Het maakt mij inderdaad absoluut niets uit waar je voor strijdt als je onschuldige mensen en kinderen afslacht. Zoals ik zei, het doel heiligt voor mij de middelen niet, ik hoef zelfs niet te weten wat jouw doel is dan, het is totaal irrelevant.
Dat betekent natuurlijk niet dat ik geen mening kan delen over wat de voedingsbodem van geweld is. Zeker wanneer men er hier automatisch van uit gaat dat onderdrukking de hoofdverklaring biedt voor geweldpleging en gruweldaden.
Ik heb absoluut nooit gezegd dat ik tegen gewapend verzet ben
Dat is waar. Het is een feit dat ik de daden van Israël anders beschouw dan jij, maar als Israël inderdaad schuldig is aan alle zonden die hen hier worden toegeschreven, dan zijn ze wat mij betreft nog 'the lesser of two evils'. Ze strijden tegen een groep die zich achter hun eigen kinderen verstoppen omdat ze weten dat Israël meer geeft om hun kinderen dan zij. Hoe ziek kan je zijn.
En gisteren zit Jos D'Haese in ons parlement even te beweren dat er nul bewijzen voor zijn, terwijl de nummer twee van Hamas zich in een tunnel verschuilde onder een ziekenhuis betaald door de EU. Wat een beschamend figuur.
Ergo: Het doel heiligt nooit de middelen... behalve bij Israël. Je snapt je eigen principes niet.
Je kan niet zeggen dat daden als het doden van burgers verwerpelijk is, ongedacht context, om letterlijk daarna de meest dwaze cliché slogan naar boven te halen, "lesser of two evils". Dus voor de 7de keer: Je morele oordeel hangt af wie het geweld pleegt. Punt.
Oké dan zal ik dat spelletje ook spelen en context achterwege laten: Laat ons vanuit gaan dat 7 oktober nooit is gebeurd: Definieer gewapend verzet dan. Hoe zie jij dat exact?
Is dat al bevestigd door een niet-Israëlisch partij trouwens i.v.m. je ziekenhuis verhaal?
Of jij hebt gewoon te weinig verbeelding om te overwegen dat de wereld niet te verklaren of moreel te beoordelen valt louter door alles en iedereen op te delen in onderdrukker en machthebber.
Ook nooit gezegd dat ik tegen macht ben.
Jij baseert je eigen hele redenering op de machtsverhouding tussen Israël en Hamas. De eerste mag geweld gebruikt, volgens uw logica, omdat ze een staat zijn die "meer geeft om kinderen". Dus macht is dan toch relevant, zolang het past in uw morele schema?
Ik klaag hun drieste methodiek ook aan, nu en in het verleden. Maar hier zal ik vooral tegengewicht bieden en ingaan tegen de bedenkelijke veronderstellingen die men maakt over het IDF en Israël en de karikaturen die men maakt over het Zionisme. Ik zie weinig meerwaarde in deze discussie als niemand dat doet.
Maar ik ga niet beweren dat je geen punt hebt; mogelijk negeer ik de andere kant van de realiteit te gemakkelijk door die rol op te nemen.
Je klaagt niets aan. Je relativeert kapot. Basic selectieve verontwaardiging vermomd als objectiviteit. Je doet helemaal niet aan tegenwicht bieden. Je verdedigt de kant van de bezetter... extra hard. Dat is iets totaal anders.
Je hebt zelf meermaals propaganda hier klakkeloos neergepend. Zowel over Israël, als het Zionisme. Er is hier meermaals onderbouwde kritiek gegeven op het Zionisme als een ideologie, geen karikaturen. Dat jij niet inhoudelijk daarop wilt of kunt reageren, ligt aan jou. Niet de anderen.
Als een niet-westerse macht 35.000 doden op z’n naam had, met VN-gebouwen, ziekenhuizen en journalisten op de lijst, dan hadden we het geen “lesser evil” genoemd. Dan hadden we het een schurkenstaat genoemd.
Je normen zijn dus geen principes. Het zijn voorkeuren.