Roadburn was weer geslaagd. Ik weet niet of een review ervan het beste in dit topic past, gezien je het nog moeilijk echt een stoner/doom festival kunt noemen. Maar ik weet niet waar anders te zetten
Donderdag:
Oranssi Pazuzu performing Muuntautuja: Mijn roadburn begint bij de psychedelische black metal van Oranssi Pazuzu die hun laatste (en fantastische) album in volledigheid spelen. Direct een schot in de roos, zeer sterk optreden, Oranssi Pazuzu blijft een van de interessantere black metal acts die je momenteel aan het werk kunt zien.
Morvigor: Eerste gokje van het festival, Nederlandse band Morvigor brengen post-black metal met wat progressive invloeden, aangename verrassing, er zaten zeer goede stukken in, alleen als ze iets te progressive probeerden gaan werkte het iets minder goed voor mij.
laatste half uur Kylesa: sludge band met een zekere cult status, hun eerste optreden sinds 10 jaar ofzo. Ik kende ze niet echt, maar wat ik gehoord heb klonk zeker niet slecht!
Faetooth: trio aan dames die naar eigen zeggen 'Fairy doom metal' spelen. Klonk als zware stoner/doom met vrouwelijke vocals, weinig vernieuwend maar ik kon het zeker wel smaken, het moet ook niet altijd vernieuwend zijn he.
Black Curse: Boem. Mokerslag in uw gezicht. Een van de strakste en meest intense optredens die ik in lange tijden gezien heb. Ik kijk er al naar uit om ze weer aan het werk te zien na Blood Incantation.
Concrete Winds: Beetje flauw afslagje van Black Curse, werd al sneller wat repetitief en toch minder intens.
Vrijdag:
Midwife & Vyva Melinkolya performing Orbweaving: redelijk minimalistische gloomy depressieve slowcore? of wat de term ook moge zijn, ik vond het nog wel geslaagd
Messa performing The Spin: Nieuwe album van Messa vind ik echt super, ook live was het weer super!
Buffalo Nichols: een charismatische man met een gitaar die een soort van moderne blues brengt, was zeker genietbaar, ga ik nog eens wat meer van moeten opzoeken
stuk van Envy - Modern era/Eunoia set: envy is ook zo een groep met een zekere status die ik eigenlijk niet echt kende, ik had het voor Roadburn al eens opgezet en muziekaal vond ik het altijd wel goed, alleen de vocals konden nogal tegensteken. Live was dit hetzelfde, de muziek was goed tot zeer goed, deed me met momenten denken aan die andere japanse band Mono. Maar dan met zeer middelmatige vocals jammer genoeg.
40 Watt Sun (solo): Patrick Walker en een akoestische gitaar, meer heb je soms niet nodig. Prachtige man, prachtige stem, prachtige nummers.
stuk van secret set Big|Brave: tijdens 40 watt sun kreeg ik melding dat big brave een secret set ging doen, dus eens patrick gedaan was rap naar de skate hall hollen, waar ik toch nog een deel van de set heb kunnen zien, klonk weer dik in orde!
Gnod drop out with White Hills: zalige trip van begin tot einde
Smote performing A Grand Stream: zalige trip van begin tot einde. Om het album zo getrouw mogelijk te brengen werd de line-up ook uitgebreid met Ian Lynch (Lankum), Lisa Ekelund (flowers must die), Adam Sykes (Pigsx7) en John Perry (GNOD), wat ook zeker een meerwaarde was. Wat een band toch.
Zaterdag:
Witch Club Satan: ik zou hier een hele rant kunnen zetten over hoe dat deze band alles wat verkeerd kan zijn aan black metal in 1 groep combineert, maar
boobies
Dodheimsgard performing Black Medium Current: Black Medium Current is dan weer een fantastisch album, en Vicotnik blijft ook een geweldige frontman. Dit is dan weer black metal van de bovenste plank, en ze moeten niet eens kun borsten tonen om het te bewijzen.
Tristwch y Fenywod: tja hoe moet je dit omschrijven, 80s goth post punk, maar ook wat folky ofzo? dik in orde alleszins.
Silver Knife: nog meer black metal van de bovenste plank, zelfs voor een deel van belgische bodem! Aanrader! Nieuwe album klinkt ook weer zeer goed.
OXN: Radie Peat's stem
zalig.
klein stukje Kuunatic: japanse psych, maar ik kon er niet inkomen, ik weet niet waarom niet.
Altin Gun: turkse folk/psych, grappig om de hele zaal te zien dansen, sterk optreden! ze hadden het aangekondigt als een extra fuzzy set, ik kan niet vergelijken, ik vond het niet onmiddellijk extra fuzzy, maar het was gewoon een dijk van een optreden
Ora Cogan: dromerige americana-folk, leuke ontdekking. Als ik tijdens het optreden eens naast mij keek stond heel Smote naast mij mee te genieten van het optreden
Chat Pile: I AM DOG NOW?!?!?!?!
Zondag:
stukje ENDON: ik ga noise nooit snappen denk ik
stuk Frente Abierto: stoner rock/metal met flamenco invloeden? ik vond het een beetje vreemde combinatie, voor mij werkte het niet helemaal
stuk Penelope Trappes: zweverige artsy ambient/soundscapes, met wat spoken word poetry erbij om het volledig te maken, niet echt mijn ding lol
Midwife - Selected works 2017-2020: gloomy depressive slowcore? whatevs, ik vind het nog altijd wel leuk om aan te horen
Cinder Well: ook een leuke ontdekking, jongedame die met haar gitaar op het podium aangename americana-folk speelt, mooie muziek en mooie stem
Big|Brave performing A Chaos of Flowers: A chaos of flowers vind ik niet direct hun beste album, maar live komt het toch beter tot zijn recht. Was eerst wel wat in de war omdat ze de nummers in een andere volgorde hebben gespeeld om een of andere reden. Het blijft toch een zeer sterke live-band
Bo Ningen performing Line The Wall: gekke Japanse heavy psych, top optreden.
Gott: Nieuwe band met Farida Lemouchi van The Devil's Blood, top! groep om in de gaten te houden
Stuk Pothamus: door overlap met Gott slechts de laatste 15-20 minuten kunnen meepikken, maar klonk weer uitstekend!
stuk Haunted Plasma: misschien wel de verrassing van het festival, door overlap met Pothamus slechts het laatste half uur kunnen meepikken, en ik baal wel een beetje, had beter Pothamus geskipt en dit helemaal gezien. zeer synth-heavy, kraut/psych met een vleugje black metal en zowaar dansbare ritmes, en prachtige vocals ook (andere vocals als op hun album btw). Zeer indrukwekkend en mooie afsluiter van het festival.
Dus zeker weer een geslaagde editie, ook weer een aantal dingen die ik heb moeten skippen door overlap/eten/andere excuses, maar dat hoort erbij.
Ik vermoed dat het nu ook wel ongeveer mijn laatste editie geweest zal zijn voor even, gezien we hier binnenkort de 2e mini-Obi verwachten, en ik niet denk dat ik mijn partner 4 dagen met 2 klein kinders alleen ga kunnen laten
Al speel ik wel met het idee met het te proberen pitchen als een weekendje beekse bergen met het hele gezin, en de papa gaat dan savonds soms wat optredens kijken, maar we zien wel wat de toekomst brengt.
