Heteronormativiteit, homonegativiteit en homohaat

[KnightOfCydonia]

Zouden ouders ook teleurgesteld zijn als de zoon/dochter een sterk bovengemiddeld IQ heeft en dus ook afwijkt van de norm?
Het zou een enge dystopische wereld zijn als niemand op geen enkel vlak zou afwijken van "de norm". Zoiets als China of Noord-Korea.
Het enige probleem is dat sommige "afwijkingen" als dusdanig minderwaardig worden beschouwd zodat ouders/mensen "teleurgesteld" zijn.

Het verschil is dat een bovengemiddeld IQ eerder voordelen oplevert: meer kans dat je zoon of dochter bijvoorbeeld goed zal presteren op school, arbeidsmarkt, etc. (maar goed, ook kinderen met een te hoog IQ kunnen dan weer net onvoldoende uitdaging op school vinden).

Homoseksualiteit is niet meer verkeerd in de moderne samenleving (in andere landen kan je wel nog vervolgd worden) maar hangt wel nog steeds samen met ouders die de kans op kleinkinderen zien slinken, dat kan wel degelijk een "gerechtvaardigde" reden voor teleurstelling zijn, zeker als het gaat om een enig kind.

 

[Feignasse]

maar hangt wel nog steeds samen met ouders die de kans op kleinkinderen zien slinken, dat kan wel degelijk een "gerechtvaardigde" reden voor teleurstelling zijn, zeker als het gaat om een enig kind.

Niet in een samenleving die openstaat voor holebi-ouderschap
En verder is het compleet fout om dat soort verwachtingen te hebben voor uw kinderen. Kinderen zijn hun eigen persoon en hebben het recht hun eigen leven te leiden.

 

[KnightOfCydonia]

Niet in een samenleving die openstaat voor holebi-ouderschap
En verder is het compleet fout om dat soort verwachtingen te hebben voor uw kinderen. Kinderen zijn hun eigen persoon en hebben het recht hun eigen leven te leiden.

Dat is inderdaad denk ik een troost voor veel ouders, zeker als het om de enige dochter zou gaan, de enige zoon, tja...
Jij mag bovendien dat soort verwachtingen compleet fout vinden, dat neemt niet weg dat die verwachtingen er wel degelijk bij zéér véél (wensgroot)ouders zijn.

 

[JorisBlack]

Hoe mensen omgaan met afwijkingen op de norm is een persoonlijke zaak, tenzij het strafbaar wordt. Ik vind dat je geen tolerantie kan afdwingen van mensen. Liefde ram je niet door de strot. Opvoeding is de beste manier om te leren omgaan met verschillen tussen mensen.

100%. Dit is ook heel duidelijk iets sociologisch als je kijkt naar hoe kinderen in een groep omgaan met kinderen die anders zijn. 1 kind met ros haar in de groep? Die wordt gepest door sommige kinderen, die op die manier hun eigen positie binnen de 'normale' groep willen versterken.

 

[stungunner]

Doe dan eens de volgende denkoefening: stel dat bijna iedereen die je kent homo is, en dat homo zijn de norm is. Ok, en nu gaan er mensen beginnen zeggen over jou dat je abnormaal bent omdat je samen wil zijn met een vrouw. Bah, hoe vies, vuile hetero, doet dat geen pijn zo in de foef - dat soort zaken. In de media zijn er mensen die publiekelijk zeggen dat je abnormaal bent, en dat we zo hetero's toch echt niet als normaal mogen beschouwen in onze maatschappij. Als je met je vriendin hand in hand door Brussel wandelt, worden er regelmatig dingen naar je geroepen, en word je soms ook gewoon bedreigd. Enkele vrienden van je die ook hetero zijn, hebben al eens slaag gekregen omdat ze openlijk hetero zijn. Het enige dat jij wil is samenwonen met je vriendin, samen een leven opbouwen, en ook samen intiem zijn.

Kan je het je dan beter voorstellen, of nog niet?

Die zaken zijn natuurlijk allemaal wel waar, maar je doet nu wel uitschijnen alsof de meerderheid van de maatschappij zich zo gedraagt naar homo's. Terwijl, van de meeste zaken weten we wel van waar die komen.

Mensen die in de media publiekelijk zeggen dat homokoppels abnormaal zijn, zijn ofwel (extreem) religieus ofwel wereldvreemd en extreem conservatief. Niemand neemt die als de norm, integendeel. We weten ook allemaal door welke groepen de homokoppels in pakweg Brussel steeds lastiggevallen worden, ook dat is echt niet de norm in onze maatschappij. Uiteraard zijn dat problemen die moeten aangepakt worden, maar ik hoop niet dat daar de algemene frustratie van homokoppels ligt noch dat ze op die basis voelen of willen aantonen dat de maatschappij hen (nog steeds) niet aanvaardt.

Dat eerste deel, dat mensen in jouw omgeving jou zo gaan bejegenen, dat is pas erg. Ik kan eerlijk gezegd niet zeggen dat ik gedurende mijn leven (en wordt er toch al 40 volgende maand) dergelijke zaken heb moeten horen richting homokoppels. Niet op school (want als het ergens zou kunnen voorvallen dan wellicht daar?), niet in familiale kring (meerdere homo's en lesbiennes in de (dichte) familie), niet in de vriendenkring, uitgang, sport, werk,... kortom, die extreme bewoordingen en bejegeningen heb ik nog niet opgemerkt, gelukkig. Het kan best dat homo's daar binnen bepaalde families, omgevingen,... mee te maken hebben, maar zou dat werkelijk zo alomtegenwoordig zijn dat daarvan de frustratie komt? En voor ik hier weer getackeld wordt als in "hoe kan jij daar nu ook maar een mening over hebben...", ik bedoel het echt als oprechte vraag.

 

[Loser]

Dat is het helemaal niet. Het is een lijst van dingen waar ik zelf geconfronteerd ben geweest met homo haat. Meer dan dat is het niet. Je moet geen homo zijn om homo haat te kunnen zien toch.

Dat klopt. Maar die (beperkte) lijst met dingen die jij oppervlakkig weet op te merken, zijn net dingen die je gemakkelijk kunt ontkrachten of bestempelen als "toch niet zo erg". En dan is de algemene conclusie van je post niets anders dan dat het toch niet zo erg is.

Vind je het raar dat mij dat dan opvalt als ik je post lees? Ik zie er bijvoorbeeld niks in staan over mensen die naar je staren als je hand in hand loopt. In die mate dat je dat zelfs maar gewoon niet doet, want je staat niet graag in de belangstelling. Of dat je nog nooit iemand in het station hebt opgewacht met een bos bloemen, omdat je iedereen ziet en hoort zodra ze merken dat je ze aan een man gaat afgeven. Of de opmerking dat je in de kerk niet te dicht bij elkaar mag gaan zitten. Of in het leger constant fristi krijgen in plaats van bier, zoals de rest van de groep.
Om nog maar te zwijgen van je jeugd, waar je constant bekeken zult worden. Een homo is geen volwaardige man.

Kunt ook naar kleinere dingen kijken: Hoe vaak heb jij het gesprek met je hele familie gehad over je voorkeur van partners? "Mama, papa, ik moet iets vertellen, ik val op blondjes." Dat is als je geluk hebt dat je ouders het willen horen. Zit je bij strenggelovige ouders, zal het direct veel minder een feest zijn.

Of naar grotere dingen kijken: Heb jij al veel reisbestemmingen moeten kiezen in functie van je relatie? Word jij constant erop gewezen dat je kinderen nog iemand missen in hun leven door kinderboeken, scholen en alle programma's op tv? In het speelgoed dat je koopt? Heb jij meer last om kinderen te adopteren, terwijl je niet anders kunt? Is er iemand die in vraag stelt of jij wel kinderen zou moeten nemen? Gewoon die beslissing wordt al genomen door anderen.

En dan gaat het nog maar gewoon over het minder aanvaard zijn. Niet eens over de echte homohaat die wel degelijk nog altijd bestaat, en je gelukkig maar één of twee keer in je leven meemaakt. Maar die je wel tot op het bot raakt, omdat het gaat over je eigenheid. Wie je bent.

 

[JorisBlack]

Die zaken zijn natuurlijk allemaal wel waar, maar je doet nu wel uitschijnen alsof de meerderheid van de maatschappij zich zo gedraagt naar homo's. Terwijl, van de meeste zaken weten we wel van waar die komen.

Mensen die in de media publiekelijk zeggen dat homokoppels abnormaal zijn, zijn ofwel (extreem) religieus ofwel wereldvreemd en extreem conservatief. Niemand neemt die als de norm, integendeel. We weten ook allemaal door welke groepen de homokoppels in pakweg Brussel steeds lastiggevallen worden, ook dat is echt niet de norm in onze maatschappij. Uiteraard zijn dat problemen die moeten aangepakt worden, maar ik hoop niet dat daar de algemene frustratie van homokoppels ligt noch dat ze op die basis voelen of willen aantonen dat de maatschappij hen (nog steeds) niet aanvaardt.

Dat eerste deel, dat mensen in jouw omgeving jou zo gaan bejegenen, dat is pas erg. Ik kan eerlijk gezegd niet zeggen dat ik gedurende mijn leven (en wordt er toch al 40 volgende maand) dergelijke zaken heb moeten horen richting homokoppels. Niet op school (want als het ergens zou kunnen voorvallen dan wellicht daar?), niet in familiale kring (meerdere homo's en lesbiennes in de (dichte) familie), niet in de vriendenkring, uitgang, sport, werk,... kortom, die extreme bewoordingen en bejegeningen heb ik nog niet opgemerkt, gelukkig. Het kan best dat homo's daar binnen bepaalde families, omgevingen,... mee te maken hebben, maar zou dat werkelijk zo alomtegenwoordig zijn dat daarvan de frustratie komt? En voor ik hier weer getackeld wordt als in "hoe kan jij daar nu ook maar een mening over hebben...", ik bedoel het echt als oprechte vraag.

Ik heb een lesbische tante (nu gelukkig getrouwd trouwens), en ik weet dat mijn grootvader (haar vader) heel lang heel veel moeite heeft gehad om dat te aanvaarden. En dat het nog altijd gevoelig ligt, ondanks het feit dat mijn tante nu al in de 50 is. Ik herinner me nog dat mijn grootvader enkele weken voor het huwelijksfeest iets zei in de aard van "zouden er op dat feest ook veel van die bij zijn" en dat mijn tante dat hoorde en al wenend is buitengelopen. Mijn familie is totaal niet religieus of conservatief trouwens.

Wat ik maar wil zeggen is dat het nog veel meer alomtegenwoordig is dan je denkt. Ik geloof ook wel dat het generatie na generatie beter wordt, maar dat is dan ook alleen maar te danken aan het feit dat LGBTQ groeperingen de problematiek onder de aandacht brengen. En dat wordt tegelijk tegengewerkt door extreem-rechtse groeperingen of partijen.

 

[Muñoz]

Hoe mensen omgaan met afwijkingen op de norm is een persoonlijke zaak, tenzij het strafbaar wordt. Ik vind dat je geen tolerantie kan afdwingen van mensen. Liefde ram je niet door de strot. Opvoeding is de beste manier om te leren omgaan met verschillen tussen mensen.

Tolerantie kan je niet afdwingen, maar met niets te doen ga je ook niets oplossen. Al van jongs af aan zorgen dat kinderen leren omgaan met diversiteit in al z'n facetten (dus concentratiescholen en volledig witte scholen zouden bv. al niet mogen), ook als dat recht ingaat tegen de waarden (of het gebrek aan) die de ouders aan hun kinderen meegeven.
Zomaar alles laten afhangen van de ouders, we hebben gezien waar dat toe kan leiden. Iedereen mag/kan kinderen krijgen, maar dat wil nog niet zeggen dat elke ouder een goede ouder is.

Dat is inderdaad denk ik een troost voor veel ouders, zeker als het om de enige dochter zou gaan, de enige zoon, tja...
Jij mag bovendien dat soort verwachtingen compleet fout vinden, dat neemt niet weg dat die verwachtingen er wel degelijk bij zéér véél (wensgroot)ouders zijn.

Misschien is de verwachting hebben op zichzelf al problematisch en legt dat onnodig druk? Dat jij als grootouder/ouder een moederkloek bent en graag (klein)kindjes wilt is uw volste recht, maar dat zou niet mogen meespelen in het al dan niet a priori al teleurgesteld zijn in uw kind omdat die holebi is.
Er zijn veel redenen om teleurgesteld te zijn in uw zoon/dochter, maar teleurgesteld zijn dat die geen kinderen wil of kan krijgen is toch maar redelijk triestig. Alsof kinderen krijgen de hoofdzaak in het leven is.
Trouwens ook waarom kinderloze vrouwen vaak nog met een scheef oog worden bekeken.

 

[Sylverscythe]

Ik heb een lesbische tante (nu gelukkig getrouwd trouwens), en ik weet dat mijn grootvader (haar vader) heel lang heel veel moeite heeft gehad om dat te aanvaarden. En dat het nog altijd gevoelig ligt, ondanks het feit dat mijn tante nu al in de 50 is. Ik herinner me nog dat mijn grootvader enkele weken voor het huwelijksfeest iets zei in de aard van "zouden er op dat feest ook veel van die bij zijn" en dat mijn tante dat hoorde en al wenend is buitengelopen. Mijn familie is totaal niet religieus of conservatief trouwens.

Wat ik maar wil zeggen is dat het nog veel meer alomtegenwoordig is dan je denkt. Ik geloof ook wel dat het generatie na generatie beter wordt, maar dat is dan ook alleen maar te danken aan het feit dat LGBTQ groeperingen de problematiek onder de aandacht brengen. En dat wordt tegelijk tegengewerkt door extreem-rechtse groeperingen of partijen.

En vanuit dat standpunt is het ook niet zo vreemd dat wanneer een politiek benoemd fossiel een sterke negatieve mening heeft over die mensen, of wanneer zo iemand wordt vermoord, mogelijk net door die geaardheid, (niet-hetero) mensen op hun achterste poten staan.

 

[Avondland]

Tolerantie kan je niet afdwingen, maar met niets te doen ga je ook niets oplossen. Al van jongs af aan zorgen dat kinderen leren omgaan met diversiteit in al z'n facetten (dus concentratiescholen en volledig witte scholen zouden bv. al niet mogen), ook als dat recht ingaat tegen de waarden (of het gebrek aan) die de ouders aan hun kinderen meegeven.
Zomaar alles laten afhangen van de ouders, we hebben gezien waar dat toe kan leiden. Iedereen mag/kan kinderen krijgen, maar dat wil nog niet zeggen dat elke ouder een goede ouder is.

Als een dorpsschool in Bommerskonte dus enkel blanke kindjes heeft moet je niet-blanke kindjes gaan importeren? Concentratiescholen zijn vaak problematisch omdat het algemene niveau lager ligt en er specifieke grootstedelijke problemen aanwezig zijn die je in dorpsscholen niet tegenkomt. Mijn vrouw geeft les in Borgerhout en komt vaak thuis met verhalen waar de gewone Vlaming amper weet van heeft. Die hyperdiversiteit van een concentratieschool heb je gewoonweg niet in een dorpsschool. Dat is op zich ook het probleem niet.

De opvoeding is trouwens de verantwoordelijkheid van de hele maatschappij. De ouders spelen daar een belangrijke rol in, maar ook de familie- en kenissenkring waarmee het kind in contact komt, alsook de school waarheen het gaat, de bakker om de hoek waarmee hij in contact komt als hij na school een koffiekoek gaat halen, zijn hobby waar hij in contact komt met al van mensen, ...

 

[JorisBlack]

En vanuit dat standpunt is het ook niet zo vreemd dat wanneer een politiek benoemd fossiel een sterke negatieve mening heeft over die mensen, of wanneer zo iemand wordt vermoord, mogelijk net door die geaardheid, (niet-hetero) mensen op hun achterste poten staan.

Jup. En ik wil hier niet te emo worden, maar het gaat hier dus echt over de kern van wie je bent als persoon hé, nl. liefde (toch de sterkste positieve emotie die een mens kan hebben lijkt me). Als er dan mensen, ook al zijn het er maar een paar, zeggen: "dat vinden we niet normaal, dat mag niet", dan kan ik me voorstellen dat dat altijd hard aankomt wanneer je echt verliefd bent op iemand van hetzelfde geslacht.

 

[Muñoz]

Als een dorpsschool in Bommerskonte dus enkel blanke kindjes heeft moet je niet-blanke kindjes gaan importeren? Concentratiescholen zijn vaak problematisch omdat het algemene niveau lager ligt en er specifieke grootstedelijke problemen aanwezig zijn die je in dorpsscholen niet tegenkomt. Mijn vrouw geeft les in Borgerhout en komt vaak thuis met verhalen waar de gewone Vlaming amper weet van heeft. Die hyperdiversiteit van een concentratieschool heb je gewoonweg niet in een dorpsschool. Dat is op zich ook het probleem niet.

De opvoeding is trouwens de verantwoordelijkheid van de hele maatschappij. De ouders spelen daar een belangrijke rol in, maar ook de familie- en kenissenkring waarmee het kind in contact komt, alsook de school waarheen het gaat, de bakker om de hoek waarmee hij in contact komt als hij na school een koffiekoek gaat halen, zijn hobby waar hij in contact komt met al van mensen, ...

Mijn stiefvader is leerkracht in één van zo'n concentratiescholen, dus ik weet maar goed genoeg hoe de situatie daar loopt.
Het niveau ligt in concentratiescholen opmerkelijk lager omdat bijna al die leerlingen uit thuissituaties komen die te kampen hebben met armoede, ongeletterdheid/ongeschooldheid van de ouders, de taalachterstand, etc. Problemen waar ze in witte scholen amper mee te kampen hebben. Tenzij je denkt dat intelligentie iets genetisch/erfelijk is, is het slechtste wat je kan doen is concentratiescholen gewoon laten verdergaan op het huidige elan. Streven naar meer gemengde scholen (dus niet uitsluitend wit of gekleurd), gekoppeld aan de focus leggen op de besten van de klas (dus niet de huidige strategie "dat iedereen mee moet kunnen"), zal al een heel stuk beter werken om de school- en economische achterstand die immigranten vaak hebben te verkleinen.

 

[Remake]

... dus concentratiescholen en volledig witte scholen zouden bv. al niet mogen ...

Deze stelling lijkt me even racistisch als "moslimscholen zouden verboden moeten zijn". Waarom zou je in godsnaam moeten kijken naar de kleur van je leerlingen? Ze zijn allemaal blank (ik heb een hekel aan de nieuwe trend om "wit" te zeggen), dus we moeten wat gele, bruine en zwarte importeren? Vind je die denkwijze eigenlijk normaal? Besef je echt niet dat je daardoor zelf racist bent doordat je gaat kijken naar kleur?

 

[Sylverscythe]

Deze stelling lijkt me even racistisch als "moslimscholen zouden verboden moeten zijn". Waarom zou je in godsnaam moeten kijken naar de kleur van je leerlingen? Ze zijn allemaal blank (ik heb een hekel aan de nieuwe trend om "wit" te zeggen), dus we moeten wat gele, bruine en zwarte importeren? Vind je die denkwijze eigenlijk normaal? Besef je echt niet dat je daardoor zelf racist bent doordat je gaat kijken naar kleur?

Zijn nuancering in de volgende post volk ik anders wel, ik kan best begrijpen dat het globale niveau beter zou zijn als we alle kansarmen niet bij elkaar zetten, en als je dat slim spreidt hoeft dat geen negatieve gevolgen te hebben. Realistisch lijkt me iets anders wel.

Maar uiteraard, gewoon tout court "volledig witte scholen mogen niet" is zo kort door de bocht dat we in het veld rijden.

 

[Remake]

Zijn nuancering in de volgende post volk ik anders wel, ik kan best begrijpen dat het globale niveau beter zou zijn als we alle kansarmen niet bij elkaar zetten, en als je dat slim spreidt hoeft dat geen negatieve gevolgen te hebben. Realistisch lijkt me iets anders wel.

Maar uiteraard, gewoon tout court "volledig witte scholen mogen niet" is zo kort door de bocht dat we in het veld rijden.

Dit kan ik dan wel weer volgen. We spreken dan uiteraard over kansarmen mengen met de beter bedeelden. Dit echter op kleur gaan beoordelen is imo racisme. Je kan een volledig blanke school hebben waar alle lagen van de bevolking zitten en je kan een volledig zwarte school hebben die net hetzelfde is. Munos wil echter die eerste school verbieden wegens "wit". Moest ik de laatste school willen verbieden wegens te "zwart", weet ik al welke stempel ik zou krijgen.

 

[stungunner]

Ik heb een lesbische tante (nu gelukkig getrouwd trouwens), en ik weet dat mijn grootvader (haar vader) heel lang heel veel moeite heeft gehad om dat te aanvaarden. En dat het nog altijd gevoelig ligt, ondanks het feit dat mijn tante nu al in de 50 is. Ik herinner me nog dat mijn grootvader enkele weken voor het huwelijksfeest iets zei in de aard van "zouden er op dat feest ook veel van die bij zijn" en dat mijn tante dat hoorde en al wenend is buitengelopen. Mijn familie is totaal niet religieus of conservatief trouwens.

Wat ik maar wil zeggen is dat het nog veel meer alomtegenwoordig is dan je denkt. Ik geloof ook wel dat het generatie na generatie beter wordt, maar dat is dan ook alleen maar te danken aan het feit dat LGBTQ groeperingen de problematiek onder de aandacht brengen. En dat wordt tegelijk tegengewerkt door extreem-rechtse groeperingen of partijen.

Ok, dat geloof ik zeker en vast, dat, zeker bij de oudere generatie maar ook nog bij de jongere, ouders slecht reageren op de coming out van hun kinderen en in het slechtste geval zelfs het contact verbreken.

Maar kan je dat echt de maatschappij verwijten? Dat dergelijke persoonlijke reacties er nog zijn, in familiale sfeer? Dat is toch helemaal iets anders dan nageroepen worden op straat of constant als minderwaardig of vreemd te worden bekeken? En ik besef goed dat dergelijke reacties kunnen ingegeven zijn door de omgeving en de schrik hoe die gaat reageren wanneer blijkt dat uw zoon homo is, maar dat zegt imo meer over de relatie tss de ouder en zijn kind dan over hoe de maatschappij naar homo's kijkt vandaag de dag.

 

[JorisBlack]

Ok, dat geloof ik zeker en vast, dat, zeker bij de oudere generatie maar ook nog bij de jongere, ouders slecht reageren op de coming out van hun kinderen en in het slechtste geval zelfs het contact verbreken.

Maar kan je dat echt de maatschappij verwijten? Dat dergelijke persoonlijke reacties er nog zijn, in familiale sfeer? Dat is toch helemaal iets anders dan nageroepen worden op straat of constant als minderwaardig of vreemd te worden bekeken? En ik besef goed dat dergelijke reacties kunnen ingegeven zijn door de omgeving en de schrik hoe die gaat reageren wanneer blijkt dat uw zoon homo is, maar dat zegt imo meer over de relatie tss de ouder en zijn kind dan over hoe de maatschappij naar homo's kijkt vandaag de dag.

Dat is cultuurgebonden, dus ja, dat hangt wel degelijk ook af van de maatschappij.
Stel dat je een willekeurige familie kiest in België en ook eentje in bv. Marokko (of Rusland, maakt niet uit). In welk van de twee wil je je kans wagen met een coming out? Juist ja...

 

[stungunner]

Dat is cultuurgebonden, dus ja, dat hangt wel degelijk ook af van de maatschappij.
Stel dat je een willekeurige familie kiest in België en ook eentje in bv. Marokko (of Rusland, maakt niet uit). In welk van de twee wil je je kans wagen met een coming out? Juist ja...

Ja uiteraard. Maar ik vind het dan wel wat fout dat men hier snel zegt over hetero's dat ze niet weten hoe (erg) het vaak is voor homo's om dan over homorechten in pakweg Marokko of Rusland te gaan beginnen. Lijkt me toch wat vreemd om jezelf toe te eigenen dat je weet hoe die mensen zich daar moeten voelen enkel en alleen omdat je zelf ook homo bent.

 

[cantharides]

Tolerantie kan je niet afdwingen, maar met niets te doen ga je ook niets oplossen. Al van jongs af aan zorgen dat kinderen leren omgaan met diversiteit in al z'n facetten (dus concentratiescholen en volledig witte scholen zouden bv. al niet mogen), ook als dat recht ingaat tegen de waarden (of het gebrek aan) die de ouders aan hun kinderen meegeven.
Zomaar alles laten afhangen van de ouders, we hebben gezien waar dat toe kan leiden. Iedereen mag/kan kinderen krijgen, maar dat wil nog niet zeggen dat elke ouder een goede ouder is.

Ik vind het eigenlijk wel sterk dat je in uw argumentering van concentratiescholen spreekt, en in het bijzonder volledig witte scholen. Waar in Belgïë zijn er zulke scholen ? Wat wel bestaat zijn "islamscholen" en "joodse scholen", maar die worden wel getolereerd hier, terwijl je er zeker van mag zijn dat er op zo'n scholen een complete nultolerantie zal gepredikt worden naar holibi's toe.

 

[{BK}Black Devil]

Ondertussen verkondigt het Vaticaan nog eens dat homohuwelijken een zonde zijn en niet kan gezegend worden . https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2021/0...standpunt-homoseksuele-relatie-blijven-een-z/