Het gaat er eerder om hoe jij seksuele context definieert he.

In elk geval zou je dan ook meteen schoolzwemmen kunnen schrappen omdat de leerkrachten daar in badpak / zwembroek rondlopen... Een cross Dresser is toch niet automatisch een seksuele context, noch is een leren broek dat... Mijn vriendin zie ik regelmatig in leren broek of rok naar haar werk vertrekken en geloof me, daar is geen enkele seksuele context mee gemoeid.

Ik vind het straf om vast te stellen (en dit is geen kritiek op jou maar een algemene observatie) hoe vastgeroest we nog zijn in onze opvattingen. Ik kan niet wachten tot alle kledingmerken de labels M/V overboord gaan gooien.

Opnieuw: de context speelt mee. Een leerkracht in zwemkledij is niet seksualiserend als dat tijdens de zwemles is. Dat zou het wel zijn tijdens de les Seksuele Opvoeding.

Zo is een drag queen tijdens carnaval wat mij betref ook niet seksualiserend, maar wel tijdens een LGBTQIA+ evenement met als doel kinderen wegwijs te maken in concepten als genderfluïditeit.
 
Dan mogen ze dus wel, opeens, geleerd worden dat er nog andere soorten van samenleven bestaan waar ze voorheen best geen contact mee/kennis van gehad hebben?
Voorbarige conclusies voor uzelf houden.
Ik heb niets gezegd van "best geen contact hebben", zelfs ni een beetje.

Ik weet niet of gij zelf kinderen hebt of veel ervaring met opvoeden/opgroeien maar dat is toch wel een heel idealistisch beeld van hoe het gaat hoor.
Ja ik heb een kind. 20 biseksueel. Geen strafblad, gezonde relaties met haar partners. Houd van zichzelf en wil positieve verandering brengen in de wereld. Studeert 2e jaar aan unief zonder herexamens .

Zeker iets als seksualiteit (in de brede zin) is niet iets wat plots opeens opduikt. Pubertijd manifesteert zich niet opeens op een blauwe maandag in uw lichaam he, dat is een evolutie, een proces van jaren en dat begint al best wel wat vroeger dan gij lijkt te denken.
Voorbarige conclusies voor uzelf houden. Gij weet niet wat ik denk.

Zou het dan niet beter zijn om kinderen zo vroeg mogelijk, langzaamaan, mondjesmaat, te laten zien en te leren dat die andere geaardheden en levensstijlen en samenlevingsvormen ook OK zijn?
In mijn opinie ? Nee, spreken over seksualiteit als de pubertijd begint. Wanneer sexuele interesse sterk aanwakkert.


Al is het maar omdat ze daar toch al, voor uw vooropgestelde pubertijd, mee gaan geconfronteerd worden en in plaats van ze maar hun eigen verhaal te laten verzinnen of die "contacten" te onderdrukken of weg te zetten als fout/ongepast is het volgens mij toch de taak van ouders en opvoeders om dat, aangepast aan hun niveau weliswaar, te duiden en te plaatsen.
Ja ze gaan zoveel tegenkomen in hun jonge jaren dat ze niet begrijpen. Zelfbeschikking, moraal, ethiek....
Ik heb nooit gezegd van dingen te onderdrukken of weg te zetten als fout/ongepast. => voorbarige conclusies, derde keer.
Het word geplaatst op de juiste moment. Uiteraard, in mijn opinie.

Edit: is het niet de bedoeling dat kinderen zelf de wereld verkennen, zonder zoveel mogelijk voor te kauwen ?
 
Opnieuw: de context speelt mee. Een leerkracht in zwemkledij is niet seksualiserend als dat tijdens de zwemles is. Dat zou het wel zijn tijdens de les Seksuele Opvoeding.

Zo is een drag queen tijdens carnaval wat mij betref ook niet seksualiserend, maar wel tijdens een LGBTQIA+ evenement met als doel kinderen wegwijs te maken in concepten als genderfluïditeit.
Een evenement om kinderen wegwijs te maken in concepten als genderfluïditeit is toch helemaal niet seksualiserend? Hoor goed wat je juist zegt he...

Dat heeft met identiteit te maken. Een dragqueen die in string rond een paal kronkelt op een Pride after-party is een seksuele context. Net zoals een optreden van de Dreamboys of Tove Lo. Op dat soort evenementen worden kinderen niet toegelaten en volgens mij is er niemand die dat in vraag stelt.

Jij verwart identiteit met seksualiteit.
 
Een evenement om kinderen wegwijs te maken in concepten als genderfluïditeit is toch helemaal niet seksualiserend? Hoor goed wat je juist zegt he...

Dat heeft met identiteit te maken. Een dragqueen die in string rond een paal kronkelt op een Pride after-party is een seksuele context. Net zoals een optreden van de Dreamboys of Tove Lo. Op dat soort evenementen worden kinderen niet toegelaten en volgens mij is er niemand die dat in vraag stelt.

Jij verwart identiteit met seksualiteit.

Het gaat over seksuele identiteit. Dat zijn overlappende concepten lijkt me.
 
In de hele discussie waarschijnlijk wel al aan bod gekomen ma wat zien jullie eigenlijk juist als meerwaarde dan van verhaaltjes voor te lezen als drag? Mannen die elkaar kussen in tekenfilms als rolmodel(bv.), absoluut voor maar waarom zouden we dit juist moeten aanmoedigen? Ik bekijk het persoonlijk eerder als een extra storend element in de hele gender discussie, net zoals je op de pride mannen ziet rondlopen als hond in leren pak.

Wat is er mis met te zijn zoals je bent en bepaalde zaken in de prive te houden? Of moeten we in de toekomst echt alles toejuichen in het openbaar? Waarom zou iemand dan niet aan het loket mogen zitten als drag?
 
edit: het gaat over situaties vermijden, waar slechte actoren makkelijk misbruik van kunnen maken.

Dan zijn voorleesmomentjes door drag queens duidelijk het minst van onze zorgen en kunnen we beter, sporten, zwemmen en zowat alle andere activiteiten voor kinderen vermijden want daar is het risico op misbruik veel groter.

Niet dus.
 
In de hele discussie waarschijnlijk wel al aan bod gekomen ma wat zien jullie eigenlijk juist als meerwaarde dan van verhaaltjes voor te lezen als drag? Mannen die elkaar kussen in tekenfilms als rolmodel(bv.), absoluut voor maar waarom zouden we dit juist moeten aanmoedigen? Ik bekijk het persoonlijk eerder als een extra storend element in de hele gender discussie, net zoals je op de pride mannen ziet rondlopen als hond in leren pak.

Wat is er mis met te zijn zoals je bent en bepaalde zaken in de prive te houden? Of moeten we in de toekomst echt alles toejuichen in het openbaar? Waarom zou iemand dan niet aan het loket mogen zitten als drag?
Ah, dus alle homo's moeten weer in de kast want we mogen dat niet aanmoedigen? Wat is er daar in hemelsnaam storend / bedreigend / aanstootgevend aan? En ik hoop dat je zelf ook beseft dat er tussen twee kussende mannen en het beeld van "mannen als hond in leren pak" op een prideparade een heel groot spectrum zit...
 
Hier in't dorp wordt elke maand voorgelezen voor de kindjes. Die persoon is soms ook verkleed omdat kindjes dat nu eenmaal leuk vinden.

Of dat nu een elf, een heks of in drag is, who cares? Zolang die Bengels maar iemand zien die verkleed is, is dat voor hen al lang goed.

Voor alle duidelijkheid: hier is't dus vrij klassieke verkleed en niemand in drag. Maar mocht dat worden aan gekondigd zou ik daar niet wakker van liggen.
 
In de hele discussie waarschijnlijk wel al aan bod gekomen ma wat zien jullie eigenlijk juist als meerwaarde dan van verhaaltjes voor te lezen als drag? Mannen die elkaar kussen in tekenfilms als rolmodel(bv.), absoluut voor maar waarom zouden we dit juist moeten aanmoedigen? Ik bekijk het persoonlijk eerder als een extra storend element in de hele gender discussie, net zoals je op de pride mannen ziet rondlopen als hond in leren pak.

Wat is er mis met te zijn zoals je bent en bepaalde zaken in de prive te houden? Of moeten we in de toekomst echt alles toejuichen in het openbaar? Waarom zou iemand dan niet aan het loket mogen zitten als drag?
Als je er geen meerwaarde in ziet dan stuur je je kinderen daar toch gewoon niet naar toe? Tis nu niet dat drag queens ineens bij het curriculum horen. Ik denk dat ouders toch nog altijd het best weten welke waarden ze hun kinderen willen meegeven.
 
In de hele discussie waarschijnlijk wel al aan bod gekomen ma wat zien jullie eigenlijk juist als meerwaarde dan van verhaaltjes voor te lezen als drag? Mannen die elkaar kussen in tekenfilms als rolmodel(bv.), absoluut voor maar waarom zouden we dit juist moeten aanmoedigen? Ik bekijk het persoonlijk eerder als een extra storend element in de hele gender discussie, net zoals je op de pride mannen ziet rondlopen als hond in leren pak.

Wat is er mis met te zijn zoals je bent en bepaalde zaken in de prive te houden? Of moeten we in de toekomst echt alles toejuichen in het openbaar? Waarom zou iemand dan niet aan het loket mogen zitten als drag?

Ik lees eigenlijk nergens dat het wordt aangemoedigd. Eerder dat het als eender welk voorleesmoment kan bekeken worden met eender welke lezer.

Voor mij hoeft ook niet alles een meerwaarde te hebben. Is gewoon een leuk moment niet voldoende?
Als je dieper wil graven kan je natuurlijk wel spreken over tonen dat iedereen anders is. Dat iedereen respect moet krijgen om dat anders zijn. Dat je kan leren dat je er mag uitzien zoals je wil, ook als je als jongen eens nagellak wil dragen.
Daarnaast denk ik dat er ook een meerwaarde kan zijn als bv papa, een kennis, een familielid,... drag queen is om op die manier ermee kennis te maken ofzo.

Ik weet in ieder geval dat ik het als kleine jongen heel fijn gevonden zou hebben dat ik een verhaal zou horen over bv twee jongens die verliefd zijn ipv hetero relaties. Of dat het bijvoorbeeld ok is om eens met de hakken van mama rond te lopen, nagellak aan te doen of met Barbie te spelen.
Allemaal zaken die niets met seksualiteit te maken hebben, maar met aanvaarding en normaliseren van bepaalde dingen.

Ik snap je vragen, maar je kan ze ook omgekeerd stellen. Wat is er mis met te zijn zoals je bent en dit openbaar te tonen (rekening houdend met wetgeving etc uiteraard)?
Je vergelijking met een drag achter het loket en alles zomaar toejuichen vind ik wat vergezocht om eerlijk te zijn. Daar gaat het naar mijn inziens helemaal niet over.
Drag queens willen trouwens ook niet de hele dag als drag rondlopen. Het is voornamelijk een performance, geen dagdagelijks iets.
 
Ah, dus alle homo's moeten weer in de kast want we mogen dat niet aanmoedigen? Wat is er daar in hemelsnaam storend / bedreigend / aanstootgevend aan? En ik hoop dat je zelf ook beseft dat er tussen twee kussende mannen en het beeld van "mannen als hond in leren pak" op een prideparade een heel groot spectrum zit...

Ik lees eigenlijk nergens dat het wordt aangemoedigd. Eerder dat het als eender welk voorleesmoment kan bekeken worden met eender welke lezer.

Voor mij hoeft ook niet alles een meerwaarde te hebben. Is gewoon een leuk moment niet voldoende?
Als je dieper wil graven kan je natuurlijk wel spreken over tonen dat iedereen anders is. Dat iedereen respect moet krijgen om dat anders zijn. Dat je kan leren dat je er mag uitzien zoals je wil, ook als je als jongen eens nagellak wil dragen.
Daarnaast denk ik dat er ook een meerwaarde kan zijn als bv papa, een kennis, een familielid,... drag queen is om op die manier ermee kennis te maken ofzo.

Ik weet in ieder geval dat ik het als kleine jongen heel fijn gevonden zou hebben dat ik een verhaal zou horen over bv twee jongens die verliefd zijn ipv hetero relaties. Of dat het bijvoorbeeld ok is om eens met de hakken van mama rond te lopen, nagellak aan te doen of met Barbie te spelen.
Allemaal zaken die niets met seksualiteit te maken hebben, maar met aanvaarding en normaliseren van bepaalde dingen.

Ik snap je vragen, maar je kan ze ook omgekeerd stellen. Wat is er mis met te zijn zoals je bent en dit openbaar te tonen (rekening houdend met wetgeving etc uiteraard)?
Je vergelijking met een drag achter het loket en alles zomaar toejuichen vind ik wat vergezocht om eerlijk te zijn. Daar gaat het naar mijn inziens helemaal niet over.
Drag queens willen trouwens ook niet de hele dag als drag rondlopen. Het is voornamelijk een performance, geen dagdagelijks iets.
Wut? Waar heb je gelezen dat ik zeg dat alle homo's de kast in moeten? Net niet zeg ik toch..

Uiteraard was mijn vergelijking vergezocht maar je kan toch niet ontkennen dat er een tendens aan de gang is in de maatschappij(vooral Amerika) om alle vormen van "zijn" en "voelen" te accepteren in de maatschappij, ongeacht hoe niche of vreemd het mag lijken voor de bredere bevolking.

Zoal bij vele thema's zal die slinger wel terugslaan naar het midden na bepaalde tijd. Representatie in de maatschappij is super belangrijk voor je eigenbeeld dus ik vind het(persoonlijk) gewoon spijtig dat het meestal de extremere vormen van lgbtq zijn die aandacht krijgen in de media of series, in plaats van te tonen dat 99% van hen ook gewoon gaat werken en een gezin wilt opbouwen. Of ben ik daar nu alleen in? 😋
 
Wut? Waar heb je gelezen dat ik zeg dat alle homo's de kast in moeten? Net niet zeg ik toch..

Uiteraard was mijn vergelijking vergezocht maar je kan toch niet ontkennen dat er een tendens aan de gang is in de maatschappij(vooral Amerika) om alle vormen van "zijn" en "voelen" te accepteren in de maatschappij, ongeacht hoe niche of vreemd het mag lijken voor de bredere bevolking.

Zoal bij vele thema's zal die slinger wel terugslaan naar het midden na bepaalde tijd. Representatie in de maatschappij is super belangrijk voor je eigenbeeld dus ik vind het(persoonlijk) gewoon spijtig dat het meestal de extremere vormen van lgbtq zijn die aandacht krijgen in de media of series, in plaats van te tonen dat 99% van hen ook gewoon gaat werken en een gezin wilt opbouwen. Of ben ik daar nu alleen in? 😋

Kan je eens een voorbeeld geven van series of media waarbij het gaat over een extreme vorm van lgbtq? In de media kan ik het volgen wanneer het bijvoorbeeld gaat over dat fetish festival in Antwerpen, maar voor de rest kan ik me eigenlijk weinig extreme dingen herinneren? Misschien is onze definitie van wat extreem is ook wel verschillend. De drag story hour in Brugge bijvoorbeeld was helemaal geen voorpaginanieuws of werd niet dagenlang breed uitgesmeerd.
Ik zie in de media en series juist meer een 'normalisering'. Pano had vorige week nog een genuanceerde reportage over transities bij kinderen. In soaps zoals Thuis is het een onderwerp dat vanzelfsprekend is geworden. Netflix heeft fantastische series die tieners (en volwassenen uiteraard ook) tonen dat liefde en romantiek ook bij lgbtq bestaat (bv Heartstopper). Er zijn steeds meer romans die ook relaties van hetzelfde geslacht vertellen. Enzovoorts.

De enige plaats waar er luid geschreeuwd wordt en alles steeds extremer moet, zijn bepaalde sociale media. Maar daar kan je ver van wegblijven en ik ben ervan overtuigd dat hun bereik en doelgroep eerder beperkt zijn. Het is het steeds opjutten van links tegen rechts en omgekeerd. Maar de gemiddelde mens boeit het eigenlijk niet hoor. Ik heb nog niemand in mijn omgeving of op de wekelijkse markt hier horen praten over de drag story hours.

Petra De Sutter wordt bijvoorbeeld door alle politici gerespecteerd. Zowel in de media als in vele huiskamers is het een vanzelfsprekendheid dat zij als transgender minister is. Ik denk dat een vrouw zoals haar véél meer impact heeft dan een artikel over een man die als hond aan de leiband loopt in Antwerpen.
 
In mijn opinie ? Nee, spreken over seksualiteit als de pubertijd begint. Wanneer sexuele interesse sterk aanwakkert.

Kleuters stellen toch ook al vragen over hoe kindjes gemaakt worden, waarom hun vriendje twee mama's heeft, waarom dat andere vriendje enkel een mama heeft, wat verliefd zijn eigenlijk is, of kussen op de mond trouwen is, etc.
Of ze tasten grenzen af door het geslachtsdelen te pas en te onpas boven te halen, heel handtastelijk te zijn, op de billen te kletsen, op de mond kussen, etc.

Hoe moet hier dan mee om gegaan worden in jouw optiek? Afblokken en riedeltjes vertellen zoals in traditionele religieuze middens allicht nog gebeurt?
Op het niveau van het kind over al deze dingen op een open, eerlijke manier spreken lijkt mij de normaalste zaak van de wereld en ik hoop dat dat op school ook gebeurt. En ja af en toe mag het antwoord dan ook zijn "vraag dat maar eens aan je mama of papa", maar het volledig verengen van de opvoeding van een kind tot de thuissfeer op zijn amerikaans vind ik een zeer negatieve evolutie.
 
Kleuters stellen toch ook al vragen over hoe kindjes gemaakt worden, waarom hun vriendje twee mama's heeft, waarom dat andere vriendje enkel een mama heeft, wat verliefd zijn eigenlijk is, of kussen op de mond trouwen is, etc.
Of ze tasten grenzen af door het geslachtsdelen te pas en te onpas boven te halen, heel handtastelijk te zijn, op de billen te kletsen, op de mond kussen, etc.

Hoe moet hier dan mee om gegaan worden in jouw optiek? Afblokken en riedeltjes vertellen zoals in traditionele religieuze middens allicht nog gebeurt?
Op het niveau van het kind over al deze dingen op een open, eerlijke manier spreken lijkt mij de normaalste zaak van de wereld en ik hoop dat dat op school ook gebeurt. En ja af en toe mag het antwoord dan ook zijn "vraag dat maar eens aan je mama of papa", maar het volledig verengen van de opvoeding van een kind tot de thuissfeer op zijn amerikaans vind ik een zeer negatieve evolutie.
Als die vragen er zijn, zullen ze beantwoord worden hé.
En als men als ouder vind dat een jong kind ergens niet aan toe is, is dat ook zo.
Er is niets mis mee om u kinderen te zeggen dat ze ergens te jong voor zijn.

Ik zie dat niet als verengen.
Mensen zijn verschillend. En ouders zijn mensen.

Als je alles bespreekbaar houd, een goede verstandhouding hebt met u kinderen, en ze niet voorliegt, zullen u kinderen zelf wel met allerlei vragen naar u komen , ni ? Alles is bespreekbaar.

Mijn opinie is dat de staat GEEN inspraak mag hebben at all.
Met uitzondering van overduidelijk aantoonbare kindermishandeling of verwaarlozing uiteraard.
 
Mijn opinie is dat de staat GEEN inspraak mag hebben at all.
Met uitzondering van overduidelijk aantoonbare kindermishandeling of verwaarlozing uiteraard.
Los van alle andere standpunten, vanwaar dit extreme - hyperindividualistisch standpunt? Jouw kinderen maken later toch ook deel uit van de maatschappij? De maatschappij verzorgt ook jouw kinderopvang en scholing, lijkt me niet meer dan normaal dat we niet alleen leren lezen en schrijven maar ook aanleren wat het inhoudt om deel te zijn van deze maatschappij?

Merk ook op hoe jij spreekt van een externe "de staat" vs. onze maatschappij. Want die nuance leg je er volgens mij heel bewust in.
 
Zoal bij vele thema's zal die slinger wel terugslaan naar het midden na bepaalde tijd. Representatie in de maatschappij is super belangrijk voor je eigenbeeld dus ik vind het(persoonlijk) gewoon spijtig dat het meestal de extremere vormen van lgbtq zijn die aandacht krijgen in de media of series, in plaats van te tonen dat 99% van hen ook gewoon gaat werken en een gezin wilt opbouwen. Of ben ik daar nu alleen in? 😋

Ik ben het er eigenlijk niet mee eens dat we in de media alleen extremen zien. Als vader van 2 kinderen die naar de lagere school gaan pik ik al wel eens iets van Ketnet of zo mee. Ik denk hierbij bv. aan het homokoppel in Like Me (de vaders van Vince als ik het goed heb :smile: ), wat toch voorgesteld wordt als een heel normaal koppel. Ik zag onlangs ook de nieuwe Disney prent Strange World met als hoofdpersonage een tiener jongen die gay is. Ook daar wordt dat normaal behandeld, ook niet echt in your face, maar het is er wel.

Mijn oudste zit in de klas met een jongen die 2 mama's heeft. In de wereld van mijn kind wordt daar normaal over gesproken en wordt daar niet raar over gedaan. Uiteraard beseffen de klasgenoten dat het eerder uitzondering dan regel is, maar tegelijkertijd wordt het wel gewoon aanvaard. Ik vind dat toch wel mooi.
 
Laatst bewerkt:
Als die vragen er zijn, zullen ze beantwoord worden hé.
En als men als ouder vind dat een jong kind ergens niet aan toe is, is dat ook zo.
Er is niets mis mee om u kinderen te zeggen dat ze ergens te jong voor zijn.

Ik zie dat niet als verengen.
Mensen zijn verschillend. En ouders zijn mensen.

Als je alles bespreekbaar houd, een goede verstandhouding hebt met u kinderen, en ze niet voorliegt, zullen u kinderen zelf wel met allerlei vragen naar u komen , ni ? Alles is bespreekbaar.

Mijn opinie is dat de staat GEEN inspraak mag hebben at all.
Met uitzondering van overduidelijk aantoonbare kindermishandeling of verwaarlozing uiteraard.
En wat als de ouders dat niet willen? Niet omdat ze als ouder vinden dat een jong kind daar niet aan toe is, maar omdat ze vinden dat homoseksualiteit onnatuurlijk of vies is? Of gewoon omdat ze van hun ouders de tools niet hebben meegekregen om het daarover te hebben?

Alle andere dingen rond opvoeding en educatie geven we in handen van scholen en begeleiders, zodat er zeker een basis is die oké is. Omdat je niet ervan uit kunt gaan dat alle ouders dat allemaal zomaar kunnen/willen. Dus waarom specifiek en alleen dit niet?
 
Drag queens willen trouwens ook niet de hele dag als drag rondlopen. Het is voornamelijk een performance, geen dagdagelijks iets.
Ik vermoed dat het eerder over cross dressers gaat... Nu de mode langzaam uniseks aan het worden is gaat het label man / vrouw voor kleren toch uiteindelijk verdwijnen. Dan pikken we gewoon wat we graag zien, zonder meer. Het is ook gewoon een vastgeroest idee dat jurken voor vrouwen zijn. Trouwens, vrouwen dragen al veel langer de typische mannenkleren: de blazer en het hemd bijvoorbeeld.
 
Los van alle andere standpunten, vanwaar dit extreme - hyperindividualistisch standpunt? Jouw kinderen maken later toch ook deel uit van de maatschappij? De maatschappij verzorgt ook jouw kinderopvang en scholing, lijkt me niet meer dan normaal dat we niet alleen leren lezen en schrijven maar ook aanleren wat het inhoudt om deel te zijn van deze maatschappij?

Merk ook op hoe jij spreekt van een externe "de staat" vs. onze maatschappij. Want die nuance leg je er volgens mij heel bewust in.
Omdat we individuen zijn. Die samenleven in de maatschappij inderdaad.
Het begint bij het individu, in mijn opinie.

Scholen hebben mijn aanziens niets te leren aan onze kinderen dat niets met algemene/vakkennis te maken heeft. Met uitzondering van voorlichting , om tienerzwangerschappen te vermijden.
Normen en waarden worden door de ouders meegegeven. Is dat idealistisch? Ja
Moeten wij een zekere halve opvoeding tolereren in scholen waar ouders als ik misschien niet mee akkoord zijn, om dat er rotte appels zitten als ouders in't algemeen ? Ik vind van niet.
Van het gezin blijf je af imo.

Wat dat laatste betreft. De staat is onze maatschappij niet.
De staat neemt regeringsdirectie van Europa. Europa neemt directie van het WEF. Het Wef is niet democratisch verkozen.
De staat dient in principe om belgie en de inwoners te dienen.
Ik heb geen referendums gezien voor de corona maatregelen bijvoorbeeld.
Ik heb ook geen referendums gezien voor de massas hulp naar Ukraine, terwijl banken falen en er economische crisis is.
Ik zal ook geen referendums zien voor de opgeklopte "klimaatcrisis", "digitale currencie", "esg" en "die" in onze bedrijven.
De staat representeerd ons niet meer.

De maatschappij is mijn medemens , kort gezegd.
Heel groot verschil.
 
Terug
Bovenaan