Benjamin zei:
Communisten willen het in extremere mate dan socialisten.
Nee hoor beide willen een herverdeling van de rijkdom, communisten door iedereen gelijk te laten verdienen (oa) socialisten door te herverdelen via de staat.
Schaarste (in deze context) en de mate waarin iemand bijdraagt aan de samenleving overlappen elkaar vaak goed. Wanneer minder mensen in staat zijn of bereid zijn iets te doen dan is er automatisch ook meer schaarste.
Natuurlijk zijn er nog wat mechanismen die er voor zorgen dat deze overlapping niet 100% is (vakbonden, algemeen heersende perceptie van een samenleving die niet overeenkomt met de realiteit van de samenleving of gewoon gladde jongens die misbruik maken van de zwaktes van andere mensen zoals de Scheringa's van deze wereld enz.) maar in het algemeen is er een goed verband.
Onregelmatig werken: hogere verloning
Hogere opleiding die vereist is: hogere verloning
Meer verantwoordelijkheid vereist: hogere verloning
enz.
Echter veelal heeft dit NIKS te maken met bijdragen aan de maatschappij.
Draagt K3 meer bij dan pakweg een leraar? Tom bonen vs een vuinisman? ,...
Die 2 staan los van elkaar. De overheid corrigeert dit wel ten dele maar het is vooral vraag en aanbod en niet bijdrage die dit bepaald.
Omdat zo iemand ZELF dat geld verdient en struikrovertje staat meer dan wat noodzakelijk is geld van hem afpakt. Omdat er in België nog vaak dat ouderwetse anciënniteits-systeem wordt gehanteerd waarbij incompetente veertigers een veel hoger salaris krijgen dan competente twintigers.
Wat klaag je nu aan? het bruto loon dat te laag is of het netto?
De staat struikrover? In belgie betalen we veel en krijgen we veel terug .
Ancieniteit? Is het bedrijf zelf en heeft zijn plaats als beloning voor jaren trouwe dienst. Komt trouwens minder en minder voor.
Alleen al met het schrappen van 2/3de van alle ambtenaar-jobs in België (3 keer zo veel ambtenaren als in Nederland) kan een enorme winst worden behaald.
Onzin beide hebben tegen het miljoen, beste dus is 50% extra niet 3 keer.
Nederland valt niet uit de toon met aantal ambtenaren - Binnenland - de Volkskrant
Een op drie Belgen is ambtenaar
En dit is ten dele te verklaren door de staatsstructuur.
De meeste noordelijke europese landen hebben trouwens in % tov bevolking nog meer ambtenaren.
Dus ja je kan daarin snoeien, maar nee delen door 3 is te belachelijk voor woorden.
Door mensen niet zo belachelijk vroeg met pensioen te laten gaan (eenzijdige 'solidariteit': van de jongeren naar de ouderen) kan er enorm veel bespaard worden. Door efficiënter te werken in de gezondheidszorg kan er veel bespaard worden (al die verkoudheids- en griepbriefjes van de huisarts bijvoorbeeld omdat het wetttelijk verplicht is om die te regelen wanneer je door ziekte niet kan werken. Iemand kan niet werken maar wel naar de huisarts toe...

).
Ik zou graag nog veel meer voorbeelden noemen maar om niet nog verder offtopic te gaan laat ik het hier nu even bij.
Brugpensioen ontmoedigd men al jaren, gezondheidszorg kan men idd besparen echter niet op ziektebriefjes (die trouwens door de prive zelf gevraagd worden niet de overheid)
Men kan natuurlijk besparen maar niet zoveel dat dit een enorm verschil gaat geven netto tov bruto. Mensen moeten dus eens nadenken voor zestuderen en zich afvragen wat ze met bepaalde diploma's gaan doen.
Ach kom, er zijn toch meer dan voldoende mogelijkheden om via specialisatiejaren en tweedekansonderwijs je eigen prima te scholen, voorbereidende op hogere studies en vaak is het nog gratis ook. Je moet het natuurlijk wel willen!
Het enige pijnlijk punt van het Vlaamse onderwijs is dat de studiebeurzen ontoereikend zijn voor kinderen uit lagere sociaal economische milieus wat op zichzelf verdacht is gezien de torenhoge belastingen die hier betaald worden.
Anderzijds kost onderwijs bijna niets voor hen dus in combinatie met een parttime baan zijn er voldoende mogelijkheden.
Nee hoor, financiering is meestal niet het probleem. Steun/hulp thuis, niet de weg vinden naar de juist instanties, scholen onaangepast,culturele verschillen,... een hele reeks aan problemen die niks te maken hebben met niet willen.