Het lerarentekort

Dit is niet mijn persoonlijke ervaring, ik heb les gehad in groepen van 250 man en kleinere groepjes van bijna 5 man. Het hing veel meer af van de individuele motivatie van de lesgever, de manier hoe de leerstof gebracht wordt en de wijze waarop ze de kennis testen. Ik kan echt niet stellen dat de kwaliteit steeg naarmate de groep kleiner werd per lesgever.

Dit is toch echt weer zo'n mening van mensen die echt geen enkele appreciatie hebben van pedagogie.
Tenzij je in het lager onderwijs of middelbaar onderwijs les hebt gehad in groepen van 250 man, maar dat betwijfel ik ten zeerste.
Hoger onderwijs kan je echt niet vergelijken, dat zijn 'volwassen(er)' studenten en dat zijn bovendien hoorcolleges, en doorgaans geen praktijksessies.
Dit werkt niet voor vakken in basis en middelbaar waar je alles nog moet leren en theorie en praktijk continu door elkaar lopen (edit: @Sylverscythe was me voor).

Ik heb zelf als leerling in het secundair les gehad in een klas van 5 (effectief 5) als in een klas van 23, en ik heb als leerkracht lesgegeven een jaar lang aan een klas van 5 lln (op papier zelfs 2 klassen samen) en héél kort zelfs even aan een klas van 1, en ik heb klassen van 25 gehad... spreekt voor zich dat dat een héél andere manier van lesgeven is.
 
Je hebt het enkel over theoretische lessen neem ik aan?
Ik geef hier een concreet voorbeeld van een praktische les, ik ben er echt van overtuigd dat je zeker in praktische lessen veel meer vooruitgang boekt in kleine groep dan in grote groep.
Ik had het over beiden. Ik wil de discussie hier ook niet kapen door een welles/nietes discussie of kleine groepjes beter zijn, ik wijs er enkel op dat er in België al relatief weinig leerlingen/leerkracht zijn en dat dat zich niet vertaalt in een stijging qua kwaliteit/ranking tegenover de andere landen.

Nu ben je ervaringen uit het hoger onderwijs, in principe dus een groep volwassenen die daar vrijwillig zitten, aan het extrapoleren naar elke vorm van onderwijs. Zou dat nog opgaan bij een hoop 6-7 jarigen die moeten leren schrijven denk je?
Ik heb leren schrijven in een klas van 25 leerlingen indertijd. Ik denk niet dat ik slechter/beter had geschreven mochten het 15 of 30 leerlingen zijn geweest.
 
Nu ben je ervaringen uit het hoger onderwijs, in principe dus een groep volwassenen die daar vrijwillig zitten, aan het extrapoleren naar elke vorm van onderwijs. Zou dat nog opgaan bij een hoop 6-7 jarigen die moeten leren schrijven denk je?
Mijn ervaring is overigens dat dit in het hoger onderwijs even goed geldt. Ik heb practicum gegeven aan groepjes van 30 man waarbij je continue bezig bent met administratie, algemene evaluatie en (figuurlijk maar soms ook letterlijk) brandjes blussen. Ik heb ook practicum onderwezen aan groepjes van 3 man waarbij je gewoon meer tijd hebt om in detail te treden, je evaluatie af te stellen op de individuele noden van de student en nadien de studenten zelf naar bepaalde inzichten te begeleiden. Dat is een totaal andere manier van werken en uiteraard leren ze meer bij via de tweede manier.
 
Mijn ervaring is overigens dat dit in het onderwijs even goed geldt. Ik heb practicum gegeven aan groepjes van 30 man waarbij je continue bezig bent met administratie, algemene evaluatie en (figuurlijk maar soms ook letterlijk) brandjes blussen. Ik heb ook practicum onderwezen aan groepjes van 3 man waarbij je gewoon meer tijd hebt om in detail te treden, je evaluatie af te stellen op de individuele noden van de student en nadien de studenten zelf naar bepaalde inzichten te begeleiden. Dat is een totaal andere manier van werken en uiteraard leren ze meer bij via de tweede manier.
Inderdaad, maar als @Straddle spreekt over 250 man zal het wel gewoon een hoorcollege geweest zijn. Veel practicum zal er in zijn economische opleiding ook niet geweest zijn.

Ik heb leren schrijven in een klas van 25 leerlingen indertijd. Ik denk niet dat ik slechter/beter had geschreven mochten het 15 of 30 leerlingen zijn geweest.
Dus van 250 man zijn we al bij 25 beland, en je denkt nu dat toen je 6 was +/- 5 leerlingen geen verschil had gemaakt. Dat is weeral zo'n verschuiving van je originele stelling, gebaseerd op lucht, dat ik niet weet wat je nu eigenlijk wil bewijzen.

Uiteraard zijn er nog factoren dan een verhouding leerlingen/leerkrachten.
 
Inderdaad, maar als @Straddle spreekt over 250 man zal het wel gewoon een hoorcollege geweest zijn. Veel practicum zal er in zijn economische opleiding ook niet geweest zijn.
Dat ging idd over hoorcolleges. Deze thread gaat ook over kleuteronderwijs, lagere school, ..., universitair onderwijs. Werkcolleges hadden we trouwens ook op de unief, idd geen practica's.

Dus van 250 man zijn we al bij 25 beland, en je denkt nu dat toen je 6 was +/- 5 leerlingen geen verschil had gemaakt. Dat is weeral zo'n verschuiving van je originele stelling, gebaseerd op lucht, dat ik niet weet wat je nu eigenlijk wil bewijzen.
Dat heb ik nu al 5x hier gepost, namelijk dat er in België best wel veel leraars zijn voor het aantal leerlingen. De stelling dat dat leidt tot meer kwalitatief onderwijs vertaalt zich niet naar de praktijk, waar België net dalende is in de rankings en niet hoger scoort dan pakweg onze buurlanden (waar je meer lln/leraar hebt).
 
Dit is toch echt weer zo'n mening van mensen die echt geen enkele appreciatie hebben van pedagogie.
Tenzij je in het lager onderwijs of middelbaar onderwijs les hebt gehad in groepen van 250 man, maar dat betwijfel ik ten zeerste.
Hoger onderwijs kan je echt niet vergelijken, dat zijn 'volwassen(er)' studenten en dat zijn bovendien hoorcolleges, en doorgaans geen praktijksessies.
Dit werkt niet voor vakken in basis en middelbaar waar je alles nog moet leren en theorie en praktijk continu door elkaar lopen (edit: @Sylverscythe was me voor).

Ik heb zelf als leerling in het secundair les gehad in een klas van 5 (effectief 5) als in een klas van 23, en ik heb als leerkracht lesgegeven een jaar lang aan een klas van 5 lln (op papier zelfs 2 klassen samen) en héél kort zelfs even aan een klas van 1, en ik heb klassen van 25 gehad... spreekt voor zich dat dat een héél andere manier van lesgeven is.

Bwa, enorm veel hangt wel af van de leerkracht hoor, zowel in lager/middelbaar onderwijs als hoger onderwijs.

Latijn 1e jaar zaten wij met 30 in de klas, met enorm geëngageerde leerkracht --> lessen waren super en iedereen werd ook gepusht om zijn best te doen en bij te leren
Latijn 5e/6e jaar zaten we met 5 man in de klas en hadden we een leerkracht die geen uitdaging gaf en gewoon teksten aflas of zelf vertaalde. De leuke/interessante delen (cultuur etc) kwamen quasi nooit aan bod (terwijl daar echt wel genoeg ruimte voor was) --> vreselijke lessen.

Wiskunde 5e en 6e middelbaar waren we met 25 in de klas, en die lessen waren super dankzij de leerkracht.
In het 3e middelbaar zaten we met 15 in de les en daar was het ook vreselijk door de ongemotiveerde leerkracht
 
Dat heb ik nu al 5x hier gepost, namelijk dat er in België best wel veel leraars zijn voor het aantal leerlingen. De stelling dat dat leidt tot meer kwalitatief onderwijs vertaalt zich niet naar de praktijk, waar België net dalende is in de rankings en niet hoger scoort dan pakweg onze buurlanden (waar je meer lln/leraar hebt).
Stap 1 is dan te kijken of de lesgroepen effectief kleiner zijn, want afhankelijk hoe men aan die cijfers komt is dat niet noodzakelijk zo. En natuurlijk zijn er nog hopen andere parameters, zoals @:unsure: aanhaalt de individuele leerkracht al om er een te noemen.

Als het effect van 1 parameter wil achterhalen zijn alle andere parameters best constant uiteraard.
 
Dat ging idd over hoorcolleges. Deze thread gaat ook over kleuteronderwijs, lagere school, ..., universitair onderwijs. Werkcolleges hadden we trouwens ook op de unief, idd geen practica's.

Vrij zeker dat het lerarentekort niet slaat op het hoger onderwijs. Dus neen, het gaat hier niet over universitair onderwijs.

Dat heb ik nu al 5x hier gepost, namelijk dat er in België best wel veel leraars zijn voor het aantal leerlingen. De stelling dat dat leidt tot meer kwalitatief onderwijs vertaalt zich niet naar de praktijk, waar België net dalende is in de rankings en niet hoger scoort dan pakweg onze buurlanden (waar je meer lln/leraar hebt).

Maar het is zeer moeilijk om die ratio's correct te vergelijken. Onder meer (en dat draagt bij aan de inefficiëntie van ons onderwijs) omdat er héél wat leerkrachtenuren niet naar leerkrachten gaan die voor de klas staan, maar naar zorgleerkrachten, coördinatoren allerhande, etc.
Dus de stelling dat meer leerkrachten voor de klas (vermoedelijk) leidt tot meer kwaliteit kan je er niet mee ontkrachten (sowieso gaan er ook meerdere factoren zijn: opleiding van die leerkrachten want in Scandinavische landen heeft zelfs een kleuterjuf een master dacht ik, structuur van het onderwijs, etc.).

Ik ben het eens met je opmerking dat zeker in verhouding tot ons BNP, we niet kunnen stellen dat de fundamentele oorzaak één van een gebrek aan middelen in totaal zijn.
 
Stap 1 is dan te kijken of de lesgroepen effectief kleiner zijn, want afhankelijk hoe men aan die cijfers komt is dat niet noodzakelijk zo. En natuurlijk zijn er nog hopen andere parameters, zoals @:unsure: aanhaalt de individuele leerkracht al om er een te noemen.
Dat heb ik dus letterlijk gepost in deze thread in post # 18 (unsure in post #26). Uiteraard speelt de individuele leerkracht een veel grotere rol.
 
Het is niet omdat ook de aanpak van de leerkracht een verschil maakt dat je daarom de conclusie kan trekken dat de grootte van de groep irrelevant is. En zelfs als het zo zou zijn dat er in België minder leerlingen per leerkracht zijn dan in de buurlanden én het niveau van de buurlanden is toch hoger dat betekent daarom nog niet dat grootte van de klas geen verschil zou maken.

Met het argument dat motivatie van de leerkracht enorm belangrijk is en het feit dat er in België blijkbaar enorm veel ziekteverzuim is onder de leerkrachten zou je al gemakkelijk de conclusie kunnen trekken dat er gemiddeld genomen een motivatie probleem zit bij Belgische leerkrachten tov de buurlanden wat een negatieve impact heeft op de kwaliteit van het onderwijs ondanks de kleinere klassen.

Ik heb al van leerkrachten op dit forum en daarbuiten al vaak gehoord dat er de laatste jaren (decennia?) werklast is bijgekomen. Vooral op administratief vlak is dit een probleem, maar ook in de omgang met leerlingen: leerkrachten moeten naast leerkracht ook nog eens half opvoeder zijn bij wijze van spreken. Ook het M-decreet, waarbij leerlingen met speciale behoeften aan het reguliere onderwijs mogen deelnemen legt een extra last op leerkrachten. (Ik heb niet genoeg relevante kennis om te zeggen of dat M-decreet op zich goed of slecht is, maar dat staat los van het feit dat het voor een leerkracht extra inspanning/moeite/resources kost om de noden van zo'n leerling op te vangen bovenop het normale takenpakket).

Een ander groot probleem voor Belgische leerkrachten is dat hele TADD systeem waarbij leerkrachten meerdere deeltijdse betrekkingen op verschillende scholen moeten combineren en moeten vechten voor uren omdat ze X aantal ur voor vak Y hebben moeten lesgeven om zo langzaamaan vast benoemde uren bijeen te sprokkelen. Vaak zijn dit ook tijdelijke vervangingen voor bv zwangerschapsverlof. Mijn ex was leerkracht middelbaar en hoewel ze heel erg graag lesgaf was dit echt een enorme oorzaak van stress en demotiverend.

Een voorbeeld hiervan onlangs op r/belgium:




(blijkbaar post BG een reddit link als een mediapost en ik kan het niet aanpassen naar een link, zelfs niet met de URL functie dus laten we het maar zo...)


Dat je leerkrachten als beroepsgroep demotiveert met zo'n systeem lijkt me niet verwonderlijk.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Code:
   Jaar  Studenten Studenten  Stu. Hoger WAARVAN...
         Onderwijs Hogeschool Onderwijs  Kleuter Lager Middelbaar
           (1)        (2)        (3)       (4)     (5)      (6)   (1)/(2) (1)/(3) (4)/(3) (5)/(3) (6)/(3)
2007-2008 18.058     81.666    175.228    3.882   5.514    8.662  22,11%  10,31%   2,22%   3,15%   4,94%
2008-2009 18.664     85.763    187.785    3.834   5.490    9.320  21,76%   9,94%   2,04%   2,92%   4,96%
2009-2010 20.036     89.263    196.226    4.250   5.142    9.722  22,45%  10,21%   2,17%   2,62%   4,95%
2010-2011 22.490     95.653    207.954    4.624   6.770   11.096  23,51%  10,81%   2,22%   3,26%   5,34%
2011-2012 23.423    101.283    219.008    5.132   7.060   11.231  23,13%  10,70%   2,34%   3,22%   5,13%
2012-2013 23.045    103.417    224.947    5.025   7.174   10.846  22,28%  10,24%   2,23%   3,19%   4,82%
2013-2014 22.705    106.434    229.923    5.048   7.314   10.343* 21,33%   9,88%   2,20%   3,18%   4,50%
2014-2015 22.364    108.920    232.435    5.071   7.453    9.840  20,53%   9,62%   2,18%   3,21%   4,23%
2015-2016 20.997    116.851    234.971    4.827   6.811    9.339  17,97%   8,94%   2,05%   2,90%   3,97%
2016-2017 19.783    116.598    236.760    4.457   6.487    8.839* 16,97%   8,36%   1,88%   2,74%   3,73%
2017-2018 18.679    113.575    239.152    4.087   6.163    8.429  16,45%   7,81%   1,71%   2,58%   3,52%
2018-2019 17.687    112.598    240.332    3.741   6.008    7.938  15,71%   7,36%   1,56%   2,50%   3,30%
2019-2020 18.222    112.526    261.826    3.561   5.812    8.849  16,19%   6,96%   1,36%   2,22%   3,38%
2020-2021 19.633    116.271    271.508    3.589   6.029    9.890  16,89%   7,23%   1,32%   2,22%   3,64%


Het aantal studenten hoger onderwijs die een onderwijsopleiding studeren is dus relatief verminderd tegenover de oudst beschikbare cijfers met 40% (kleuter), 29% (lager) en 26% (middelbaar).

Ik zie de relevantie van die relatieve cijfers hier niet heel erg. Ok, er is een algemene stijging van studenten en die gaan niet naar onderwijs, dus dat is gemist potentieel. Maar verder zou ik zeggen dat het benadrukken van die relatieve afname een overdreven negatief beeld oplevert.
Verder opvallend dat er een paar jaar beduidend meer onderwijs studenten waren, mijn eerste idee zou zijn dat er daar een definitie kwestie speelt.

Dat er meer uitstappers dan instappers zijn is ook een algemeen probleem op de arbeidsmarkt, niet echt specifiek onderwijs.
 
Hoe zit het tegenwoordig eigenlijk met het imagoprobleem en de kwaliteit van de opleiding?
In mijn tijd was het meestal tweede keus om op hogeschool voor leerkracht te studeren omdat jouw eerste keus niet lukte.
'Je kon altijd nog voor leerkracht gaan.'

Jaren terug een reportage over Finland gezien, daar zijn het allemaal universitair geschoolden die voor de klas staan.
Moeilijkere opleiding geeft meer capabele mensen voor de klas en ook meer prestige als leerkracht.
Daar geen tekort, want jongeren kiezen expliciet voor de richting omdat het geen, excuseer me voor het woord, vuilbakrichting is.

In verband met de daling van de kwaliteit van ons onderwijs, mijn bescheiden mening: sinds de verschuiving van kennen naar kunnen is het niveau beginnen zakken. Beide zijn volgens mij belangrijk.
Ook zal het aanzienlijk aantal kinderen met migratieachtergrond, die thuis vaak zelfs geen woord Nederlands spreken, de cijfers niet positief beïnvloeden. Spoor anderstaligen actiever aan om Nederlands te leren en je kan mogelijks de spiraal doorbreken.
 
+ de leerkrachten waarvan gans het lerarenteam weet dat ze de kantjes eraf lopen of niet naar behoren lesgeven of erger .. en niet ontslaan kunnen worden. (het systeem van 2 x slechte evaluatie)
+ de vastbenoemde leerkrachten die een stok achter de deur houden in het onderwijs maar nog amper lesgeven, ten koste van de nieuwkomers (concreet voorbeeld: leerkracht actief in de politiek -> wordt schepen & geeft nog 4uur per week les. Na de verkiezingen geen schepen meer -> terug fulltime lesgeven. De vervanger is quasi alle uren kwijt en mag opnieuw rondzoeken naar nieuwe school)
+ de administratieve last
+ de onmacht tov ouders
+ de randtaken die erbij komen omwille van de inclusie
+ de directie die 'aangesteld' wordt maar volledig incompetent is en waar niks aan gedaan kan worden

enz
Niet meteen motiverend voor leerkrachten in spe
 
Het zou interessant zijn om te zien welke flow de meeste hooggeschoolden volgen, ongeacht hun opleiding. In welke sector en in welke functie komen die het vaakst terecht?
 
Ik zie ook nog altijd teveel studenten die de educatieve master volgen als back-up, of omdat ze na hun reguliere studie nog geen enkel idee hebben wat ze later willen doen. Maar daar zit geen echte motivatie voor het beroep leerkracht achter, en bij een aanzienlijk deel niet eens de intentie om ooit überhaupt voor de klas te gaan staan. En ik vermoed dat dit zelfs bij de opleidingen in de hogescholen ook zo is.

Ik zou wel eens de cijfers willen zien van hoeveel studenten, zeker uit de educatieve masters, hun eerste job effectief binnen het onderwijs valt.
 
Laatst bewerkt:
Ik zie ook nog altijd teveel studenten die de educatieve master volgen als back-up, of omdat ze na hun reguliere studie nog geen enkel idee hebben wat ze later willen doen. Maar daar zit geen echte motivatie voor het beroep leerkracht achter, en bij een aanzienlijk deel niet eens de intentie om ooit überhaupt voor de klas te gaan staan. En ik vermoed dat dit zelfs bij de opleidingen in de hogescholen ook zo is.

Ik zou wel eens de cijfers willen zien van hoeveel studenten, zeker uit de educatieve masters, hun eerste job effectief binnen het onderwijs valt.
Ik was zo iemand. Na master nog slo gedaan, maar na 1 semester gestopt. Wel geslaagd voor alles, maar mijn hart zat er niet in en dan ging ik liever meteen op zoek naar werk (ook uit financiële noodzaak voor een stuk) dan nog een semester doordoen terwijl het intussen duidelijk was dat ik niet les wou geven. Was voor Engels en Duits; nu ben ik business analyst in intellectual property services.
 
Bwa, enorm veel hangt wel af van de leerkracht hoor, zowel in lager/middelbaar onderwijs als hoger onderwijs.

Latijn 1e jaar zaten wij met 30 in de klas, met enorm geëngageerde leerkracht --> lessen waren super en iedereen werd ook gepusht om zijn best te doen en bij te leren
Latijn 5e/6e jaar zaten we met 5 man in de klas en hadden we een leerkracht die geen uitdaging gaf en gewoon teksten aflas of zelf vertaalde. De leuke/interessante delen (cultuur etc) kwamen quasi nooit aan bod (terwijl daar echt wel genoeg ruimte voor was) --> vreselijke lessen.

Wiskunde 5e en 6e middelbaar waren we met 25 in de klas, en die lessen waren super dankzij de leerkracht.
In het 3e middelbaar zaten we met 15 in de les en daar was het ook vreselijk door de ongemotiveerde leerkracht

Maar daar gaat het niet om, engagement zal ongetwijfeld ook een verschil maken, maar ceteris paribus om dan toch ook maar eens wat Latijn te gebruiken (ik heb dat wel geen 6 jaar volgehouden, ondanks >85% op m'n laatste examen Latijn): een goede leerkracht zal in een kleinere klas mogelijks nog beter presteren (hoewel ik vermoed dat een te kleine klas, zeker bij een negatieve sfeer ook nefast kan zijn) én sowieso minder werklast hebben.

Het zijn examens binnenkort: leerkracht A in atheneum B geeft aan 4 klassen 5h Wiskunde van gemiddeld 10 leerlingen Wiskunde en moet dan vervolgens 40 examens verbeteren. Leerkracht X in college Y geeft aan 5 klassen 4h Wiskunde van gemiddeld 20 leerlingen Wiskunde en moet dan vervolgens 100 examens verbeteren, dat is 125% meer verbeterwerk plus een extra klassenraad. Er vanuit gaande dat die in dezelfde graad les geven met hetzelfde diploma en evenveel anciënniteit hebben, verdienen die dan ook nog eens evenveel. Nog zo'n voorbeeld van hoe de solidariteit bij de loonvorming in het onderwijs compleet zoek is.
 
Leraar zijn is een job, geen missie.

Als ik zie een lerares die les geeft in het lager, aan 'speciale' kinderen.

Die moet les geven aan 3 verschillende niveaus tegelijk, elk niveau krijgt een ander lespakket.
Zondag moet die vaak nog vanalles voorbereiden en verbeteren.

Veel allochtonen die de taal niet machtig zijn, ook de ouders niet.
Die ouders communiceren dan vooral via mail, maar alles door google translate gejaagd.

Ouders waar niet mee valt af te spreken, want ze hebben nooit tijd, tenzij laat na de schooluren.

Het merendeel van de ouders is ondertussen gescheiden, dus zitten ze daar samen te kibbelen voor uw ogen.

Een ouder geeft aan dat ze binnen 3 maand verhuizen en dat de bus dan op het nieuwe adres hun uk moet komen oppikken.
Tot het zover is, de ouder kwaad.
Leekracht: "jamaar binnen 3 maand, je moet wel een concrete datum geven en het nieuwe adres.".

And so on.

Ah ja en ergst van al.
Whatsapp waar al de ouders in zitten. De trend blijkbaar tegenwoordig.
Dus 's avonds, wees klaar voor de nodige impulsen, waarbij elke ouder 'eist'.


Ik zou het wel weten, ontslag en desnoods ergens gaan werken als magazijnier o.d.. Juist de 8 uren kloppen en gedaan.
 
Laatst bewerkt:
Sorry als de tekst wat warrig overkomt , ik heb zelf heel veel kennissen die in het lager onderwijs zitten (ook eigen gezinsleden).
Heb me al veel gefrustreerd aan het systeem etc. als ik al die verschillende verhalen hoor.

Ze geven allemaal graag les , maar alles wat er is bijgekomen van papierwerk (evaluaties van evaluaties, evaluaties die verplicht zijn maar nooit bekeken worden). Er is minder tijd om effectief lessen voor te bereiden.
Ik denk dat dat een van de grootste oorzaak is dat het onderwijs achteruit gaat en de grote uitval van leerkrachten.

Ze proberen leerkrachten te lokken met verschillende financiële middelen , maar dat is niet het grootste probleem, er zou meer ondersteuning moeten komen voor leerkrachten wat de job veel dragelijker zou maken.

  1. Iedere dag lange uren (van voor de school begint tot de late uurtjes (voorbereidingen , vergaderingen ,gesprekken met ouders).
    Ik ben zeker dat het groot aantal verlofdagen dat niet rechttrekken. Er zullen natuurlijk wel Leerkrachten zijn die er de kantjes van aflopen (maar dat zijn dan misschien de slimmere leerkrachten).

  2. Materiaal en extralegale voordelen
    Werken met verouderd materiaal en of eigen materiaal, (beperkte middelen). er is pas sinds dit jaar Wifi op school (door Corona).
    Moeten zelf hun laptop voorzien (om voor te bereiden , mailen ,...)
    Moeten zelf hun gsm (smartphone) voorzien (om te bellen , foto's te trekken van de klas ,muziek op te leggen,...)
    Ook de kosten voor een telefoonabbonement zijn voor de leerkracht. (lange gesprekken met ouders )
    Sommige leerkrachten moeten op verschillende vestigingen werken moeten dan met hun eigen auto die verplaatsing dan maken.
    (terwijl in de prive daar in vele gevallen een bedrijfswagen of vergoeding wordt voor gegeven).

  3. Leerkrachten die dingen moeten uitleggen/leren aan kinderen die eigenlijk de taak zijn van ouders (vroeger toch alvast).

  4. Leerkrachten die er de kantjes van aflopen die bestaan, er bestaan ook directeurs en directrices die er de kantjes van aflopen en dat is misschien nog erger. Zij zijn zogezegd de bazen en zijn waarschijnlijk nog moeilijker af te zetten dan een leerkracht. Veel miserie komt dan op de nek van de leerkrachten.
    Ook heeft de directeur de macht om leerkrachten te koeioneren door ze bvb. na het schooljaar in een ander leerjaar te steken zonder overleg of iets.

    Ik kan nog wel enkele ergelijke punten opnoemen van verhalen dat ik al gehoord heb. Je kan geen leerkracht lager onderwijs blijven als je het niet graag doet in ieder geval..
Zelf zou ik deze job in het lager onderwijs nooit van mijn leven willen doen (idd liever als magazijnier gaan werken).
Niet omdat ik niet kan lesgeven of overweg kan met kinderen, Ik heb zelf diploma Leerkracht L.O. (Maar laat ons daar maar over zwijgen hoe dramatisch het is om daarin een job te raken/te blijven houden), was wel mijn droom sinds ik zelf in het lager onderwijs zat , ik ben dus ook snel uit het onderwijs gestapt en mijn (sport)lesgeef talenten buiten het onderwijs gebruikt.
 
Terug
Bovenaan