar de waarde voor jou als invididu, terwijl het net gaat over de waarde die al die diploma's tezamen hebben op nationaal vlak.
En in een geglobaliseerde wereld kijkt men eerder naar de ervaringen en de resultaten dan een papiertje. Of er moet echt een kwaliteitslabel aan dat papiertje hangen.
Als je kunt kiezen tussen iemand met diploma en bedrijfservaring of iemand zonder diploma maar met bedrijfservaring, wie ga je kiezen?
