Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?

[Deleted member 658]

Wat ik dan niet versta is dat je die financiële beslissing dan van elkaar loskoppelt, maar nog altijd samen moet beslissen. Allez, als mijn vriendin met gescheiden rekeningen zou willen werken en zij wil plots een fitnesskamer aanschaffen, dan mag zij dat financieel dan zo willen beslissen, die fitnesstoestellen moeten hier nog altijd een plaats krijgen. Wil ik een mancave inrichten, idem.

Is het dan niet véél frustrerender dat je "eigen" beslissingen maakt financieel, maar uiteindelijk jezelf nog even hard vastrijdt doordat je samen beslist over wat er in het gemeenschappelijk huis gebeurt.

Dé oplossing is natuurlijk dat je élk een eigen huis hebt. En mss élk eigen kinderen (je voedt ze 50/50 op). En élk eigen aankopen van eten doet. Ah, maar dat heet scheiden...

Wat mij betreft is het, eens je een gezamelijke blijvende relatie hebt, géén goed idee om je financiën te blijven scheiden. Zet je pas je financiën (grotendeels) samen eens er iemand tegenslag geeft (ontslag, ziekte, ...) of wanneer je kinderen hebt dan heb je ofwel je aan te passen op het moment van een crisis in een van jullie 2 zijn persoonlijk leven (wat sowieso risicovoller is), kan je er niet noodzakelijk een termijn op plakken (bvb bij kanker, wanneer is die persoon "terug geschikt om een inkomen te hebben") of , in het geval van kinderen, moet je niet enkel plots het eens worden over de opvoeding, maar ook op alles wat met uitgaven voor kinderen te maken heeft, terwijl je dat voorheen nauwelijks moest doen.

Het werken met gescheiden rekeningen is wél een stap als je elkaar leert kennen en nog niet zeker bent van elkaar. Zeker als er een groot verschil in inkomen of vermogen zit. Maar eens je kinderen hebt of je jarenlang samen bent, nee. Doe dat niet.

Soit, het lijkt me niet toevallig dat de mensen die hier als langdurend koppel kiezen voor gescheiden rekeningen, vaak ook de mensen zijn die een stuk rechtser zijn qua gedachtengoed. Ik vermoed dat we het dan ook eerder in die optiek moeten bekijken en dus vaak, maar niet noodzakelijk, in een andere visie over omgaan met mensen.

Dat was me inderdaad ook al opgevallen ja.

Eigenlijk zijn de financiële aspecten van ons huwelijk een vorm van confederalisme op huishoudelijk niveau, terwijl jij niet snapt waarom dat geen unitarisme is.
We verschillen in uitgangspunt waarbij bij ons individuele soevereiniteit heerst en we er actief voor kiezen wat we dan wel samen doen. Dit terwijl bij jullie 'tous ensemble!' primeert en jullie er actief voor kiezen wat dan weer individueel blijft.
Maar in de praktijk zullen we misschien evenveel samen beslissen en kopen als jullie en het is zeker niet zo dat samen beslissingen maken frustrerend is of die scheiding ook in andere aspecten willen doortrekken.

Onze keuze van huwelijksstelsel is voor 'linkse mensen' misschien blijk van een hartvochtige relatie waar gebrek aan solidariteit heerst.
Maar voor ons is dit stelsel er eentje van rationaliteit, terwijl we dat van jullie dan weer eentje van naïviteit vinden.

Eigenlijk is alles binnen de gemeenschap brengen een verzekering tegen externe omstandigheden (ziekte, ontslag, ...) , daar waar alles gescheiden houden dan weer een verzekering is tegen interne factoren (financieel wanbeleid partner, ongelijke verdeling uitgaven aka 'transfers', schulden, aanhouderij).

Hoe dat komt dat wij voor dat laatste gekozen hebben ... wel , ten eerste is mijn vrouw ooit door haar ex-vriend gepluimd geweest. Als je facturen en overschrijvingen over een termijn van 4 jaar hebt moet inventariseren om met advocaten uit te splitten wie recht op wat heeft, dan lijkt het mij logisch dat je je in een volgende relatie indekt tegen dat soort discussies door alles duidelijker gescheiden te houden.

Ten tweede zijn wij niet als 20'ers maar als 30'ers met elkaar getrouwd waarbij we zelf al tamelijk vermogend waren. Wij hebben als 2 fulltime werkenden (zonder intenties om dat af te bouwen) geen nood aan een systematische solidariteit. We hebben naast onze gezinswoning ook ieder ons eigen vastgoed. Zelfs als we ooit uiteen zouden gaan, zijn we basically ieder op zich vermogend genoeg om de andere uit te kopen zonder aan onze andere bezitting te moeten raken.
Basically zijn wij familie Monaco.

 

[Ararauna]

Nu heb ik me laten vertellen dat het interessantste is om alles 50/50 aan te kopen en apart een contract bij de notaris te maken dat de echte situatie beschrijft, dus vermoedelijk is dat wel snel aangepast als dat nodig is

Zo hebben wij dat idd gedaan. Huis staat bij de notaris 50/50 maar hij heeft een schuldverklaring getekend dat hij mij 80k in schuld staat. Ik verwacht dat geld tijdens ons huwelijk niet terug, maar bij een scheiding ga ik dat papier wel zoeken (dat is ook niet dat dat zwaard boven zijn hoofd hangt, want ik zie jullie al komen. Als we uit elkaar gaan moet er toch iets met het huis gebeuren, en bij verkoop komt die 80k terug naar mij gewoon).

 

[SMTM]

Zo hebben wij dat idd gedaan. Huis staat bij de notaris 50/50 maar hij heeft een schuldverklaring getekend dat hij mij 80k in schuld staat. Ik verwacht dat geld tijdens ons huwelijk niet terug, maar bij een scheiding ga ik dat papier wel zoeken (dat is ook niet dat dat zwaard boven zijn hoofd hangt, want ik zie jullie al komen. Als we uit elkaar gaan moet er toch iets met het huis gebeuren, en bij verkoop komt die 80k terug naar mij gewoon).

Lijkt me ook logisch, gezond boerenverstand ;-) Over dat geld wordt niet meer gesproken tenzij het ooit echt tot effectief een scheiding/breakup komt.

Daarnaast moet ik wel zeggen dat zij perfect content zou zijn met een kleinere woning, terwijl ik iets groter en lichter wil dus investeer graag extra in het project als dat nodig is en ik heb de centen ervoor.

 

[Deleted member 984]

Het is ergens ook een deel vertrouwen en geven en nemen.
Hier was voordien een vrij ongelijk inkomen, dat kwam erop neer dat ik veel meer verdiende dan mijn vriendin (tot bijna 50% meer). In die periode betaalde ik wel wat plezante dingen (ne keer gaan duiken op vakantie? allez kom dat zal ik wel betalen. Een fleske goeie wijn ook al hebben we all-in? doe ik wel).
Maar ondertussen is dat gat quasi dicht gereden (ik denk dat we nog een 250-300 uit mekaar liggen, als ge haar bonussen meetelt zit het ongeveer gelijk). Dat maakt het er uiteraard veel makkelijker op. Onze levensstandaard is ook meer dan prima en er is een duidelijk afspraak gemaakt over hoeveel geld er gespaard wordt elke maand zodat we hier niet binnen 5 jaar staan in een situatie waar 1 van ons beide 30k op zen spaarboek heeft en de andere 3k, waardoor we ook stabiel zijn in grote gezamenlijke uitgaven.

Al de rest is eigen plezierkes en daar is niks mis mee dat ge daar uw vrijheid in behoud. Ik besef ook maar al te goed dat langs beide kanten wij daar soms redelijk wat geld over de balk smijten aan dingen die de andere echt niks zeggen, het is dan ergens wel een positief iets dat ge weet dat het van het "eigen potje" komt.

 

[Flame]

Hier als volgt: lonen worden op gemeenschappelijke zichtrekening gestort. Elk neemt idem bedrag hiervan af. Bonussen, dertiende maanden en vakantiegeld worden wel weer doorgestort naar de persoonlijke zicht- of spaarrekening. Verdien een kleine 1000 euro meer per maand dan mijn vrouw en hier is al discussie over geweest in het verleden, maar sinds we een kindje hebben is dat eigenlijk niet zo belangrijk meer.

 

[xAnyana]

Ikzelf heb nog nooit in de situatie gezeten maar ik zou denk ik kiezen voor "Een vast bedrag (of percentage van loon) per maand gezamenlijk; de rest van mijn loon is persoonlijk".

 

[quo_vadis]

hoe doe je dat met kinderen en hun uitgaven?

 

[phate_13]

hoe doe je dat met kinderen en hun uitgaven?

De kinderen leggen ook een vast percentage van hun inkomen in in de gezamelijke rekening?

 

[Herman De Croo]

Ik wil geen kritiek leveren op de topicstarter, maar de optie "Een vast bedrag (of percentage van loon) per maand gezamenlijk; de rest van mijn loon is persoonlijk" is totaal niet hetzelfde.

Als je 2000 en 1800 verdient en je stort elk 1100 op de gemeenschappelijke, is dat een hele andere situatie dan als je 1200 en 2500 verdient en elk 1000 euro stort.
Hetzelfde met de percentages van loon.

 

[jvc]

Ge moet soms ook wat zien wat uw prioriteiten zijn. Mijn vriendin wilt met alle geweld alle plafonds en muren in de kelder schilderen en behangen. Mij interesseert dat echt geen reet maar ze wil dat het daar wat "gezelliger" is. Ik heb ze al zo ver gekregen dat in de kelder ze dat met verf en lijm van den Action gaat doen en niet van Trimetal dus voor die 150 EUR gaan we geen ambras maken.
Maar ze wil ook een volledige rubber vloer onder haar home fitness, dat kost voor dat kleine oppervlak bijna 600 EUR en dat koopt ze gewoon zelf.
Ik wou met alle geweld een OLED in de slaapkamer en voor haar was een TV van 400 EUR genoeg. Ik heb een OLED gekocht en zij heeft 200 EUR bijgelegd, fine by me.

Grote, structurele uitgaven zoals onze airco vorig jaar daar kijken we eerst wat de opties zijn. Als we daar uit zijn (meestal gewoon wat schoontste in huis past) dan zoek ik de beste offerte uit en dat delen we 50/50

In de winkel is het ook vrij simpel: ik betaal elke week onze maaltijdbox, zij betaalt met haar maaltijdcheques in de winkel.

Ik ga elke maand naar de kapper wat 35 EUR kost, zij gaat mss 2 keer per jaar wat elke keer 200-250 EUR kost. Dat betalen we gewoon elk apart.

Systeem werkt al 11 jaar voor ons, dus zo slecht zal het wel niet zijn zeker.

Niks mis met zo'n regeling maar ikzelf zou zot worden om iedere keer alles zo uit te moeten rekenen.

Bij ons is alles gezamenlijk. Als mijn vrouw iets duur wil kopen voor haarzelf, dat ze maar doet en ik heb het eigenlijk niet graag als ze dat eerst vraagt aan mij. Zij gaat ook gaan werken dus mag ze ook kopen wat ze wil. Moest ik weten dat ze niet verstandig om kan gaan met geld dan zouden we ook niet (meer) samen zijn. Een jaar geleden wou ik een hifi installatie dus gezegd dat ik naar de winkel was om te gaan luisteren, ik heb gezegd tegen mn vrouw dat ik niet wist hoeveel het ging kosten, interesseert haar ook niet of het nu 500€ kost of 5000€. Ze weet dat ik dit koop omdat ik het al lang wil en dat dit geen impulsieve aankoop zal zijn die na enkele jaren al moet vervangen worden. Waar ze dan wel haar mening over geeft is dat het moet passen in het interieur
Ik moet er wel bij zeggen dat we goed kunnen sparen dus we moeten ook niet iedere cent gaan omdraaien.

 

[Deleted member 984]

Alles uitrekenen is ook een groot woord ze. Dat komt nu misschien zo over maar in de realiteit is dat eerder
"zeg ik zou nen TV willen hangen in de slaapkamer, is dat ok voor u?"
'Ja maar dat moet niks te zot zijn, zo een tv van rond de 400 EUR dan'
Ik sta dan in de winkel en daar staat een 55" OLED in showroomdemo te koop aan ongeveer 900 EUR ipv 1400 EUR. Ik heb die gewoon meegepakt en gezegd dat haar deel gewoon blijft zoals afgesproken.

 

[Pan]

Ik had vroeger ook een moto. Dat was mijn moto. Ik betaalde alles zelf voor die moto. Ik heb die verkocht met winst, die winst was ook integraal voor mij.

Ik had een bijberoep waarbij ik ook kosten had. Mijn vrouw vond dat ik de kosten en verliezen van mijn rekening moest doen en alles wat binnenkwam op de gezamenlijke moest Eens goed met gelachen.

 

[Herman De Croo]

Alles uitrekenen is ook een groot woord ze. Dat komt nu misschien zo over maar in de realiteit is dat eerder
"zeg ik zou nen TV willen hangen in de slaapkamer, is dat ok voor u?"
'Ja maar dat moet niks te zot zijn, zo een tv van rond de 400 EUR dan'
Ik sta dan in de winkel en daar staat een 55" OLED in showroomdemo te koop aan ongeveer 900 EUR ipv 1400 EUR. Ik heb die gewoon meegepakt en gezegd dat haar deel gewoon blijft zoals afgesproken.

Dit is je tegenvoorbeeld om aan te tonen dat je het niet teveel uitrekent ? Je hebt een tv van 900 mogen kopen van je eigen geld, en dat 700-200 verdeeld...

 

[Deleted member 984]

"mogen kopen". ik moet geen verantwoording vragen zoals jij insinueert.

Eigenlijk is de kern van de zaak hier steeds hetzelfde: zolang uw inkomen bij mekaar in de buurt ligt werkt quasi elk systeem prima. Tis pas als er een grote inkomensongelijkheid is (of een van de twee gewoon te lui is om te werken omdat de andere royaal verdient) dat er miserie van komt.
Toen er een groot gat bij ons zat heb ik haar de keuze gelaten: de levensstandaard lager leggen of eindelijk eens wat moeite doen om carriere te maken en te groeien naar een beter loon. Ze komt uit een gezin waar ze van kindsaf niet meteen het concept van hard werken of verder dan de kerktoren kijken heeft mee gekregen, dus ze kwam initieel ook met van die bullshit excuses af. Het heeft even geduurd maar ze heeft succesvol het tweede gedaan en sinds onze inkomens redelijk op 1 lijn zitten hebben we daar eigenlijk nooit zever over.

mod edit: onnodige politieke sneer verwijderd.

 

[Yurf]

Ik verdien veel meer dan m'n vriendin, zij is 95% huisvrouw (niet vrijwillig, medische redenen) en werkt af en toe een halve dag op interimbasis. Ze heeft geen recht op een uitkering door brute pech (kan het niet anders verwoorden, maar verder wil ik er eigenlijk niet op in gaan), maar wij hebben daar ook nooit op gerekend.

Wij hebben een aparte zichtrekening waar onze inkomsten op komen. Wij storten onze inkomsten door naar de gemeenschappelijke rekening en betalen daarmee de nodige kosten voor onszelf en kind. Noodzakelijke aankopen kopen we gewoon, dure aankopen steeds na overleg. Hetgeen op het einde van de maand overblijft, splitsen we in 2 en wordt overschreven naar onze individuele spaarrekeningen.

We hebben wel een apart budget voor persoonlijke uitgaven (hobbies) die aangevuld wordt met cadeaus en overschot spaargeld in goede maanden, waarmee we doen wat we willen, zonder te overleggen.

Er zijn mensen die mij zot verklaren, omdat ik goed verdien en zij quasi niks, maar toch het spaargeld in 2 deel. Ik ben van mening dat we samen een gezin vormen en dus samen een toekomst (en spaargeld) opbouwen voor onszelf en ons kind. Zonder haar zorg voor het huishouden en ons kind zou ik minder uren kunnen werken en mijn loon ook dalen.

 

[zarathustra]

"mogen kopen". ik moet geen verantwoording vragen zoals jij insinueert.

Tuurlijk wel want je gaat toch eerst vragen of zij een TV in de slaapkamer wil? (allez dat lijkt me toch het logische om te doen )

 

[Biljart]

Anekdote.
Toenmalige klant van me, ik spreek van enkele jaren terug, jaren gelukkig getrouwd, geen vuiltje aan de lucht.

Koppel ging uit elkaar en plots dook de vrouw op met 4 schoendozen vol met bewaarde bonnetjes (met bijhorend betaalbewijs) die ze doorheen de start van het huwelijk had bewaard.
Om uitgaven te staven die ze had gedaan met haar geld voor het gezin (kinderen, man,...).
Elke euro vorderde ze terug.

Om maar te zeggen, als het verkeerd loopt, zijn bepaalde mensen tot heel veel in staat en wordt alles op de weegschaal gelegd, tot jaren terug.

Als het over geld gaat, heb je geen vrienden.

 

[Monkytiger]

"mogen kopen". ik moet geen verantwoording vragen zoals jij insinueert.

Eigenlijk is de kern van de zaak hier steeds hetzelfde: zolang uw inkomen bij mekaar in de buurt ligt werkt quasi elk systeem prima. Tis pas als er een grote inkomensongelijkheid is (of een van de twee gewoon te lui is om te werken omdat de andere royaal verdient) dat er miserie van komt.
Toen er een groot gat bij ons zat heb ik haar de keuze gelaten: de levensstandaard lager leggen of eindelijk eens wat moeite doen om carriere te maken en te groeien naar een beter loon. Ze komt uit een gezin van gesyndiceerde sossen dus van kindsaf heeft ze niet meteen het concept van hard werken of verder dan de kerktoren kijken mee gekregen, dus ze kwam initieel ook met van die bullshit excuses af. Het heeft even geduurd maar ze heeft succesvol het tweede gedaan en sinds onze inkomens redelijk op 1 lijn zitten hebben we daar eigenlijk nooit zever over.

In vet is inderdaad stap 1, ik denk dat stap 2 dan nog ligt bij het feit als de ene spaarzaam is en de andere zijn hele maandloon er elke maand doordoet aan vanalles en nog wat.

 

[contextbinder]

De kinderen leggen ook een vast percentage van hun inkomen in in de gezamelijke rekening?

Niks van, alle inkomsten gaan naar het gezin, dat was 100 jaar geleden ook al zo

 

[Deleted member 984]

Tuurlijk wel want je gaat toch eerst vragen of zij een TV in de slaapkamer wil? (allez dat lijkt me toch het logische om te doen )

Dat we alletwee eerst akkoord zijn over het al dan niet hangen van een TV in de slaapkamer is nog iets anders dan dat ik zij haar akkoord moet geven om een TV van 900 EUR te kopen