Gramatik - Street Bangerz vol 3

Ik kan in het algemeen de muziek ook wel smaken. Alleen duurt de plaat te lang en kan ik de aandacht er niet bijhouden. Nummers als Tranquilo of The Swing of Justice doen mij opveren maar duren 2 minuten te lang. Ook mis ik soms een stem of rap. Instrumentale muziek is sowieso een moeilijke bij mij, al zal mijn AOTW ook compleet instrumentaal zijn ( als niemand anders mij voor is). Live zal dit ongetwijfeld wel een banger geweest zijn.
 
Liever Czech Street Bangerz in een private sessie van mijn browser dan deze elektronische rommel in een private sessie van mijn Spotify!!! Dat was mijn vooroordeel, @PolletPoulet_OG, niet enkel om u wat te jennen maar met die mentaliteit dacht ik eraan te beginnen. Misschien komt dat omdat ik door de concepten hier al heel wat van die dingen heb moeten/mogen luisteren die dan toch tegenvielen. Madvillainy, The Prodigy, Massive Attack, ... het kwam vaak op hetzelfde neer: goede momenten, maar niets dat me langdurig wist te bekoren. Misschien komt dat ook door de rebelse inborst die ons vijftien jaar geleden verbond via de NSZ. Wat een man, onze Pollet. Het type waar ik in het weekend voor zou swipen en hem polle32 zou noemen, zonder experimentele basis. Waarom zou ik dan niet hetzelfde doen voor zijn platenkeuze?

Geen private sessie in Spotify dus. Heeft ook geen nut want ik volg niemand en niemand volgt mij. Plus het is die modversie van Spotify, geen denken aan dat ik maandelijks zou betalen terwijl dat geld gewoon automatisch vloeit naar artiesten die ik niet beluister en zelfs niet moet. Zweedse charlatans. Ik heb alle nummers beluisterd zoals het hoort maar er track per track overgaan heeft weinig zin: ze trekken namelijk toch allemaal wat op elkaar. Ik hoor verschillen maar niet duideloijk genoeg om daar een heel blok over neer te pennen. Met gemiddeld 2/3 minuten qua lengte raast het wel goed door, er is niets dat te lang is zonder dat het eveneens zenuwachtig van de hak op de tak springt, dus daar is wel een uitstekende balans gevonden.

Ik wil het woord voltreffer niet gebruiken want de kans is miniem dat dit ooit nog wordt opgezet, maar ik heb wel een enorm genietbaar uurtje gehad. Ideaal op een vrijdagnamiddag. Klinkt mooi en vol, mix van verschillende dingen, er is niets dat stoort en alles is zo relax. De top was Dungeon Sound voor mij, met Cool Thieves ervoor ook nog, heel fris en catchy dat toch iets lijkt te hebben wat veel van de andere tracks niet hadden. Op de eerste helft van de plaat is er ook ergens een zeer leuke baslijn te vinden, maar ik ben het nummer vergeten. Minste van alles was Flip The Script, aan die rappende hufters heb ik echt niets. Gelukkig maar eenmalig en daarna vertrok het treintje der verpozing weer. Natuurlijk moest er bij dit soort muziek toch een obligate oosterse jingle inzitten, en ze hebben ermee gewacht tot het voorlaatste station. They had us in the first half ngl etc enz. Dus dik in orde dit, een fijne verrassing zelfs, en het scoort voor mij eigenlijk betere punten (buiten de wereldhits) dan de drie artiesten die werden opgenoemd in de eerste alinea die me hier chagrijnig aan deden beginnen! Deze komt in de top drie van successen van albums van de week.

Nu is de vraag: wanneer zou ik dit toch nog eens opleggen want ik ben hoegenaamd geen feestvierder zoals u? Het deed me uiteindelijk nog wel denken aan de soundtrack van Driver, dus als ze ooit een vernieuwde versie van die klassieker uitbrengen, mag die vergezeld worden van deze beats. Tot dan zal het toch weer Czech Street Bangerz, of een ander concept van die Tsjechische industrie, worden dat afgespeeld wordt.
 
Verdorie, ik loop wat achter met deze threads. Moet die Noisy plaat en Fleet Foxes nog beluisteren, maar de titel van dit album trok mijn aandacht. Ik had nog nooit van deze artiest gehoord en het is ook geen genre dat ik zelf zou gaan verkennen, maar ben nu al een paar nummers ver en vind het bijzonder aangenaam. Niet zeker of ik het een hele plaat ga kunnen volhouden, maar wel al respect voor Gramatik.
 
Aangenaam verrast door deze plaat...
Beetje in lijn met wat de rest hier al is komen vertellen, iets dat ik nooit uit mijzelf zou opleggen.
Ik kan er geen individuele dingen uithalen die er voor mij echt uitspringen, maar dat stoort me niet bepaald aan dit album.
 
Zoals beloofd bij deze een uitgebreidere post en iedereen bedankt voor dit een keertje door uw speakers te laten knallen. Het was mijn bedoeling inderdaad van de iets rustigere toer op te gaan. Mensen die mij al wat langer kennen, of mij persoonlijk kennen weten dat ik eigenlijk over het algemeen niet zo een ruige muziek smaak heb hoor :unsure:

Zoals @NDEFCB het zo mooi zei, maar kan het niet meer terugvinden. Het meeste van de tijd luister ik naar gewone muziek enal :unsure:. Enkel en alleen omdat uw hersenen/oren maar x-hoeveelheid chaos aankunnen denk ik.
Dit gezegd te hebben, had ik niet verwacht dat practisch iedereen die al gepost heeft eigenlijk gewoon zegt: "Chille plaat, goed genoten". Al was dat sowieso wel mijn insteek.

Wat wel grappig is, dat er hier een paar aanhalen dat het instrumentele muziek is, en ik had hier eigenlijk nog nooit bij nagedacht. Maar nu jullie dat zeggen inderdaad. Ik denk ook dat veel van mijn muziek zonder vocals of zang is. En dat geeft nog maar is extra kracht bij aan mijn vaste wekelijkse zin op AOTW's: "Zang, goed/slecht, maar boeit mij geen hol"

Wat mij nog het meeste een glimlach heeft op mijn gezicht doen toveren zijn de comments a la:

Had de plaat opstaan terwijl ik soep aan’t maken was en dat was een geslaagde combinatie. Goeie mix van funk- en soulsamples met de hiphop beats, ik zie me dit nog wel op zetten.

@PolletPoulet_OG : ik ga kort zijn: zalige plaat! Hayrus zegt het perfect: "Dit was zo chill". Da's echt het woord dat ik er ook op plak.

Dit + het Shpongle-album geven me goesting om achter een draaitafel te staan en faliekant te mislukken, omdat er teveel knopjes aanwezig zijn en ik me verplicht zou voelen om lsd te nemen, zodat de zelfgedraaide muziek in mijn gedachten wel goed moet zijn, want mede dankzij de oortjes galmt deze muziek doorheen mijn oren en daar ben ik happy genoeg mee.

Het deed me uiteindelijk nog wel denken aan de soundtrack van Driver, dus als ze ooit een vernieuwde versie van die klassieker uitbrengen, mag die vergezeld worden van deze beats. Tot dan zal het toch weer Czech Street Bangerz, of een ander concept van die Tsjechische industrie, worden dat afgespeeld wordt.


Ik hoop dat iedereen in zijn leven goeie platen heeft in zijn leven om op vrije loze dagen op te zetten. Al dan niet terwijl ge soept aan het maken bent, of op "New Game" drukt. Om te kuisen, of gewoon om languit op de zetel te chillen.
Het was dan ook mijn bedoeling niet om de nieuwe mozart aan jullie voor te stellen. Maar jullie een chille luistersessie te bezorgen, zonder zorgen en met veel positiviteit maar ook melancholie. Wat de Street Bangerz, allemaal trouwens, bij mij doen.





Ik wil ook nog shoutouts doen naar random mensen en random albums van dit concept die ik heb ontdekt. Dewelke hier regelmatig nog een keertje door mijn speakers knallen.

@Strijkijzer voor Glass Museum. Iets wat ik hier regelmatig opzet als ik aan het kuisen ben of huishoudelijke taakjes ben aan het doen. Zalige plaat, en zalige artist in het algemeen. De andere albums heb ik ondertussen bijna ook al allemaal beluisterd en de was en de plas gaat hier dan lekker vooruit. Dit terwijl ik rustig wals door mijn living met een pintje in mijn hand.

@Pegasus voor mij terug aan Portishead te doen denken. Een band die ik persoonlijk vaak vergeet, ondanks hun heerlijke muziek. Gelukkig is deze er enkele weken tussengekomen, en denk ik terug af en toe eens "PORTISHEAD!!!"als ik een streepje muziek wil opleggen.

@shiftyke voor een geniale plaat te brengen die ik in lange tijd niet meer had gehoord. Ben hierdoor eigenlijk terug wat meer naar hip hop beginnen luisteren. Een genre dat ik laat ontdekt heb, maar mij nauw aan het hart ligt.

@BearPils voor iets voor te stellen waar ik nog nooit van gehoord had, maar wel echt beenhard en beengoed vind.

@NDEFCB en @Nahrtent voor twee platen voor te stellen, die ik af en toe nog eens gewoon opzet om de productie te horen. Ook jammer dat jullie platen voor het grootste deel door onze mede forummembers nuchter zijn beluisterd geweest. Als ge net een acid in uw bak hebt gedropped. Worden dit toch twee compleet andere platen. Genialiteit ten top. Goed trip materiaal voor te beluisteren in uw zetel terwijl uw hersennen aan het imploderen zijn.

//edit: En @Gavin merci voor de nieuwe porno-reeks "Czech Street Bangerz" voor te stellen. Ik ga het zeker en vast een kans geven, maar mijn fluit doet nog een beetje pijn van maandag :unsure:
 
Laatst bewerkt:
Lange autorit, en SB3 laten draaien. I stand by my former statement:
I'm fucking loving this so far 🥳

Lekker chill zoals al veel gezegd. Gevarieerd in stijl / invloed / bronmateriaal, maar wel met een duidelijk constante lijn erdoor, mooie samples die kundig in elkaar zijn gebokst.
Dan zin in meer, dus SB2 en 4 nog erdoor gejast.

SB2: Welja dit is gewoon hetzelfde heh, even goed, wel wat minder "chill" en misschien een tikkeltje chaotischer, maar dit is alles behalve negatief. Als SB3 een aantal "beats Otis Redding" nummers heeft, dan is dat bij SB2 "beats James Brown".

SB4: Nog steeds leuk maar duidelijk de mindere van de hoop, ik mis hier het deeltje "uniformiteit" doorheen de barrage van samples. Deze is al meer de typische collectie samples die heel kundig "kijk eens hoe goed ik kan samplen" op een hoop liggen, maar onttrokken van de musicaliteit die 2 en 3 zo goed maakten.
 
Zoals ge weet, beste vriend Pollet, bevond ik mij ten tijde van uw openingspost niet in de positie dat ik deze plaat de eerlijke kans kon geven die ze verdient. Het was dus ofwel uitstel, ofwel luisteren op een JBL Flip 5 speakerke op één of ander Cypriotisch strand met drie ouzo's in mijn kraag. Dommerik die ik ben, koos ik voor optie A. Inmiddels is het back to reality voor ondergetekende, en heb ik de plaat kunnen beluisteren zoals we dat samen hebben besproken: languit in de zetel, met de geschikte auditieve en cerebrale infrastructuur voorhanden.

Vooraf had ik een beetje schrik dat ge, als het ongeleid projectiel dat ge zijt, gewoon ad random één of andere obscure kutplaat had uitgekozen met als enig doel om tegen wat schenen te schoppen of eens goed te lachen met die dwaze minkukels die zich geëngageerd hebben voor dit concept. Die vrees bleek echter meteen ongegrond toen ik de eerste reacties las in het topic. Meer dan dat, ik begon er naar uit te kijken want alles wees erop dat dit wel eens spek naar mijn bek zou kunnen zijn. En godverdomme, dat was het ook!

Waar zal ik beginnen? Net als Gavin ga ik mij niet bezighouden met een overzicht per nummer, want zelfs na drie luisterbeurten kan ik het eigenlijk voor geen meter uit elkaar houden. Laat ons aanvangen met de goede punten. De uitermate chille vibe die van begin tot einde over het album hangt is een weggever waarmee ge mij altijd een plezier doet, maar op zichzelf niet de reden dat dit zo genietbaar was. Het is vooral de bijzonder rijke instrumentatie (zij het bijna volledig digitaal?) die voor een redelijk aantal nieuwe kwijlplekken heeft gezorgd in de voornoemde zetel. Als een artiest van "chille" muziek mij minder ligt, is dat quasi altijd te wijten aan een te steriele of mechanische sound zonder zuchtje leven, maar deze plaat is daar een absolute tegenpool van en barst van een joi de vivre die ik zo graag hoor! Zeer nauw gelinkt daaraan moet ik ook met pluimen strooien voor de productie, waar geen slecht woord over te zeggen valt. Al bij al prima dus.

Zijn er ook minpunten? Misschien wel. Héél af en toe was er eens een bepaalde switchup of korte sectie die mij wat minder kon bekoren, vooral op de momenten dat het, heel even, dreigde te evolueren naar iets totaal anders, meer richting de hiphop (waarvan ik wist dat hun roots eigenlijk in dat genre lagen). Maar gelukkig voor mij werd de chilltrein telkens weer netjes op de rails getrokken, dus dat was allemaal snel vergeven en vergeten. Als ik dan echt heel kritisch moet zijn, zou je kunnen zeggen dat bepaalde melodietjes toch wat simpel of repetitief zijn, maar de nummers volgen elkaar zodanig snel op en het klinkt allemaal zo enorm lekker dat dat ook geen hol uitmaakt eigenlijk.

Een plaatje dus, en ik verdenk u ervan dat ge ze speciaal voor mijn oren hebt uitgekozen, sloeber die ge zijt. Deze mag samen met Hugo Kant (met dank aan die andere sloeber, @NDEFCB ) en Tom Waits in het lijstje van artiesten die zich vanaf de eerste luisterbeurt een vaste plek hebben veroverd en nog véél aan bod zullen komen hier. Dat zal wellicht pas voor volgend jaar zijn, want plots is het midden november en dus hoog tijd om de deprimerende shit nog eens van stal te halen, tot wanneer de zon weer schijnt.
 
Verrassend chille plaat inderdaad. Ik had bij Polle ook eerder een balls to the walls insane ontoegankelijk en obscuur album verwacht, ik weet niet waarom :unsure:
Maar dit luisterde lekker weg, er is ook wel niets van blijven hangen :) ga ik het later nog eens opzetten? waarschijnlijk niet, maar op zich wel leuk om eens iets te beluisteren waar ik totaal niets van ken en tot de ontdekking komen dat ik het niet haat :unsure:
 
@PolletPoulet_OG allez, nu ben ik feitelijk ook benieuwd naar uw meest obscure keuze qua album. Welke zou g dan voorgstellen?


1 van de eerste waar ik direct op kom, als ik denk aan obscure platen die ik persoonlijk de max vind. Een plaat die sowieso in mijn persoonlijke top 10 zit is The Berzerker - The Berzerker. Maar ik denk dat er hier heel veel vanop het forum die nog goed zouden vinden eigenlijk :unsure:


Een obscure plaat die niemand hier goed gaat vinden en om tegen iedereen zijn schenen te stampen:


Maar ik weet ni waarom iedereen daar mee afkomt eigenlijk. Ja, ik heb hier wel wat obscure shit steken, zeker als ik in mijn fysieke collectie ga zoeken. Maar dat zijn meer collecter items dan echt muziek die ik steengoed vind. Aloewel er hier en daar wel een paar pareltjes bijzitten, bij de dingen die ik gebruik om iedereen hier om 7u 'smorgens naar huis te spelen.


:unsure:

Alles van het bovenstaande mag ik trouwens niet in mijn auto opzetten. Of ik knal tegen 200 km/u tegen een muur :unsure:

Lange autorit, en SB3 laten draaien. I stand by my former statement:


Lekker chill zoals al veel gezegd. Gevarieerd in stijl / invloed / bronmateriaal, maar wel met een duidelijk constante lijn erdoor, mooie samples die kundig in elkaar zijn gebokst.
Dan zin in meer, dus SB2 en 4 nog erdoor gejast.

SB2: Welja dit is gewoon hetzelfde heh, even goed, wel wat minder "chill" en misschien een tikkeltje chaotischer, maar dit is alles behalve negatief. Als SB3 een aantal "beats Otis Redding" nummers heeft, dan is dat bij SB2 "beats James Brown".

SB4: Nog steeds leuk maar duidelijk de mindere van de hoop, ik mis hier het deeltje "uniformiteit" doorheen de barrage van samples. Deze is al meer de typische collectie samples die heel kundig "kijk eens hoe goed ik kan samplen" op een hoop liggen, maar onttrokken van de musicaliteit die 2 en 3 zo goed maakten.

Absoluut akkoord met bovenstaande. SB2 is voor mij ook iets chaotischer, maar van dezelfde kwaliteit als SB3. SB4 is voor mij ook de minste van alle vier de streetbangers. Heel kundig en nuftig in elkaar gestoken, maar daar komt imo ook de musicaliteit op de tweede plaats, en gaat het eender over: "Kijk eens wat ik kan".


Het is vooral de bijzonder rijke instrumentatie (zij het bijna volledig digitaal?) die voor een redelijk aantal nieuwe kwijlplekken heeft gezorgd in de voornoemde zetel.

Een plaatje dus, en ik verdenk u ervan dat ge ze speciaal voor mijn oren hebt uitgekozen, sloeber die ge zijt.

Ik denk niet dat hij veel instrumenten machtig is. Ik weet wel dat hij een beetje kan drummen en wat op een gitaar tokkelen. Maar op deze platen is alles digitaal. Ik weet dat hij voor The Age Of Reason wel gast muzikanten heeft gehad om vanalles in te spelen.

Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat dit echt spek naar uw bek ging zijn tbf.

maar op zich wel leuk om eens iets te beluisteren waar ik totaal niets van ken en tot de ontdekking komen dat ik het niet haat :unsure:

Dit is mogelijks van alle AOTW die geen metal waren, 1 van uw meest lovende woorden ooit neergetypt sinds het begin van dit concept :love:
 
Laatst bewerkt:
Polle, lieve beer, ik heb uw plaat intussen al verscheidene keren opgezet maar hier nog niets gepost, vergeef mij, ge weet dat ik momenteel andere dingen aan mijn hoofd heb. Ik sluit me aan bij de rest van positieve reacties die hier al gepasseerd zijn: chille plaat op en top. Ik ben oprecht blij dat ge voor deze keuze bent gegaan. De nummers die ge vorige week tijdens de plaatjes-draaien-avond koos, waren ook telkens een schot in de roos en imo op vlak van sfeer/genre/vibe vergelijkbaar met deze artiest? Verrijking alweer van mijn muzikale bibliotheek en voor mij persoonlijk, een van de beste ontdekkingen tot nu toe dankzij het AOTW-concept.

Bijvoorbeeld:

Ik vond het trouwens zeer fijn dat ge mee deed vorige week woensdag en ik heb de indruk dat ik uw muzieksmaak nog iets beter heb leren kennen. Korte samenvatting is eigenlijk: chille plaat gezocht -> @PolletPoulet_OG is uw man.
 
Als je er meer van Gramatik wilt @BlackOccult dan kan ik ook Onra, Knxwledge, Damu The Fudgemunk, Beat Konducta (Madlib) Ta-Ku, Apollo Brown, Nujabes of 40 Winks aanraden. Misschien zelfs Flying Lotus en J Dilla's instrumentals.

Als meer de Bonobo tour op wilt zeker Four Tet, Daniel Avery, James Holden, Floating Points, The Avalanches, Cinematic Orchestra en Caribou checken.

En als ik dat allemaal op jouw LastFM zie verschijnen dan krijg je 1000 imaginaire hipster punten!
 
Blackie wordt hier overspoeld door hiphopbeats. :unsure:

Wat ik jammer vind aan het 'genre' is dat je veel artiesten hebt die het proberen, er een paar zijn die het enorm goed doen (Onra, Apollo Brown, Dilla, ...) en helaas héél veel 'dertien in een dozijn' materiaal. Albums met één banger track en de rest gewone filler. Je kan dat gemakkelijk doortrekken naar andere genres maar voor mij is dat iets dat kenmerkend is voor deze muziek. Dan is de "Bonobo-tour" die Shift voorstelt muzikaal toch een pak interessanter.

No hard feelings @NDEFCB , just my opinion. :D
 
Blackie wordt hier overspoeld door hiphopbeats. :unsure:

Wat ik jammer vind aan het 'genre' is dat je veel artiesten hebt die het proberen, er een paar zijn die het enorm goed doen (Onra, Apollo Brown, Dilla, ...) en helaas héél veel 'dertien in een dozijn' materiaal.
zeker waar hoor, mijn bovengenoemde artiesten hadden dat volgens mij ook niet als doel, die wouden gewoon wat degelijke beats voorzien.
Die trend zorgt helaas ook wat voor de standaard opmerkingen als 'het is allemaal hetzelfde'.

Al vind ik mononome wel op hetzelfde niveau als de bekenderen. Hij zijn eigen ding ermee gedaan.
Albums met één banger track en de rest gewone filler. Je kan dat gemakkelijk doortrekken naar andere genres maar voor mij is dat iets dat kenmerkend is voor deze muziek. Dan is de "Bonobo-tour" die Shift voorstelt muzikaal toch een pak interessanter.
zeer zeker, zelf ook fan van floating points, bonobo en caribou. maar die zijn soms wel ver van SB3 qua sound.
No hard feelings @NDEFCB , just my opinion. :D
en nu omdat ge mij getagd hebt, voel ik mij beledigd :unsure:
 
Bonobo vind ik dan weer slaapverwekkend saai over het algemeen. Heeft zeker grotere productie dan een Gramatik maar waar Bonobo meestal een grote reis wil projecteren zet Gramatik zich 100% op een warmte die mij toch echt aan het dansen kan krijgen of mijn dag gewoon vooruithelpt.

Al jaar en dag in rotatie hier dus ook dit was leuk herbeluisteren. V1 is hier nog steeds wel de favoriet maar puur qua diversiteit is deze wel koning.
 
en nu omdat ge mij getagd hebt, voel ik mij beledigd :unsure:
Was omwille van je bericht met minder bekende artiesten.
Boogie Belgique en Poldoore hebben bv. een paar straffe nummers maar vallen voor mij vnl. onder de categorie van albums die leuk wegluisteren maar niet opvallen. Again, love you man. :unsure:

@Koonut : Bonobo vind ik zelf ook maar straf tot en met Black Sands. The North Borders heeft enkele heel goede nummers maar is veel minder consistent, Migration was een nog pak minder imo. Benieuwd of hij met zijn volgende plaat terug naar niveau kan gaan.
 
Bonobo vind ik zelf ook maar straf tot en met Black Sands. The North Borders heeft enkele heel goede nummers maar is veel minder consistent, Migration was een nog pak minder imo. Benieuwd of hij met zijn volgende plaat terug naar niveau kan gaan.
Dat vind ik ook wel, hoogtepunt voor mij is wel Black Sands, grijsgedraaid dat album! Alles daarna middelmatig.
 
Terug
Bovenaan