Vorige week zondag moesten we gaan nieuwjaren bij de familie van m'n vrouw. Als we ergens zijn en 't is met eten dan skippen we dat meestal zodat we 's avonds frietjes kunnen eten. Maar het waren belegde broodjes en we konden ons niet verstoppen. BAH.
Gisterenavond reed ik dus met een frietgoesting van 2 weken ver richting de frituur. Een kameraad van mij stuurde: frietjes straks? Toen ik daar aankwam stond hij buiten te wachten met 2 pintjes in z'n handen. Al z'n punten!
Ik koos voor een Julientje + extra frikandel in stukken gesneden bovenop de viandel die reeds inclusief was. Ik liet me daarnaast verleiden door een pikante lookworst (first timer) en een bicky cheese on the side. Toen alles doorgegeven was en ik nog een ijskoude wachtpils bestelde heb ik nog een frikandel special erbij gevraagd.
Ik heb mij werkelijk kapot gegeten. De helft van de 'Olgelik' van mijn vrouw heb ik ook nog naar binnen geduwd. Mijn maag stond op ontploffen, zelfs een pintje achteraf om den boel wat door te spoelen ging niet meer.
Mijn frieten waren helemaal bedolven onder de mayonaise, stoofvleessaus en vlezekes. Daarom een foto van m'n vrouw haar frieten om aan te tonen hoe lekker goudgeel krokant ze gebakken waren:
Afgelopen nacht echter was de hel. Ik had een onverzadigbare dorst. Ik heb 1,5 liter waten gedronken en zelfs opgestaan om een blik cola zero open te trekken, ik had wat bruis nodig.
Bij het ontwaken plakten m'n ogen dicht van de mayonaise. Als ik moet niezen is 't stoofvleessaus. Ik plas frituurolie en mijn maag denkt dat ze de Carré is. De fles Dreft liep deze morgen weg uit de keuken toen ze mij zag en de openingsscene in Saving Private Ryan had gene lap aan mijn eerste toiletbezoek van deze ochtend.
Toch kijk ik al terug uit naar volgende zondag. Tijd om dan nog eens mijnen andere kameraad/friturist een bezoekje te brengen.