Nattefrost
Well-known member
Aanwezig. Al een serieus stevig dagske gehad gisteren.
Het grote stoner & doomtopic
- Onderwerp starter Kid_C
- Startdatum
D
Deleted member 621
Guest
Blijkbaar is er recent nog een postuum album van Eric Wagner uitgebracht:
De prachtige titeltrack:
De prachtige titeltrack:
Nattefrost
Well-known member
Eerlijk gezegd, ik zou niet weten waar ik het moet zetten. Vroeger zou je Roadburn zonder twijfel een stoner/doom festival genoemd hebben, zoals het huidige Desertfest, maar het heeft toch een serieuze evolutie doorgemaakt. En zelfs als ik het hier zou zetten, ik zou niet weten hoe ik de Roadburn beleving in woorden moet omzetten. De 30+ shows die ik gezien heb beschrijven is één ding, maar de bijna spirituele ervaring die RB is, dat krijg ik niet uitgelegd.Waar blijven al die Roadburn verslagskes mannekes?
Ik zal hier gewoon een paar random hoogtepunten neerzetten, waarvan de meeste eigenlijk niet in deze thread passen:
- James Kent & Johannes Persson, a.k.a. Perturbator meets Cult of Luna. Dit klonk eigenlijk volledig volgens de verwachtingen, maar zo boenk erop. Wat een sound live! De plaat, getiteld Final Light, kom binnenkort uit. Zeker checken dus.
- GGGOLDDD: dit was voor mij onverwacht hard. Niet omwille van een hard geluid, maar omwille van hoe aangrijpend, ongemakkelijk en verwoestend de live-ervaring was. Het verhaal erachter ga ik hier niet zetten, it's out there, maar het was echt alsof je uitgenodigd werd op de vreselijkste momenten uit het leven van Milena Eva. Dit kan niet gemakkelijk geweest zijn om te brengen.
- Emma Ruth Rundle: moederziel alleen op het grote podium met het meest intieme werk van heel het festival, bijna fluisterend bij momenten, en toch kreeg ze een uur lang de ruim 3000 aanwezigen in de zaal muisstil. Dit voelde persoonelijker aan dan een concert in een café voor pakweg 100 man. Emma is sowieso een publiekslieveling op Roadburn, en je voelde de emotie door de zaal wanneer ze probeerde uit te leggen wat dit festival voor haar als artiest betekent, hoe het haar hele carrière heeft veranderd. Yup, er is plaats voor meligheid op Roadburn: veel tranen en knuffels na dit optreden.
- Ulver: vooral omwille van de waanzinnige lightshow. Toegegeven, ik was in hogere sferen en dat zorgde voor iets extra. Op plaat deed hun recent werk mij op voorhand weinig maar live is toch een ander paar mouwen.
- Lingua Ignota: ik ben fan, dat was al wel duidelijk. Dit was minder intiem dan haar twee shows tijdens de vorige editie, maar niet minder krachtig. Deze dame kan bij mij gewoon niets verkeerd doen, zelfs niet de lyrics tijdens de afsluitende Black Sabbath cover-set fout hebben.
- Midwife: vrij depressieve dreampop/shoegaze om 13u 's middags, waarom ook niet? Ik hou van haar werk en het deed deugd om te zien hoe veel volk er op dat uur al stond.
- Messa: eindelijk, een doom band! Al een tijdje mega fan van en ze stellen nooit teleur live. Dit is toch een band die je nu nog in kleine venues moet proberen te zien, want er zit volgens mij groter succes aan te komen. Wat een stem ook.
- SLIFT: toch wel een ontdekking. Voor ik de affiche in detail begon te checken, kende ik ze gewoon niet, en vanuit het niets mogen ze direct drie shows geven. Bleek een gouden zet te zijn, want ze hebben iedereen weggeblazen met hun kosmische space rock. Als ik 1 show moet kiezen, waarschijnlijk die van het album Ummon, maar ze waren allemaal fantastisch.
- Black Sabbath cover-set van Thou: gewoon een geniale afsluiter van het festival. Voor zover ik het mij herinner, top keuze van nummers met o.a. Wheels of Confusion, Into the Void en uiteraard Black Sabbath. Vorige Roadburn had Thou nog een Misfits cover-set met gastoptredens van o.a. volk van Converge en Emma Ruth Rundle, dit keer Black Sabbath met gastoptredens van Mizmor en Kristin Hayter van Lingua Ignota. Waar anders dan Roadburn krijg je zoiets?
Hier ga ik stoppen, want anders ga ik gewoon effectief 30+ shows beschrijven. Bovenop de bands, is Roadburn ook gewoon de hele sfeer errond. Die magische plaats waar artiesten hun meest creatieve kant bovenhalen en samen collab sets brengen, of commissioned pieces die daar voor het eerst gespeeld worden. Waar je constant de andere artiesten gewoon tegenkomt in het publiek van de andere shows. Waar er een soort verbondenheid bestaat tussen publiek en artiest die ik nergens anders vind.
Ik ben er nog altijd niet goed van, eerlijk gezegd. Na de laatste jaren wist ik dat deze Roadburn serieus ging aankomen, en het werd dan ook een enorm emotionele ervaring. Ik krijg het effectief moeilijk als ik shows herbekijk of reviews lees.
Op naar volgend jaar, en: after Roadburn is before Roadburn.
Obi-Jan
Well-known member
Ik kan alleen al volledig beamen wat Nattefrost hierboven zegt. Roadburn blijft toch een speciaal festival, zeker na een pauze van 2 jaar was het extra hard uitkijken naar dit jaar.
Wat heb ik allemaal meegepikt:
Donderdag:
-Big Brave: direct een goed begin van het festival
-BRUIT ≤: zie mijn AOTW thread, sowieso een van de beste optredens van het festival, en dat als 2de optreden van de dag
-Year of no Light: je set beginnen met Hiérophante heeft al direct voor de eerste erectie van de dag gezorgd, jammer genoeg was dat ook het enige van Ausserwelt dat ze gespeeld hebben. Verrassend nummer met vocals ook op het einde.
-Messa: Zie Nattefrost hierboven. Wat een stem.
-Slift 'Ummon': top top top. Wat een gitarist. Wat een energie.
-Wyatt E. : ik moet zeggen dat hun laatste album mij oorspronkelijk niet echt overtuigde, maar live komt het toch weer veel beter over, blijft een uitstekende live band met zeer sexy baslijnen
Vrijdag:
-Primitive Man: stevig gebouwde amerikanen brengen zeer boze en zware muziek. Mokerslag.
-Freja: Roadburn blijft hun nederlandse black metal scene pushen, het was niet slecht, maar ik had het gevoel dat hun drummer wat moeite had om in de maat te blijven ofzo.
-Slift 'Into the Unknown': top top top. Wat een gitarist. Wat een energie.
-Warhorse: leuk om ook nog eens wat oldschool doom te horen op Roadburn, het is tegenwoordig een zeldzaamheid. Zeer goed!
-GGGOLDDD: Intens. Zie Nattefrost zijn post. Dit optreden kwam hard aan.
-Alcest: Lang geleden dat ik deze heren nog eens gezien had. Neige in pyjama broek op het podium, even Ecailles de Lune spelen, ging lekker binnen. Drumgeluid was wel lichtjes storend hier.
-Vile Creature: extra verrassingsoptreden in de skatepark. Miljaar was plezant.
-Motor!k: dansen dansen dansen
-Sum of R: Dark Buddha Rising in vermomming, zeer goede ontdekking.
Zaterdag:
-Sordide: wat standaard black, omdat ik geen zin had om naar Jo Quail te gaan. Best ok.
-Hangmans Chair: Heel goed. A Loner gaat hoog staan in mijn lijstje van beste platen dit jaar denk ik.
-Five the Hierophant: Metal met saxofoon, ging lekker, de kerel met saxofoon ging hard.
-Slift x Etienne Jaumet: meer metal met saxofoon. en meer Slift, hoera!
-Ulver: dansen dansen dansen. Waanzinnig indrukwekkende lichtshow.
-Kungens Man: Stel Zweden die wat staan te jammen op het podium, what's not to like? Af en toe werd er ook hier een saxofoon vastgepakt (toch vreemd om 3 optredens met saxofoon op 1 dag te zien).
Zondag:
Ik was zwaar teleurgesteld in mijzelf dat ik blijkbaar 3 jaar geleden besloten had om een 3-dagen ticket te kopen, en ik weet echt niet meer waarom ik dat gedaan had.
Wat heb ik allemaal meegepikt:
Donderdag:
-Big Brave: direct een goed begin van het festival
-BRUIT ≤: zie mijn AOTW thread, sowieso een van de beste optredens van het festival, en dat als 2de optreden van de dag
-Year of no Light: je set beginnen met Hiérophante heeft al direct voor de eerste erectie van de dag gezorgd, jammer genoeg was dat ook het enige van Ausserwelt dat ze gespeeld hebben. Verrassend nummer met vocals ook op het einde.
-Messa: Zie Nattefrost hierboven. Wat een stem.
-Slift 'Ummon': top top top. Wat een gitarist. Wat een energie.
-Wyatt E. : ik moet zeggen dat hun laatste album mij oorspronkelijk niet echt overtuigde, maar live komt het toch weer veel beter over, blijft een uitstekende live band met zeer sexy baslijnen
Vrijdag:
-Primitive Man: stevig gebouwde amerikanen brengen zeer boze en zware muziek. Mokerslag.
-Freja: Roadburn blijft hun nederlandse black metal scene pushen, het was niet slecht, maar ik had het gevoel dat hun drummer wat moeite had om in de maat te blijven ofzo.
-Slift 'Into the Unknown': top top top. Wat een gitarist. Wat een energie.
-Warhorse: leuk om ook nog eens wat oldschool doom te horen op Roadburn, het is tegenwoordig een zeldzaamheid. Zeer goed!
-GGGOLDDD: Intens. Zie Nattefrost zijn post. Dit optreden kwam hard aan.
-Alcest: Lang geleden dat ik deze heren nog eens gezien had. Neige in pyjama broek op het podium, even Ecailles de Lune spelen, ging lekker binnen. Drumgeluid was wel lichtjes storend hier.
-Vile Creature: extra verrassingsoptreden in de skatepark. Miljaar was plezant.
-Motor!k: dansen dansen dansen
-Sum of R: Dark Buddha Rising in vermomming, zeer goede ontdekking.
Zaterdag:
-Sordide: wat standaard black, omdat ik geen zin had om naar Jo Quail te gaan. Best ok.
-Hangmans Chair: Heel goed. A Loner gaat hoog staan in mijn lijstje van beste platen dit jaar denk ik.
-Five the Hierophant: Metal met saxofoon, ging lekker, de kerel met saxofoon ging hard.
-Slift x Etienne Jaumet: meer metal met saxofoon. en meer Slift, hoera!
-Ulver: dansen dansen dansen. Waanzinnig indrukwekkende lichtshow.
-Kungens Man: Stel Zweden die wat staan te jammen op het podium, what's not to like? Af en toe werd er ook hier een saxofoon vastgepakt (toch vreemd om 3 optredens met saxofoon op 1 dag te zien).
Zondag:
Ik was zwaar teleurgesteld in mijzelf dat ik blijkbaar 3 jaar geleden besloten had om een 3-dagen ticket te kopen, en ik weet echt niet meer waarom ik dat gedaan had.
Hier zelfs nog langer.Das gewerkt ze gasten!
Hier is al tien jaar geleden dat ik er nog eens was
Hier zelfs nog langer.
Zou graag nog eens terug gaan maar komt zelden uit. Laatste keer was er zowaar een 9lives gathering met @de Waaslandwolf @Obi-Jan en ik denk @Creeping Death ook!
2009 de eerste keer geweest, dan alleen 2017 gemist door de geboorte van de oudste dochter. 2020 had ik tickets maar we weten allemaal hoe dat gelopen is
Was aan het twijfelen om dit jaar te gaan maar teveel covid onzekerheid op het moment van ticketverkoop dus laten schieten.
Volgende jaren gaat afhangen van welk weekend het is. De twee oudsten verjaren 10 en 26 april dus ik heb wel wat ouderlijke verplichtingen in april. Maar als het lukt, ga ik zeker nog eens.
Er was ooit eens een soort gathering, zonder dat we het wisten: Ufomammut in de midi. Denk dat de meeste forumgangers toen zeteltjes hadden gescoord
Was aan het twijfelen om dit jaar te gaan maar teveel covid onzekerheid op het moment van ticketverkoop dus laten schieten.
Volgende jaren gaat afhangen van welk weekend het is. De twee oudsten verjaren 10 en 26 april dus ik heb wel wat ouderlijke verplichtingen in april. Maar als het lukt, ga ik zeker nog eens.
Er was ooit eens een soort gathering, zonder dat we het wisten: Ufomammut in de midi. Denk dat de meeste forumgangers toen zeteltjes hadden gescoord
de Waaslandwolf
Well-known member
Tafeltje in de Midi toen, doch present! Verder ook elk jaar present sinds 2011 als ik het mij goed herinner.2009 de eerste keer geweest, dan alleen 2017 gemist door de geboorte van de oudste dochter. 2020 had ik tickets maar we weten allemaal hoe dat gelopen is
Was aan het twijfelen om dit jaar te gaan maar teveel covid onzekerheid op het moment van ticketverkoop dus laten schieten.
Volgende jaren gaat afhangen van welk weekend het is. De twee oudsten verjaren 10 en 26 april dus ik heb wel wat ouderlijke verplichtingen in april. Maar als het lukt, ga ik zeker nog eens.
Er was ooit eens een soort gathering, zonder dat we het wisten: Ufomammut in de midi. Denk dat de meeste forumgangers toen zeteltjes hadden gescoord
Verslag volgt nog, doch hoogtepunten waren alvast Smote (integrale psychtrip, die set), Ordigort (old school black 'n roll, alles kapot), Die Wilde Jagd (kraut trip!), Alkerdeel (Vlaanderens vuilste, alles kapot, moshpit op sandalen because fuck you that's why).
Laatst bewerkt:
Avondland
Well-known member
Ik zou toch echt eens moeten gaan, maar ik betwijfel dat ik de vrouw des huizes ervan kan overtuigen dat ik 4 dagen ribbedebie ben. Maar wacht maar, vanaf zij een week op bos- of zeeklassen gaat als leerkracht ga ik 4 dagen spacen op Roadburn. 
Of wachten tot de dochter oud genoeg is om mee te pakken.
6/5 Earthless in Hasselt, misschien pik ik dat nog wel mee. Sonic Prayer.
Of wachten tot de dochter oud genoeg is om mee te pakken.6/5 Earthless in Hasselt, misschien pik ik dat nog wel mee. Sonic Prayer.
Laatst bewerkt:
Nattefrost
Well-known member
Smote had ik ook graag gaan zien, Drommon echt is een zalige plaat. Ik wist op voorhand al dat dat een onmogelijk moment ging worden, met keuze tussen Solstafir, Full of Hell, Smote en Wyatt E. Hopeloos.
Eigenlijk serieus spijt dat ik voor Solstafir gegaan ben. Het was twijfelen, de laatste twee platen vind ik barslecht, maar het was een integrale set Svartir Sandar dus dat heeft me toch overtuigd. Alleen had ik het allemaal al wel eens gezien van hun. Toch eens uitkijken of Smote nog ergens anders mee te pikken valt.
Dat was de eerste editie dat ik er niet meer bij was. De vier jaar ervoor telkens volle bak.
@Avondland check die laatste Earthless ook eens. Heerlijk bommetje.
Nattefrost
Well-known member
Straf om te lezen hoe lang sommigen hier al naar RB gaan. Ik ben toch een stuk later beginnen gaan omdat mijn gezelschap verbijsterend genoeg nooit meewou, terwijl ik met pijn in het hart die affiches zag passeren. Nog vreemder, datzelfde gezelschap ging dan wél jaren mee naar dat andere festival in Tilburg, het teloorgegane Incubate in september.
Als ik er nu op terugkijk was er wel wat overlap. Converge zien in het Patronaat of The Ocean in de Midi klinkt als Roadburn, maar dat was dus ook op Incubate. Zelfs een keer Immortal en Mayhem achtereen in de 013. Ook vanalles in zaaltjes als de Cul de Sac, Paradox en Extase. Maar dan ook weer bizarre shit als ambient in een hotelkelder, drone in een kerk, Thee Silver Mt. Zion vanuit de zeteltjes van een amper gevulde stadsschouwburg en een rave in de Hall of Fame.
Twee van die festivals in een stadje als Tilburg was natuurlijk te veel van het goede en Incubate lekte geld langs alle kanten, dus logisch dat het niet bleef duren.
Als ik er nu op terugkijk was er wel wat overlap. Converge zien in het Patronaat of The Ocean in de Midi klinkt als Roadburn, maar dat was dus ook op Incubate. Zelfs een keer Immortal en Mayhem achtereen in de 013. Ook vanalles in zaaltjes als de Cul de Sac, Paradox en Extase. Maar dan ook weer bizarre shit als ambient in een hotelkelder, drone in een kerk, Thee Silver Mt. Zion vanuit de zeteltjes van een amper gevulde stadsschouwburg en een rave in de Hall of Fame.
Twee van die festivals in een stadje als Tilburg was natuurlijk te veel van het goede en Incubate lekte geld langs alle kanten, dus logisch dat het niet bleef duren.
Obi-Jan
Well-known member
Hmm, dus zodra Waaslandwolf en ik naar Roadburn zijn beginnen gaan ben jij er mee gestopt... Verdacht, zeer verdacht.Dat was de eerste editie dat ik er niet meer bij was. De vier jaar ervoor telkens volle bak.
PBR Streetgang
Well-known member
Incubate had wel meer metal(ish) bands, maar ik vind dat Le Guess Who die rol voor een deel heeft overgenomen. Wel nog een pak eclectischer qua genres en meer wereldmuziek.
Ik heb altijd wel interesse om te gaan naar Roadburn maar krijg tegenwoordig moeilijker volk mee. Deels door de shift naar meer donkere genres en het feit dat (heavy) psych minder aan bod komt.
Ik ging die editie gaan maar ik begon twee weken ervoor met mijn eerste job en verlof was geen optie.
Ik heb het verhaal over de epische Ufomammut set in de midi al te veel moeten horen.
Als ge heel goed luistert naar de live plaat hoor je iemand schreeuwen ‘ge weet niet ge mist Kid!’
