D
Deleted member 658
Guest
Ik heb in het verleden al genoeg huid gekweekt, ik kan intussen wel tegen een stootje. Wie binnen een bepaald aspect niet tot de norm hoort, moet leren aanvaarden dat de samenleving in zijn geheel zich nooit even optimaal zal kunnen inrichten naar zijn abnormaliteit, als naar iemand die wél binnen de norm valt.Maar euhm, misschien moet jij een huid kweken, of ga je dat in de toekomst moeten doen?
Dus die persoon gaat altijd zelf meer moeite moeten doen. Dit is heel universeel gesproken en ongeacht of het nu over 'schoenmaat 48' of 'ik ben veganist en stap binnen in de McDonalds' gaat.
Het artikel gaat toch niet over persoonlijke correspondentie?Allee, nu weer dat 0,02%-cijfer... Hoe kom je daarbij? Ik kan zo een paar namen opnoemen van de mensen: Kim, Lon, Jos, Jules...
Daar bovenop de mensen bij wie het onterecht fout staat in de gegevens, ik ken een heel duidelijke meisjesnaam die altijd post krijgt van de overheid "meneer...". En die moet daarvoor dan bellen, en dan krijgt die iemand aan de lijn van dat departement, en dan moet het elders ingegeven worden, of ze dit en dit ook wil regelen. En de volgende brief is het weer zo.
Dat is nog los van de Frank die X is op zijn paspoort. Nog niks mee te maken.
Jij hebt het over ofwel luie administratie, ofwel mensen die in de eerste plaats op hun ouders boos horen te zijn dat ze een naam hebben meegekregen die de rest van de wereld tot assumpties dwingt, ofwel beiden.
Toegeven aan al deze extra complexiteiten en dimensies gaat ook niet leiden tot minder fouten, maar juist tot meer fouten. Op de duur weet geen enkele administratieve medewerker meer of hij nu geslacht, gender, actueel of bij geboorte dient te registreren met alle gevolgen vandien.
Het is niet omdat een - in de grond - activistische maatregel toevallig ook geld bespaart, dat ze daarom opeens niet meer activistisch is.Met één aanpassing heb je ineens een efficiënter (en goedkoper!) overheidsapparaat. Maar ho, dat is activisme![]()
Laatst bewerkt door een moderator:

