Dit!Opvoeding is de beste manier om te leren omgaan met verschillen tussen mensen.
Niet alleen om het op te lossen, maar vooral ook om de problematiek te leren erkennen en herkennen, want daar is nog heel veel werk aan de winkel.
En dat merk ik bijvoorbeeld bij mezelf ook nog, dat durf ik gerust toe te geven. Ik ben onlangs zelf nog eens met de neus op de feiten gedrukt toen ik een vrouw casual hoorde zeggen dat ze geen takeaway besteld want dan weten de bezorgers uw adres en uw telefoon nummer, en als single vrouw is dat een risico dat je niet wil nemen. Terwijl ik dat op automatische piloot doe. Maar dan vallen anderen haar in chat bij dat ze dat al meegemaakt hebben, tot echt stalking toe, of tenminste 1 iemand kennen die het meegemaakt heeft. 't Is niet omdat ik het niet zie en/of ervaar dat het voor anderen niet een dagelijks probleem is natuurlijk.
Ik heb gisteren, eerder toevallig, op Telefacts ook de Channel 4 reportage The School That Tried to End Racism gezien. Een groep 11 jarigen in een gemende klas waarbij ze een aantal eenvoudige experimenten en gesprekken doen rond racisme. Zoals al aangehaald in eerdere posts in deze thread, wij hebben vaak het idee dat het niet zo erg is omdat we er niet rechtstreeks mee geconfronteerd worden. Holebi koppels die niet hand in hand durven wandelen, vrouwen die in het donker niet meer durven gaan joggen, allochtonen die uitgesloten worden bij sollicitaties op basis van naam, … Dat idee zag je in het begin van de reportage ook bij de blanke kinderen. "Het valt wel mee, we zitten toch in een gemengde klas?" Dan doen ze bijvoorbeeld een eenvoudig experiment waarbij ze een race gaan lopen, en aan de hand van een aantal vragen krijg je een stap vooruit of een stap achteruit cadeau. En als alle vragen gesteld zijn wordt de start gegeven, terwijl niet iedereen op dezelfde startrij staat. En dan zie je dat bij die groep 11 jarigen enorm hard binnen komen.
Racisme, homohaat, seksisme, … eigenlijk valt het allemaal terug te leiden naar de opvoeding. En niet alleen op school aan onze kinderen, maar we moeten ook onze vrienden, collega's, ouders, … durven aanspreken en "heropvoeden" waar nodig.
Laatst bewerkt:


