gumball4000
Well-known member
Kort de situatie kaderen. Zelf al +-15 jaar samen met mijn partner. Zij heeft een broer, waarmee ik jaren samen mee gestudeerd heb.
Vroeger ne chille gast, maar op een gegeven moment is hij op Erasmus gegaan..en is die gigantisch anders terug gekomen. Niemand weet wat daar gebeurd is, waardoor hij zo geworden is.
Met anders: communicatief slecht, introvert,...
Na zijn studies heeft hij iemand leren kennen, die op 60-70km afstand woonde. Hierdoor is hij naar ginder verhuisd en liet hij héél weinig van zich horen. Mijn partner hoorde hem misschien 1x/2 maand..als hij dan al op berichten antwoordde.
Bij familiefeesten was hij ook vaak afwezig, waarbij één familielid hem eens duidelijk de les gespeld heeft. Uiteindelijk is de relatie tussen die schoonbroer en dat meisje gestopt door bedrog van zijn kant. Hij papte aan met een collega (die in een relatie zat). Zijn ex heeft dit dan ook breed uitgesmeerd binnen zijn familie.
De minnares had op dat moment 1 kind.
Hij bleef jarenlang aanpappen met zijn "minnares", waarbij haar partner hem meermaals bedreigd heeft. Ondanks zij een tweede kind kreeg, bleven ze maar contact zoeken met elkaar.
Lang verhaal kort. Sinds 1-2 jaar zijn ze nu officieel samen. Hij is sindsdien bij haar gaan inwonen...en terug hetzelfde patroon..hij stuurt weer amper/niks als hem iets gevraagd wordt.
Wij van onze kant (partner en ik) hebben in die jaren een bouwgrond gekocht, huis gebouwd etc.
Wanneer wij in de nieuwe woning ingetrokken zijn, heeft mijn partner hem meermaals gevraagd wanneer ze wouden langskomen.
Hij "wanneer past het voor jullie?"
Partner "stuur enkele data door en we kijken wat ons past"
Hij "ok ik laat iets weten"...en hij liet niks weten. En zo 4-5 keer.. waarbij hij dan soms 2 maand erna plots contact opzoekt over iets totaal anders..terwijl het vorig bericht onbeantwoord blijft. Zo negeerde hij haar bericht, maar had hij plots advies over iets nodig.
Nu hebben zij vorig jaar hun zwangerschap aangekondigd. Schoonouders en wij op restaurant (partner, ik, schoonbroer/zus) waarbij het precies heel onwennig aanvoelde. Zelfs de schoonvader zijn non-verbale communicatie was eentje van "gast, waar zijt gij toch mee bezig? Toch ni met dat meiske?" (Wat achteraf bevestigd werd door de schoonmoeder trouwens)
Gedurende de bekendmaking van de zwangerschap, vroeg de schoonmoeder voor wanneer de kleine uitgerekend was, waarop de schoonzus zei "februari 2025"
Schoonmoeder "oeh? En den trouw dan"
Waarbij mn partner en ik achteraf wat uit de lucht vielen "welke trouw?!"
Bleek achteraf dat ze effectief in februari 2025 zouden trouwen en de schoonouders het al maanden wisten en wij niet. Mijn partner was serieus in haar gat gebeten en heeft hem er enkele weken erna (wanneer wij het "officieel" eigenlijk nog niet wisten) mee geconfronteerd dat ze het spijtig vond dat ze als zus niet eens ingelicht werd over hun trouw. Hierbij vertelde hij "maar de uitnodiging ging ge krijgen hoor".. waar het eigenlijk totaal niet over ging..het ging over het principe..niet de uitnodiging.
Nu is de trouw voor onbepaalde duur uitgesteld door de geboorte van de kleine.
Nu is die kleine geboren. Heeft mijn partner 1-2 dagen na de geboorte gevraagd wanneer ze eens mochten langskomen... Na 2 weken 0,0 reactie (bericht ook niet gelezen..maar hij komt bijna elk uur online).
We zijn beetje verloren hoe we hierop moeten reageren? Moeten we echt blijven proberen? Of hoe zouden jullie het aanpakken? We vragen ons zelfs af waar wij iets verkeerd gedaan hebben..
We zitten nu tussen het dilemma "blijven we proberen?" Of "we sturen niks meer..fuck it als we zijn kleine dan ni zien..we hebben het hem gevraagd. En een cadeau zal em pas krijgen van zodra we iets vernomen hebben dat we mogen komen"
Vroeger ne chille gast, maar op een gegeven moment is hij op Erasmus gegaan..en is die gigantisch anders terug gekomen. Niemand weet wat daar gebeurd is, waardoor hij zo geworden is.
Met anders: communicatief slecht, introvert,...
Na zijn studies heeft hij iemand leren kennen, die op 60-70km afstand woonde. Hierdoor is hij naar ginder verhuisd en liet hij héél weinig van zich horen. Mijn partner hoorde hem misschien 1x/2 maand..als hij dan al op berichten antwoordde.
Bij familiefeesten was hij ook vaak afwezig, waarbij één familielid hem eens duidelijk de les gespeld heeft. Uiteindelijk is de relatie tussen die schoonbroer en dat meisje gestopt door bedrog van zijn kant. Hij papte aan met een collega (die in een relatie zat). Zijn ex heeft dit dan ook breed uitgesmeerd binnen zijn familie.
De minnares had op dat moment 1 kind.
Hij bleef jarenlang aanpappen met zijn "minnares", waarbij haar partner hem meermaals bedreigd heeft. Ondanks zij een tweede kind kreeg, bleven ze maar contact zoeken met elkaar.
Lang verhaal kort. Sinds 1-2 jaar zijn ze nu officieel samen. Hij is sindsdien bij haar gaan inwonen...en terug hetzelfde patroon..hij stuurt weer amper/niks als hem iets gevraagd wordt.
Wij van onze kant (partner en ik) hebben in die jaren een bouwgrond gekocht, huis gebouwd etc.
Wanneer wij in de nieuwe woning ingetrokken zijn, heeft mijn partner hem meermaals gevraagd wanneer ze wouden langskomen.
Hij "wanneer past het voor jullie?"
Partner "stuur enkele data door en we kijken wat ons past"
Hij "ok ik laat iets weten"...en hij liet niks weten. En zo 4-5 keer.. waarbij hij dan soms 2 maand erna plots contact opzoekt over iets totaal anders..terwijl het vorig bericht onbeantwoord blijft. Zo negeerde hij haar bericht, maar had hij plots advies over iets nodig.
Nu hebben zij vorig jaar hun zwangerschap aangekondigd. Schoonouders en wij op restaurant (partner, ik, schoonbroer/zus) waarbij het precies heel onwennig aanvoelde. Zelfs de schoonvader zijn non-verbale communicatie was eentje van "gast, waar zijt gij toch mee bezig? Toch ni met dat meiske?" (Wat achteraf bevestigd werd door de schoonmoeder trouwens)
Gedurende de bekendmaking van de zwangerschap, vroeg de schoonmoeder voor wanneer de kleine uitgerekend was, waarop de schoonzus zei "februari 2025"
Schoonmoeder "oeh? En den trouw dan"
Waarbij mn partner en ik achteraf wat uit de lucht vielen "welke trouw?!"
Bleek achteraf dat ze effectief in februari 2025 zouden trouwen en de schoonouders het al maanden wisten en wij niet. Mijn partner was serieus in haar gat gebeten en heeft hem er enkele weken erna (wanneer wij het "officieel" eigenlijk nog niet wisten) mee geconfronteerd dat ze het spijtig vond dat ze als zus niet eens ingelicht werd over hun trouw. Hierbij vertelde hij "maar de uitnodiging ging ge krijgen hoor".. waar het eigenlijk totaal niet over ging..het ging over het principe..niet de uitnodiging.
Nu is de trouw voor onbepaalde duur uitgesteld door de geboorte van de kleine.
Nu is die kleine geboren. Heeft mijn partner 1-2 dagen na de geboorte gevraagd wanneer ze eens mochten langskomen... Na 2 weken 0,0 reactie (bericht ook niet gelezen..maar hij komt bijna elk uur online).
We zijn beetje verloren hoe we hierop moeten reageren? Moeten we echt blijven proberen? Of hoe zouden jullie het aanpakken? We vragen ons zelfs af waar wij iets verkeerd gedaan hebben..
We zitten nu tussen het dilemma "blijven we proberen?" Of "we sturen niks meer..fuck it als we zijn kleine dan ni zien..we hebben het hem gevraagd. En een cadeau zal em pas krijgen van zodra we iets vernomen hebben dat we mogen komen"
