Wie écht afhankelijk is van de huuropbrengsten om aan de eigen woonbehoefte te voldoen, heeft vooral een slechte risicoanalyse gemaakt. Je investeringen spreiden, dat gaat niet als het gros van je vermogen in 1 verhuurd pand zit.
Maar het is geen investering. Het was de enige, eigen woning waar ze ook naar terug willen keren.
Natuurlijk is het dat wél. Er zit een groot deel van hun vermogen in, en ze verwachten er opbrengst van. Volgens welke definitie is dat géén investering?
Dat zeg ik ook nergens hé, zelf thuis genoeg gezien wat voor absolute eikels en marginalen er komen huren en wat die zich denken te kunnen permitteren omdat het niet van hen is. Het zal ook wel daarom zijn dat een SVK het appartement terug herstelt naar de oorspronkelijke staat.
Dat verandert niets aan het feit dat het een investering is. Zodra je je geld in een (financieel) actief steekt en daar een inkomstenstroom uit haalt (en bijhorende waardefluctuaties) zit je met een investering.
Ik zie de vergelijking niet in met uw enige eigen woonst aankopen, er geld insteken om het op te waarderen voor uw eigen en het vervolgens tijdelijk te verhuren en er later zelf terug in te trekken.
Bijna elke definitie van investering dicteert dat dit al bij de aanschaf bepaald wordt. In dit geval is het aangekocht om zelf in te wonen.
Ligt dat volgens jouw ervaring als syndicus dan aan de wetten die huurders te hard beschermen of het vredegerecht dat traag is?
Of je een appartement nu koopt en verhuurt met het oogmerk om (1) er later zelf in te gaan wonen of (2) het te verkopen met een meerwaarde, blijft gelijk. Het blijft een investering.
Caveat Emptor, zeker voor mensen die hun eigendom gaan verhuren. Naar mijn mening heb je hier als verhuurder een plicht om je huiswerk te doen vooraleer je het aan iemand verhuurt en moet je deze risico's erbij nemen. Als ik aandelen koop van een firma, moet ik goed opletten waar ik mijn geld en investering aan toevertrouw.
Maar ze hebben het gekocht om zelf in te wonen en nooit met het oogmerk om te verhuren. Wat ze ook gedaan hebben. Om dan tijdelijk uit te wijken naar een grotere huurwoning wegens gezinsuitbreiding en ondertussen te verhuren.
Dat is wel degelijk een investering. Ze hebben een pand gekocht, verhuren het en ontvangen de huurgelden en blijven eigenaar van het pand. Of ze nu het oogmerk hebben om daar later in te gaan wonen of het eeuwig te blijven verhuren verandert daar geen zier aan.Maar ze hebben het gekocht om zelf in te wonen en nooit met het oogmerk om te verhuren. Wat ze ook gedaan hebben. Om dan tijdelijk uit te wijken naar een grotere huurwoning wegens gezinsuitbreiding en ondertussen te verhuren.
Dus zelfs met uw definitie is het geen investering
Wat jij zegt is dat het bvb als werkgever ook uw fout is als een personeelslid heel uw magazijn leeg pikt...
www.juridischwoordenboek.nl
www.woorden.org
www.financielebegrippen.com
)
Kijk gewoon naar de acties, niet naar de intenties. Economisch gezien besteed je je geld ofwel aan consumptie ofwel aan een investering.
Niet mee eens.
Artikel 28. Gebruik van het goed als goed huisvader
§1. De huurder is gehouden het gehuurde goed te gebruiken als een goed huisvader en volgens de
bestemming die bij de huurovereenkomst daaraan gegeven is, of volgens de bestemming die, bij
gebrek aan overeenkomst daarover, naargelang van de omstandigheden vermoed wordt.
Als de huurder het goed niet gebruikt conform de bestemming, vermeld in het eerste lid, of het een
bestemming geeft die nadelig is voor de verhuurder, kan de verhuurder, naargelang van de omstandigheden, de huur doen ontbinden.
§2. De huurder is ertoe gehouden de verhuurder op de hoogte te brengen van de herstellingen die
nodig zijn en ten laste van de verhuurder vallen.
