Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?

[Meerkat]

Anekdote.
Toenmalige klant van me, ik spreek van enkele jaren terug, jaren gelukkig getrouwd, geen vuiltje aan de lucht.

Koppel ging uit elkaar en plots dook de vrouw op met 4 schoendozen vol met bewaarde bonnetjes (met bijhorend betaalbewijs) die ze doorheen de start van het huwelijk had bewaard.
Om uitgaven te staven die ze had gedaan met haar geld voor het gezin (kinderen, man,...).
Elke euro vorderde ze terug.

Om maar te zeggen, als het verkeerd loopt, zijn bepaalde mensen tot heel veel in staat en wordt alles op de weegschaal gelegd, tot jaren terug.

Als het over geld gaat, heb je geen vrienden.

Wat. Precies of ze had het al jaren gepland.

 

[Str8_6]

"mogen kopen". ik moet geen verantwoording vragen zoals jij insinueert.

Eigenlijk is de kern van de zaak hier steeds hetzelfde: zolang uw inkomen bij mekaar in de buurt ligt werkt quasi elk systeem prima. Tis pas als er een grote inkomensongelijkheid is (of een van de twee gewoon te lui is om te werken omdat de andere royaal verdient) dat er miserie van komt.
Toen er een groot gat bij ons zat heb ik haar de keuze gelaten: de levensstandaard lager leggen of eindelijk eens wat moeite doen om carriere te maken en te groeien naar een beter loon. Ze komt uit een gezin waar ze van kindsaf niet meteen het concept van hard werken of verder dan de kerktoren kijken heeft mee gekregen, dus ze kwam initieel ook met van die bullshit excuses af. Het heeft even geduurd maar ze heeft succesvol het tweede gedaan en sinds onze inkomens redelijk op 1 lijn zitten hebben we daar eigenlijk nooit zever over.

Je zegt dat je haar de keuze gelaten hebt. Maar de manier waarop je het zegt lijkt me eerder dat je ze bijna verplicht hebt.

 

[botchla]

"mogen kopen". ik moet geen verantwoording vragen zoals jij insinueert.

Eigenlijk is de kern van de zaak hier steeds hetzelfde: zolang uw inkomen bij mekaar in de buurt ligt werkt quasi elk systeem prima. Tis pas als er een grote inkomensongelijkheid is (of een van de twee gewoon te lui is om te werken omdat de andere royaal verdient) dat er miserie van komt.

Ook dat is relatief denk ik. Onze situatie is alles gezamenlijk ook al verdien ik netto letterlijk het dubbele van mijn vrouw. Zij werkt momenteel 4/5e en doet wat meer in het huishouden, gaat dat de weegschaal in balans brengen? Misschien niet, maar voor mijn part is er geen weegschaal.

Juridisch zijn we getrouwd onder het wettelijk stelsel dus alle energie die wij zouden steken in een systeem om te verdelen wat in geval van een scheiding toch los in twee gaat daar kan ik mijn energie niet in steken. Daarnaast is het hopen dat we samen gelukkig blijven .

Met die kanttekening dat wij qua uitgaven wel op dezelfde golflengte, transparantie naar elkaar en geen te zotte kosten, we komen overeen in spaargedrag.

Moraal van het verhaal is dat het gewoon heel persoonlijk is hoe mensen hun financiën regelen, ieder karakter is anders en elk systeem is prima zodra het koppel zich erin kan vinden, juridisch is er de vrijheid om alles vorm te geven zoals je wilt.

 

[JPV]

Anekdote.
Toenmalige klant van me, ik spreek van enkele jaren terug, jaren gelukkig getrouwd, geen vuiltje aan de lucht.

Koppel ging uit elkaar en plots dook de vrouw op met 4 schoendozen vol met bewaarde bonnetjes (met bijhorend betaalbewijs) die ze doorheen de start van het huwelijk had bewaard.
Om uitgaven te staven die ze had gedaan met haar geld voor het gezin (kinderen, man,...).
Elke euro vorderde ze terug.

Je kan vorderen wat je wil, daarom krijg je het nog niet...

 

[Deleted member 984]

Je zegt dat je haar de keuze gelaten hebt. Maar de manier waarop je het zegt lijkt me eerder dat je ze bijna verplicht hebt.

Als ze goed wilt leven moet ze er ook zich voor inzetten ja. Ik ga niet elke keer dat mijn loon stijgt kijken hoe zij haar voetjes hoger in de lucht legt.
Heb dat gezien bij een bevriend koppel, die zijn vrouw zij letterlijk “tegen dat gij partner wordt kan ik stoppen met werken want dan komt er toch genoeg binnen”.

Mijn vriendin is ook slim en capabel genoeg om het te doen, dan moet ze dat niet verkwisten.

 

[lloerdy]

Zowat alles gezamenlijk hier.
Vooral omdat ik dan meer geld heb om uit te geven

Haar inbreng in het gezamenlijke inkomen is in elk geval groter. Onze inkomens liggen nu dicht tegen elkaar (dat is niet altijd zo geweest), maar moest ze full time werken zou zij terug meer verdienen.
Ik heb enkel een aparte rekening voor cadeaus, omdat zij de boekhouding doet en alles kan zien.

Ik denk niet dat er al echt moeilijke discussies zijn geweest over grote uitgaven. Enkel over verbouwingen aan't huis misschien.

Eigenlijk maakt het niet uit welk soort systeem je overeen komt als koppel. Het belangrijke is dat je dat niet vanuit een egoïstische ingesteldheid doet ('ik verdien meer en dat wil ik niet moeten delen") en dat je altijd respectvol bent naar elkaar toe.
Maar damn, hier zitten echt wat respectloze eikels. Bepaalde zaken die hier werden neergeschreven zou ik toch niet laten lezen door mijn partner. Als ik iets neerpen over mijn partner is dat toch wel criterium nummer één om te bepalen of ik het überhaupt wel zou posten: "zou ik willen dat zij dit leest?"

Er is hier maar één goede reden gegeven dat ik las om die inkomen volledig strikt te scheiden: een partner die het woord 'kids' gebruikt

That's just common sense really >_>

zoals gezegd ik spendeer +/- geen geld aan mezelf sinds dat we kinderen hebben aangezien dat redelijk idioot voelt.

Hoewel ik het eens ben met de algemene conclusie "kinderen hebben voelt redelijk idioot", zie ik dat nu niet als reden om geen geld meer aan mezelf uit te geven

Een voordeel van zo'n gezamenlijke rekening is toch ook dat ik twee keer nadenk over grote persoonlijke uitgaven, omdat het niet gaat over louter "mijn geld". Het is geen kwestie van toestemming vragen, maar gewoon een bewustzijn dat onze spaarpot ook dient voor onze gezamenlijke toekomst.
Onder de 100 euro koop ik het gewoon, iets daarboven, zeg ik het toch eerst even en grotere bedragen (> 200 euro) bespreek ik altijd even met haar. Dat bespreken is meer voor mezelf, kwestie dat ik op een rij zet waarom ik die uitgave wil doen en afweeg of het echt de moeite is.

Systeem werkt al 11 jaar voor ons, dus zo slecht zal het wel niet zijn zeker.

Op basis van wat je zegt heb ik niet de indruk dat uw systeem werkt.

Heck, alleen al als ik zie hoe denigrerend ge spreekt over uw partner van 11 jaar en heel haar gezin:

Ze komt uit een gezin waar ze van kindsaf niet meteen het concept van hard werken of verder dan de kerktoren kijken heeft mee gekregen

ben ik niet overtuigd dat jij werkelijk een werkend systeem hebt gevonden >_>

 

[Schoffo]

Heck, alleen al als ik zie hoe denigrerend ge spreekt over uw partner van 11 jaar en heel haar gezin:

Ik mag hopen dat ze toch ouder is

 

[Deleted member 984]

Is het denigrerend dat ik vind dat ze zeer capabel is en dat ze daarop moet kapitaliseren? Ik vind dat net dat ik veel erkenning voor capaciteiten heb en fier ben dat ze er ook wat mee doet.
De rest van haar familie zijn toffe mensen en we komen goed overeen, maar het zijn geen slimme mensen en als ze 1 minuut langer dan hun klok moeten werken dan vinden ze dat schandalig.
Als ze buiten hun eigen dorp moeten komen dan vinden ze dat al ver, mijn vriendin heeft is een job in Brussel aangenomen en daar hebben ze 2 maand over zitten kreften dat dat veel te ver was en dat ze ook in Aarschot aan de kassa kon gaan zitten zonder stress. Ik vind dat een triestige mentaliteit.
Ze is de enige in haar familie met een hoger diploma, doet constant haar best om bij te leren en in mijn ogen heeft ze zeker het potentieel om tot management door te groeiend
Dus ja, ik ben blij dat ze die luilakkencultuur niet heeft overgenomen en haar potentieel ten volle benut.

 

[phate_13]

als ze 1 minuut langer dan hun klok moeten werken dan vinden ze dat schandalig.

Sorry, kan niet anders dan hierop even te reageren.

Over het algemeen zijn belgen op dat vlak juist te braaf, naar mijn mening. Pas op, hangt af van waar je de grens trekt. Maar er zijn redelijk wat werkgevers die op heel veel manieren proberen al die minuten zelf zoveel mogelijk er af te pitsen, waar dan ook, in hun voordeel. Soms op de grens van het wettelijk.

Als het letterlijk over één minuut langer daar zijn uitzonderlijk, dan heb ik niets gezegd. Maar er zijn veel plaatsen waar "een paar minuten langer" eerder de regel is, zonder dat er op een andere manier eens iets tegenover staat. En dan snap ik wel dat hier "tegenin gegaan" wordt.

Het zal veel van de bedrijfscultuur afhangen. Als de werkgever alle minuten zelf naloopt en elke werknemer tot op letter 'correct' gaat behandelen op papier, maar zelf niet menselijk opstelt en enkel in zijn eigen voordeel kijkt. Dan moet je als werkgever niet echt verwonderd zijn als een werknemer dat ook gaat doen.

Heeft weinig te maken met "luilakkencultuur".

Edit : Voorbeeld hieronder : Ja, dat snap ik als "luilakkencultuur".

 

[Deleted member 984]

Om u een voorbeeld te geven: sinds hij mag thuiswerken zet haar vader zich elke dag een uur met de camera uit om een dutje te doen in de zetel. Klokslag 15:00 gaat de pc uit, meeting nog bezig of niet (die mens is vakbondsafgevaardigde dus die hoort daar gewoon aanwezig te zijn, hij krijgt er begon premies en syndicaal verlof voor).
“dat ze mij maar onslaan, dan moeten ze mij uitbetalen tot aan mijn pensioen en dan heb ik nog overschot”

 

[oxbow1]

Hier geen standaard verdeling,

We zijn ooit gestart met een gemeenschappelijke rekening maar eigenlijk nooit gebruikt.

Ik verdien goed en mijn vrouw is nu een jaar of 2-3 thuis om mama te spelen. (Trekt momenteel 0 euro) moet hare dop dringend in orde maken.

Ik werk zeer veel en heb een top gezinnetje,
(de meeste discussie gaan bij velen toch vooral over het gebrek aan geld, en dat is niet meteen van toepassing.)

Op papier gezin is de gezinswoning 100% van mij, en de 2 opbrengstwoningen van ons allebei. (Dit zijn ook mijn initatieven geweest)
Ik ben eigenlijk een zeer klassiek gezinshoofd zoals het 40 jaar geleden de norm was. BV,Ik heb haar auto gekozen, zij had liefst een volvo xc60 gehad, het is een bmw 5 geworden. (Er zijn ergere dingen denk ik)

Wat ons gezin betreft en vooral mijn dochtertje wil ik enkel het beste,(dure pampers,whatever) wat dat kost maakt geen bal uit doe maar.
Sinds zij niet meer gaat werken geeft zij mij ook echt wel te kennen dat zij enorm geniet van haar "mama" tijd met de dochter. En er respect voor heeft dat ik daar hard voor werk.
Ik respecteer haar ook dat zij van s'morgens tot s'avonds er alleen voor staat met het huishouden/dochter.

 

[ugar]

We hebben allebei hetzelfde diploma (enfin ik heb er nog eentje extra)
Zij was meer geïnteresseerd in 9-5 job, ik mocht van haar mijn ambities waar maken, zelfs expatriate werken in HQ van de groep.
Zij heeft veel meer tijd geïnvesteerd in de opvoeding van de kinderen en in 't huishouden.

Ik zou het onwaarschijnlijk oneerlijk en achterbaks van me vinden mocht ik mijn salaris als mijn verworven recht zien.
Hier gaat dus alles samen in één pot.

 

[LaCucaracha]

Als dat voor ons beiden zo oké is, waarom niet?
Het hangt er ook vanaf waarom dat bij de andere 5 jaar duurt. Als de spaarcapaciteit van de ander zo beperkt is omdat diens maandloon impulsief verkwist word aan allerlei andere dingen, dan heb ik daar zeker geen compassie mee.

Ik ken dus meerdere koppels die daar openlijk ruzie over maken, telkens wanneer we samenzitten ...

Jama, dan wordt gij ook gestraft, toch?

 

[LaCucaracha]

Huidige situatie ( niet getrouwd en woonachtig in appartement dat eigendom is van mijn vriendin): ik verdien +-500 € netto meer (verschil pas laatste 2 jaar serieus toegenomen) en we storten maandelijks elk 400 € op de gemeenschappelijke rekening, hetgeen - samen met de MC- ruimschoots volstaat voor de gewoonlijke kosten te dekken, overschot wordt gebruikt om bvb. op vakantiekosten ( hotel, vluchten,...) te betalen. Ik betaal ook een beperkt huurbedrag aan haar (zij betaalt onroerende voorheffing, syndicus, brandverzekering etc) , omdat zij volledig eigenaar is van het appartement waar we nu wonen. Ook betaal ik de helft van de autokosten ( auto is volledig van haar).
Voor de rest is het elk apart en werken we met splitwise. Dat doen we nu al bijna 4 jaar en werkt heel goed.
Zij koopt heel veel kleren en zij betaalt dat met haar eigen geld. Ik heb een OLED, soundbar, pc etc en dat heeft zij allemaal niet nodig, dus dat heb ik volledig zelf betaald, ookal geniet zij daar meer van. Bepaalde decoratieve dingen ( waar ik geen bal om geef, ik had vroeger plastieken plantjes op mijn heel ongezellig klein appartement, go figure) betaalt zij dan volledig zelf, ook al verstopt ze die niet telkens als ik passeer, waardoor ik er meer van kan genieten

Toekomstige situatie (getrouwd volgens het wettelijk stelsel en samen huis gekocht):

Beide lonen zullen op onze gemeenschappelijke rekening worden gestort waarmee alle gemeenschappelijke uitgaven (huishoudkosten, gemeenschappelijke vakanties, kinderen etc) , maar eigen uitgaven (kleren, foliekes, dingen voor hobby) zullen nog steeds afzonderlijk worden betaald, zoals vandaag dus. Dit is mogelijk met ons eigen vermogen (= alles hetgeen we voor het huwelijk bezitten).

We zullen in de praktijk dus gewoon het juridisch regime volgen.

 

[zarathustra]

Het concept van eigen zaken als je een leven en woonst deelt is ook wat bij de haren getrokken imo.


Uiteindelijk gaat dat los van kost altijd plaats en of tijd innemen (en dus vaak weg nemen) van de andere. Maar ik denk dat dat ook veel zit bij de opvoeding, ik heb nooit dingen gehad die 'van mij' waren en behalve in die 2 jaar dat ik alleen gewoond heb is dat ook nooit het geval geweest.

 

[Gromker]

Toekomstige situatie (getrouwd volgens het wettelijk stelsel en samen huis gekocht):

Beide lonen zullen op onze gemeenschappelijke rekening worden gestort waarmee alle gemeenschappelijke uitgaven (huishoudkosten, gemeenschappelijke vakanties, kinderen etc) , maar eigen uitgaven (kleren, foliekes, dingen voor hobby) zullen nog steeds afzonderlijk worden betaald, zoals vandaag dus. Dit is mogelijk met ons eigen vermogen (= alles hetgeen we voor het huwelijk bezitten).

We zullen in de praktijk dus gewoon het juridisch regime volgen.

Hier even een opmerking bij, en ik kan mij vergissen, maar in het wettelijk stelsel wordt alles gekocht tijdens het huwelijk geacht in de gemeenschap te zitten, oorsprong van hetgeen maakt niet uit. Dus uw eigen rekening is wel persoonlijk, wat je er mee doet/koopt niet meer.
Allez ja, zodat ik het begrepen toch. Uw persoonlijke rekening kan in die zin ook niet meer groeien want alle aanwinsten zijn gemeenschappelijk en dus niet verdeelbaar.(op wat uitzonderingen zoals bvb erfenissen dacht ik na)

 

[cege]

True - veel mensen doen veel effort die op einde van de rit niet toepasselijk zal zijn.

Je kunt splitten wat je wilt en eigen rekeningen hebben. Maar op einde van de rit zal het toch 50/50 bij split (in veel gevallen toch).

 

[Kingrotra]

Vind het wel verrassend hoeveel mensen hier tot in de laatste euro zitten te rekenen dat ze toch geen verlies maken of afgeript zouden kunnen worden door hun partner. Vertrouwen is blijkbaar een hol begrip geworden.

Ik verdien een goede 500-600 euro netto meer dan mijn vrouw en geen haar aan mijn hoofd die eraan denkt om niet alles gezamelijk te doen.

Voor mij is geld ook maar geld, we sparen alles samen en overleggen zo goed als alle grote aankopen (+1k). Kleine uitgaven doet ieder zijn zin, ik heb al maanden niets gekocht maar zij is vorige week nog kleren gaan kopen.

Zij doet op andere zaken meer dan mij, ookal zijn die zaken niet in geld uit tw drukken.

Ik vertrouw haar dat ze het geld niet door de ramen naar buiten gooit en zij vertrouwt mij er ook mee. Wanneer ze iets koopt zal het wel nodig geweest zijn, zo is dat ook langs mijn kant.

Nog nooit ruzie of gezever over geld gehad.

 

[Deleted member 658]

Jama, dan wordt gij ook gestraft, toch?

Word ik dan niet gestraft wanneer ik een zware gemeenschappelijke investering volledig uit eigen zak betaal om het toch maar iets rapper te kunnen hebben?

Als er een verschil is in spaarcapaciteit, en er is afgesproken dat we alles dat gemeenschappelijk is 50/50 splitten, dan is het logisch dat je de snelheid van de zwakste schakel volgt. Ik zie dat niet als een straf. Dat is gewoon een consequentie die voortvloeit uit die gemaakte afspraak.
Of je kan je partner desnoods dan nog voorschieten.

Maar zeker als het gaat om zoiets als 'laten we heel het huis uitrusten met airco', lijkt mij dat een zotte, dure, niet-urgente uitgave die 5 jaar kan wachten. Je kan dan nog voor een goedkopere, tussentijdse oplossing kiezen in afwachting van voldoende kapitaal langs beide zijden voor die definitieve oplossing.

Urgente uitgaven is natuurlijk iets anders . Daarvoor hebben we een klein gemeenschappelijk 'rainy day' spaarboekje. Dat dient als buffer voor onverwachte onkosten die onmiddellijk betaald moeten kunnen worden maar daar hoeft eigenlijk maar max. 10k€ op te staan.

 

[Pan]

Hier even een opmerking bij, en ik kan mij vergissen, maar in het wettelijk stelsel wordt alles gekocht tijdens het huwelijk geacht in de gemeenschap te zitten, oorsprong van hetgeen maakt niet uit. Dus uw eigen rekening is wel persoonlijk, wat je er mee doet/koopt niet meer.
Allez ja, zodat ik het begrepen toch. Uw persoonlijke rekening kan in die zin ook niet meer groeien want alle aanwinsten zijn gemeenschappelijk en dus niet verdeelbaar.(op wat uitzonderingen zoals bvb erfenissen dacht ik na)

Als men het ook fair speelt bij de scheiding kan dat wel natuurlijk. Maar daarop rekenen is niet slim.