phate_13
Well-known member
Ik dacht begrepen te hebben dat dit toch niet het geval is. Het is toch vrij duidelijk dat het niet is zoals het hier gesteld wordt.Wat je hier schrijft maakt effectief een groot verschil. Het wordt effectief voorgesteld alsof vanaf die leeftijd het kind al in staat moet zijn om hun genderidentiteit in vraag te stellen (en dus de verschillende leerstoffen al geconsolideerd heeft); een gegeven waar zelfs sommige volwassenen niet in slagen.
Overigens ook een nuance bij 'vanaf 9 jaar' waarbij de 'vanaf' gelezen wordt als 'op 9 jarige leeftijd in staat zijn om...' versus de 'vanaf' die geïnterpreteerd wordt als 'vanaf 9 tot 11 jaar' (wat een enorm verschil maakt).
Maar goed, HLN interpreteert misschien fout, maar dat neemt niet weg dat in Wallonië er toch ook vragen gesteld worden bij de inhoud van de richtlijnen (intussen 10.000 tegenstanders op de petitie) en waarbij zelfs pedagogen vraagtekens stellen bij eerder geciteerde passages.
Of baseert de Waalse bevolking zich op de teksten die ze terugvinden op 7sur7, de Waalse versie van HLN?
Neemt niet weg dat ik wenkbrauwen blijf fronsen bij de passage over genderidentiteit en gendertransitie (en ik ben niet islamitisch, ultrakatholiek of whatever...).
Zeker akkoord dat die bewustwording en consent elementair zijn en dat daar heel vroeg mee kan gestart worden (ook jonger dan 9 dus).
Maar zelfs wanneer je er de Franstalige passage op naleest komt het nog steeds over alsof men er alles aan gedaan heeft om 'inclusief' te zijn, zodat de enkeling die zich al bewust is dat zijn sexe niet overeenkomt met zijn/haar genderidentiteit, niet in de kou blijft staan.
Maar moet je daarom in een volledige klas 9-jarigen verwarring gaan zaaien, waarbij het gros in de verste verte zich gedurende zijn/haar leven zich daar nooit vragen zal bij stellen?
Informeren is zeker oké, maar verwachten dat jonge kinderen (die nog geen uiterlijke geslachtskenmerken hebben ontwikkeld en nog geen enkele seksuele beleving hebben gekend)(en dus vooral theoretische uitleg over zich heen krijgen), zichzelf in vraag stellen, is wel degelijk een brug te ver.
Die protesten gaan dan ook niet over seksuele opvoeding an sich, maar wel over de inhoud van bepaalde passages.
Ik kan gerust begrijpen dat een heleboel ouders, wat deze 'uitzonderingen' betreft, liever zelf de touwtjes in handen houden en de accenten leggen waar ze die willen (en vooral die van toepassing zijn op hun eigen kind).
Gelijkaardige kritiek kan je bijvoorbeeld ook hier terugvinden:
Hoe ik het in simpele woorden begrijp :
Er zijn twee zaken.
1. Minimum normen en minimum uren. Waar niets van dit alles instaat.
2. Een instructiedocument / handleiding die over allerlei onderwerpen gaat. Deze gaat dan natuurlijk veel breder, over elk onderwerp dat ter sprake zou kunnen komen. Dan is het niet vreemd dat dit aan bod komt voor hoe hier mee om te gaan.