Haaretz rapporteert dat de uitroeping van een hongersnood in augustus door het IPC mogelijk prematuur was.
The Israeli Government Has Strong Arguments Regarding the IPC's Decision to Declare a Phase 5 Famine in Gaza in August. This Cannot Erase the Cruel Policy of Deliberate Starvation Led by Netanyahu That Resulted in the Deaths of Hundreds
www.haaretz.com
Twee onderzoekers, Ryan Alweiss en Nurit Baytch, ontdekten een fout in de gegevens die door de auteurs van het rapport werden gebruikt: zij namen ook dodelijke slachtoffers mee die een traumatische dood waren gestorven, zonder onderscheid te maken tussen gewelddadige en niet-gewelddadige sterfgevallen, zoals vereist door het IPC. Het meest recente IPC-rapport ging niet verder in op deze fout.
En… dan? IPC gebruikt meerdere indicatoren: acute ondervoeding, voedselconsumptie en mortaliteit. Het laatste wordt niet enkel gebruikt als hongerdood = tellen of niet. In conflictsituaties kan en mag excess mortality worden meegenomen, omdat honger en geweld causaal verweven zijn. Kijk naar eerdere IPC-rapporten zoals die van Jemen, Zuid-Soedan of Somalië.
Dat je suggereert dat ze mensen telden die door geweld stierven, alsof ze van honger stierven, is ook maar een onjuiste benadering. Het artikel zegt dat er onzekerheid is over de toerekeningen, ruwe schattingen (en dus geen forensische doodsoorzaken) en duidelijke expliciete marges en waarschuwingen in het rapport zelf.
Dit is niet per se fout, maar best standaard in noodanalyses in oorlog. Een discussie over mogelijke onzekerheden in een noodclassificatie is geen weerlegging van honger zelf, maar een manier om verantwoordelijkheid te verschuiven van oorzaken naar meetmethodes
. Waarbij ik dus het volgende helaas ga moeten herhalen, wat ik al meermaals hier heb moeten doen, omdat ik het een beetje heb gehad met de framing. Keer op keer wordt er bij zulke artikels of analyses het debat verschoven van inhoud naar procedures. In plaats van dat we het hebben over: is er honger of wat veroorzaakte die honger, wordt de focus vaak verlegd naar “was de classificatie formeel correct?” of “was de data perfect zuiver?”. Dit is super oneerlijk en pure deflection. Welcome to war: perfecte data
is onmogelijk. Dat is een feit.
Het lijkt altijd alsof wanneer de meetlat niet perfect is, de conclusie per definitie verdacht is.
Bovendien werd het rapport van augustus gepubliceerd vijf weken nadat Israël de beperkingen op de invoer van voedsel in de enclave had versoepeld, toen de voedselprijzen daalden en de voedingssituatie verbeterde. De scenario's die in het rapport werden geschetst, waarbij duizenden mensen zouden sterven van de honger, kwamen niet uit.
Om zeker niet verweten te worden van misrepresentatie citeer ik de eindconclusie van het artikel:
Prijzen daalden is op zichzelf geen doorslaggevend argument, bovendien héél economisch zwak en door vrijwel elke humanitaire organisatie verworpen. Dit argument wordt zo vaak gebruikt in politieke "verdedigingen" en ik heb geen idee waarom. Dalende prijzen =/= toegang tot voedsel. IPC kijkt niet alleen naar marktprijzen, maar ook naar beschikbaarheid, toegankelijkheid en stabiliteit.
Dat Haaretz methodologische vragen stelt, verandert niets aan de onderliggende humanitaire realiteit.
www.vrt.be
