Archief - Wat is uw brutoloon? (Deel III)

Cycloon zei:

Ik vind het allemaal nogal zwaar overrated. Ik zou veel liever iemand aannemen omdat die bepaalde kennis heeft en niet omdat die in land x of y heeft gewerkt.

Klik om te vergroten...

Ik ben blij dat de meeste HR managers, terecht, de buitenlandse ervaring wel hoger stellen.
Wat je in het buitenland sowieso meemaakt, is dat je uit je comfortzone getrokken wordt (op alle mogelijke vlakken). En daarmee omgaan is veel belangrijker in het bedrijfsleven.
Het heeft geen zin hier specifieke voorbeelden te geven van situaties waarbij men dan wel beter zou presteren. Het is gewoon algemeen zo dat iemand die niet onder zijn kerktoren blijft (of naar Brussel pendelt) een betere inschatting kan maken van nieuwe situaties die hij niet gewoon is.

HR assistentjes en co zouden ze gewoon moeten afschaffen man. Totaal onnuttig en onrealistisch om 'als expert' met iemand een paar uur samen te zitten en hem zo in te schatten.
HR recruitment is imo een kunstmatig gecreëerde functie om wat mensen aan werk te helpen.

Om nog maar van die belachelijke testjes te zwijgen die ze in grote bedrijven gebruiken.
Ik weet nog hoe ik afstudeerde en ik op basis van wat testjes bij Dexia perfect paste om achter het loket te zitten.
Nu ben ik toch een pak beter af dan dat se

Totaal nutteloos die zever.

In before Starkk begint te schelden.

Cycloon zei:

Maarja, dat is allemaal nogal redelijk overdreven. Het komt bijna over als gebakken lucht verkopen.

- Wie zegt er dat je je niet verwant voelt met je collega's? Volgens mij voel je je met buitenlandse collega's even goed/slecht verwant als binnenlandse collega's.
- Wie zegt er dat er compleet andere werkmethodes zijn? En als die er zijn voel je je daar mss beter in en zou je mogelijks niet goed functioneren in het systeem zoals het hier wordt gebruikt?
- Totaal onbekende situaties? Het werk van een technicus blijft overal hetzelfde hoor.

Ik vind het allemaal nogal zwaar overrated. Ik zou veel liever iemand aannemen omdat die bepaalde kennis heeft en niet omdat die in land x of y heeft gewerkt.

Klik om te vergroten...

niemand zegt eht, het kan wel samen met andere factoren een grotere kans geven.

Iemand die bvb:
2 jaar bij KBC (kantoor)
4 jaar bij een NGO-microkrediet (lokale manager)
2 jaar bij KBC (kaderlid)
gewerkt heeft, komt bij mij véél beter over dan iemand die 8 jaar bij KBC zich heeft opgewerkt tot kaderlid.

En dat het werk van een technicus overal hetzelfde blijft, zou ik ten stelligste durven betwisten. Als je dezelfde middelen tot je beschikking krijgt, ja. Maar dat is zeker niet altijd zo.
En tuurlijk kan je je verwant voelen met je collega's en is de kans groot dat je beter verwant voelt met Belgische collega's dan met buitenlandse. Maar je hebt je meer dan waarschijnlijk wél leren aanpassen.
En tuurlijk zijn er niet noodzakelijk andere werkmethodes, maar de kans is groot dat er wel zo zijn.
Die zaken kan je dan allemaal vragen in een interview. Maar het is alvast een extra troef die je als werknemer kan uitspelen of als werkgever kan naar vragen. Een zekerheid dat je slimmer/beter terugkomt is het natuurlijk niet.

bulbanos zei:

Ik ben blij dat de meeste HR managers, terecht, de buitenlandse ervaring wel hoger stellen.
Wat je in het buitenland sowieso meemaakt, is dat je uit je comfortzone getrokken wordt (op alle mogelijke vlakken). En daarmee omgaan is veel belangrijker in het bedrijfsleven.
Het heeft geen zin hier specifieke voorbeelden te geven van situaties waarbij men dan wel beter zou presteren. Het is gewoon algemeen zo dat iemand die niet onder zijn kerktoren blijft (of naar Brussel pendelt) een betere inschatting kan maken van nieuwe situaties die hij niet gewoon is.

Klik om te vergroten...

beter gezegd dan ik zelf kan

"Uit je comfortzone getrokken worden". Veel bedrijven zorgen dat je ergens een appartementje hebt om in te leven. Vaak zorgen ze ook wel dat je gebruik kan maken van diensten om bv. je kledij naar toe te brengen. Eten wordt door sommigen ook voorzien. Iemand die in een amerikaanse grootstad gaat werken zal het écht niet oncomfortabel hebben. De meeste mensen gaan zelf op reis om het net wel comfortabel te hebben.

De enige ervaring die je als voordeel kan zien is bv. een groots project gaan uitvoeren in ontwikkelingslanden waar de mogelijkheden beperkt zijn en waar je met zeer creatieve oplossingen moet komen. Maar hoeveel jobs zijn er zo? Dat is een kleine minderheid.

comfortzone is niet enkel de westerse luxe, maar ook de vrienden, familie, gebruikelijke uitgaansplaatsjes, favoriete "ik wil even weg van de wereld zijn"-uitzicht, tv-zenders, ...

maw: de opeenstapeling van redenen waarom mensen niet zomaar verhuizen van Brussel naar Los Angeles, zelfs al heb je daar alle luxe die je maar wil.

Lol @ comfortzone hierboven (cycloon)

Comfortzone heeft niets met luxe te maken maar waar jij je als persoon op je gemak voelt.
In mijn geval is dat bv dat ik niet graag telefoneer, laat staan waar andere mensen mij horen en zeker als het in een andere taal zou zijn.

Nochtans is dat op sommige werkplekken iets waar je niet onderuit kan. Daar word je dus uit je comfortzone gedwongen en op den duur voel je je ook daar comfortabel mee. Dus je presteert beter op die gebieden dan je oorspronkelijk deed.

Het kan voor sommigen al uit de comfortzone zijn om te moeten vragen om bv ergens een login van te krijgen. Maar zonder login kunt ge niet in de applicatie dus moet ge uit uw comfortzone en een vreemde aanspreken.
Zeker als dieje mens nog in een andere afdeling zit en ge niet weet hoe die eruit ziet. Dan moogt ge op zoek gaan

Klinkt vanzelfsprekend maar voor sommigen is het dat niet.

Het is dan wel duidelijk dat ge in het buitenland waar ge niks kent van uw collega's en omgeving, ge uit uw comforzone gedwongen wordt.
Dus op dat vlak is het zeker een verrijking.

Stimpy zei:

Lol @ comfortzone hierboven (cycloon)

Comfortzone heeft niets met luxe te maken maar waar jij je als persoon op je gemak voelt.

Klik om te vergroten...

Volgens mij heb ik mij niet goed verwoord. Het ging erom dat bedrijven zoveel mogelijk hun best doen om hun werknemer in een omgeving te plaatsen die zo goed mogelijk overeenkomt met wat ze gewoon zijn. Ik heb nergens over luxe gepraat, enkel over het feit dat veel bedrijven hun werknemers zodanig sterk ondersteunen dat een verplaatsing naar het buitenland vaak geen (of minimale) aanpassing vraagt. Eigen initiatief om bepaalde zaken te doen (zoals je kledij wassen of eten maken) is soms zelf al niet meer nodig. Daar doelde ik op.

Stimpy zei:

Het is dan wel duidelijk dat ge in het buitenland waar ge niks kent van uw collega's en omgeving, ge uit uw comforzone gedwongen wordt.
Dus op dat vlak is het zeker een verrijking.

Klik om te vergroten...

Als je beslist om er alleen op uit te trekken zal je inderdaad niemand kennen. Maar als je binnen een nieuw bedrijf begint ken je daar ook niemand hoor. Dus in dat opzicht is er weinig anders. Als je dan nog eens met een groep collega's naar het buitenland trekt dan kom je al helemaal niet in die situatie terecht.

En leren bellen of personen aanspreken kan je hier ook leren hoor.

Cycloon zei:

Volgens mij heb ik mij niet goed verwoord. Het ging erom dat bedrijven zoveel mogelijk hun best doen om hun werknemer in een omgeving te plaatsen die zo goed mogelijk overeenkomt met wat ze gewoon zijn. Ik heb nergens over luxe gepraat, enkel over het feit dat veel bedrijven hun werknemers zodanig sterk ondersteunen dat een verplaatsing naar het buitenland vaak geen (of minimale) aanpassing vraagt. Eigen initiatief om bepaalde zaken te doen (zoals je kledij wassen of eten maken) is soms zelf al niet meer nodig. Daar doelde ik op.

Klik om te vergroten...

Awel ja da's toch luxe heeft niets met comfortzone te maken. Aanpassing is altijd wel nodig als ge naar het buitenland gaat hoor. Alles is nu eenmaal anders.
Of ge dan na uw werk naar uw appartementje kunt heeft daar eigenlijk niets mee te maken.

Als je beslist om er alleen op uit te trekken zal je inderdaad niemand kennen. Maar als je binnen een nieuw bedrijf begint ken je daar ook niemand hoor. Dus in dat opzicht is er weinig anders. Als je dan nog eens met een groep collega's naar het buitenland trekt dan kom je al helemaal niet in die situatie terecht.

En leren bellen of personen aanspreken kan je hier ook leren hoor.

Klik om te vergroten...

Ja maar in het algemeen word je in het buitenland toch net iets meer voor de leeuwen geworpen dan hier denk ik hoor.

Het is toch anders om een paar weken/maanden echt in het buitenland te wonen veronderstel ik. Allé ikzelf zou toch minder moeite hebben met van werkgever te veranderen dan echt naar een ander land verkassen voor een periode
Dus in die zin toont ge aan dat u dat niet afschrikt.

Cycloon zei:

Maarja, dat is allemaal nogal redelijk overdreven. Het komt bijna over als gebakken lucht verkopen.

- Wie zegt er dat je je niet verwant voelt met je collega's? Volgens mij voel je je met buitenlandse collega's even goed/slecht verwant als binnenlandse collega's.
- Wie zegt er dat er compleet andere werkmethodes zijn? En als die er zijn voel je je daar mss beter in en zou je mogelijks niet goed functioneren in het systeem zoals het hier wordt gebruikt?
- Totaal onbekende situaties? Het werk van een technicus blijft overal hetzelfde hoor.

Ik vind het allemaal nogal zwaar overrated. Ik zou veel liever iemand aannemen omdat die bepaalde kennis heeft en niet omdat die in land x of y heeft gewerkt.

Klik om te vergroten...

Kijk ik spreek uit ervaring... dus kan het wel wat inschatten wat het inhoudt.

Echt overrated is het toch niet hoor...

1. Als je in het buitenland gaat werken is het bijna altijd in een multiculturele omgeving. Voor fabrieksjobs ga je niet naar het buitenland hé... En daar recruiten ze je ook niet voor, daar zijn altijd wel autochtonen genoeg voor. In mijn geval was het een call center omgeving => bedienden gans Europa, dus letterlijk tientallen verschillende nationaliteiten door elkaar.

2. OK, een call center job in België is technisch qua inhoud identiek aan deze in het buitenland. Maar als je 2 sollicitanten voor zo'n functie in België neemt en de ene heeft buitenlandse call center ervaring en de andere in België zelf, dan vertelt die buitenlandse ervaring met alle niet-technische componenten die ik eerder heb opgelijst heel zwaar door.

Persoonlijk voor mezelf kan ik alleen maar zeggen dat ik zeker ben dat dat buitenlands avontuurtje in het begin van mijn carrière mij ENORM veel zelfvertrouwen, sociale capaciteiten,... heeft bijgebracht die ik nu ten volle nog steeds gebruik, 5 jaar later. Ik ben er zeker van dat die 2 jaar in het buitenland mij sociaal 5 jaar vooruit hebben gezet.

Vergelijk het met taal leren in België... na 2 jaar zal je op een bepaald niveau zitten van Frans. Iemand die echter 2 jaar in Frankrijk gaat wonen en leven moet zelfs geen les volgen en zal verder staan met zijn Frans dan die persoon die in België gebleven is en lessen gevolgd heeft.

Sociaal geeft in het buitenland gaan werken een zelfde impact. Ik spreek uit ervaring!

Hiapoe

Cycloon zei:

Daar ben ik het volledig met eens. De vraag is echter of levenservaring in veel jobs een meerwaarde heeft. Voor marketeers, communicatieverantwoordelijken, ... etc zal dat wel een meerwaarde geven. Voor een technisch ingenieur betwijfel ik dat ten sterkste.

Klik om te vergroten...

Dat zeg ik toch ook helemaal niet? Zo een dergelijke dingen doe je in uw eerste plaats voor uzelf. Wil jij later de man zijn die verhalen met hopen kan vertellen, dan raad ik dat soort dingen sterk aan. Maar een echte meerwaarde binnen de industrie, heeft het niet echt, behalve voor sommige jobs.

Stimpy zei:

Als ik nu een half jaar in het buitenland ga werken, kom ik dan zoveel slimmer of beter terug?

Klik om te vergroten...

Nee. Ge begrijpt het niet.

Gij antwoordt daar nog op

Stimpy zei:

Gij antwoordt daar nog op

Klik om te vergroten...

Ik antwoord daar nog op omdat ik echt de indruk heb dat je er echt niets van begrijpt. Dat die laaste post van u niet serieus was, was mij wel duidelijk maar afgaande op al uw vorige posts kan ik toch wel duidelijk afleiden dat je niet begrijpt wat de meerwaarde van buitenlandse projecten kan zijn.

Stimpy zei:

Awel ja da's toch luxe heeft niets met comfortzone te maken. Aanpassing is altijd wel nodig als ge naar het buitenland gaat hoor.

Klik om te vergroten...

Cycloon heeft toch wel gelijk hoor.

Want thuis doe je de was in je wasmachine in je eigen huis, kan je je plan trekken.

In een vreemde stad moet je al mensen gaan aanspreken waar je een 'wassalon' kunt vinden, als je daar dan nog nooit geweest bent ( want thuis deed je de was in je vertrouwde 'waskamertje' ) ga je vast nog vragen stellen aan andere mensen etc .. Als je iemand bent die niet rap zijn mond open doet tegen wildvreemden, wel dan ga je uit je comfortzone moeten komen ;-)

Als dan natuurlijk je werkgever voorziet in al zo'n dingen, dan 'moet' je niet uit je comfortzone komen eh ;-)

PS: ander vraagje: ik heb nog eens bij mijn nieuwe chef geinformeerd naar mijn woonwerkverkeer-vergoeding, 100km heen, 100km terug en die liet me weten dat het plafond op € 148 per maand zit. Terwijl ik zelf meer dan € 300 aan brandstofkosten ga hebben ... Ik dacht altijd dat je werkgever toch 'verplichtingen' had ivm je woon-werkafstand .. Kan me toch moeilijk inbeelden dat nu nog sta te springen om die job te doen, wetende dat ik EN 2 uur per dag onderweg ben ( situatie nu 10 minuten ) EN dat ik nog eens meer dan € 200 uit eigen zak aan brandstof mag betalen ... Zullen nog keer moeten bellen voor een 'compensatie' ofzo zeker ... *zucht*

Terra Mitica zei:

PS: ander vraagje: ik heb nog eens bij mijn nieuwe chef geinformeerd naar mijn woonwerkverkeer-vergoeding, 100km heen, 100km terug en die liet me weten dat het plafond op € 148 per maand zit. Terwijl ik zelf meer dan € 300 aan brandstofkosten ga hebben ... Ik dacht altijd dat je werkgever toch 'verplichtingen' had ivm je woon-werkafstand ..

Klik om te vergroten...

Sociaal abonnement zeker. Is idd een lachertje als je het daarmee moet doen. Helaas liggen die bedragen vast per sector dacht ik.
En op die 148 euro ga je belastingen betalen, want sociaal abonnement is slechts vrijgesteld tot ongeveer 350 euro per jaar (!!) voor inkomsten 2010. Geen idee wat voor inkomsten 2011.
Soms kan men daar iets aan doen via één of andere onkostennota.

Als je 300 euro per maand oprijdt aan brandstof én je nog eens je auto verslijt moet je een andere oplossing zoeken.

Vraag een tankkaart? Mss zelfs een auto als je echt zo ver moet...

Terra Mitica zei:

Cycloon heeft toch wel gelijk hoor.

Want thuis doe je de was in je wasmachine in je eigen huis, kan je je plan trekken.

In een vreemde stad moet je al mensen gaan aanspreken waar je een 'wassalon' kunt vinden, als je daar dan nog nooit geweest bent ( want thuis deed je de was in je vertrouwde 'waskamertje' ) ga je vast nog vragen stellen aan andere mensen etc .. Als je iemand bent die niet rap zijn mond open doet tegen wildvreemden, wel dan ga je uit je comfortzone moeten komen ;-)

Als dan natuurlijk je werkgever voorziet in al zo'n dingen, dan 'moet' je niet uit je comfortzone komen eh ;-)

Klik om te vergroten...

en hoe gaat je werkgever je stamcafé vervangen?

Terra Mitica zei:

PS: ander vraagje: ik heb nog eens bij mijn nieuwe chef geinformeerd naar mijn woonwerkverkeer-vergoeding, 100km heen, 100km terug en die liet me weten dat het plafond op € 148 per maand zit. Terwijl ik zelf meer dan € 300 aan brandstofkosten ga hebben ... Ik dacht altijd dat je werkgever toch 'verplichtingen' had ivm je woon-werkafstand .. Kan me toch moeilijk inbeelden dat nu nog sta te springen om die job te doen, wetende dat ik EN 2 uur per dag onderweg ben ( situatie nu 10 minuten ) EN dat ik nog eens meer dan € 200 uit eigen zak aan brandstof mag betalen ... Zullen nog keer moeten bellen voor een 'compensatie' ofzo zeker ... *zucht*

Klik om te vergroten...

de afstand woon-werk is iets wat je zelf bepaalt... werkgever kan er ook niet aan doen dat jij ver woont. het enige wat wettelijk geregeld is, is dat werkgever 75% van de kostprijs van een treinabonnement moet betalen als je met de trein gaat. Anders hangt het af van de sector

Terra Mitica zei:

PS: ander vraagje: ik heb nog eens bij mijn nieuwe chef geinformeerd naar mijn woonwerkverkeer-vergoeding, 100km heen, 100km terug en die liet me weten dat het plafond op € 148 per maand zit. Terwijl ik zelf meer dan € 300 aan brandstofkosten ga hebben ... Ik dacht altijd dat je werkgever toch 'verplichtingen' had ivm je woon-werkafstand .. Kan me toch moeilijk inbeelden dat nu nog sta te springen om die job te doen, wetende dat ik EN 2 uur per dag onderweg ben ( situatie nu 10 minuten ) EN dat ik nog eens meer dan € 200 uit eigen zak aan brandstof mag betalen ... Zullen nog keer moeten bellen voor een 'compensatie' ofzo zeker ... *zucht*

Klik om te vergroten...

Ik heb al een werkgever gehad die helemaal geen vergoeding betaalde voor het woon-werkverkeer. Zoals JPV zei, verplicht niemand je om elke dag zo ver te rijden. Jij bent diegene die de job al dan niet aanneemt.

Mwa, als je de forfetaire onkostenvergoeding laat vallen kan je 0.15€ per kilometer aftrekken van de belastingen. Dit is veel meer dan de forfetaire onkostenvergoeding bij die afstand.

Dagelijks woon-werkafstand was vroeger 150km per dag en bracht 4950€ per jaar in mindering op mijn belastingsbrief.
Kilometervergoeding van het werk was 111€, hetzelfde als sociaal abonement.
Dekt de kosten nog niet maar komt in de buurt.