Dokter altijd te laat op afspraak

Het probleem wordt hierboven al vermeld: mensen komen voor de banaalste dingen naar de spoed.
Dat komt natuurlijk ook mede doordat je voor een gewone afspraak al maanden moet wachten voor je een dokter kan zien.

Terwijl men u langs alle kanten waarschuwt dat het van significant belang is bij de meeste ziektes om "er vroeg bij te zijn".

Ik had een tijd geleden nierstenen. 1e keer, dus ik wist niet wat er gebeurde, alleen dat ik crepeerde van de zeer. Mijn vrouw heeft toen de ambulance gebeld en die heeft mij naar spoed gedaan. Ik voelde mij er al slecht over dat ik naar spoed kwam voor wat achteraf nierstenen bleken te zijn. De spoedarts zei nu wel dat dit een goeie reden was. Maar je moet eens de voorbeelden lezen die soms aangehaald worden. Mensen die 2-3 weken een valling hebben en dan ineens om 22h naar de spoed moeten?

Waarom moet je je daar slecht over voelen? Als leek weet je toch totaal niet wat jou overkomt op dat moment?
 
Jouw kind had een gapende hoofdwonde die gehecht moest worden?
En dan 5 uur wachten op spoed voor de hechting?
Onmogelijk denk ik...

Neen, dat was het voorbeeld van Remake.

Edit: ik lees net dat je 7u moest wachten? Maar geen hechting?

Ik moest inderdaad 7 uur wachten. Geen hechting.

Was dat niet gewoon de wachttijd na initiële check dat er niets levensbedreigend was?
Watchfull waiting na harde klap op het hoofd is dan beste behandeling, en die tijd kan je dan maar beter op spoed uitzitten.
Indien in die tijdsperiode geen nieuwe klachten ontstaan, klein risico dat er onderliggend nog een afwijking is.
Als arts op spoed zou ik zo een patient ook liever lang laten wachten dan zsm afhandelen en naar huis te sturen.
Maar dan zou dit wel zo moeten gecommuniceerd worden uiteraard.

Als dat wachttijd was ter observatie, dan mogen ze dat inderdaad wel even zeggen i.p.v. ons daar in de wachtruimte te dumpen voor 7 uur met een kleine zonder eten, zonder drinken en zonder slaapgelegenheid. Ik was daar dus al quasi een volledige werkdag aan het verschijten (dagtarief voor mijn eindklant, en dus economische kost: 1150 euro), en toen mocht mijn vrouw ook nog eens komen opdraven met proviand.

En dit is niet uitzonderlijk hé, dit is de norm.

Dus nogmaals de vraag waar iedereen blijft rondfietsen: van wie anders, buiten van dokters, verdragen wij dergelijke onderdanigheid aan zulke buitensporig lange wachttijden? En waarom verdragen wij dat niet voor domme futiliteiten, terwijl we dit voor het belangrijkste aspect van ons leven (onze gezondheid) dit allemaal tolereren? Waarom?
 
Die gasten studeren maar 6 jaar hoor. De rest (specialisatie) is basically stage lopen en papers schrijven.



Inhoudelijk weten ze het natuurlijk beter.
Maar zoals ik zonet al zei: hoe we als maatschappij met patiënten omgaan die spoedeisende hulp nodig hebben, dat is een politieke keuze. Daarin heeft een dokter evenveel te zeggen als jij en ik.



Ze moeten nu urgent en systematisch opschalen. Enfin, dat moesten ze 30 jaar geleden al gedaan hebben. Dus proficiat artsenlobby, het is jullie 30 jaar gelukt. Nu is het genoeg.
Er zijn ook examens in de specialistenopleiding hoor. Meestal is dat o.a. een Europees examen zelfs en moet je bij de x procent besten zitten om te slagen.
 
En dit is niet uitzonderlijk hé, dit is de norm.
Iemand die in België 7u moet wachten op de spoeddienst is echt wel uitzonderlijk.

Dus nogmaals de vraag waar iedereen blijft rondfietsen: van wie anders, buiten van dokters, verdragen wij dergelijke onderdanigheid aan zulke buitensporig lange wachttijden? En waarom verdragen wij dat niet voor domme futiliteiten, terwijl we dit voor het belangrijkste aspect van ons leven (onze gezondheid) dit allemaal tolereren? Waarom?
Je geeft zelf het antwoord. Voor het belangrijkste aspect van ons leven is een mens bereid veel op te offeren, lang te wachten, en blij te zijn als die eindelijk geholpen wordt.
Voor een domme futiliteit was je het al lang afgebold hé.

Er zat gisterenavond een splintertje in mijn oog na in de tuin te werken. Enorm vervelend.
Ik had naar spoed kunnen gaan en het had daar heel druk kunnen zijn. Maar dit is geen acuut levensbedreigende situatie dus zou ook uren kunnen wachten hebben.
Gelukkig heb ik na veel prutsen het er zelf uitgekregen:

Maar voor een geval zoals het mijne, zijn er heel veel die hier niet zelf aan beginnen, totaal geen kennis hebben en gewoon zelf naar spoed gaan. Wat ik ook helemaal terecht vind. Maar voor dit en voor jouw geval kan je inderdaad soms pech hebben en heel lang moeten wachten op spoed.
Maar dit is zeker niet de norm.
 
Maar je moet eens de voorbeelden lezen die soms aangehaald worden. Mensen die 2-3 weken een valling hebben en dan ineens om 22h naar de spoed moeten?
Nu, eerlijkheidshalve zijn dat wel de uitzonderingen en niet diegenen die effectief zorgen voor de grote werkdruk bij artsen of spoedafdelingen. Die moeten uiteraard ook gezien worden, maar niet dringende en vooral overbodige consultaties worden wel geconfronteerd met lange wachttijden omdat de prioriteit daar gewoon niet hoog is. Vaak worden die ook gezien door een assistent die al in huis zit dus qua impact op het zorgwezen valt dat wel mee...

Alleen is er wel een effectief onderliggend probleem, zijnde dat er te veel (financiële) druk staat op artsen, daardoor het aantal artsen te beperkt is en daardoor wachttijden lang kunnen oplopen. Mijn partner is zelf gynaecoloog, dan gebeurt het nu eenmaal dat ze tijdens consultaties weg moet voor een bevalling, dringende keizersnede, dringende ingreep,... Dat zijn zaken die al snel een uur duren, die daardoor de hele planning in de war sturen en bijkomend de patiënten dus langere tijd doen wachten.

In een ideale wereld is er een arts continu op stand-by, zonder consultaties, maar dat is economisch niet haalbaar.
 
Dus nogmaals de vraag waar iedereen blijft rondfietsen: van wie anders, buiten van dokters, verdragen wij dergelijke onderdanigheid aan zulke buitensporig lange wachttijden? En waarom verdragen wij dat niet voor domme futiliteiten, terwijl we dit voor het belangrijkste aspect van ons leven (onze gezondheid) dit allemaal tolereren? Waarom?

Voor de meest dingen moet je toch nog veel langer wachten dan spoed ?

Als ik een autoprobleem heb om 19u op vrijdag, zal ik wat langer dan 7u moeten wachten. Zelfs al gebeurd dit bijvoorbeeld in het buitenland en zit je daardoor vast in een vreemd land en moet je last minute overnachting regelen (nobody gives a shit).

En het gezondheid aspect moet je meten in het aantal extra sterfgevallen door wachttijden. Niet in ongemak van iemand die voor iets op spoed zat wat kon wachten. Jou voorbeeld is toch perfect hier, je dochter heeft geen blijvende schade gehad.

Dokters die naar buiten rennen als je aankomt op spoed zou zelfs als het mogelijk is, gewoon pure resource verspilling zijn. We geven al genoeg uit aan gezondheidszorg.
 
Als dat wachttijd was ter observatie, dan mogen ze dat inderdaad wel even zeggen i.p.v. ons daar in de wachtruimte te dumpen voor 7 uur met een kleine zonder eten, zonder drinken en zonder slaapgelegenheid. Ik was daar dus al quasi een volledige werkdag aan het verschijten (dagtarief voor mijn eindklant, en dus economische kost: 1150 euro), en toen mocht mijn vrouw ook nog eens komen opdraven met proviand.

En dit is niet uitzonderlijk hé, dit is de norm.

Dus nogmaals de vraag waar iedereen blijft rondfietsen: van wie anders, buiten van dokters, verdragen wij dergelijke onderdanigheid aan zulke buitensporig lange wachttijden? En waarom verdragen wij dat niet voor domme futiliteiten, terwijl we dit voor het belangrijkste aspect van ons leven (onze gezondheid) dit allemaal tolereren? Waarom?
Hoe weet jij nu dat dit de norm is, op welke data is dat gebaseerd? Kijk ik snap de frustratie want niemand zit graag te wachten in spoed of een ziekenhuis in het algemeen. Genoeg zitten wachten op de gyneacologe die ofwel achterliep ofwel plots een bevalling moest in goede banen leiden om te weten hoe irritant die onzekerheid is, omdat je nooit weet wanneer er iets gaat gebeuren.

Maar anderzijds vind ik het nogal onnozel om een of andere economische kost daar op te gaan plakken (zeker de 100 eerdere posts over je job indachtig), wanneer het dus gaat over iets dat prioriteit verdient. Als ik het goed heb was jouw reden om naar de spoed te gaan dus een ongeval in de crèche, waar ze geen ambulance of dokter hebben gecontacteerd maar jullie vroegen je kind op te halen, waarna je zelf naar een dokter bent gegaan en die je alsnog naar de spoed heeft gestuurd. Vanuit het oogpunt van een spoedarts die aan triage moet doen kan dat toch niet zo "spoedeisend" blijken, als dat kind verder ok lijkt? Er zijn al uren gepasseerd waarbij niemand aan spoed dacht. Als je daar zit met een kind ben je gewoon niet objectief daarin.

En verder "verdragen" we dat ongeveer van elke stielman evengoed hoor. Verwarming werkte niet meer op een mooie, koude novembermorgen. Na veel rondbellen een chauffagist gevonden die enkele dagen later kon komen. Probeer eens een dakwerker vast te krijgen voor een klein maar noodzakelijk karwei zoals een lek.
 
Dus nogmaals de vraag waar iedereen blijft rondfietsen: van wie anders, buiten van dokters, verdragen wij dergelijke onderdanigheid aan zulke buitensporig lange wachttijden?
Van bijna elk 'gespecialiseerd beroep'? Het is hier al gezegd maar als plotseling mijn airco kapot gaat zal het langer wachten zijn dan 7 uur vooraleer er iemand komt. Onlangs internetproblemen; ik heb twee dagen moeten wachten tot er een technieker langs kwam. Zo kan ik wel blijven gaan hoor.

En goed, je kan dan zeggen 'daar weet je tenminste hoe lang je moet wachten/kan je een afspraak maken' maar opnieuw: dat is de aard van de spoeddienst. Je kan daar niets voorspellen. Spijtig dat je daar zo lang hebt moeten zitten, maar er waren op dat moment dringendere gevallen dan jouw kind. Het is niet meer dan normaal dat die voorrang krijgen.
 
Vergelijk het touring/vab.
Soms ben je op een half uur geholpen maar ik heb ook al eens 4uur staan rondkijken
 
Ik heb enkele maanden geleden een redelijk motorongeval gehad. Ik moet zeggen dat ik echt wel enorm snel geholpen ben op spoed. Meteen 8 dokters rond me, meerdere scans, ... noem maar op.

Was het top? Zeker niet, ze hadden een enorme schaafwonde op mijn rug/bil gewoon niet gezien, en mijn voet spits ingegipst wat eigenlijk niet zou mogen...maaaaar, ze waren er wel snel bij en ik kreeg bij het binnenkomen met de ambulance natuurlijk prioriteit over alle kindjes die met de fiets gevallen waren. Logisch ook.

Ik heb ook al aan de andere kant gezeten waar ik zo een pijn in mijn buik had dat ik niet meer kon staan, en ja, dan moest ik ook 3-4 uur op spoed wachten. Was dat enorm frustrerend? Amai nog niet. Waren er toen kindjes met een geschaafde knie die voor me mochten? Ja. Maar at the end of the day willen ze daar ook gewoon zo min mogelijk doden etc, dus die mensen doen hun best echt wel.

Zelfs nu neem ik ze het niet kwalijk dat ze mijn zwaarste wonde eigenlijk gemist hadden. Ze vliegen met 8 rond me, dan kan het eens gebeuren dat er in de chaos iets niet gezien is. Zou eigenlijk niet mogen, maar het zijn mensen.

Dus @mac-bc , bij deze, stop nu eens met op alles en iedereen te klagen, besef dat het mensen zijn die echt hun best wel zullen doen, en ga eens met een rustig kopke slapen. Groetjes, een bezorgde mede-bg'er.
 
Ik heb enkele maanden geleden een redelijk motorongeval gehad. Ik moet zeggen dat ik echt wel enorm snel geholpen ben op spoed.

Mijn schoonvader dankt er zijn leven aan.
5 jaar geleden binnengereden voor zogezegd nierstenen, onderweg had ik al snel door dat het veel erger was, ben ermee binnengegaan, kreeg absolute prio en na nog geen 2 minuten waren ze er al mee bezig.

Bleek een aneurysma van de hartader te zijn. Ze hebben hem erdoor gekregen maar achteraf zeiden ze dat elke seconde geteld heeft.
 
Mensen durven vooral ook al eens vergeten dat Spoed gewoon kort is voor Spoed Eisende Hulp, niet Spoedige Hulp
Toen ik de fritketel over mijn arm had gekregen zat ik al in de brandwondenkamer onder een douche eer mijn inschrijving voltooid was, idem toen mijn vrouw plots ging bevallen.

Het zou er nog moeten aan mankeren. :wtf:

Mijn teen was van de eerste keer al gebroken en ging niet nog meer breken in de tijd dat ik moest wachten op foto´s en daarna plaaster.

Hangt af van het pijn-niveau hoe vlotjes je daarmee omgaat.

En de reden waarom Spoed vaak aangeduid maar niet overdreven gesignaleerd is is bewust om mensen niet te lokken want anders zit het letterlijk continu vol met Jef en Maria die zich wat slappekes voelen.
De "ideale" spoedopname is via ambulance/noodcentrale. Dat is hun prioritaire bestaansreden.
De correcte manier voor walk-ins is inderdaad eerst huisarts en dan eventueel met doorverwijzing naar Spoed maar dan zal die huisarts normaal of al voor voorbellen of brief meegeven met een voorlopige diagnose.
Vaak is ook lang niet elke specialisatie aanwezig of zo meteen bereikbaar. Als gij eigenlijk een neuroloog nodig hebt en er is zelfs toevallig ene van wacht dan kan die nog net met een andere patiënt bezig zijn of zelfs bijstaan in een operatie.

Allemaal (gebrek aan) keuzes. Allemaal (gebrek aan) prioriteiten.

Grappig hoe iedereen constant andere standaarden hanteert omdat het hier om dokters gaat. Of om onze gezondheid.

Hoeveel bedraagt de economische kost voor de eindklant voor alle boeken die je hier schrijft tijdens je werkuren?

0,00

Omdat ik:
A) in de privé werk, dus niet zoals artsen betaald worden door gemeenschapsgeld
B) mijn uren moet timetracken met minimum billability-quotum

Ergo: alle tijd dat ik hier spendeer, moet ik 's avonds, 's nachts of in het weekend inhalen.

En jij?
 
Allemaal (gebrek aan) keuzes. Allemaal (gebrek aan) prioriteiten.

Grappig hoe iedereen constant andere standaarden hanteert omdat het hier om dokters gaat. Of om onze gezondheid.
Maar dat is net de clue natuurlijk. Spoed is geen volwaardige geneeskundige verstrekker he. Spoed als dienst/afdeling is opgericht en bestaat nog altijd eigenlijk alleen maar om 24/7 een zo breed mogelijke basis aan levensreddende geneeskunde te voorzien om de (doorloop)tijd te overbruggen tot de reguliere geneeskundige voorzieningen het overnemen.

Als gij een dienst verwacht waar ge 24/7 vlot en gemakkelijk voor om het even welke kwaal terecht kunt, tja, dan pleit ge dus volgens mij om gewoon "Het Ziekenhuis" 24/24 op volle capaciteit te laten draaien.

Dat is geen "andere standaarden" ofzo aanhouden, dat is gewoon inzien en snappen wat Spoed is en waar deze voor dient.
 
Ik zie hier echt niemand andere standaarden hanteren omdat het dokters zijn hoor. Er zijn genoeg voorbeelden gegeven van andere beroepen waar je moet wachten, en genoeg verklaringen gegeven waarom men op spoed niet altijd onmiddellijk tot een behandeling over gaat of over kan gaan. Dat die genegeerd worden om gewoon verder te kunnen ranten is misschien typisch, maar weinig constructief voor dit topic.

Je bent met een 'gapende wonde' (die geen hechtingen nodig had) naar de spoed gereden, en hebt daar moeten wachten. Dat is zeer sneu, en zeven uur is wel erg lang, maar vermits je kind geen blijvende schade heeft opgelopen denk ik dat men daar geen verkeerde beslissingen heeft gemaakt. Klaag gerust over het feit dat je hebt moeten wachten (dat vindt niemand leuk) maar om dan zo weer te gaan doen alsof het allemaal een rot systeem is en... Mogelijke redenen waarom je zo lang moest wachten zijn je al genoeg gegeven en je kiest er voor om die te negeren.

Ik weet nu al dat je gaat reageren dat die verklaringen niet geldig zijn en dat de hele maatschappij verrot is en mac-bc het enige lichtpuntje is in de duisternis die onze samenleving is, maar dat begint toch echt wel afgezaagd te worden hoor.
 
Iemand die in België 7u moet wachten op de spoeddienst is echt wel uitzonderlijk.


Je geeft zelf het antwoord. Voor het belangrijkste aspect van ons leven is een mens bereid veel op te offeren, lang te wachten, en blij te zijn als die eindelijk geholpen wordt.
Voor een domme futiliteit was je het al lang afgebold hé.

Mooi dat je deze contradictie hier even aanhaalt.

Gans de maatschappij, gans België, het volledige universum:
"Wat mensen belangrijk vinden heeft altijd voorrang! Alle resources zetten we op hetgeen het meest dierbaar is voor de mensen want daarmee zullen onze mensen, onze burgers, onze klanten, ... absoluut niet willen wachten. De onbelangrijke futiliteiten, dié kunnen wachten."

Dokters:
"Wat wij doen vinden de mensen zodanig belangrijk dat ze het er gerust zullen voor over hebben om lang te wachten om een afspraak in te plannen, lang te wachten in de wachtkamers, veel pijn te lijden, enzovoort. De onbelangrijke futiliteiten in het leven, dàt moet snel gaan!".

Niemand durft dit uitspreken (omdat niemand ooit onder narcose wil gaan als de grote artsen-criticus uiteraard) maar ik zal het vrank en vrij (doch anoniem) zeggen: dat is de arrogantie van de macht.

Politici, bedrijven, dienstverleners, ouders, zorgverleners, leerkrachten, ambtenaren, ... moeten ingaan op en prioriteit geven aan wat hun 'klanten' (in de brede zin van het woord) belangrijk vinden of ze worden er extra hard op afgerekend. En terecht.
Dokters daarentegen, die kunnen door hun monopolie profiteren van het feit dat mensen hun gezondheid zo belangrijk vinden, dat ze ze zonder blozen uren aan een stuk te laten wachten en nog steeds een brede glimlach te zien op het gezicht van de patiënt wanneer ze eindelijk aan de beurt zijn.

Kort samengevat:
  • In situatie X vinden mensen het normaal dat, gezien de belangrijkheid, ze supersnel geholpen worden.
  • In situatie Y vinden mensen het normaal dat, gezien de belangrijkheid, ze urenlang moeten wachten.
Als ik het danig verkeerd heb, kan iemand mij deze contradictie dan eens uitleggen? We moeten los van het heersende narratief durven abstractie maken van onze maatschappelijke denkpatronen.
 
Laatst bewerkt:
Ik ben voorstander van helder taalgebruik, maar je kan bepaalde termen gewoon niet in "normaal" Nederlands "vertalen". Een aorta-aneurysma is een aorta-aneurysma. Hoe zou je dat anders zeggen zonder af te komen met een beschrijving die bestaat uit 20 woorden?
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Ik ben voorstander van helder taalgebruik, maar je kan bepaalde termen gewoon niet in "normaal" Nederlands "vertalen". Een aorta-aneurysma is een aorta-aneurysma. Hoe zou je dat anders zeggen zonder af te komen met een beschrijving die bestaat uit 20 woorden?

Tja kijk, als mijn elektriciteitsinstallatie is uitgevallen omwille van het feit dat uit Fourier-analyse van mijn stroomprofiel is gebleken dat de 7de harmonische een te dominante factor is gebleken, waardoor de totale harmonische distortie boven de threshhold van 3% is gekomen waardoor mijn differentieelschakelaar is getript, dan ga ik dat ook niet op die manier uitleggen aan mijn bomma.

Neen, dan zit er gewoon "vuiligheid op mijn stroom".
En ik ben gewoon een simpele ingenieur, die niet eens is opgeleid om sociale omgang te hebben met mensen. In tegenstelling tot dokters.

In uw geval gaat het gewoon om een "uitgezet bloedvat". Is dat een 100% accurate medische beschrijving? Neen. Is dat nodig tegen een patiënt? Neen. Weet hij voldoende waarover het gaat? Ja.
Waarom doet men dat zo vaak in de medische (maar ook in de notariële, juridische) wereld? De vraag stellen is ze beantwoorden.
 
Terug
Bovenaan