Je haalt wat dingen door elkaar vrees ik.
Om te beginnen als je ziek bent ga je naar de huisarts. Er is effectief al jaren een probleem dat er te weinig artsen in opleiding voor de richting huisartsgeneeskunde kiezen. Men kiest veel meer voor om zich te specialiseren.
Reden hiervoor zijn uiteenlopend, maar algemeen is het zo dat huisarts gewoon aanzien wordt als minder uitdagend, minder verloond, minder impactvol etc.
Dus ja huisartsen daar ligt een probleem.
Specialisten daarentegen zijn er in feite genoeg. Als jij naar een cardioloog moet dan zal je altijd wel vrij snel geholpen worden. Misschien niet altijd vlakbij huis maar goed.
Als het aanbod zou vergroten krijg je gewoon concurrentie, onherroepelijk. En daar wordt niemand uiteindelijk beter van. Daarom dat men een gezond aantal handhaaft en kijkt naar de balans van specialiteit binnen de specialiteit.
Maar ook nu bestaat dat gegeven van werkzekerheid en inkomstzekerheid zij het uiteraard beperkt en zeker niet wijdverspreid, een arts is ook maar een mens uiteindelijk die een job uitoefent om brood op de plank te krijgen.
En het is ook gewoon een feit dat het beperken nodig is om te garanderen dat iedereen een stageplek heeft.
Ook bij het kiezen van specialiteit is er een numerus fixus. Zo kunnen maar een beperkt aantal studenten neurologie specialiseren, ook omdat iedere student kwalitatief stage moet kunnen lopen.
En laat ons ook eerlijk zijn. Het toegangsexamen is ook een soort prestige.
Lang niet iedereen is onmiddellijk smoorverliefd op geneeskunde.
Maar het verkoopt wel mooi op feestjes als je als ouder kan opscheppen over je slim kind, of jij zelf kan pochen over hoe slim je bent.
En het streelt het ego altijd als jij goed genoeg bent om toegelaten te worden tussen 1000’den gegadigden.
Voor sommige is het ook gewoon een meting om te zien hoe ze zich verhouden.
Qua moeilijkheid zijn er zeker moeilijkere richtingen, zonder beperking van instroom maar die zeker een pak minder populair zijn.
En we moeten een kat een kat noemen. Artsen hebben geen lichte job.
Maar als je het niet wilt moet je u ook niet kapotwerken en financieel ga je nooit moeten klagen. Dus als totaalpakket is het echt geen slechte job.
heel ons kapitalistisch systeem is gebouwd op concurrentie, er is concurrentie voor alles, concurrentie zorgt ervoor dat de beste wint en dat we er op vooruitgaan. Artsen zijn daar ook geen uitzondering op, als je een specifieke (populaire) specialisatie wil doen is heel je opleiding 1 grote concurrentiestrijd waarbij je moet zorgen dat je hogere punten haalt dan de anderen, in die mate dat sommige studenten daar echt aan onderdoorgaan. Het lijkt me dan beter dat er meer specialisatieplaatsen zijn dat ze met elkaar kunnen concurreren NADAT ze gespecialiseerd zijn, dat komt de maatschappij ten goede, in plaats dat ze elkaar kapot concurreren voor de schaarse plaatsen om te MOGEN specialiseren.
Kapitalisme zorgt dat de beste wint en we erop vooruitgaan? Die 'we' is toch niet altijd de klant in het kapitalisme. En als het gaat om de gezondheid en het leven van de klant, zijn dat niet de zaken waarvan ik zou willen dat de concurrentie zo moordend wordt dat het alleen om marges en winst gaat. Of cliëntelisme. Zoals gezegd is die concurrentie er nu al, het is een kwestie om ze in de hand te houden.
