Hoe omgaan met pesters?

[Sir WarCry III]

Een paar jaar later stuurde 1 van de pesters mij een vriendschapsverzoek op facebook want ik natuurlijk afgewezen heb. Daarna een prive bericht gekregen met de vraag waarom ik het niet wilde accepteren.
Ik heb toen vriendelijk geantwoord dat ze wel goed genoeg zou moeten weten waarom, dat ik nog niet vergeten was wat ze mij allemaal heeft aangedaan. Haar antwoord was simpelweg "je bent daar nu toch niet meer mee bezig, zo erg was dat toch nie". Hierop heb ik ze geblokkeerd.
Ik heb ze nadien per toeval dan nog tegengekomen op de paasfoor in Kortrijk. Ze sprak mij aan ik zei dat ik haar niks te zeggen had en wandelde verder. Ze volgde mij en zei gewoonweg dat ik niet zo belachelijk moest doen, dat ik er niet meer moet mee inzitten wat er toen gebeurd is want het was toch nie erg.
Ik heb haar nog 1 antwoord gegeven en haar gezegd dat ik hoop dat haar kinderen nooit moeten ondergaan wat zij mij heeft aangedaan. Misschien dat je dan beseft wat je gedaan hebt.

Herkenbaar. Ik ben ook heel veel gepest geweest op school vroeger. Zo was er o.a. iemand waar ik een jaar of zo goed bevriend mee was die dan op een bepaald moment bij mij in de klas kwam en toen met de pesters mee begon te doen.

Toen Diablo 3 uit kwam kreeg ik daarin ook plots een vriendschapsverzoek van hem met zo'n bericht van "hey, ik ben de jossefien van vroeger". Ik ben er 100% van overtuigd dat dieje zelfs niet meer dacht aan dat pesten en gewoon stuurde vanuit de vriendschap die we voordien hadden. Gewoon genegeerd uiteraard. Dat hij niet besefte wat hij gedaan had was voor mij ook een teken dat hij het opnieuw zou doen.

We kenden wel wat gemeenschappelijk volk en ik had mij voorgenomen dat als we daardoor samen in een game zouden belanden, ik daar ook geen probleem van ging maken maar voor de rest had ik em niks te zeggen. Als hij dan ooit zou vragen waarom ik zijn vriendschapsverzoek niet aanvaardde zou ik het hem gewoon vlakaf zeggen. Gelukkig is het nooit nodig geweest want kben hem ingame nooit tegen gekomen. Hij was vrij snel terug gestopt.

Zelfs op het vorige forum durfde ik lang bijna niks posten, want stel je maar eens voor dat het raar/dom/... zou overkomen.

Ja dat had ik dus ook. Ik was als de dood om ergens niet aanvaard te worden en door vanuit die angst te handelen probeerde ik ook vaak geforceerd grappig of cool te zijn of zo. Dat marcheert natuurlijk niet en zo lokt ge precies dat uit waar ge schrik voor hebt. Er zat/zit hier sowieso ook volk dat wel eens ne keer hard kan uithalen. Wel minder dan vroeger nu denk ik. We zijn allemaal al wat ouder, forums zijn ouderwets en veel volk is weg sinds de hack.

Ik weet nog toen ik na veel lurken voor het eerst nog eens iets durfde posten. Dat was in de pro wrestling thread. Ik vertelde over een house show die ik was gaan zien en dan nog mij erbij zitten verontschuldigen omdat het niet in de lopende discussie paste terwijl het juist 100% on topic was voor de thread. Daarna ook met schrik naar de replies zitten zien die eerst over iets anders gingen tot er iemand "Cool, WarCry! Hoe was het?" zei.

Als ik daar nu aan terug denk heb ik toch wel een lange weg afgelegd.

Best ook wel frappant dat er hier eigenlijk geen enkel echt succesverhaal is geweest waarbij bemiddeling of het uitpraten gewerkt heeft. Het snel even met de vuisten duidelijk maken daarentegen heeft wel effect.

Ja dat is idd vaak zo maar ook niet altijd.

Toen ik pas van school veranderde werd ik ook weer snel geviseerd. Ik heb een wat grappig achternaam en op de moment weinig social skills, weinig zelfvertrouwen en veel acne dus ja... Makkelijk doelwit. Ze stonden mij in groep uit te lachen en ene begon mij te duwen en zo. Ik ging eerst weg maar hij kwam mij achterna dus ik gaf hem een duwke ter waarschuwing en wandelde dan verder weg. Hij bleef komen dus ik doe nog eens hetzelfde. Hij bleef nog steeds komen dus gaf ik hem een mep in z'n gezicht.

Het groepke dat erop stond te kijken van "hahaha, hij kreeg slaag" en hij was weg maar de volgende dag was dat verhaal de school rond gegaan. Volk dat kwam vragen of het waar was dat ge slaag kreeg als ge naast mij kwam staan dat lachend kwam testen. Ook bedreigingen dat als ik hun vrienden zou raken ze mij kapot gingen maken.

En ja... Daar staat ge dan als manneke in uw eerste paar dagen op die school en zonder vrienden. Het is door de jaren heen ook niet beter geworden. Het is wel nooit fysiek pesten geweest en dat is waarschijnlijk omdat ik ne grote kerel ben en ze wisten dat ik zou terug slaan... Aloewel ik niet zou weten wat gedaan als ze mij in groep kwamen pakken. Is gelukkig nooit gebeurd.

Ik ben door een combinatie van dat en problemen thuis uiteindelijk ook in een jarenlange depressie geraakt waar ik gelukkig nu al lang terug uit ben.
Het is een lange weg geweest maar vandaag de dag ben ik heel gelukkig in mijn leven met veel vrienden, een echtgenote die ik doodgere zie en een goeie job.

Maar als ik dat hier zo neerschrijf krijg ik toch weer ff de rillingen. Een dikke tien jaar geleden ging ik ook nog eens terug naar die school moeten om een attest van 't één of 't ander te halen. Ik kreeg toen echt een ne schok bij het gedacht om daar terug binnen te komen. Ik zou het nadat ik mezelf even bij elkaar geraapt had wel gedaan hebben maar ik was toch opgelucht toen het bleek toch niet nodig te zijn.

 

[Sir WarCry III]

En eigenlijk nog iets belangrijk om te vermelden... ondanks al dat hierboven heb ik meegedaan toen een ander meiske gepest werd in onze klas. Zelfs tot op het punt dat ze door toedoen van mij stond te wenen in de gang. Da's uiteraard iets waar ik absoluut niet trots op ben en zou het nu nooit meer doen. 't Is niet de bedoeling het goed te praten maar mijn manier van denken was het klassieke "als ik meedoe ben ik het even niet". Het was een belachelijke poging om de sociale ladder te beklimmen.

Toen wij alle twee bleven zitten en dus samen in een andere klas terecht kwamen, is ze op den eersten dag van het schooljaar heel losjes en spontaan op mij afgestapt. Ze vroeg raar genoeg op een opgewekte toon of ik haar dit jaar wat gerust ging laten. Ik stamelde maar iets en dan vroeg ze wat ze eigenlijk verkeerd gedaan had. Ik durfde haar niet eens aankijken toen ik daar alleen stond zonder de rest van de groep. Ik was geen haar beter dan mijn eigen pesters toen.

Misschien zou ik haar ook eens moeten een welgemeende verontschuldiging schrijven zoals Astrid zei een paar pagina's terug. >.> Natuurlijk geen idee of ze daarmee gediend zou zijn of niet. Coldplayke zei blijkbaar wel dat ze dat waardeerde maar voor hetzelfde geld wil ze mij liever gewoon niet horen. 't Is moeilijk in te schatten.

 

[Mulan]

En eigenlijk nog iets belangrijk om te vermelden... ondanks al dat hierboven heb ik meegedaan toen een ander meiske gepest werd in onze klas. Zelfs tot op het punt dat ze door toedoen van mij stond te wenen in de gang. Da's uiteraard iets waar ik absoluut niet trots op ben en zou het nu nooit meer doen. 't Is niet de bedoeling het goed te praten maar mijn manier van denken was het klassieke "als ik meedoe ben ik het even niet". Het was een belachelijke poging om de sociale ladder te beklimmen.

Toen wij alle twee bleven zitten en dus samen in een andere klas terecht kwamen, is ze op den eersten dag van het schooljaar heel losjes en spontaan op mij afgestapt. Ze vroeg raar genoeg op een opgewekte toon of ik haar dit jaar wat gerust ging laten. Ik stamelde maar iets en dan vroeg ze wat ze eigenlijk verkeerd gedaan had. Ik durfde haar niet eens aankijken toen ik daar alleen stond zonder de rest van de groep. Ik was geen haar beter dan mijn eigen pesters toen.

Misschien zou ik haar ook eens moeten een welgemeende verontschuldiging schrijven zoals Astrid zei een paar pagina's terug. >.> Natuurlijk geen idee of ze daarmee gediend zou zijn of niet. Coldplayke zei blijkbaar wel dat ze dat waardeerde maar voor hetzelfde geld wil ze mij liever gewoon niet horen. 't Is moeilijk in te schatten.

Van mijn aller ergste pesters zou ik het niet moeten horen, die zouden een hoop vergif mogen slikken van mij, maar van de randfiguren zou ik een "ik zat niet goed in mijn vel en jij was daar de dupe van, waarvoor sorry." Wel kunnen appreciëren.

 

[Sir WarCry III]

Ik heb er nog een beetje over nagedacht sinds ik dat gepost heb. Als ik mezelf afvraag of ik zo'n verontschuldiging van mijn pesters van vroeger zou willen dan is het antwoord nee. Ik wil gewoon niks van hen horen. Of dat meiske er ook zo over denkt kan ik niet weten maar ik ga haar gewoon gerust laten.

Kheb haar nu wel ff gegoogled en haar instagram gevonden. Ze oefent blijkbaar de job uit die ze in het middelbaar zei dat ze wou doen. Ik hoop dat ze gelukkig is ondanks wat ik haar heb aangedaan. Als ik het kon wegnemen zou ik het doen maar dat kan ik spijtig genoeg niet.

Mij is het in ieder geval gelukt. Hopelijk haar ook.

 

[Panda]

Hier ook toch wel gepest geweest in het lager en middelbaar, maar nooit extreme dingen.

Ik ben altijd vrij klein geweest en verjaar op de laatste dagen van het jaar, dus altijd de jongste in de klas.

In het lager begon het met een kerel die al 2 keer blijven zitten was. Die stak een kop boven mij uit en woog zeker 20 kg meer, want redelijk dik. Toen mijn pa gehoord had dat hij mij lastig viel op school is hij aan de schoolpoort eens op hem afgestapt, om duidelijk te maken dat hij tegen de schoolpoort ging plakken indien het bleef duren.

Toen ik 2 weken nadien op een speelplein in de buurt aan het spelen was liep die pestkop daar toevallig ook. Hij had niet gezien dat mijn pa in de buurt liep en begon weer beu te doen. Tot mijn pa het zag en hem eens goed duidelijk maakte dat het gedaan moest zijn.

Dat was voor de pestkop nog niet genoeg, want hij ging weg, maar kwam na een kwartier terug met 2 van zijn oudere broers die 18 en 20 waren.

Mijn pa die in zijn jeugd veel met jeugdbendes te maken had gehad (nog slaag gekregen met kettingen) zei direct om zijn bril te nemen en ging naar het trio. Hij vroeg heel simpel “wie is hier de leider, want die ga ik wat lappen geven”. Ze dachten stoer te zijn met 3, maar ineens stonden ze daar met hun mond vol tanden en zijn ze het afgetrapt.
Nadien heeft die kerel mij toch niet meer lastig gevallen.

---

In het middelbaar had ik in het 1e middelbaar iemand die stoer wou doen en altijd tegendraads deed tegen mij. Op een dag stond hij mij uit te lachen, omdat ik stond te wenen. Mijn nonkel was net gestorven en moest even op de gang bekomen. Toen heb ik die kerel een paar meppen gegeven met bloedneus als gevolg.

Later in het 3e tot 5e middelbaar nog lastig gevallen door een groepje van 3 tot 6 mensen. Ging meer over schelden, duwen, propjes naar mijn hoofd smijten, uitlachen tijdens LO. Niks fysiek, maar meer intimerend.

 

[zwarten]

Na het lezen van deze topic en de toch wel trieste verhalen daagt er me net iets...
Meeste van die verhalen komen nog uit de analoge tijd. Nu hebben we een heel digitaal aspect waar nog extra kan belaagd worden.

 

[coldplayke]

Na het lezen van deze topic en de toch wel trieste verhalen daagt er me net iets...
Meeste van die verhalen komen nog uit de analoge tijd. Nu hebben we een heel digitaal aspect waar nog extra kan belaagd worden.

Absoluut, en waar de pesters zich gemakkelijker anoniem kunnen houden zodat het lijkt dat de hele wereld iets tegen je heeft en niet enkel die 2 sukkels.

 

[Sir.Killalot]

Wat me ook wel opvalt is hoe weinig mensen er hier voor uitkomen dat ze zélf gepest hebben. Ik kan dat eigenlijk moeilijk geloven. Enfin, ik kan geloven dat mensen van zichzelf geloven dat ze nooit gepest hebben, maar dan hanteren ze ofwel een heel enge definitie van pesten, ofwel kennen ze zichzelf niet of zijn ze niet eerlijk tegenover zichzelf.

 

[Deleted member 3056]

... zei direct om zijn bril te nemen en ging naar het trio. Hij vroeg heel simpel “wie is hier de leider, want die ga ik wat lappen geven”.

Gotta love that man
Wat een held ook hé.

 

[Sir WarCry III]

Absoluut, en waar de pesters zich gemakkelijker anoniem kunnen houden zodat het lijkt dat de hele wereld iets tegen je heeft en niet enkel die 2 sukkels.

Yep dat denk ik ook vaak. Dat iedereen een GSM had begon pas tijdens mijn middelbaar en ik had er zelf pas een in het 6de. Rond die tijd begon Netlog ook populair te worden maar daar heb ik nooit opgezeten. Voor mij stopte het pesten dus aan de schoolpoort maar vandaag is dat voor velen niet meer het geval.

 

[Sylverscythe]

Wat mij opvalt, ook bij verhalen van vrienden nu, is dat het vaak de zittenblijvers waren die het meeste populariteit genoten onder klasgenoten. Terwijl dat eigenlijk gewoon de grootste losers waren.

Maar ja, op die leeftijd kijk je automatisch op naar mensen gewoon omdat ze een jaar ouder zijn en al meer in de buurt komen van de magische grens van het volwassendom. Jammer genoeg lag bij velen van die zittenblijvers de nadruk vooral op het tweede deel van het woord.

Klopt eigenlijk helemaal. Ik herinner me nog dat in het 3de of 4de middelbaar we plots 3 of 4 nieuwelingen op school hadden. Die waren allemaal buitengegooid uit een meer elitaire school en deden bij ons hun jaar over. Allemaal vrij groot want een jaar ouder, allemaal ongeloofelijk populair, vooral bij de meisjes.

Eind dat schooljaar werden ze bij ons ook buitengegooid, want de LO-leerkracht had tijdens een beweging zijn sleutelbos laten vallen, een van die mannen of een meelopertje had die opgeraapt, en dan hadden ze wat laptops gestolen uit ons ICT-lokaal. Wat voor een ongeloofelijke loser moet je toch zijn om aftandse laptops te stelen van een school.

Wat me ook wel opvalt is hoe weinig mensen er hier voor uitkomen dat ze zélf gepest hebben. Ik kan dat eigenlijk moeilijk geloven. Enfin, ik kan geloven dat mensen van zichzelf geloven dat ze nooit gepest hebben, maar dan hanteren ze ofwel een heel enge definitie van pesten, ofwel kennen ze zichzelf niet of zijn ze niet eerlijk tegenover zichzelf.

Echt pesten heb ik denk ik nooit gedaan. Ik herinner me wel dat ik in het lager onderwijs vrij populair was (wegens verbaal sterk vermoed ik), wat in het middelbaar plotsklaps gedaan was (want goede resultaten=strever). Hierdoor ook wel een paar keer een omstaander geweest die niets heeft gedaan of meegelachen heeft.

Ik herinner mij vooral één voorval uit het 1ste of 2de middelbaar. Wij hadden een meisje in de klas dat een beetje opviel door haar nogal oubollige kledij, beetje seuterig, en ze speelde dan nog veel muziek waardoor ze in MO vaak de aandacht trok, het absolute haatvak van iedereen. Die moest in de klas naast het "coole" meisje zitten, een jaar gedubbeld dus wat ouder, beetje tomboy. En eigenlijk werden dat gewoon vriendinnen. Tot een van de stoere, coole mannen tijdens een speeltijd dat 2de meisje daar wat mee begon uit te lachen en ze om haar status niet te verliezen gewoon naar het 1ste meisje liep, een babbeltje deed, en haar rugzak in de haag gooide. Lachen!
Kinderen kunnen toch wreed zijn.

 

[JBM]

Wat me ook wel opvalt is hoe weinig mensen er hier voor uitkomen dat ze zélf gepest hebben. Ik kan dat eigenlijk moeilijk geloven. Enfin, ik kan geloven dat mensen van zichzelf geloven dat ze nooit gepest hebben, maar dan hanteren ze ofwel een heel enge definitie van pesten, ofwel kennen ze zichzelf niet of zijn ze niet eerlijk tegenover zichzelf.

Ik kan met mijn hand op het hart beweren dat ik zelden of nooit meegedaan heb met pestgedrag. Mijn maag keerde zich meestal om als ik gadesloeg hoe een groot deel van een bv. een klas zich tegen iemand keerde. Maar ik moet tegelijkertijd ook toegeven dat ik zelden tegen de pesters in ben gegaan. Wel trachtte ik tegen de slachtoffers normaal te doen. Niet dat het daarom mijn beste vrienden werden. Maar in de zin dat ze, als ze met mij praatten, niet op hun hoede moesten zijn. Enfin, zo probeerde ik me in ieder geval op te stellen. Heel erg was dat in de middelbare school een aantal leerkrachten doodleuk mee pestten. Ja, dan kan je dus niks he, als slachtoffer.

Zelf ben ik nooit echt gepest geweest, al behoorde ik ook niet tot de populaire jongens. Maar ik wist mijn eigen plekje zowat te veroveren, door mijn humor denk ik vooral. Waarmee ik soms wel iemand keihard op zijn plaats kon zetten.

In de jeugdbeweging waar ik bij was is er één lid (en later leider) die heel hard werd gepest, ook door de leiders. Toen ik zelf in de leidingsploeg zat heb ik me daar wel een aantal keren tegen uitgesproken. Maar het had niet veel avance. Helaas voor die gast was het ook wel iemand die echt het slechtste in de mensen naar boven haalde en het zelf niet inzag.

Echt pestgedrag ben ik op het werk gelukkig nog nooit tegen gekomen.

 

[TitaTovenaar]

Zelf niet gepest geweest.
Mijn kinderen tot nu toe ook nog niet.
Moest dit het geval zijn, ik zou ook snel op school staan.

Bij mijn dochtertje is een meisje in de klas gekomen uit Portugal.
Ik moedig haar aan om dat meisje te betrekken. Ook al is ze de taal niet machtig.

Bij zoon in de klas was een jongen blijven plakken, dus een jaar ouder dan hem, maar wel 2 koppen kleiner.
Zeg tegen hem hetzelfde, betrek hem bij uw vrienden, praat er mee, stoot hem niet uit.

Meer kan ik langs mijn kant niet doen om te zorgen dat ze zelf niet gaan pesten.
Ouder van een gepest kind zijn is erg, maar ouders van een pester zijn,... maak het maar mee

 

[utred]

Wat me ook wel opvalt is hoe weinig mensen er hier voor uitkomen dat ze zélf gepest hebben. Ik kan dat eigenlijk moeilijk geloven. Enfin, ik kan geloven dat mensen van zichzelf geloven dat ze nooit gepest hebben, maar dan hanteren ze ofwel een heel enge definitie van pesten, ofwel kennen ze zichzelf niet of zijn ze niet eerlijk tegenover zichzelf.

Ik vind het helemaal niet moeilijk om te geloven dat er hier vooral gepesten zitten

 

[Sylverscythe]

Ik vind het helemaal niet moeilijk om te geloven dat er hier vooral gepesten zitten

Als ik het zo lees moet dat in de boksclub nog erger zijn.

 

[Lobmans]

Na het lezen van deze topic en de toch wel trieste verhalen daagt er me net iets...
Meeste van die verhalen komen nog uit de analoge tijd. Nu hebben we een heel digitaal aspect waar nog extra kan belaagd worden.

En het pijnlijkste op dat vlak is dat het pesten daardoor gewoon voortdurend bezig blijft. Iemand in onze tijd die gepest werd, was daar voor een groot deel mss van verlost eenmaal hij de schoolpoort uitliep. Nu stopt het pesten niet buiten de schoolpoorten en schooluren en kan dat 7/7 doorgaan. En het pesten is ook nog eens veel zichtbaarder aangezien dat gepest niet enkel zichtbaar is voor degenen die er op dat moment bij zijn (klasgenoten ofzo) maar voor veel meer mensen waardoor het schaamtegevoel des te groter zal zijn voor wie gepest wordt en er geen mogelijkheid meer is om er van te vluchten of het te verbergen.

 

[Mr.Anderson]

Langs de andere kant worden sommige pesterijen aan het licht gebracht d.m.v. sociale media, waar dit vroeger onder de radar bleef.

Maar ik vind het toch ook gevaarlijk. Het pesten in groep vs. 1 wordt nog makkelijker vanachter een scherm.

 

[Deleted member 3056]

Als je dit soort dingen leest komen er weer zaken naar boven die mss (on)bewust ergens op ver plekje in het geheugen werden geparkeerd.
Ik heb een keetje gevochten.
Was in het eerste of 2de middelbaar, weet niet want dat waren de enige 2 jaar dat ik te maken kreeg met gepest worden.

Waren een paar meiden uit mijn klas die beweerden dat ik extencions had dus ze vonden het nodig om keer op keer aan mijn haar te trekken. Laatste keer dat iemand dat deed was tijdens de les toen ze van voor iets moest afgeven en terwijl ze naar haar plek liep trok ze keihard aan mijn haar.

Voor ik het goed en wel doorhad lagen we achteraan in de klas te rollebollen, ik lag op haar, zij had mijn haar vast en ik de hare haha dus een typische bitchfight. Leraar is tussenbeide gekomen en we moesten allebei naar de directeur.
Was wel de laatste keer dat iemand aan mijn haar heeft gezeten.

 

[oxbow1]

Zelf niet gepest geweest, pester ook niet echt.
Maar op de Tso/Bso school waar ik zat ging het er wel hard aan toe.
Je moest gewoon verbaal sterk zijn om je te weren. Dat ging er gewoon keihard aan toe.

In mijn 3de jaar TSO zaten 7 zittenblijvers in de klas waarvan er 1 zelfs al met de auto naar school kwam… (met kerstmis zijn er toen 5 van school veranderd en 1 buiten gegooid)

Ben zelf ook blijven zitten in het 3de jaar en toen in BSO gestart.
Heb nooit echt begrepen waarom sommige zich zo lieten doen door klasgenoten.
De ene keer peste ik mogelijk mee, de keer erop ook duidelijk maken dat ze iemand gerust moeten laten.

Op een rare manier was dat een zalige tijd, maar damn die school was hardcore.., wat daar allemaal gebeurde.

 

[MrPurple13]

Best ook wel frappant dat er hier eigenlijk geen enkel echt succesverhaal is geweest waarbij bemiddeling of het uitpraten gewerkt heeft. Het snel even met de vuisten duidelijk maken daarentegen heeft wel effect.

Met het "soort" mensen die zich bezig houden met overdreven pesten zal een gesprek ook nooit helpen, integendeel zelfs.
Geweld is altijd de laatste optie, maar in sommige gevallen helaas de enige.

School heeft het vaak te laat door of wil het niet zien.
Ze willen immers naar buiten komen als pest-vrije-school.

Even verplicht samen komen en handjes schudden, grote kans dat je dan na school een extra pak slaag krijgt.