Battle Royale: the 1960's - Round 1 [TIE BREAK]

[PBR Streetgang]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 10
Tim Buckley - Pleasant Street - 5

Ik ben wel jazz liefhebber, maar niet de grootste fan van Miles Davis. Een pionier mag hij dan wel geweest zijn, maar het deed me weinig mijn smaak neigde altijd meer naar zijn tijdsgenoten Monk en Mingus. Nu, het was wel al even geleden sinds ik nog veel naar Davis' werk geluisterd had en moet wel zeggen dat zowel In A Silent Way als It's About That Time heel goed binnenkwamen deze keer. Dringend nog eens enkele albums van hem beluisteren.

Tim Buckley zong een mooi nummer.

 

[FlyingHorseman]

Ik ben wel jazz liefhebber, maar niet de grootste fan van Miles Davis. Een pionier mag hij dan wel geweest zijn, maar het deed me weinig mijn smaak neigde altijd meer naar zijn tijdsgenoten Monk en Mingus. Nu, het was wel al even geleden sinds ik nog veel naar Davis' werk geluisterd had en moet wel zeggen dat zowel In A Silent Way als It's About That Time heel goed binnenkwamen deze keer. Dringend nog eens enkele albums van hem beluisteren.

Ik ben lange tijd ook niet de grootste fan van Miles Davis geweest. Eigenlijk een beetje hetzelfde verhaal als met pakweg The Beatles: in hun respectievelijke genre zo'n absurd grote naam dat ze wel overrated moesten zijn. Hielp dan ook niet dat bijvoorbeeld Kind of Blue wel goed was maar niet dezelfde invloed op me had als muziek van oa John Coltrane, Lee Morgan, Cannonball Adderley,...

Maar op een bepaald moment heb ik me toch eens wat verdiept in zijn werk en hoewel ik zijn output van de jaren '50 en vroege jaren '60 nog steeds maar zelden opzet, ben ik ondertussen wel een enorme fan van de periode 1965-1977. Het helpt dan ook wel om z'n early years wat te kennen, om te horen van waar hij komt en hoe revolutionair die periode was.

In A Silent Way is eigenlijk de ideale instapper omdat je hier echt al duidelijk een evolutie in z'n geluid hoort maar de muziek is nog niet zo out there. Sorcerer en Nefertiti vind ik ook erg goed maar dat zijn zijn laatste "akoestische" albums.

In A Silent Way is dan het opstapje naar de full on fusion periode met twee monumentale meesterwerken, Bitches Brew en Get Up With It, mijn favorieten van hem maar moeilijke, compromisloze muziek. Een van de redenen waarom IASW nog relatief normaal klinkt is door de eerder straight forward jazz/rock ritmesectie, maar hierna komen er veel meer funk- en latininvloeden bij en dan wordt het grrrrroovy. Tussendoor heb je nog Jack Johnson, dat ik als spierballenjazz zou omschrijven, en de jazzfunk van On The Corner.

tl;dr: Bijna alles van Filles de Kilimanjaro tot en met Get Up With It is zwaar de moeite, waarbij zeker ook de live albums Live/Evil, Dark Magus, Agharta en Pangaea bijna verplichte kost zijn.

 

[Loser]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 10
Tim Buckley - Pleasant Street - 5

Ik ben wel jazz liefhebber, maar niet de grootste fan van Miles Davis. Een pionier mag hij dan wel geweest zijn, maar het deed me weinig mijn smaak neigde altijd meer naar zijn tijdsgenoten Monk en Mingus. Nu, het was wel al even geleden sinds ik nog veel naar Davis' werk geluisterd had en moet wel zeggen dat zowel In A Silent Way als It's About That Time heel goed binnenkwamen deze keer. Dringend nog eens enkele albums van hem beluisteren.

Tim Buckley zong een mooi nummer.

Voor mij is het omgekeerd. Ik ben een typische jazz-hater, maar wel een fan van Miles Davis. Vooral in theorie ook, maar zijn pastellerige klanken vind ik wel fijn. Ik heb ooit zo'n cursus jazzluisteren gevolgd, dat opende wel een paar werelden, maar alsnog heeft het me nooit echt kunnen raken. Een stap te ver voorbij aan de blues voor mij!

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 10
Tim Buckley - Pleasant Street - 6

 

[willydrama]

Aan te raden voor wie verder wil verdwalen in een konijnegat van (soms beter dan) Buckley klonen: de compilatie en FB groep "Folk Funk & Trippy Troubadours"

 

[Kid_C]

Die twee compilaties zijn dikke aanraders!

 

[pardal]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 10
Tim Buckley - Pleasant Street - 7

Ik vind het 2 echte sterke nummers in zijn genre.

In A Silent Way / It's About That Time - om hiervan echt te genieten moet ik in het andere setting kunnen luisteren vrees ik. Hij creëert voor mij een bepaalde sfeer waar ik eigenlijk in een jazzclub in een relaxte zetel zou moeten zitten in de nacht ofzo.

Voor Buckley gekozen omdat het voor mij toegankelijker is maar ook om de achterstand wat minder klein te maken.

 

[Hellcats2.0]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 10
Tim Buckley - Pleasant Street - 8

 

[Elevator]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 10
Tim Buckley - Pleasant Street - 9

Buckley heeft melodie, emotie en de stem. Davis vond ik niet slecht, maar klikte niet.

 

[Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield]

Straks ligt Miles Davis er ook nog uit

 

[Yenneman]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 11
Tim Buckley - Pleasant Street - 9

Nipt, hoor. De eerste minuut van Pleasant Street vond ik superieur, maar van zodra dat nummer openbreekt vind ik het, eigenaardig genoeg, minder.

 

[Koonut]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 12
Tim Buckley - Pleasant Street - 9

Niet mijn favoriet van het album. Dat is Splashdown met de meest crispy drums en de gas op het orgel.

Buckley wederom een nieuwe ontdekking, maar minder mijn meug.

Naast "Kinda Blue" en "Idle Moments" is "In a Silent Way" één van de weinige jazz platen dat hier weldegelijk wat in rotatie is geraakt.

 

[Sir.Killalot]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 12
Tim Buckley - Pleasant Street - 10


Ik ga hier voor de ontdekking, kende Tim Buckley helemaal niet. Die eerste minuut is zoals @Yenneman zegt fantastisch, genoeg om mij The Voice-gewijs te doen afdrukken. Daarna voel ik het inderdaad ook wat minder, maar toch. Sowieso een dubbeltje op zijn kant, jazz staat hier regelmatig op de achtergrond op en Miles Davis stelt dan zelden teleur. Maar in een wedstrijd als deze waar ik bewust moet luisteren, zijn nummers die zo lang duren wegens mijn ADHD echt wel benadeeld

 

[Fusetea]

@Sir.Killalot Herkenbaar. Zelf kan ik alleen goed luisteren naar zeer lange nummers als ik er echt into ben (laat staan instrumentaal); of live! Anders is het ook een opgave. Mijn langste favoriete nummer én instrumentaal duurt 18 minuten denk ik. Die zal ik maar niet in de toekomstige battle stoppen.

 

[Strijkijzer]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 13
Tim Buckley - Pleasant Street - 10

 

[Avondland]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 14
Tim Buckley - Pleasant Street - 10

Toch weer twee uiteenlopende nummers, maar jazz is toch een genre dat ik gaandeweg beter ben gaan appreciëren. Op dit moment heeft dat nummer van Miles Davis wel een streepje voor, al verrast Tim Buckley me wel. Vader van, blijkbaar. Ik kende hem niet, maar weer een ontdekking en helaas weer veel te vroeg gestorven.

 

[Creeping Death]

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 12
Tim Buckley - Pleasant Street - 10


Ik ga hier voor de ontdekking, kende Tim Buckley helemaal niet. Die eerste minuut is zoals @Yenneman zegt fantastisch, genoeg om mij The Voice-gewijs te doen afdrukken. Daarna voel ik het inderdaad ook wat minder, maar toch.

Helemaal mee eens. Na die openingsminuut lag de lat heel hoog en dat niveau is imo niet aangehouden. Toch een ontdekking van jewelste!

+1 voor Buckley.

Miles Davis - In A Silent Way / It's About That Time - 12

Tim Buckley - Pleasant Street - 11

 

[Sir.Killalot]

Duane Eddy - Because They're Young - 0
Bob Dylan - Like A Rolling Stone - 1

Waarschijnlijk een van de makkelijkste battles. Because they're young is een leuk instrumentaal nummer, maar tegenover een van de meest invloedrijke en legendarische nummers ooit geschreven valt het toch veel te simpel uit. Voor mij is Like A Rolling Stone een bijna magische ervaring. Pure perfectie, alles klopt aan dat nummer.

 

[Jules 'ezechiel 25:17' Winnfield]

Duane Eddy - Because They're Young - 1
Bob Dylan - Like A Rolling Stone - 1

undefined

undefined

youtube.com

Duane Eddy zijn nummer is best charmant en dat gitaarwerk is ook echt cool. Dat nummer heeft iets heel avontuurlijk en spreekt mij wel aan.

Like a Rolling Stone is inderdaad niet het gitaargetokkel dat Don't Think Twice is. Alleen klinkt Bob hier minstens 2 keer zo nasaal als in dat nummer en daardoor wordt het voor mij wat vervelend en duurt het te lang. Na 3 minuten heb ik het echt wel gehoord en dan zijn er nog 3 te gaan. Dat terwijl Eddy wel boeit van begin tot eind.

 

[willydrama]

Duane Eddy - Because They're Young - 2
Bob Dylan - Like A Rolling Stone - 1

Mogelijk het meest irritante nummer van de 60s, Bob op z'n zagerigst, het nummer blijft maar doordreunen. Het staat ook volledig los van de opnamesessies voor Highway 61 Revisited en vloekt serieus met de rest. Het wordt ook al 6 decennia blèrend geclaimd door een publiek dat niet veel begreep van de bohemian spirit. Ogen dicht bij Duane Eddy, orchestrale twang met de perfecte lengte, en filmische taferelen komen tevoorschijn van cowboys die door de Grand Canyon draven en luie hippies afknallen die naar Bob Dylan zitten te luisteren. Even in de Dodge springen en naar de prom-party racen voor een gezellig twist met de locals.

 

[clercqie]

Duane Eddy - Because They're Young - 2
Bob Dylan - Like A Rolling Stone - 2

Ik ben nu eigenlijk zelfs niet de allergrootste Dylan fan, maar hier kan je toch echt niet omheen.

(Stiekem meer fan van Bringin' It All Back Home dan van Highway 61 Revisited)