Er is een gigantisch verschil tussen niet betrouwbaar je werk uitvoeren (dus stiptheid en nauwgezetheid) en opteren voor een work/life balans die in evenwicht is. Het eerste is je werk slecht uitvoeren en zou tot ontslag moeten leiden, het tweede is gewoon een recht, een reden om een bepaalde job te kiezen met bepaalde arbeidsvoorwaarden. Niet iedereen kan ook gewoon de top bereiken, dus ik zie niet goed in waarom dit zo scheef bekeken wordt.
Mijn vrouw komt uit de horeca, zo'n kleine zaak die moeilijk mensen vindt "want niemand wil nog werken, mijnheer". Werken van 10u tot 14u en 18u tot 22u, dit 5 of 6 dagen van de 7. Enfin, in de praktijk liep dat langs elke kant wel uit waardoor je hele dag eraan hing en ze dikwijls om 23u klaar was. Als beloning voor die overuren kreeg ze 10 EUR/u in het zwart betaald. Het officieel loon kwam neer op zo'n 1600 EUR/maand. Wie is hier kandidaat om onder die omstandigheden te werken? Er is een reden dat restaurants vol lopen met flexi-jobbers en studenten, maar dat een vaste, voltijdse kok vinden moeilijk is. En dan staat heel de keuken vol buitenlanders soms, die hun rechten niet kennen, en die bij controles "gewoon eens kwamen uittesten".
Ik ben trouwens dit weekend ergens gaan eten, en kreeg ik de boodschap dat ik 10% korting kreeg als ik cash betaalde. Maar het probleem ligt bij mensen met een mager loon, want die betalen amper belastingen.
Laatst bewerkt:
