SEGA

Ruim zestien jaar geleden speelde ik voor het eerst Persona 3 op mijn teergeliefde PS2. Een JRPG die indertijd drastisch mijn kijk zou veranderen op videogames en deels ook mijn algemene kijk op het leven. Het was een game die over zware thema's kon praten zoals leven en dood, trauma en ... je liet rondhangen met je maten in een shoppingcentrum terwijl Japanse popmelodietjes speelden in de achtergrond. Het ene moment verkende je een demonische toren van 200+ verdiepingen terwijl je met jouw stand ... pardon, persona, tegen monsters vocht. Eerder dit jaar kregen we de langverwachte remake Persona 3 Reload (P3R kortgevat). Elk grafisch aspect kreeg een serieuze moderne revisie, de gameplay mechanics verdiept, de geweldige soundtrack werd opnieuw opgenomen en de hoeveelheid gesproken dialogen werd serieus uitgebreid. Het enige wat fans zoals ik zichzelf afvroegen, was: "waar is het antwoord?" "Waar is mijn gigantische grindsessie die eindigt met een milde anticlimactische noot?" Zoals...

Hier gaan we weer jongens en meisjes, wederom een review die ik gerust in de categorie ‘vrij overbodig’ zou durven te klasseren. De angel is namelijk dat Like a Dragon: Infinite Wealth, ook evengoed Infinite bagage als secundaire titel had kunnen krijgen. Dit is het nieuwe hoofdstuk in de Yakuza-franchise nadat nieuw hoofdpersonage Ichiban Kasuga het stokje overnam van oude rot Kazuma Kiryu. De verandering van de wacht ging weliswaar gepaard met een verandering van naam en een soort soft reboot wat het verhaal betreft, alleen blijft het dus wel degelijk het zoveelste deel in de steeds verder uitdijende Yakuza-franchise.

Het voetbalseizoen is al even aan de gang, dus een kersverse Football Manager kon natuurlijk niet uitblijven. Doordat de reeks ondertussen al twintig jaar bestaat, belooft Sports Interactive dat deze editie de ultieme - natuurlijk figuurlijk, maar ook letterlijk in de zin van "laatste" - versie wordt van de voetbalsimulator in het formaat zoals we dat nu al zolang kennen. Met andere woorden, wanneer Football Manager 2025 uitgebracht wordt, mogen we ons aan iets bijzonders verwachten. Ik ben alvast heel benieuwd.

Endless Dungeon … Ontvingen we niet al ééntje met deze exacte naam van Amplitude Studios? Een strikvraag, want misschien verwarde je (net als ik) dit met hun project uit 2014, Dungeon of the Endless. Dit komische toeval terzijde; deze titel verschilt in feite met hun nieuwste aanbieding, oftewel het onderwerp van deze recensie. Hoewel Endless Dungeon hetzelfde universum deelt – welke nota bene geboren is uit de oudere Endless Space-serie – fixeert dit spel zich vooral op een varia coöperatieve ideeën. Conceptuele twists waarmee men her en der tracht op te vallen, al ware het wegens de vele teams die een third-person shooter in een dergelijk formaat schiepen. Inclusief wanneer je zo’n lijst beperkt tot exemplaren met een isometrische camera. Helldivers van Arrowhead Game Studios, Alienation van Housemarque, Synthetik van Flow Fire Games, de Alien Breed revival van Team17, enzovoort. Laat ons de recensie dus beginnen door over één centrale vraag na te denken: heeft Endless Dungeon...

Na het geweldige Sonic Frontiers van eind vorig jaar waren de verwachtingen natuurlijk hoog gespannen voor de "opvolger". Sonic Superstars brengt ons - weliswaar in een nieuw jasje - terug naar de roots. Lineair, maar oerdegelijk en razendsnel platformen tegen de klok. Uitdagende baasgevechten. Naast enkele online features, ook lokale co-op tot met vier spelers die elk een verschillend personage kunnen besturen. Wat heeft een Sonic-game nog meer nodig?!?

De eerste Etrian Odyssey verscheen in 2007 voor de Nintendo DS en toonde zichzelf succesvol in die mate dat er intussen al zeven extra titels in de reeks beschikbaar zijn, alsook twee spin-offs met Etrian Mystery Dungeon 1 en 2. De laatste spellen in de reeks verschenen natuurlijk voor de 3DS, maar de eerste drie titels waren nog Nintendo DS-klassiekers. Zij kregen onlangs een grondige make-over en werden gebundeld in de Etrian Odyssey Origins Collection.