Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Ik vind Swans altijd moeilijk om in te geraken, het heeft voor mij nog geen klik gemaakt. Het helpt inderdaad niet dat hun albums zo lang zijn, dus ik kan ze ook zelden in 1 keer beluisteren, maar het blijft ook gewoon nooit hangen. Ik heb gisteren 'The Glowing Man' nog eens beluisterd, en ik kan er mij nu al niets meer van herinneren.
Het is wel zo dat sinds er hier een kleine rondloopt het moeilijker is om eens met volle aandacht naar muziek te luisteren Dus meestal is het in de auto of tijdens het werken dat er hier naar muziek geluisterd wordt. De vrouw des huizes apprecieert het niet altijd als ik mijn muziek op zet in het bijzijn van kleine onschuldige kindjes
Daar heb ik gelukkig geen last van. Ik heb eigenlijk heel tolerante huisgenoten. Mijn zoon danst op alles
Ik luister veel muziek 's avonds, misschien niet altijd even aandachtig toegegeven.. Maar op donderdag is mijn vriendin weg voor haar hobby's, dus da's altijd de moment om de zware of rare zaken boven te halen.
Ik zit altijd als ne zot in de Noordwijk in Brussel in de stilstaande file in mijn blauwe BMW ix3 tussen de (andere?) patserbakken in Saint-Josse door de Linné-, Aerschot- of Brabandtstraat, met mijn raam open, ellenboog door't raam en zonnebril op, gepassioneerd en overtuigd mee te roepen met Michael Gira "YOUR NAME IS FUCK!!!!!!" terwijl She Loves Us door de (overigens verrassend goeie) Harman Kardon speakers klinkt op max volume. Dan krijgt ge al wel is blikken van de lokale handelaars, passanten, prostituees en ambtenaren en bankieren op weg naar het station.
Het is daar wel al een zalig allegaartje, ik draag graag mijn steentje bij!
Ik zit altijd als ne zot in de Noordwijk in Brussel in de stilstaande file in mijn blauwe BMW ix3 tussen de (andere?) patserbakken in Saint-Josse door de Linné-, Aerschot- of Brabandtstraat, met mijn raam open, ellenboog door't raam en zonnebril op, gepassioneerd en overtuigd mee te roepen met Michael Gira "YOUR NAME IS FUCK!!!!!!" terwijl She Loves Us door de (overigens verrassend goeie) Harman Kardon speakers klinkt op max volume. Dan krijgt ge al wel is blikken van de lokale handelaars, passanten, prostituees en ambtenaren en bankieren op weg naar het station.
Het is daar wel al een zalig allegaartje, ik draag graag mijn steentje bij!
Over dat nummer op Youtube weer een mooie beschrijving gevonden die zo uit uw pen zou gevlogen kunnen zijn:
This song immediately opens with an intense march-like groove with guitar lines syncopated over heavy percussion and bass. This repeats over the next few minutes turning into a hypnotic chant. The raw, primal atmosphere continues, building suspense and pulling the listener in until everything drops out giving way to a sinister drone. Slowly a massive cluster of wailing guitars build up, coming in waves all at once over top of massive hits of drum and bass. This wall of sound serves as a transition between the first and the second sections of the song. After the storm of noise dies down a simple guitar riff becomes the basis for another driving groove as well as the introduction of Michael Gira’s vocals. The groove continues to grow, adding more layers of guitar, and intensifying drums with a heavy swing feel. The vocals and lyrics continue to intensify along with the instrumental into unhinged, primal screams. The song eventually reaches a point of such intensity that it seems it can no longer contain itself and breaks apart into chaos. Suddenly all goes quiet and the listener is left suspended in an eerie drone of unintelligible voices right before every instrument comes crashing down in giant synchronized hits, over and over again, serving as the climax of the whole song. One final hit is left to ring out and fizzle into nothing, ending this gargantuan monster of a track.
Over dat nummer op Youtube weer een mooie beschrijving gevonden die zo uit uw pen zou gevlogen kunnen zijn:
This song immediately opens with an intense march-like groove with guitar lines syncopated over heavy percussion and bass. This repeats over the next few minutes turning into a hypnotic chant. The raw, primal atmosphere continues, building suspense and pulling the listener in until everything drops out giving way to a sinister drone. Slowly a massive cluster of wailing guitars build up, coming in waves all at once over top of massive hits of drum and bass. This wall of sound serves as a transition between the first and the second sections of the song. After the storm of noise dies down a simple guitar riff becomes the basis for another driving groove as well as the introduction of Michael Gira’s vocals. The groove continues to grow, adding more layers of guitar, and intensifying drums with a heavy swing feel. The vocals and lyrics continue to intensify along with the instrumental into unhinged, primal screams. The song eventually reaches a point of such intensity that it seems it can no longer contain itself and breaks apart into chaos. Suddenly all goes quiet and the listener is left suspended in an eerie drone of unintelligible voices right before every instrument comes crashing down in giant synchronized hits, over and over again, serving as the climax of the whole song. One final hit is left to ring out and fizzle into nothing, ending this gargantuan monster of a track.
Nice. Echt een van mijn favoriete Swans nummers. En het gekke is, ik ben ook een massive Wim Helsen-fan, en in zijn magnum opus 'Het uur van de prutser' staat hij op een bepaald moment bij de bakker als een bezetene op de bakker te roepen "MBAKKERRRR... MBAKKERRRR..." op echt EXACT dezelfde manier als Gira's vocale freakout op't einde van She Loves Us. Heel vreemde en compleet willekeurige samenvlechting tussen twee meesters van hun respectievelijk vak.
Ik ben Wim Helsen onlangs eens tegengekomen en een klapke gedaan, heel tof (life goal complete), en ik had mij altijd voorgenomen om hem dat eens te laten horen moest ik hem eens spreken, maar't is er niet van gekomen. Fijn gesprek, dat wel.
Fijn trouwens da ge aan mij denkt bij mooie teksten. Een hele eer. Al is schrijftalent (tevens mijn enige talent) relatief in tijden van Large Language Models
Nice. Echt een van mijn favoriete Swans nummers. En het gekke is, ik ben ook een massive Wim Helsen-fan, en in zijn magnum opus 'Het uur van de prutser' staat hij op een bepaald moment bij de bakker als een bezetene op de bakker te roepen "MBAKKERRRR... MBAKKERRRR..." op echt EXACT dezelfde manier als Gira's vocale freakout op't einde van She Loves Us. Heel vreemde en compleet willekeurige samenvlechting tussen twee meesters van hun respectievelijk vak.
Ik ben Wim Helsen onlangs eens tegengekomen en een klapke gedaan, heel tof (life goal complete), en ik had mij altijd voorgenomen om hem dat eens te laten horen moest ik hem eens spreken, maar't is er niet van gekomen. Fijn gesprek, dat wel.
Fijn trouwens da ge aan mij denkt bij mooie teksten. Een hele eer. Al is schrijftalent (tevens mijn enige talent) relatief in tijden van Large Language Models
Iemand van jullie daarnet het ticket voor Desertfest op zondag gekocht op TicketSwap?
Ik had het mss zelf kunnen hebben, maar gezien het maar één ticket was en ik liever met de vriend ga dan alleen twijfelde ik en na een paar minuten was het natuurlijk verkocht. Ach ja...
Ik zit al een week verkouden rond te snotteren, ik ben maar aan het hopen dat het nog gaat beteren tegen volgend weekend
Ik heb ook al gezien dat ze nu die 'Margarita Witch Cult' als allereerste band hebben gezet op vrijdag, dat is wel jammer, want zo vroeg ga ik er vrijdag nooit geraken. Het zal eerder ergens tussen 19 en 20u zijn vermoed ik dat ik daar geraak. (Ik hoop er op tijd te geraken voor 'this will destroy you')
Maar als jij er wel zo vroeg al geraakt is dat wel nog goed nieuws voor jou, want zeker bij de eerste groepen gaat het nog niet al te druk zijn.
Ik zit al een week verkouden rond te snotteren, ik ben maar aan het hopen dat het nog gaat beteren tegen volgend weekend
Ik heb ook al gezien dat ze nu die 'Margarita Witch Cult' als allereerste band hebben gezet op vrijdag, dat is wel jammer, want zo vroeg ga ik er vrijdag nooit geraken. Het zal eerder ergens tussen 19 en 20u zijn vermoed ik dat ik daar geraak. (Ik hoop er op tijd te geraken voor 'this will destroy you')
Maar als jij er wel zo vroeg al geraakt is dat wel nog goed nieuws voor jou, want zeker bij de eerste groepen gaat het nog niet al te druk zijn.
Jammer! Idd, heb al aan de vriend laten weten dat we er zeker op tijd moeten zijn. (EDIT: maar helemaal praktisch is het aan de ene kant natuurlijk niet.) De andere namen ken ik niet, dus dat wordt weer een avontuur. Siena Root (komen na MWC) en The Ocean heb ik wel al van gehoord, ook wel benieuwd naar.
Die 3e headliner Shellac, ik heb daar dus nooit van gehoord
gisteren eens opgezocht en snap niet goed waarom zoiets een headliner plaats gekregen heeft.
Beetje zoals vorig jaar die 'brian jonestown massacre', dat was ook zo een headliner waar ik nog nooit van gehoord had en die dan uiteindelijk voor een halfvolle mainstage gespeeld hebben
Die 3e headliner Shellac, ik heb daar dus nooit van gehoord
gisteren eens opgezocht en snap niet goed waarom zoiets een headliner plaats gekregen heeft.
Beetje zoals vorig jaar die 'brian jonestown massacre', dat was ook zo een headliner waar ik nog nooit van gehoord had en die dan uiteindelijk voor een halfvolle mainstage gespeeld hebben
Shellac is de band van Steve Albini, legendarische engineer van albums van Pixies, Nirvana, The Jesus Lizard, GYBE, Mono, Neurosis, Sunn O))), Oxbow, Low,... En ook een begenadigd pokerspeler, op de foto hieronder won hij een hoop poen terwijl hij een fijne Waalse band repte.
Toch wel een van de invloedrijkste noise rock bands en binnen dat genre een grote naam, maar dat wil inderdaad niet zoveel zeggen. Ik ben fan dus ik zou er zeker naar gaan kijken.
Amai Shellac stond nochtans bovenaan mijn lijstje om te gaan zien toen ze de line-up aankondigden. Ik ken ze niet super goed, maar heb wel respect voor Albini, Songs About Fucking, en een van de allerbeste albumcovers ooit.
Als nieuwkomers was het wel serieus zoeken. (Omdat Margarita Witch Cult als eerste band kwam had ik dan ook een beetje stress dat we de zaal niet op tijd zouden vinden.) Ik voelde mij in eerste instantie maar een verlegen kneusje tussen al die coole mensen. Gelukkig hielp MWC mij meteen van die onzekerheden af, want na hun optreden had ik er nog nauwelijks last van.
Ze waren echt geweldig! Beetje spijt dat ik niet direct helemaal vooraan was gaan staan.
Wat het hem vooral deed was dat ik zo goed als alle nummers kende omdat ze nog maar één album hebben uitgebracht. Ik voelde mij wel de enige "kenner" die ook gretig luidop zat mee te bleiren, maar dat mocht de pret absoluut niet drukken. Alleen hoorde ik de vocals niet altijd even goed door de bas.
Het was dan ook op één van kleine podiums en er was zoals verwacht nog niet al te veel volk. Ideaal eigenlijk. Tijdens de laatste 2 nummers stond ik zelfs bijna vooraan omdat er al wat volk was weggegaan.
Als het aan mij lag hadden ze The Witchfinder Comes als bisnummer mogen brengen (wat dan ook mijn favoriete track is). Toen ze het brachten was het dan ook echt een feestje voor mij!
Het was er wel duidelijk aan te merken dat het nog een "kleine" band is, want het publiek leek tevreden toen het afgelopen was en er was algemeen veel minder gejuich en gejoel dan bij de anderen die avond. Beetje jammer, want dat hadden deze mannen wel verdiend wat mij betreft.
Ik had de vriend gevraagd wat foto's te nemen, maar jammer genoeg staan de bandleden er niet zichtbaar op.
Ik beveel trouwens nog altijd hun album aan. Misschien is het niet bepaald vernieuwend, maar wel gewoon rechttoerechtaan stoner met hier en daar wat uptempo tracks en badass vocals.
Na even bekomen nadien trof ik ze gewoon aan bij de verkoopstandjes. Opnieuw in verlegen modus ben ik er naartoe gegaan ik heb ik de vocalist verteld dat ik hun show erg goed vond, en hebben we onverwacht een zeldzame demo die door hen werd gesigneerd (die helaas een beetje geplooid is aan een hoekje door in de rugzak gepropt te zitten tussen onze truien en jassen) + hun album gekocht. De mannen waren echt enorm vriendelijk en dankbaar. Nog een grotere motivatie om er een album van te kopen denk ik dan.
EDIT: de demoversie van The Witchfinder Comes klinkt zelfs nog beter dan de albumversie imo!
We gingen maar eens een kijkje nemen bij de mainstage en daar was toen This Will Destroy You bezig. Na twee nummers te hebben gehoord wou ik alweer naar buiten, want het was toch niet zo mijn ding. * runs *
Na iets lekkers te hebben gegeten spraken we af met @Obi-Jan om samen naar Blackwater Holylight te kijken. Female doom die mij een beetje deed denken aan de Franse Grandma's Ashes vanop Down The Hill, maar meer echt trage doom. Goede vocals ook!
Nadien gingen we naar Carlton Melton, opnieuw een voor ons onbekende naam. Het was in een eerder krap zaaltje, wat mij als klein persoon uiteraard nogal in mijn nadeel heeft gespeeld. Publiek vond ik dan ook het irritantste van de avond, maar de band zelf was wel erg goed; leuke effectjes ook. Ik zou ze op nummer 2 zetten, waarschijnlijk op 1 als MWC er niet was geweest.
Jammer genoeg had mijn rug blijkbaar veel minder zin in de avond dan ik, wat uiteraard niet handig was.
We troffen ook @de Waaslandwolf waar nog een tijdje mee hebben staan praten.
Als afsluiter van de avond zijn we naar Truckfighters gaan kijken. Ik herkende de albumart die op het scherm verscheen. Bas stond wat mij betreft te hard en de verlichting was vaak te fel voor mij, maar de band was goed en onder een rugmassage van de vriend achter mij heb ik het toch nog overleefd.
Heel eerlijk: de sfeer en het volk waren niet mijn ding, best een teleurstelling. Ondanks we wel een paar figuren van Down The Hill zagen lopen, vond ik het compleet anders en de mensen zelfs erg asociaal. Ik werd regelmatig bijna omver gelopen zonder enige sorry. Ik ben zelf klein van gestalte en bij zo goed als elk optreden kwam er een boom van een kerel van bij de 2 meter doodleuk voor mij staan. Bij Carlton Melton was het echt extreem: diegene die voor mij kwam staan ging ook nog naar achter hangen om - jawel - in het lang en in het breed alles te staan filmen.
(En hij was zich wel degelijk bewust dat ik achter hem stond, want hij stond in het begin een beetje creepy naar mij te glimlachen. ) Gelukkig kon ik nadien wat opschuiven.
Sowieso heb ik daar weer een aantal mensen gezien waarvan ik graag hun gsm had afgepakt.
Misschien ervaarde ik het ook zo omdat de band waarvoor we vooral waren gekomen al meteen de eerste band was, voor mij al meteen het hoogtepunt van de avond dus.
Enkel buiten had ik een klein beetje dat Down The Hill gevoel, maar toch miniem.
Dus ja, zouden we volgend jaar teruggaan? Enkel als er echt bands gaan die we de moeite vinden misschien, en het liefst op één dag (en niet overlappend ), maar niet voor de sfeer. Toch heb ik geen spijt, al is dat natuurlijk volledig aan MWC te danken.
Btw: de eerste échte test met mijn op maat gemaakte oordoppen was meer dan geslaagd! Duidelijk een verschil met de Alpines. Alleen had ik soms dat als ik breed glimlachtte het geluid er ineens wat doorkwam? Maar ik vermoed dat dat normaal is.
Album staat momenteel op bij de schoonouders omdat er hier grote boxen zijn. Schoonpapa vindt het wel leuk, schoonmama stelt zich dan maar inschikkelijk op (ocharme
).
@Obi-Jan en @de Waaslandwolf , nog veel plezier dit weekend!
Hopelijk krijg ik ooit nog eens de kans om The Obsessed live te zien voordat Wino het loodje legt, want met artiesten weet je nooit.
Dus meestal is het in de auto of tijdens het werken dat er hier naar muziek geluisterd wordt. De vrouw des huizes apprecieert het niet altijd als ik mijn muziek op zet in het bijzijn van kleine onschuldige kindjes
