Bordspelreview: Neoville

Elke maand komen er vele tientallen nieuwe bordspellen uit en het is helaas onmogelijk om ze allemaal te spelen. Gelukkig kunnen we rekenen op enkele partners die ons op tijd en stond een spel opsturen, waardoor we ook bordspellen onder handen kunnen nemen die anders grotendeels onder de radar zouden belanden. Een van die spellen is het onlangs uitgebrachte Neoville. Deze was volledig aan mijn aandacht ontsnapt, nochtans is de bedenker van dit spel niet de minste: Phil Walker-Harding. Hem kennen we onder andere van system sellers als Bärenpark, Sushi Go! en Silver & Gold. De verwachtingen waren dus hoog!

Oké, even de laatste zinnen van de inleiding wat nuanceren. De genoemde games zijn niet van de beste die je op de markt zult vinden, maar zijn wel ontzettend populair bij de gemiddelde bordspelspelers. Dat die spellen laagdrempelig zijn, heeft daar onder andere mee te maken. Toch zit er genoeg diepgang in om elk potje interessant te houden, waardoor niet alleen beginners maar ook doorwinterde gamers elke keer opnieuw plezier kunnen beleven. Of dat ook in Neoville , een spel dat distributeur Geronimo Games ons opstuurde, het geval is, kom je in deze review te weten.

IMG_20220126_154518.jpg


Stad bouwen in zestien beurten

De regels zelf zijn heel eenvoudig. Uitgever Blue Orange heeft zelfs onderstaande video gepubliceerd waarin het spel in twee minuten wordt uitgelegd, al is daarin niet alles even duidelijk. Het was dus nodig om voor de start van het spel nog even de spelregels door te nemen. Ook de startopstelling houdt niet veel in. Je creëert een markt van vier tegels en legt daarnaast een trekstapel. Afhankelijk van de hoeveelste speler je bent krijg je een speciale tegel, aangevuld met twee tegels van de trekstapel. De vier soorten appartementen komen ergens op tafel te staan en je kiest twee soorten nutsvoorzieningen. Afhankelijk van het aantal spelers moet je nog enkele gebouwen verwijderen, maar daar brengen de spelregels meer duidelijkheid in.

Kort gezegd moet je in Neoville een stad bouwen en daarin tal van gebouwen neerpoten in diverse districten. Dit doe je doorheen zestien rondes waarbij je elke beurt één tegel pakt. Je stad zal dus uit dat aantal tegels bestaan, al mag je die niet leggen hoe je wilt. Uiteindelijk moet je stad een vierkant zijn. De wiskundige genieën weten hierbij al dat je stad dus uit vier rijen van telkens vier tegels zal bestaan. Elk van die tegels bestaat uit een aantal zaken. Ten eerste is er de kleur: groen, blauw, bruin en grijs. Dit geldt als de ondergrond waarop je de appartementsblokken zal bouwen. Neem je een tegel, dan moet je die in je stad plaatsen. Optioneel mag je daarbij een wolkenkrabber nemen met de juiste ondergrond (en dus het juiste kleur voor een bepaald district) en die op de zopas aangelegde tegel plaatsen.

De punten die zo'n toren waard is, hangt af van hoe groot je een disctrict maakt. Poot je een wolkenkrabber van waarde tien neer, dan moet je zien dat je district minstens tien velden groot is. Een district bestaat uit een aantal velden van dezelfde kleur die aan elkaar grenzen en voor elke kleur zijn er evenveel appartementen met elk een andere waarde. Ten tweede bevatten enkele tegels ook parken en sportfaciliteiten, waarvoor je bonuspunten krijgt indien je hiervan de meerderheid per soort hebt. Daarnaast mag je, indien je geen appartement wil of kan bouwen op je net gelegde tegel, eventueel nog kiezen voor een bonusgebouw. Deze leveren ook punten op aan het einde van een spel, maar op een andere manier. Parken en sportfaciliteiten mogen niet overbouwd worden, wat wel een puntje is om rekening mee te houden.

IMG_20220126_155130.jpg


Helaas wat veel downtime

Het spel is bijzonder eenvoudig en zou in principe vlot moeten spelen. Je kunt namelijk wat op voorhand plannen tijdens de andere spelers hun beurt, maar toch ervoer ik in het spel veel downtime, wat het spel serieus vertraagde en we dubbel zo lang over de potjes deden dan wat er op de speldoos staat (45 minuten). Het is namelijk een spel waar veel strategie aan te pas komt en in veel mindere mate geluk. Oké, je hangt vast aan wat je in je hand hebt en wat de markt van stadstegels op dat moment aanbiedt, maar je kiest hierbij zelf welke tegels je uiteindelijk op hand neemt. Dat je stad uit specifiek vier op vier velden moet bestaan, vergroot daarnaast nog het puzzelaspect. Wie net als in Berenpark dus graag zijn puzzelbrein aan het werk zet, kan dit spel gerust in huis halen.

Neoville laat je al puzzelend een stad bouwen, maar heeft nogal weinig om het lijf.


Ook ik speel in principe graag spellen waarin een puzzelelement aan bod komt. Zo speel ik regelmatig Project L, Berenpark of My City, spellen die hier erg in de smaak vallen. Helaas valt Neoville net iets minder goed in de smaak. Het spel is net iets té eenvoudig en de downtime die ik elke keer weer ervoer beschouw ik toch als storend voor dit type spel. Ook heeft het spel nogal weinig om het lijf, wat ik enerzijds als negatief punt beschouw. Daarnaast kan het wel een ideale instapper zijn voor mensen die niet gewoon zijn van bordspellen te spelen, al zijn er betere spellen aan te raden. Neoville beschouw ik dus een beetje als een tegenvaller. Niet omdat het een slecht spel is, wel omdat ik er net een tikkeltje meer had van verwacht.

Conclusie

Neoville is op zich een tof puzzellegspel, al heeft het weinig om het lijf. Ideaal voor beginnende spelers, maar vermoedelijk te weinig diepgaand om de fervente spelers te blijven plezieren. De regels zijn eenvoudig en op enkele minuutjes uitgelegd, al is er helaas wat veel downtime tijdens het spel zelf aanwezig. Je kunt nochtans redelijk goed vooruit plannen, dus hangt het ook wat van de spelers zelf af. Bedenker Phil Walker-Harding heeft alleszins betere spellen op zijn naam staan.

Pro

  • Eenvoudige spelregels
  • Ideaal voor beginnende spelers

Con

  • Veel downtime
  • Weinig om het lijf
7

Over

Uitgever

  1. Blue Orange
 
Terug
Bovenaan