Band met schoonfamilie

[Sylverscythe]

Nooit gevraagd, maar in die periode is zijn grootvader overleden en kon hij niet overvliegen voor de begrafenis. Vermoedelijk heeft het daar iets mee te maken.

Hij is wel altijd het type persoon geweest dat nooit verder ging zoeken als hij iets niet wist. Ik herinner me nog dat hij gedurende zn studies iets nodig had van een studiebegeleider..en hij zei "bon..kga nooit weten wie da is..dusja foert"
Ik in Google "studiebegeleider *zijn richting*" en het was de eerste match in Google.

Maar sinds hij terug is (is al +10jr geleden) is hij iemand geworden die problemen altijd opkropt, communicatief ook vrij awkward is. En plots is die ook tegen iedereen AN beginnen praten..echt heel bizar om aan te horen en ook totaal geen idee van waar het komt. Maar buiten het overlijden van de grootvader is er naar mijn weten niks gebeurd.

En toen hij niet kon overvliegen voor die begrafenis, is er dan iets gebeurd dat hij zijn familie misschien verwijt? Ik zeg maar iets: hem dat heel hard kwalijk nemen (ik denk opnieuw terug aan hoe zijn partnerkeuze kennelijk ook niet verteerd raakt).
Het kan natuurlijk ook dat hij met zichzelf in de knoop ligt, of net omgekeerd, dat die Erasmuservaring heel bevrijdend was en hij helemaal niet terug wil naar zijn oorspronkelijke situatie waar zijn familie hem karakteriseert volgens hoe hij in het verleden was.

Mij komt heel dat gedoe persoonlijk nogal bekrompen over hoor, misschien wil die kerel gewoon zijn leven leiden weg van zijn familie zonder er ruzie over te maken. En vermits niemand hem wat concreet, op de man af vraagt, is wat berichten negeren gewoon gemakkelijk. Of misschien is het veel simpeler: minder vrijblijvend communiceren.

 

[gumball4000]

En toen hij niet kon overvliegen voor die begrafenis, is er dan iets gebeurd dat hij zijn familie misschien verwijt? Ik zeg maar iets: hem dat heel hard kwalijk nemen (ik denk opnieuw terug aan hoe zijn partnerkeuze kennelijk ook niet verteerd raakt).
Het kan natuurlijk ook dat hij met zichzelf in de knoop ligt, of net omgekeerd, dat die Erasmuservaring heel bevrijdend was en hij helemaal niet terug wil naar zijn oorspronkelijke situatie waar zijn familie hem karakteriseert volgens hoe hij in het verleden was.

Mij komt heel dat gedoe persoonlijk nogal bekrompen over hoor, misschien wil die kerel gewoon zijn leven leiden weg van zijn familie zonder er ruzie over te maken. En vermits niemand hem wat concreet, op de man af vraagt, is wat berichten negeren gewoon gemakkelijk. Of misschien is het veel simpeler: minder vrijblijvend communiceren.

Nee, als ik mij niet vergis kon hij niet overvliegen doordat er geen tickets meer waren of een staking.

Kleine update: mijn partner had het er dit weekend met haar moeder over. En per toeval kwam haar broer enkele uren later ook langs (wij waren al weg), waarop de moeder zou gezegd hebben "uw zus heeft u 2 weken geleden een bericht gestuurd met de vraag wanneer ze mocht langskomen..maar ge hebt er blijkbaar niet op geantwoord"
Hij zou gezegd hebben "oei? Nee kheb nooit een bericht gezien. Ik kijk straks eens". Intussen heeft hij nog niet geantwoord. Dus wat mij betreft, lijkt het moedwillig zo te zien.

Edit: wat betreft het gewoon letterlijk vragen. Mn partner heeft dat gedaan en er bleek volgens hem geen probleem te zijn..

 

[Hellsdinner]

Klinkt gewoon als iemand die minder nood heeft aan dat soort familie band en ook moeite heeft met structuur in zijn leven te brengen.
Ik heb een broer die ook zo is (met autisme, vermoed dat het daardoor komt, niet dat ik wil zeggen dat dat ook zo is bij jouw schoonbroer), dat is frustrerend maar dat is meestal echt niet uit slechte wil ofzo. Gewoon andere manier van handelen en denken.
Vermoed dat hij echt wel dacht " ah ja ik moet straks eens kijken of ze mij een bericht heeft gestuurd" en dan letterlijk 5 minuten later het al is vergeten.

 

[kinxton]

Oh ja, leven en laten leven éh.

Sinds ik alleen ben gaan wonen heb ik ook niet zo'n nauwe band met m'n eigen moeder & zus die op +/- 120km afstand wonen, en 2 andere zussen (6km), m'n vader en z'n laatste kroost zitten dan nog eens op 9200km afstand, en later m'n schoonfamilie al helemaal geen contact mee gezien de taalbarrière en afstand.

Ik heb dan ook geen behoefte om ze elke week, laat staan elke maand te zien of iedere week berichtjes te sturen... Als we mekaar zien dan is het meteen goed, komen we allen samen en is 't voor een verjaardag of feestdag waarbij vaak de mama alles organiseerd, meestal een diner bij haar thuis, maar evengoed ook eens op restaurant.

M'n vriendin is ook zo, hoewel ze natuurlijk graag haar ouders eens gaat bezoeken, al is dat maar om de 4-5-6 maand vanwege de 1000+km afstand.

Daarnaast iets gelijkaardig meegemaakt met een lange vriendschap. Sinds m'n beste vriend in een relatie gestapt is, is het enorm bergaf gegaan met communicatie, het was voordien al geen plezier maar we zagen mekaar ten minste wel af en toe eens om de 4-5-6 maand ofzo, maar blijkbaar was ik enkel nog maar goed om m'n portefeuille te openen voor donaties voor z'n trouw waar ik uitgenodigd was en nadien 2 geboortekaartjes. M'n adres voor de uitnodiging trouw en gebroortekaartjes kende hij natuurlijk wel, maar eens bellen of afspreken was al teveel. Ik heb dan ook alle contact verbroken, als het zo eenzijdig kan zijn als het maar is, dan ga ik er ook geen moeite meer in steken en gene rotte eurocent doneren. 'k Geef het dan nog liever aan eens uit te gaan eten, een goed doel, of een clochard op straat, dan aan zulke personen die alle moeite vermijden.

Een andere vriend doet ook zo, ieder jaar krijg ik dan wel eens een berichtje, met de vraag om eens af te spreken, maar als ik dan antwoord en enkele data voorstel krijg ik nooit geen antwoord terug... Go figure...

 

[gumball4000]

Zelf hebben we war moeite met dergelijk gedrag (mensen die nooit moeite doen), omdat onze vriendenkring mega beperkt is. Wij kunnen samen onze vrienden op 1 hand tellen. En als er dan eentje wegvalt, suckt het. Ook gewoon omdat we niet in een omgeving zitten waar we makkelijk vrienden maken.
En als er dan nog iemand van da familie zo gaat doen . Maar ik respecteer het dan ook wel, maar zeg dan gwn letterlijk dat ge liever geen contact wil.

Nu stelde mn partner, 3 weken na de geboorte, openlijk de vraag of ze wel iets zou moeten kopen voor die kleine als een bericht sturen zelfs te moeilijk is voor hem. (We hebben nog geen geboortekaartje ontvangen voor alle duidelijkheid). Ik probeer er openlijk zo neutraal mogelijk over te zijn, maar ik kook vanbinnen als ik bepaalde gedragingen zie.

 

[Leclerc]

@kinxton waarom denk je onmiddelijk dat je die kaartjes alleen maar krijgt om achter uw geld te zitten?
Ik begrijp uw frustratie maar misschien stuurt die ondanks alles toch nog gewoon een kaartje omdat je zijn vriend bent en hij oprecht blij zou zijn om je op zijn trouw te hebben en dat hij u op de hoogte wil brengen van geboorte van zijn kinderen? En dat hij u geld helemaal niet nodig heeft?

Edit : maar ja, het is hier natuurlijk BG en alles wordt uiteindelijk wel weer herleid naar geld (zie bijkomend ook nog laatste reactie van gumball)

 

[Appelflap1989]

@kinxton waarom denk je onmiddelijk dat je die kaartjes alleen maar krijgt om achter uw geld te zitten?
Ik begrijp uw frustratie maar misschien stuurt die ondanks alles toch nog gewoon een kaartje omdat je zijn vriend bent en hij oprecht blij zou zijn om je op zijn trouw te hebben en dat hij u op de hoogte wil brengen van geboorte van zijn kinderen? En dat hij u geld helemaal niet nodig heeft?

Was ik ook aan het denken. Als er op korte tijd een trouw en twee geboortes zijn geweest, zal die vriend ook wel niet zoveel ruimte hebben om af te spreken. Ik denk dan eerder dat die een kaartje stuurt in de hoop dat je eens op kraambezoek komt om elkaar zo nog eens te zien? (Ik ken natuurlijk de voorgeschiedenis niet en weet niet welke moeite er al dan niet is gedaan van beide kanten om eerder eens af te spreken...)

 

[June]

We zitten nu tussen het dilemma "blijven we proberen?" Of "we sturen niks meer..fuck it als we zijn kleine dan ni zien..we hebben het hem gevraagd. En een cadeau zal em pas krijgen van zodra we iets vernomen hebben dat we mogen komen"

Kan het dat hij niet goed weet om de leiding in een afspraak te nemen: dwz een datum te prikken en mee te delen? Sommige mensen hebben daar moeite mee.

De middenweg: je stuurt een bericht naar hem & haar (desnoods ook naar de schoonfamilie) dat je graag eens langskomt maar na een aantal keer vragen leg je de bal op hun helft: wij komen heel graag langs, laat even weten welke data/tijden uitkomen. Je weet misschien niet hoe de bevalling gegaan is én hoe die ervaren is, daarin kan ook een reden van de stilte liggen.
Dat is richting de ouders.

Richting de kleine, hoewel die daar pas later kennis van nemen zal, stuur je een kado(tje) met een kaartje&familiefoto (met het oog dat het in het album komt, later). Daarin zet je ook dat iets als ‘zoals je al weet komen wij graag langs, kan je ons laten weten wanneer het schikt/we welkom zijn?”. Het is natuurlijk een pijnlijk verhaal, wat je schetst, maar elk kind hoort goed welkom geheten te worden. Als er een datum geprikt is en je gaat langs neem je het echte kado mee.

 

[saffronYellow]

@kinxton Da's ook maar triestig dat dat het eerste is waar ge dan aan denkt. Alsof die mens ligt te wachten op uw geld?

@gumball4000 Hetzelfde vind ik eigenlijk gelden voor uw vriendin als ze zich laat kennen door geen cadeau te kopen voor de geboorte van de kleine van haar broer(!) omdat hij niet naar jullie normen antwoordt op berichten. Hou de eer toch aan uzelf? Het is niet omdat die broer, voor welke reden ook, geen kaartje heeft gestuurd, dat die kleine niet geboren is hé. Wel een beetje petty om op die manier 'wraak' te nemen.

 

[kinxton]

Zelf hebben we war moeite met dergelijk gedrag (mensen die nooit moeite doen), omdat onze vriendenkring mega beperkt is. Wij kunnen samen onze vrienden op 1 hand tellen. En als er dan eentje wegvalt, suckt het. Ook gewoon omdat we niet in een omgeving zitten waar we makkelijk vrienden maken.
En als er dan nog iemand van da familie zo gaat doen . Maar ik respecteer het dan ook wel, maar zeg dan gwn letterlijk dat ge liever geen contact wil.

Nu stelde mn partner, 3 weken na de geboorte, openlijk de vraag of ze wel iets zou moeten kopen voor die kleine als een bericht sturen zelfs te moeilijk is voor hem. (We hebben nog geen geboortekaartje ontvangen voor alle duidelijkheid). Ik probeer er openlijk zo neutraal mogelijk over te zijn, maar ik kook vanbinnen als ik bepaalde gedragingen zie.

Abnormaal of gedrag die niet met je eigen waarden strookt moet je dan ook niet goedkeuren, als ze zo willen leven dan is dat hun keuze. In ieder geval zou ik geen cadeautje geven als het contact zo stroef is, ze moeten het zelf maar uitzoeken, beter communiceren en hun verlies inzien.
Het is natuurlijk familie, dus als je zelf af en toe wel nog het goede voorbeeld toont en van de andere verder geen hogere verwachtingen hebt, dan is dat mijn inziens al genoeg.

M'n zus is bv. vroeg, op haar 18de vertrokken met haar vriend en heeft letterlijk alle contact met de hele familie inc. mij, bewust verbroken...
Terwijl ze ervoor close was met onze moeder en grootmoeders, het was voor mijn ma natuurlijk triestig dat haar enige dochter zomaar verdween met de noorderzon en kon mondjesmaat soms wat informatie ontfutselen van waar ze woonde e.d. Maar een jaar of 2, of waren het er 3 à 4, ik weet het al niet meer... Is ze 'toevallig' terug komen opdagen omdat ze het eventjes financieel wat moeilijker had, en enkele jaren later later opnieuw omdat ze op het punt stond een huis te kopen en daarvoor natuurlijk de centjes wou van een erfenis die in bewaring was bij de mama... Daarna is het weer goed gekomen en is het contact terug genormaliseerd, mede dankzij ze de relatie met haar vriend gestopt is (die toch wel een rare snuiter was met ouders die jehova getuigen waren of iets in dezelfde trend).
Eind goed al goed, en we vieren nu al 3 jaar telkens samen kerstmis en verjaardagen.

Was ik ook aan het denken. Als er op korte tijd een trouw en twee geboortes zijn geweest, zal die vriend ook wel niet zoveel ruimte hebben om af te spreken. Ik denk dan eerder dat die een kaartje stuurt in de hoop dat je eens op kraambezoek komt om elkaar zo nog eens te zien? (Ik ken natuurlijk de voorgeschiedenis niet en weet niet welke moeite er al dan niet is gedaan van beide kanten om eerder eens af te spreken...)

Intussen zijn we alweer 4 jaar verder en heb ik er niks meer van gehoord hoor... En dat eenzijdige stoor ik me aan, het is sindsdien langs mijn kant ook gewoon totale radiostilte, lig ik er van wakker? Zeker niet, ik begrijp het, we hebben elk ons leven, nieuwe vrienden, en geen behoefte meer om eens af te spreken, hij enkele jaren eerder dan ik.

waarom denk je onmiddelijk dat je die kaartjes alleen maar krijgt om achter uw geld te zitten?
Ik begrijp uw frustratie maar misschien stuurt die ondanks alles toch nog gewoon een kaartje omdat je zijn vriend bent en hij oprecht blij zou zijn om je op zijn trouw te hebben en dat hij u op de hoogte wil brengen van geboorte van zijn kinderen? En dat hij u geld helemaal niet nodig heeft?

Edit : maar ja, het is hier natuurlijk BG en alles wordt uiteindelijk wel weer herleid naar geld (zie bijkomend ook nog laatste reactie van gumball)

Wel het gebaar éh, waarom zou je een kaartje sturen wetende dat je geen enkele moeite doet om zelfs maar 1 x af te spreken op een jaar tijd, ervoor en erna ook ...? Laat staan eens bellen of een bericht/mail sturen... Niks... Nul komma nul.
Voor z'n trouw en eerste kind een mooi bedrag gegeven, maar z'n 2de kind niet. Sindsdien geen kaartjes meer gehad, maar misschien is z'n kroost beperkt gebleven tot 2
Ik kan niet wachten om zelf eens kaartjes te sturen naar zijn laatst gekende adres... Ik ben er quasi zeker van dat ze verhuisd zijn, maar als er geen enkel contact meer (mogelijk) is, ga ik niet de hopeloze gaan uithangen.

 

[Sylverscythe]

Nu stelde mn partner, 3 weken na de geboorte, openlijk de vraag of ze wel iets zou moeten kopen voor die kleine als een bericht sturen zelfs te moeilijk is voor hem. (We hebben nog geen geboortekaartje ontvangen voor alle duidelijkheid). Ik probeer er openlijk zo neutraal mogelijk over te zijn, maar ik kook vanbinnen als ik bepaalde gedragingen zie.

Ik moet de mensen hierboven toch bijtreden hoor. Jullie lijken een heel probleem te maken van hoe die mens zich opstelt, maar in plaats van eens rechtstreeks te zeggen wat er op jullie lever ligt of gewoon zelf eens duidelijk te communiceren zou je dan meteen overgaan tot niets kopen voor de geboorte van een kind van je (schoon)broer.

Eerlijk, het komt me toch allemaal niet echt over als een warme familieband hoor, meer als het kleinburgerlijke "loop maar in de pas of je wordt gestraft".

 

[saffronYellow]

Ik moet de mensen hierboven toch bijtreden hoor. Jullie lijken een heel probleem te maken van hoe die mens zich opstelt, maar in plaats van eens rechtstreeks te zeggen wat er op jullie lever ligt of gewoon zelf eens duidelijk te communiceren zou je dan meteen overgaan tot niets kopen voor de geboorte van een kind van je (schoon)broer.

Eerlijk, het komt me toch allemaal niet echt over als een warme familieband hoor, meer als het kleinburgerlijke "loop maar in de pas of je wordt gestraft".

Exact dit. En al de band met uw neefje/nichtje bij voorbaat in de vuilbak gooien omdat zijn/haar vader bepaalde dingen doen die u niet aanstaan. Lijkt me dan inderdaad niet dat de warme familieband zo belangrijk is. Komen mij een beetje als Karen-achtige mensen over.

 

[kinxton]

Ik moet de mensen hierboven toch bijtreden hoor. Jullie lijken een heel probleem te maken van hoe die mens zich opstelt, maar in plaats van eens rechtstreeks te zeggen wat er op jullie lever ligt of gewoon zelf eens duidelijk te communiceren zou je dan meteen overgaan tot niets kopen voor de geboorte van een kind van je (schoon)broer.

Eerlijk, het komt me toch allemaal niet echt over als een warme familieband hoor, meer als het kleinburgerlijke "loop maar in de pas of je wordt gestraft".

Exact dit. En al de band met uw neefje/nichtje bij voorbaat in de vuilbak gooien omdat zijn/haar vader bepaalde dingen doen die u niet aanstaan. Lijkt me dan inderdaad niet dat de warme familieband zo belangrijk is. Komen mij een beetje als Karen-achtige mensen over.

Ik side hier toch met OP hoor.
Die afstand wordt ook niet door OP zelf gecreëerd éh, maar wel door de andere partij (schoon)broer in dit geval, die zelf afstand neemt en niks of zeer weinig laat weten. Uit eigen ervaring heeft het weinig nut met zo'n mensen telkens opnieuw te proberen en je te ergeren aan zo'n gedrag.

Laten en laten leven, en zelf leven, en het weinige contact dan maar koesteren en er het beste van maken.
Op een dag komt het wel goed, en indien niet, dan is het maar zo.
We kennen niet alle details, maar dat cadeau kan evengoed in de vuilbak vliegen zonder dat dit kind er ook maar iets van afweet, een band met dat kind kan ook alleen maar via de ouders zelf groeien.

 

[gumball4000]

Ik moet de mensen hierboven toch bijtreden hoor. Jullie lijken een heel probleem te maken van hoe die mens zich opstelt, maar in plaats van eens rechtstreeks te zeggen wat er op jullie lever ligt of gewoon zelf eens duidelijk te communiceren zou je dan meteen overgaan tot niets kopen voor de geboorte van een kind van je (schoon)broer.

Eerlijk, het komt me toch allemaal niet echt over als een warme familieband hoor, meer als het kleinburgerlijke "loop maar in de pas of je wordt gestraft".

Het ding is dat zij al eens gevraagd heeft wat er scheelde, waarop hij zei dat er niks speciaals was.
In zijn vorige relatie heeft hij dat ook eens gedaan. Gewoon niks laten weten, niet sturen, niet naar familiefeesten komen ed.
Dus het is zelfs niet eens naar ons persoonlijk ofzo. Maar als hij weinig moeite doet, ondanks er zogezegd niks scheelt..njaa

 

[brandon]

Nu stelde mn partner, 3 weken na de geboorte, openlijk de vraag of ze wel iets zou moeten kopen voor die kleine als een bericht sturen zelfs te moeilijk is voor hem. (We hebben nog geen geboortekaartje ontvangen voor alle duidelijkheid). Ik probeer er openlijk zo neutraal mogelijk over te zijn, maar ik kook vanbinnen als ik bepaalde gedragingen zie.

Je weet dus enkel via-via dat hij een kind gekregen heeft? Waarom zou je dan iets kopen als je officieel nog van niets weet?
Het is toch echt wel aan uw schoonbroer om actie te ondernemen en iedereen op de hoogte te brengen dat ze een kind hebben gekregen. Uiteraard koop je niets zolang je officieel dus zelfs nog niet weet dat hij vader is geworden.

 

[gumball4000]

Je weet dus enkel via-via dat hij een kind gekregen heeft? Waarom zou je dan iets kopen als je officieel nog van niets weet?
Het is toch echt wel aan uw schoonbroer om actie te ondernemen en iedereen op de hoogte te brengen dat ze een kind hebben gekregen. Uiteraard koop je niets zolang je officieel dus zelfs nog niet weet dat hij vader is geworden.

Jawel, hij heeft een algemeen bericht in de Whatsapp familiegroep gestuurd. Maar voor de rest ook nog geen geboortekaartje gekregen (intussen bijna 3 weken geleden geboren).

Nu, ik moet toegeven..heel die kant van die familie is wel niet warm/uitnodigend. Ze hebben ook een rare vorm van communiceren. Ik herinner mij nog een familiefeest, pakweg 6-7jr geleden, waarbij de schoonvader het nodig vond om de breuk van de schoonbroer te moeten aankondigen...2-3 dagen na de breuk.
Echt kei droog " *tikken tegen een glas *, mannen graag even jullie aandacht. Joske/schoonbroer is niet meer samen met jeanine. Voila..zo weet iedereen het ineens".
Totaal onaangekondigd, niet eens aan zn zoon vragen of hij da ok vond/of hij meer tijd nodig had.

 

[saffronYellow]

Geboortekaartjes zijn toch ook echt gewoon een formaliteit voor mensen die minder dichtbij staan? Wie ligt daar nu actief op te wachten van haar (schoon)broer?

Stel u toch gewoon boven dat soort zaken. Ge verwelkomt een nieuw familielid met open armen en wilt er voor hem/haar zijn. Die baby kan er toch helemaal niks aan doen. Vooral ook omdat er eigenlijk helemaal geen ruzie is met die broer. Ik vind de geboorte van een onschuldig kind nu niet the hill to die on in heel deze "discussie".

 

[Tha_nOn]

Ik heb ook familie waar het contact zo goed als onbestaande is. Ik ben niet eens zeker of ze op babybezoek zijn geweest bij die van mij (misschien voor de eerste?) maar als ik hoor dat er kindjes zijn geboren daar dan stuur ik een berichtje, koop ik iets van hun geboortelijst en na x weken stuur ik een bericht met een specifieke datum en uur als voorstel om te zien of we dan eens kunnen langskomen. Ik doe wat goed voelt voor mij in heel die historie, zonder mij zorgen te maken of ik vind dat zij wel genoeg doen voor mij.

Het is misschien een optie om uw broer zijn vriendin te contacteren om te zien of je kan langskomen op een specifieke datum? Ik weet dat in mijn man zijn geval dat zou helpen want die van mij zou effectief continu vergeten om te reageren, zonder dat dat iets meer betekent.

 

[gumball4000]

Kleine update van de situatie. 1,5 maand na de geboorte.

Nog geen geboortekaartje ontvangen.
De schoonbroer liet al zn communicatie (on)bewust via de schoonmoeder lopen. Dus als wij bij de schoonouders waren, zei ze eens "onze X (schoonzoon) zei dat em nog wel ging antwoorden". Beetje raar, die manier van communiceren.
Swat, vorige week stuurde hij dan toch een bericht. Beetje overdreven/fake happy "Heeeeey zzussie, alles goed ginder? Jullie mogen zeker eens langskomen"

Antwoord eigen partner "hey X, hier ook alles goed. Er moet mij wel iets van het hart. Waarom moet het zo lang duren om op een simpel bericht te antwoorden? Ik snap dat ge het druk kunt hebben, maar een kort bericht sturen duurt niet lang. Idem met het vastleggen van een datum voor onze housewarming..na tal van berichten reageer je niet. Vind het ook spijtig dat de communicatie via ons moeder moet gebeuren, terwijl ge zelf zou kunnen sturen dat het op dat moment niet paste om langs te komen. Maar ja, we komen graag nog eens langs"

Enkele dagen later was het haar verjaardag en kreeg ze als bericht "gelukkige verjaardag ". 0,00 reactie op het bericht waar ze hem confronteert. En ook niks over het langskomen.

 

[R@ndom]

Ge kunt mensen niet dwingen om in de pas te lopen zoals jij/jullie zou(den) willen.
Uw partner heeft hem de les gelezen en daar stopt het . . . . wenst hij daar niet op te reageren?
Zijn keuze als vrije mens