Wat was dan precies het probleem?
Dokter altijd te laat op afspraak
- Onderwerp starter Herman De Croo
- Startdatum
Dat doet hier weinig ter zake denk ik?
Mijn punt is dat de kunstmatige schaarste aan dokters dan misschien leuk meegenomen is voor hun eigen inkomen, maar dat ze wel de kwaliteit van onze zorg aantast.
Wat is juist je doel eigenlijk met deze vragen? mac-bc persoonlijk in diskrediet brengen? Want dat lijkt me echt off-topic geflame.
Ik wil niemand in diskrediet brengen.
Maar het lijkt me een vreemd verhaal, want ik kan het me moeilijk voorstellen dat een pediater zich kwaad zou maken omdat iemand met zijn kind naar de huisarts gaat. Zoals Thin Liz aanhaalde.
Dus als er een specifieke context zou zijn, is het misschien wel perfect te verklaren?
Vandaar de vragen.
Lijkt me helemaal on-topic dus.
Mulan
Well-known member
Ik heb nog van de huisarts onder mijn voeten gekregen omdat ik wél naar de pediater was gegaan 
.
Concreet: kleine is niet goed, op vrijdag naar de huisarts. Alles klinkt redelijk, gewoon pijnstilling.
Na het weekend geen beterschap en tijdens vrije consultatie naar de pediater. Die laat longfoto's nemen (longen niet zuiver) crp prikken en opname voor 3 dagen. Ik bel dus naar mijn werk (waar ook mijn huisarts werkt) dat ik 1 van die 3 dagen niet kan komen werken en de andere dagen oma naar het ziekenhuis komt en ik dan wel kom werken.
Op het werk: irritatie duidelijk merkbaar. Ze heeft me de wetenschappelijke studies laten zien waarin duidelijk staat dat opname niet nodig is en het zelfs niet nodig was om antibiotica te geven gezien het CRP. "die pediater overdrijven wel met hun opnames hoor, 't moet allemaal geld opbrengen zeker?!"
Sinds haar 2j wel niet meer naar de pediater geweest, ze kan duidelijker signalen geven, zelf antwoorden op gerichte vragen,... Dat biedt toch allemaal wat meer gemoedsrust dan bij een baby'tje..
. Concreet: kleine is niet goed, op vrijdag naar de huisarts. Alles klinkt redelijk, gewoon pijnstilling.
Na het weekend geen beterschap en tijdens vrije consultatie naar de pediater. Die laat longfoto's nemen (longen niet zuiver) crp prikken en opname voor 3 dagen. Ik bel dus naar mijn werk (waar ook mijn huisarts werkt) dat ik 1 van die 3 dagen niet kan komen werken en de andere dagen oma naar het ziekenhuis komt en ik dan wel kom werken.
Op het werk: irritatie duidelijk merkbaar. Ze heeft me de wetenschappelijke studies laten zien waarin duidelijk staat dat opname niet nodig is en het zelfs niet nodig was om antibiotica te geven gezien het CRP. "die pediater overdrijven wel met hun opnames hoor, 't moet allemaal geld opbrengen zeker?!"
Sinds haar 2j wel niet meer naar de pediater geweest, ze kan duidelijker signalen geven, zelf antwoorden op gerichte vragen,... Dat biedt toch allemaal wat meer gemoedsrust dan bij een baby'tje..
Stel dat er geen kunstmatige schaarste is, en je dus op elke hoek van de straat een arts hebt, dan vrees ik eerlijk gezegd ook wel een beetje voor de kwaliteit!
Bij de specialisaties zorgen de strenge selectiecriteria er toch net voor dat er een hoge kwaliteit nagestreefd wordt?
Oh boy you didn't.
Wij zijn met nog geen enkel van ons drie kinderen naar de pediater geweest. Als die ziek zijn gaan we gewoon naar de huisarts.
Die mens is capabel genoeg en ook niet verlegen of te trots indien door te verwijzen indien mogelijk. Hier (op het forum) en in onze omgeving al wel opgemerkt dat er best wel wat mensen meteen een pediater raadplegen. Ik vind dat echt vreemd om eerlijk te zijn.
Die mens is capabel genoeg en ook niet verlegen of te trots indien door te verwijzen indien mogelijk. Hier (op het forum) en in onze omgeving al wel opgemerkt dat er best wel wat mensen meteen een pediater raadplegen. Ik vind dat echt vreemd om eerlijk te zijn.
TNTim
Well-known member
Zelfde ervaring gehad bij een pediater die verbonden is aan het ziekenhuis. Antibiotica voorschrijven was ook verplicht ziekenhuisopname bij hem."die pediater overdrijven wel met hun opnames hoor, 't moet allemaal geld opbrengen zeker?!"
En als de bezetting qua ziekenhuiskamers laag was, kon het ontslag niet lang genoeg gerokken worden.
Wij wisten eerlijk gezegd niet beter. We hoorden ook van vrienden en familie dat ze enkel naar een pediater gingen met hun heel kleine kinderen.
Bij de geboorte moesten we in het ziekenhuis ook 'onze kinderarts' opgeven, vandaar dat we ook bij die persoon gingen achteraf.
Zo helpen specialisten en ziekenhuizen elkaar aan klandizie zeker...
Mulan
Well-known member
Net als Tim wisten wij ook niet beter. Bij ontslag uit materniteit krijg je te horen dat je op 4 weken naar de pediater moet. Op 6 weken was het fout met de dochter en heeft de vroedvrouw aan huis direct de pediater gecontacteerd en dan daar blijven gaan gezien meerdere problemen.
Indien je regelmatig opvolging krijgt via Kind en Gezin (gewicht, lengte, vaccinaties,...), is een pediater inderdaad niet nodig. In de meeste gevallen kan een huisarts bij ziekte het kind wel helpen. Wat is het probleem hier? Ik zal het met de woorden van professor pediatrie zeggen: 'Pediatrie is voor de helft het kind behandelen en voor de andere helft de ouders'. Waarop een andere pediater: 'Voor de helft de ouders? Ik zou zeggen dat het meer is'...
Terug on topic:
Wij zijn vorige week met onze dochter naar de oogarts geweest. Om 17u 's avonds was de afspraak (was 2e keer dat daar moesten zijn, vorige keer was ze een uur te laat).
Deze keer was ze 1.5u te laat (tof, met zo'n baby van 8 maanden 1.5u in een wachtzaal zitten terwijl het haar bedtijd is...), en toen we dan in haar bureau moesten, konden we op haar pc zien dat er die dag nog 3 man had afgebeld.
Ik heb er alle begrip voor dat er dokters zijn waar het zo loopt, die er niks aan kunnen doen. Simpelweg omdat patiënten niet komen met 1 probleem maar een heel lijstje meebrengen... Maar bij oogartsen zijn het overgrote deel van de afspraken toch mensen die hun ogen moeten laten testen voor een nieuwe bril, dat kan je bijna perfect inschatten hoe lang dat duurt.
Wij zijn vorige week met onze dochter naar de oogarts geweest. Om 17u 's avonds was de afspraak (was 2e keer dat daar moesten zijn, vorige keer was ze een uur te laat).
Deze keer was ze 1.5u te laat (tof, met zo'n baby van 8 maanden 1.5u in een wachtzaal zitten terwijl het haar bedtijd is...), en toen we dan in haar bureau moesten, konden we op haar pc zien dat er die dag nog 3 man had afgebeld.
Ik heb er alle begrip voor dat er dokters zijn waar het zo loopt, die er niks aan kunnen doen. Simpelweg omdat patiënten niet komen met 1 probleem maar een heel lijstje meebrengen... Maar bij oogartsen zijn het overgrote deel van de afspraken toch mensen die hun ogen moeten laten testen voor een nieuwe bril, dat kan je bijna perfect inschatten hoe lang dat duurt.
Ja, blijkt ook onmogelijk bij ons. Enkele jaren geleden een afspraak gehad op een vrijdagavond om 21u30 en om 22u30 was het aan ons. Staat er om gekend dat een uur wachten in de wachtruimte de regel is. Dat is nog altijd beter dan de 15 maanden dat je moet wachten om tot bij haar te raken voor een 'gewone' consultatie...
Mja, mijn laatste reeks oogartsen-bezoek is ook begonnen met een doorverwijzinging vd huisarts wegens vermoedelijk scherfje in oog, die heeft mij toen (op vraag van de huisarts) er rap tussengenomen want das toch geen groot werk.
Uiteindelijk bleek dat dus een in-oog-infectie, die eerste consult is ook serieus uitgelopen met tests, foto's, vocht aflaten,.... en heel zijn agenda voor de 3 weken daarachter ook om zeep* want dat vereiste acute opvolging en verzorging.
Jammer voor de andere patiënten maar ik ben toch blij dat ik mijn oog heb kunnen houden.
*wel voornamelijk late of vroege afspraken gekregen buiten zijn normale uren, mja, heb zo een paar patiënten en ge zijt uiteindelijk ook gewoon elke dag 2u langer bezig...
De antibiotica die de huisarts had voorgeschreven voor ons kindje was blijkbaar in een veel te vroeg stadium (nader onderzoek had kunnen uitwijzen of dit de gewenste behandeling was of niet), en veel te breed-spectrum.
Daardoor heeft hij nu een schimmelinfectie opgelopen, waarvoor hij nu in behandeling is.
Overigens heb ik zelf een gelijkaardig verhaal meegemaakt een half jaar geleden: iets aan mijn oog, eerst naar de huisarts, die dacht het zelf wel eventjes op te lossen met een incisie, bleek toch niet zo'n goed idee te zijn want het probleem was niet verholpen en een paar dagen later zat heel mijn oog ontstoken. Teruggegaan. Dan met een bazooka van een antibiotica-kuur op geschoten, om zijn eigen gepruts op te lossen. Als gevolg van die antibiotica-kuur een hardnekkige schimmelinfectie opgelopen. Opnieuw naar de dokter. Pas na verschillende maanden is alles terug genormaliseerd, maar mijn oog was nog steeds niet opgelost. Doorverwezen naar de oogarts.
Na vele maanden wachten, mocht ik naar de oogarts. Middeltjes voorgeschreven. Werkte niet. Opnieuw naar oogarts. Doorverwijzing naar oogchirurg.
Na vele maanden mocht ik naar de oogchirurg. Operatie misschien toch niet nodig, eerst opnieuw middeltjes. Daar ben ik nu mee bezig. Opvolgingsafspraak eind september.
Dan zitten we aan doktersbezoek nummer 6, met alle bijhorende rompslomp die erbij komt kijken (mij proberen vrijmaken op het werk, uren in de wachtzaal zitten, naar de apotheek, doktersbriefjes binnenbrengen, enzovoort.)
Mocht dit in de bouwsector zijn, iedereen zou dit bricoleurs noemen. Bric-à-brac. De factuur zou zelfs niet betaald worden en een slechte recensie op internet.
Maar dit is de medische wereld. Hier moeten we alles gewoon ondergaan, moeten we hersenloos en kritiekloos "dankbaar zijn voor onze goede gezondheidszorg" en met bewondering elke week naar "topdokters" kijken terwijl we zwaar afdokken om al die royale artsenlonen te blijven betalen.
Mulan
Well-known member
@mac-bc eens rondvragen in de buurt welke huisarts wordt aangeraden?
Bij voorkeur een groepspraktijk, daar hebben ze vaak dokters met elk hun "specialisatie".
Ik weet wie het beste met mijn dochter om kan gaan, bij wie ik best ga voor gewrichtspijn, bij wie voor migraine die ik niet onder controle krijg, bij wie voor stressgerelateerde issues,... Dat geeft mij alvast meer rust.
Bij voorkeur een groepspraktijk, daar hebben ze vaak dokters met elk hun "specialisatie".
Ik weet wie het beste met mijn dochter om kan gaan, bij wie ik best ga voor gewrichtspijn, bij wie voor migraine die ik niet onder controle krijg, bij wie voor stressgerelateerde issues,... Dat geeft mij alvast meer rust.
Geneeskunde is ook niet zwart-wit.
Er is geen heilige graal, er is vaak geen gouden standaard voor een bepaalde behandeling.
Maar stel nu dat er veel meer artsen toegelaten zouden worden, dan hou ik toch mijn hart vast voor de "charlatans" die dan uit de grond zouden schieten. Dan zou je nog verder van huis zijn @mac-bc
Vroeger kon een arts die niet toegelaten werd voor een specialisatie dan maar huisarts worden, maar dat is nu ook al met een toelatingsproef dacht ik...
Er is geen heilige graal, er is vaak geen gouden standaard voor een bepaalde behandeling.
Maar stel nu dat er veel meer artsen toegelaten zouden worden, dan hou ik toch mijn hart vast voor de "charlatans" die dan uit de grond zouden schieten. Dan zou je nog verder van huis zijn @mac-bc
Vroeger kon een arts die niet toegelaten werd voor een specialisatie dan maar huisarts worden, maar dat is nu ook al met een toelatingsproef dacht ik...
Waarom? Wat is de redenering hierachter? Wordt de opleiding dan makkelijker ofzo?
Ik zou het omgekeerde verwachten, nu heb je niet echt een optie om naar een andere dokter (specialist) te gaan ze allemaal gigantische wachttijden hebben. Ook charlatans blijven nu gewoon patiënten krijgen.
Is dat gedoe met die pediaters weer zo'n uitwas van het belgisch systeem. Hier nog nooit een pediater gezien. Vriendin, ik, kinderen.. iedereen gaat gewoon naar zijn vaste dokter. ( wat in ons geval dezelfde is voor ons alle 4)
