Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?

[ModgiBoemBoem]

Probleem is dan wel dat zij niets achter de hand houdt en dus mogelijk een stukje eigen toekomst gaat hypothekeren.

Wat slimmer zou zijn is dat ze een bepaald bedrag per maand de facto opzij houdt in een apart potje, dat kan gaan naar een latere financiering van vastgoed. Dat kan ofwel zich inkopen zijn bij de partner die wel een huis heeft (of bvb. een gezamenlijke woonst aankopen), of iets eigen aankopen mocht de relatie spaak lopen.

Toen mijn vriendin huurde kon ze quasi niets sparen. Nu gaat er maandelijks 500 euro rechtstreeks naar haar beleggingsrekening. Dus dat potje is er wel degelijk. Uiteraard zou het hoger zijn moest zij mij niets betalen, maar zij gaat er toch ook duidelijk op vooruit?

Zij mag zich gerust inkopen in mijn woning als ze dat wil. Maar dat lijkt me ook gewoon niet zo eenvoudig. Ik vermoed dat de woning dan opnieuw moet geschat worden daar deze al veel meer waard is dan toen ik deze kocht. Wat doen we met alle lopende renovatieleningen? Alle investeringen die ik reeds in deze woning deed vertalen zich uiteraard ook niet 1 op 1 naar meerwaarde? Het is niet omdat ik 5000 euro betaald heb om mijn waterleidingen te vernieuwen dat mijn woning 5000 euro meer waard is.
Wat doen we als we een nieuwe keuken willen? Haar vragen om hier de helft in de betalen terwijl zij niet voor de helft eigenaar is van de woning lijkt me toch ook vreemd?

Ik wil oprecht gewoon goed doen voor ons beiden. Ik vind het gewoon een zeer moeilijke situatie. Als we niet in deze woning wilden blijven zou zij mij niets moeten betalen en verkocht ik gewoon heel den boel. Als ik er over begin te denken komen er gewoon zo veel gedachten bij mij op dat ik het echt niet meer weet.

 

[JanusDR]

Dit probleem is een paar jaar geleden ook al op het forum geweest.

- Situatie 1: A heeft huis, B niet. Totale huurinkomst A: 0 (woont er zelf in en krijgt niets van B). B spaart hypothetisch 500 euro per maand.

- Situatie 2: A heeft huis dat hij verhuurt aan 800 per maand, B niet.
Samen huren ze een ander equivalent huis van 800 per maand.
Totale huurinkomst A: 0 euro als hij de volledige huur van het gemeenschappelijk gehuurde huis zelf betaalt.
B kan daardoor dezelfde 500 euro per maand sparen.

Zoals men kan zien, is situatie 1 volkomen economisch equivalent aan situatie 2.

De kernvraag: is situatie 2 eerlijk?
Is het eerlijk dat B daar niet meebetaalt in de huur van het gemeenschappelijk huis?
Waarom is het normaal dat A de volledige huur betaalt?
Omdat hij een asset heeft naast het gemeenschappelijk gehuurde huis?
Wat heeft dat daarmee te maken?

Wat als A zijn geld geïnvesteerd had in een ETF in de plaats van het verhuurde huis? Moet B dan ook niet meebetalen in de huur omdat A al een asset heeft?

Wat als in situatie 1 persoon B 300k in een ETF heeft?
Is het dan ook nog normaal dat ze niets betaalt aan A en gratis huisvesting krijgt van A?

Economisch en logisch gezien is dit inderdaad niet eerlijk.
En als situatie 2 niet eerlijk is, dan is situatie 1 dit ook niet, want economisch equivalent!

Je kan uiteraard zelf beslissen om B gratis te laten wonen.
Maar dat is niet de economisch neutrale case zoals sommige bovenstaande posters voorstellen.
Het is een concrete gift van A aan B ter waarde van de halve huurwaarde.

Waar niets mis mee is.
Maar het dient wel als gift benoemd te worden

 

[eniac]

Toen mijn vriendin huurde kon ze quasi niets sparen. Nu gaat er maandelijks 500 euro rechtstreeks naar haar beleggingsrekening. Dus dat potje is er wel degelijk. Uiteraard zou het hoger zijn moest zij mij niets betalen, maar zij gaat er toch ook duidelijk op vooruit?

Ten opzichte van zelf iets huren voor haar, zeker

Ik wil oprecht gewoon goed doen voor ons beiden.

Hey, dat trekt niemand in twijfel hoor. Zeker ook niet slecht voelen omwille van mijn commentaar, dat is verre van de bedoeling. Het is niet omdat ik het niet zou doen, dat ik anderen veroordeel die het wel doen. Jullie hebben iets dat werkt voor jullie en dat eerlijk is voor jullie, perfect toch?

 

[eniac]

Dit probleem is een paar jaar geleden ook al op het forum geweest.

- Situatie 1: A heeft huis, B niet. Totale huurinkomst A: 0 (woont er zelf in en krijgt niets van B). B spaart hypothetisch 500 euro per maand.

- Situatie 2: A heeft huis dat hij verhuurt aan 800 per maand, B niet.
Samen huren ze een ander equivalent huis van 800 per maand.
Totale huurinkomst A: 0 euro als hij de volledige huur van het gemeenschappelijk gehuurde huis zelf betaalt.
B kan daardoor dezelfde 500 euro per maand sparen.

Zoals men kan zien, is situatie 1 volkomen economisch equivalent aan situatie 2.

Maar een partnerrelatie is toch geen puur economische transactie?

Allez, als je dat doortrekt moet ik vanaf morgen tegen mijn vrouw ook gaan zeggen dat ze gelijk in alle kosten moet delen, want economisch is dat eerlijk. Dan moet ik ook zeggen "jammer pech, onze vakanties zoals we die nu gewoon zijn te boeken zullen ook niet meer doorgaan" want er is nu eenmaal een grote ongelijkheid in onze inkomens.

Ik zou bovenstaande bvb zelf ook anders oplossen. Met die 800 euro van de huur en geld van de partner erbij zou ik dan eerder iets gezamenlijk aanschaffen in plaats van te huren, als na enige tijd in het eigen huis samenwonen blijkt dat de relatie duurzaam lijkt en op lange termijn zal dragen. Dan gaan beiden een aandeel hebben in het nieuwe huis.

Wat als in situatie 1 persoon B 300k in een ETF heeft?
Is het dan ook nog normaal dat ze niets betaalt aan A en gratis huisvesting krijgt van A?

Ja, waarom niet? Persoon A zit met geld in vastgoed, persoon B zit met geld in ETF's. Wat zou hier niet normaal aan zijn? Persoon A kan op eender welk moment zijn huis verkopen, dat geld in ETF's steken, en dan kunnen ze samen huren of kopen.

Het extern huren trekt de vergelijking imo wat scheef, want daar ga je anderen mee verrijken, het betekent een uitstroom van financiën uit de relatie. Dat voegt complexiteit toe die er hier niet is.

 

[Chemistryislove]

Ik zou me daar ook heel goed bij voelen als eigenaar, je lening wordt voor 30% afbetaald door iemand anders (en pre renovatie dan waarschijnlijk richting 50% ofzo) terwijl je 100% eigenaar blijft, terwijl als je alleenstaand zou zijn je 100% afbetaalt voor hetzelfde resultaat.

Begrijp me niet verkeerd: ik wil zeker niet zeggen dat je ze erop legt of iets dergelijks, en als jullie daar tevreden mee zijn dan is dat perfect he. Maar ik zou het zelf nooit doen, huur vragen aan een partner. Delen in de levenskosten, absoluut weer wel. En kosten die normaal voor een huurder zijn gaan delen, dat is ook zeker normaal. Dat is allemaal eigen aan samenleven als partners.

Maar huur, dat zou me toch steken.

Aan de andere kant zou ik ook graag de vriendin zijn. Lekker aan €300 pm inwonen.
Veel spaarmarge.

Ik denk dat vele hier graag hun vriendin willen verwennen. Ik ook hoor want ik zeg niet dat alles 50/50 moet.
Als het aan mijn vriendin lag zou ze helemaal niet werken.
Voor iemand die midden 20 is, haar bachelor heeft afgerond gaat ze 28h/pw werken.
En meer wilt ze niet. Als het morgen gedaan is moet ze fulltime werken om rond te komen en privé 600+ pm alleen aan huur opdoen.
Verder is mijn huis volledig bemeubeld. Dat heeft mij meer als €10k gekost. Daar mag ze ook doen en laten wat ze wilt.
Toen ze nog studeerde heb ik alles betaald tot haar eten toe. Soms was ze weken bij mij.
Dat waren heel goedkope maanden voor haar en haar ouders. Nu ze werkt mag ze ook een steentje bijdrage.

Als ik zelf zou inwonen bij mijn vriendin met de zelfde situatie. Zou ik graag die €400 pm betalen.

 

[ModgiBoemBoem]

Ik zou bovenstaande bvb zelf ook anders oplossen. Met die 800 euro van de huur en geld van de partner erbij zou ik dan eerder iets gezamenlijk aanschaffen in plaats van te huren, als na enige tijd in het eigen huis samenwonen blijkt dat de relatie duurzaam lijkt en op lange termijn zal dragen. Dan gaan beiden een aandeel hebben in het nieuwe huis.

Hoe zie je dat gezamelijk aanschaffen dan? Ik heb de financiële middelen niet om nog een woning aan te kopen. Dus zij betaalt mij niets en koopt met dat extra geld dan een andere woning waar ze dan nog huurinkomsten uit haalt?

Ik veronderstel dat ik iets mis en dat dit niet is wat je bedoelt?

 

[eniac]

Aan de andere kant zou ik ook graag de vriendin zijn. Lekker aan €300 pm inwonen.
Veel spaarmarge.

Hangt af van wat je invalshoek is he. Is het beter dan alleen wonen en huur betalen? Sure. Maar je kan toch ook begrijpen dat sommigen het minder zouden zien zitten om een derde van de hypotheeklast dragen zonder daarbij ook aan het einde van de rit iets in handen te hebben?

Persoonlijk vind ik het meer dan billijk om de lasten en kosten te delen, zonder ook een deel van de hypotheeklast op te nemen.

Want dat wordt hier ergens ook vergeten... Ook met "gratis" inwoon komt de huiseigenaar er beter uit en verhoogt diens spaarquote, want de lasten en kosten worden gedeeld.

 

[eniac]

Hoe zie je dat gezamelijk aanschaffen dan? Ik heb de financiële middelen niet om nog een woning aan te kopen. Dus zij betaalt mij niets en koopt met dat extra geld dan een andere woning waar ze dan nog huurinkomsten uit haalt?

Ik veronderstel dat ik iets mis en dat dit niet is wat je bedoelt?

Wel, @JanusDR schetst een situatie waar men jouw huis verhuurt om samen in een ander huis te gaan wonen. De huuropbrengsten van jouw huis worden dan gebruikt om het ander huis te huren. Het doel van zo'n situatie lijkt om ergens te gaan wonen waar de complexiteit van het wonen in "jouw" huis wordt vermeden.

Dan zeg ik dat ik dat anders zou doen. Dan zou de woning waarnaar wordt verhuisd aangekocht worden, jij betaalt met jouw huurinkomsten, zij betaalt van haar kant ook een deel, en jullie beiden verwerven een deel eigendom van die woning. In dat geval is ook zij dus een deel aan het "sparen" en heeft iets in handen wanneer de relatie stopt.

 

[ModgiBoemBoem]

Wel, @JanusDR schetst een situatie waar men jouw huis verhuurt om samen in een ander huis te gaan wonen. De huuropbrengsten van jouw huis worden dan gebruikt om het ander huis te huren. Het doel van zo'n situatie lijkt om ergens te gaan wonen waar de complexiteit van het wonen in "jouw" huis wordt vermeden.

Dan zeg ik dat ik dat anders zou doen. Dan zou de woning waarnaar wordt verhuisd aangekocht worden, jij betaalt met jouw huurinkomsten, zij betaalt van haar kant ook een deel, en jullie beiden verwerven een deel eigendom van die woning. In dat geval is ook zij dus een deel aan het "sparen" en heeft iets in handen wanneer de relatie stopt.

Dat is een idee waar ik ook al mee heb gespeeld. Voor mijn specifieke situatie is het probleem echter dat we hier beiden niet weg willen en dat een gelijkwaardige woning ondertussen een pak duurder is.

 

[Mulan]

Want dat wordt hier ergens ook vergeten... Ook met "gratis" inwoon komt de huiseigenaar er beter uit en verhoogt diens spaarquote, want de lasten en kosten worden gedeeld.

Niet altijd.
In mijn situatie waren eten en water opmerkelijk duurder (meer dan verdubbeld dus) door samen te gaan wonen. Toen hij geen bedrijfswagens meer had, gebruikte hij mijn auto voor 70% terwijl ik alleen de afbetaling en verzekeringen betaalde. Maar hij betaalde me wel de helft van zijn studiohuur (250 euro want hij huurde aan 500) als woongenot, voor de rest alles 50/50.

Dus nee, je bent niet altijd goedkoper af als je gaat samenwonen. Ik heb nu als alleenstaande minder financiële stress en mijn ex is GEEN persoon die geld door ramen en deuren gooide.

 

[eniac]

Niet altijd.
In mijn situatie waren eten en water opmerkelijk duurder (meer dan verdubbeld dus) door samen te gaan wonen. Toen hij geen bedrijfswagens meer had, gebruikte hij mijn auto voor 70% terwijl ik alleen de afbetaling en verzekeringen betaalde. Maar hij betaalde me wel de helft van zijn studiohuur (250 euro want hij huurde aan 500) als woongenot, voor de rest alles 50/50.

Dus nee, je bent niet altijd goedkoper af als je gaat samenwonen. Ik heb nu als alleenstaande minder financiële stress en mijn ex is GEEN persoon die geld door ramen en deuren gooide.

Gohja, ok, maar hoe je als koppel gaat leven etc, dat zijn nog eens andere afspraken die op zich los staan van deze discussie op zich denk ik?
Indien er op financieel vlak een serieuze mismatch is (zoals in jouw geval leek te zijn - no offence als ik foute assumpties maak) wordt het sowieso lastig.

Ik ga er gemakkelijkerhalve even van uit dat beide partners een beetje gelijkaardig denken over financiën.

 

[JanusDR]

Maar een partnerrelatie is toch geen puur economische transactie?

Dat klopt.
De realiteit is dat je geld schenkt aan je partner.
Waar niets mis mee is, dat is een persoonlijke keuze. (Gebaseerd op inkomensverschil, langdurige relatie, etc...)

Maar het is en blijft wel geld schenken aan de partner, daar heb ik het over
Hierboven wordt soms geïnsinueerd dat huur laten betalen 'profiteren' is, terwijl dat net de economisch neutrale situatie is.

Ja, waarom niet? Persoon A zit met geld in vastgoed, persoon B zit met geld in ETF's. Wat zou hier niet normaal aan zijn? Persoon A kan op eender welk moment zijn huis verkopen, dat geld in ETF's steken, en dan kunnen ze samen huren of kopen.

Exact.
En bij dat samen huren zouden ze toch samen de huur betalen?
Waarom dan niet samen de huur betalen in situatie 1? (Stel geen inkomensverschil)

Het extern huren trekt de vergelijking imo wat scheef, want daar ga je anderen mee verrijken, het betekent een uitstroom van financiën uit de relatie. Dat voegt complexiteit toe die er hier niet is.

Neen, situatie 1 en 2 zijn exact equivalent.

 

[Mulan]

Ik ga er gemakkelijkerhalve even van uit dat beide partners een beetje gelijkaardig denken over financiën.

Maar dat deden we ook.
Hij mocht mijn auto gebruiken want ik ging toch met de trein gaan werken. Waarom dan een 2de kopen als dat niet nodig is?
En mocht de relatie afspringen: geen discussie: huis en auto zijn volledig van mij.

Okee, hij at meer dan mij. Maar toen hij een bedrijfswagen had, gingen we daarmee natuurlijk uitsluitend weg in het weekend. Hij was ook 99% van de tijd chauffeur want ik rij niet graag. Ik deed alle strijk, want dat deed hij niet graag.

Voor ons was er geen onevenwicht in die situatie toen omdat er ook zaken buiten een puur nettorekening een zekere waarde hebben.

 

[JPV]

- Het 'economisch logische (en eerlijke)' is dat ze de helft van de huurwaarde van het huis betaalt.

Beetje vreemd om dat zo te stellen. Want economie heeft geen logica.

Meer zelfs, als je het puur economisch zou bekijken, moet je misschien eerder zien wat de opportuniteitskost is. En dan is het verschil tussen inwonen of bvb bij ouders wonen (waar het hier wss over ging in het geval dat de start van de topic gaf) al véél minder verschillend, waardoor je misschien nog een veel lager bedrag hebt.

 

[eniac]

Dat klopt.
De realiteit is dat je geld schenkt aan je partner.

Niet mee akkoord. Je bent geen euro armer dan wanneer je partner niet zou inwonen, dus er stroomt ook geen geld naartoe. Integendeel: zie mijn opmerking over het delen van kosten en lasten en hoe dit jou als eigenaar ook positief impacteert.

Aangezien je niet armer wordt, is er dus ook geen geldstroom naar je partner, dus geen sprake van geld schenken.

Hierboven wordt soms geïnsinueerd dat huur laten betalen 'profiteren' is

Nee hoor. Of toch niet door mij.

Exact.
En bij dat samen huren zouden ze toch samen de huur betalen?
Waarom dan niet samen de huur betalen in situatie 1? (Stel geen inkomensverschil)

Ik zou niet samen huren, maar samen kopen en elk een deel eigendom verwerven.
Ik weerleg ook niet dat het economisch een nuloperatie is he. Daarom zeg ik ook dat een relatie geen puur economische transactie is.

Neen, situatie 1 en 2 zijn exact equivalent.

Sorry, heb mezelf niet duidelijk genoeg verwoord: ik zet even extern huren af tegenover wat ik eerder zou doen en dat is samen iets kopen (en het eigen huis verhuren) ipv samen iets huren (en het eigen huis verhuren).

 

[eniac]

Maar dat deden we ook.
Hij mocht mijn auto gebruiken want ik ging toch met de trein gaan werken. Waarom dan een 2de kopen als dat niet nodig is?
En mocht de relatie afspringen: geen discussie: huis en auto zijn volledig van mij.

Okee, hij at meer dan mij. Maar toen hij een bedrijfswagen had, gingen we daarmee natuurlijk uitsluitend weg in het weekend. Hij was ook 99% van de tijd chauffeur want ik rij niet graag. Ik deed alle strijk, want dat deed hij niet graag.

Voor ons was er geen onevenwicht in die situatie toen omdat er ook zaken buiten een puur nettorekening een zekere waarde hebben.

Wel, dat laatste is ook belangrijk, dan heb je het over levensstijl. Je kan de vergelijking ook alleen maar tot op een bepaald niveau voeren want er zullen altijd verschillen zijn in gedragingen tussen koppel vs apart.

Misschien moet ik de stelling iets veranderen: het delen van lasten en kosten zorgt ervoor dat je het leven op zich samen gaat dragen. Ik zou het ook niet zo raar vinden moest brandverzekering en familiale bvb ook worden gedeeld (al heb ik dat nog niet 100% doorgedacht).

Maar voor mij blijft het het meest logische dat wie meebetaalt aan een hypotheek (en ja, dat is uiteindelijk wat het betekent om huur te vragen aan een partner), daar ook een deel van de woning mee verwerft. Of niet meebetaalt, maar dan idealiter een deel geld opzijzet om hier ofwel na de relatie iets zelf te verwerven, ofwel daar een gezamenlijke vastgoedaankoop mee kan doen.

 

[JPV]

Als je het puur economisch ziet, moet je kijken wat de échte kost van wonen is voor beide personen (laten we ze even Johnny & Marino noemen):
- als ze beide apart wonen
- als ze beide samenwonen

1) Beide apart wonen:

- Johnny heeft een woning waar hij 100000 zelf voor ingelegd heeft, 250000 geleend (fictief 1300 euro maandelijkse aflossing, waarvan 100 euro intrest). Hij heeft daarnaast 6000 euro kosten per jaar aan onderhoud, EGW, verzekeringen ... (500 euro per maand)

- Marino kan kiezen: ofwel woont hij bij mama&mee-mama en betaalt hij 400 euro voor inwoon (EGW, ...), ofwel huurt hij zelf en betaalt hij 600 euro huur en 400 euro EGW/onderhoud/herstellingen.

2) beide samenwonen:

- kost van de woning blijft identiek (aflossing lening) en de gemiste opbrengst van de 100000 euro die Johnny inlegde, is 200 euro/maand intrest.
- EGW/onderhoud/verzekeringen gaat naar 800 euro/maand
- de rest zijn sowieso gemeenschappelijke kosten.
De kosten die ze dus hebben zijn 200 euro (Johnny moet daarvoor vergoed worden) en 800 euro (= samen 1000 euro).

Dan is het voordeel dat beide samen hebben om samen te wonen:
Johnny betaalde eigenlijk 100 euro intrest, 500 euro EGW/verz/onderhoud en 200 euro gedorven intrest (800 euro), dus zal 300 euro voordeel hebben (los van de 200 euro die hij betaald moet worden).
Marino betaalde 400 euro of 1000 euro. en zal 200 euro of 600 euro voordeel hebben.

Dus ofwel doet Marino 300 euro méér voordeel en moet hij de helft daarvan aan Johnny, ofwel doet Marino 100 euro minder voordeel en moet Johnny hem 50 euro

(opnieuw: los van die 200 euro als vergoeding voor het geïnvesteerde kapitaal).

Het kan dus dat de huiseigenaar Johnny, puur economisch, Marino moet vergoeden tot Marino verondersteld werd de thuis woning te verlaten . (in de veronderstelling dat Johnny zelf beslist heeft om het ouderlijke huis te verlaten )

 

[ThomasMore]

Maar voor mij blijft het het meest logische dat wie meebetaalt aan een hypotheek (en ja, dat is uiteindelijk wat het betekent om huur te vragen aan een partner), daar ook een deel van de woning mee verwerft. Of niet meebetaalt, maar dan idealiter een deel geld opzijzet om hier ofwel na de relatie iets zelf te verwerven, ofwel daar een gezamenlijke vastgoedaankoop mee kan doen.

Ik ken de details niet maar wanneer de relatie spaak loopt gebeurt het al 's dat degene die mee betaalde aan de lening (maar op de akte van het huis staat) aanspraak maakt op dat deel. Betekent dan dat de ontvanger het geld kan terugstorten. In dat opzicht heeft de gene die mee betaalde dan gratis gewoond.

Mijn vriendin is bij mij komen wonen en heeft haar huis toen verhuurd. Zij betaalt iets meer aan de gemeenschappelijke kosten maar that's it. Ik vind een relatie met gescheiden rekeningen het beste. Ben wel bevooroordeeld want al 's zwaar gepluimd geweest na een echtscheiding. Never again!

 

[ThomasMore]

Als je het puur economisch ziet, moet je kijken wat de échte kost van wonen is voor beide personen (laten we ze even Johnny & Marino noemen

You lost me!

Snap de redenering, ceteris paribus. Enkel, elke variabele beschouw je als een kost. Er is echter ook een investering en die moet je isoleren tot degene die van de meeropbrengsten kan profiteren.

 

[eniac]

Ik ken de details niet maar wanneer de relatie spaak loopt gebeurt het al 's dat degene die mee betaalde aan de lening (maar op de akte van het huis staat) aanspraak maakt op dat deel. Betekent dan dat de ontvanger het geld kan terugstorten. In dat opzicht heeft de gene die mee betaalde dan gratis gewoond.

Dat laatste: klopt inderdaad, en dat beschouw ikzelf binnen een relatie logisch. Mits het delen van kosten en lasten.

Ik vind een relatie met gescheiden rekeningen het beste. Ben wel bevooroordeeld want al 's zwaar gepluimd geweest na een echtscheiding. Never again!

Dat begrijp ik en is natuurlijk ook een hele discussie die geen consensus kent

Gescheiden rekeningen zou hier ondertussen gewoon niet meer werken. Te grote inkomensongelijkheid enerzijds, maar die er anderzijds ook maar kan zijn omdat mijn vrouw altijd klaar gestaan heeft om in de gaten te springen die ik open laat (kinderen oppikken, opvangen, huishouden doen wanneer ik er niet kan zijn, etc etc).
Maar het gevolg van die ongelijkheid is wel dat moesten we alles gescheiden houden en naar gelijkheid bijdragen in de pot, we heel anders zouden gaan leven. En wat is daar dan nog leuk aan...