Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?

[LaCucaracha]

Hier even een opmerking bij, en ik kan mij vergissen, maar in het wettelijk stelsel wordt alles gekocht tijdens het huwelijk geacht in de gemeenschap te zitten, oorsprong van hetgeen maakt niet uit. Dus uw eigen rekening is wel persoonlijk, wat je er mee doet/koopt niet meer.
Allez ja, zodat ik het begrepen toch. Uw persoonlijke rekening kan in die zin ook niet meer groeien want alle aanwinsten zijn gemeenschappelijk en dus niet verdeelbaar.(op wat uitzonderingen zoals bvb erfenissen dacht ik na)

Alles wat je met je eigen geld koopt, blijft eigen hoor.
Grootste probleem in de praktijk is het kunnen bewijzen, maar als je kan bewijzen dat het bedrag van de aankoop van jouw rekening is gegaan en als de factuur op jouw naam staat, gaat dat weinig problemen geven.
Is vandaag de dag natuurlijk een pak simpeler geworden dan vroeger, vermits er veel minder met cash wordt betaald...

 

[LaCucaracha]

Word ik dan niet gestraft wanneer ik een zware gemeenschappelijke investering volledig uit eigen zak betaal om het toch maar iets rapper te kunnen hebben?

Als er een verschil is in spaarcapaciteit, en er is afgesproken dat we alles dat gemeenschappelijk is 50/50 splitten, dan is het logisch dat je de snelheid van de zwakste schakel volgt. Ik zie dat niet als een straf. Dat is gewoon een consequentie die voortvloeit uit die gemaakte afspraak.
Of je kan je partner desnoods dan nog voorschieten.

Maar zeker als het gaat om zoiets als 'laten we heel het huis uitrusten met airco', lijkt mij dat een zotte, dure, niet-urgente uitgave die 5 jaar kan wachten. Je kan dan nog voor een goedkopere, tussentijdse oplossing kiezen in afwachting van voldoende kapitaal langs beide zijden voor die definitieve oplossing.

Urgente uitgaven is natuurlijk iets anders . Daarvoor hebben we een klein gemeenschappelijk 'rainy day' spaarboekje. Dat dient als buffer voor onverwachte onkosten die onmiddellijk betaald moeten kunnen worden maar daar hoeft eigenlijk maar max. 10k€ op te staan.

Jawel, maar ge gaat tenminste in een frisse kamer zitten

Ja snelheid van de zwakste schakel allemaal goed en wel, maar halsstarrig vasthouden aan dat principe, betekent ook dat je dan tot de levensstandaard die je partner zich kan permitteren moet beperken. Geen probleem als dat al bij al nog dicht bij elkaar ligt, maar als dat verschil echt gigantisch is/wordt, dan lijkt mij dit toch wat ambetant...
Je leeft tenslotte maar ene keer

 

[Mr Syphon]

Hier even een opmerking bij, en ik kan mij vergissen, maar in het wettelijk stelsel wordt alles gekocht tijdens het huwelijk geacht in de gemeenschap te zitten, oorsprong van hetgeen maakt niet uit. Dus uw eigen rekening is wel persoonlijk, wat je er mee doet/koopt niet meer.
Allez ja, zodat ik het begrepen toch. Uw persoonlijke rekening kan in die zin ook niet meer groeien want alle aanwinsten zijn gemeenschappelijk en dus niet verdeelbaar.(op wat uitzonderingen zoals bvb erfenissen dacht ik na)

je zet gewoon op de aankoopfactuur dat je dit met eigen geld hebt betaald en laat het ondertekenen door je partner, dan is alles in orde.

hier is alles wat binnen komt sinds we getrouwd zijn gemeenschappelijk, alleen de erfenissen later blijven gescheiden.

 

[Aamout]

Word ik dan niet gestraft wanneer ik een zware gemeenschappelijke investering volledig uit eigen zak betaal om het toch maar iets rapper te kunnen hebben?

Als er een verschil is in spaarcapaciteit, en er is afgesproken dat we alles dat gemeenschappelijk is 50/50 splitten, dan is het logisch dat je de snelheid van de zwakste schakel volgt. Ik zie dat niet als een straf. Dat is gewoon een consequentie die voortvloeit uit die gemaakte afspraak.
Of je kan je partner desnoods dan nog voorschieten.

Maar zeker als het gaat om zoiets als 'laten we heel het huis uitrusten met airco', lijkt mij dat een zotte, dure, niet-urgente uitgave die 5 jaar kan wachten. Je kan dan nog voor een goedkopere, tussentijdse oplossing kiezen in afwachting van voldoende kapitaal langs beide zijden voor die definitieve oplossing.

Urgente uitgaven is natuurlijk iets anders . Daarvoor hebben we een klein gemeenschappelijk 'rainy day' spaarboekje. Dat dient als buffer voor onverwachte onkosten die onmiddellijk betaald moeten kunnen worden maar daar hoeft eigenlijk maar max. 10k€ op te staan.

Je kan natuurlijk ook met elkaar praten en zeggen waarop je iets een slecht idee vind....

Hier getrouwd onder het wettelijk stelsel en we hebben beiden evenveel persoonlijk geld op dat moment.
Ik verdien een kleine 1000e meer dan haar (netto en wagen Enzo) maar don't Care eigenlijk. We zijn een gezin en als het erop aankomt dat we toch uit elkaar gaan, dan zie ik dan wel wat er komt. Ook 2 kinderen, dat scheelt al.

Verder praten we eigenlijk over elke aankoop groter dan 50euro ofzo, geen discussie van waarom wel of niet, maar gewoon praten. Waarbij ik mijn vrouw meestal forceer om het toch te kopen want ze koopt veel te weinig voor haarzelf imho. Verder is mijn hobby verbouwen, dus dat werkgerief heeft zich al terugbetaald

 

[KaZhAn]

Tot er kinderen waren, kwam elk loon apart op de rekening en werd er een vast bedrag op een gemeenschappelijke rekening gezet. Initiele aankoop van inboedel netjes gescheiden gedaan (altijd met de beste intenties, maar ge weet uiteindelijk nooit hoe dat samenwonen gaat lukken). Daarna grotere aankopen in overleg.

Met trouw/kinderen heeft ieder nog wel een aparte rekening met de historische spaarcentjes, maar komen alle lonen gewoon samen. Ge hebt het samen goed of slecht... Geen van beiden verwacht enige verantwoording voor een uitgave. Uiteindelijk brengt ge dat uit respect wel eens ergens op en is het antwoord altijd hetzelfde: ge moet dat toch niet vragen?

Enigste wat we in theorie gescheiden houden is vakantiegeld, eindejaarspremie en bonus. Maar nu mijn vrouw minder werkt voor de kindjes is dat zo onfair dat we ieders extra samentellen en dat 50/50 verdelen. Gewoon een manier om wat te sparen...

 

[SIO]

Word ik dan niet gestraft wanneer ik een zware gemeenschappelijke investering volledig uit eigen zak betaal om het toch maar iets rapper te kunnen hebben?

Als er een verschil is in spaarcapaciteit, en er is afgesproken dat we alles dat gemeenschappelijk is 50/50 splitten, dan is het logisch dat je de snelheid van de zwakste schakel volgt. Ik zie dat niet als een straf. Dat is gewoon een consequentie die voortvloeit uit die gemaakte afspraak.
Of je kan je partner desnoods dan nog voorschieten.

Maar zeker als het gaat om zoiets als 'laten we heel het huis uitrusten met airco', lijkt mij dat een zotte, dure, niet-urgente uitgave die 5 jaar kan wachten. Je kan dan nog voor een goedkopere, tussentijdse oplossing kiezen in afwachting van voldoende kapitaal langs beide zijden voor die definitieve oplossing.

Urgente uitgaven is natuurlijk iets anders . Daarvoor hebben we een klein gemeenschappelijk 'rainy day' spaarboekje. Dat dient als buffer voor onverwachte onkosten die onmiddellijk betaald moeten kunnen worden maar daar hoeft eigenlijk maar max. 10k€ op te staan.

Ook al snap ik je tweede deel vind ik je eerste zin héél bizar.. Komt nogal heel zwaar ik-jij over ipv wij en dat snap ik persoonlijk niet.
Ik zou liever hebben dat mijn vrouw zegt: nee ik wil geen airco en we geven daar geen geld aan uit als dat er zou gezegd worden: spaar jij daar maar nekeer flink voor.

Hier komt er wel airco btw, naar mijn wens vooral en de kinderen, zij slaapt gelijk een blok los van het weer, maar wel met t kleurtje dat zij wou als compromis he

 

[Deleted member 984]

Gij hebt ook nen Daikin Stylish aan uwe rekker maw

 

[SIO]

er komt airco, ik ben content, van mijn part is dat spel fluogeel

 

[JBM]

Sinds we zijn gaan samenwonen in 2005 hebben we eigenlijk 1 gemeenschappelijke zichtrekening en 1 gemeenschappelijke spaarrekening. Een hele tijd hebben we daarnaast ook nog elk een eigen spaarrekening gehad, met daarop beperkte bedragen voor als we onszelf eens wilden trakteren. Maar zelfs dat hebben we intussen afgeschaft, na ons huwelijk. Ik ga me echt niet bezig houden met bij te houden wie wat betaalt. Ik verdien veruit het meeste maar ik werk voor mijn gezin, anders ging ik gewoon niet werken

 

[KaZhAn]

Als er een verschil is in spaarcapaciteit, en er is afgesproken dat we alles dat gemeenschappelijk is 50/50 splitten, dan is het logisch dat je de snelheid van de zwakste schakel volgt. Ik zie dat niet als een straf. Dat is gewoon een consequentie die voortvloeit uit die gemaakte afspraak.
Of je kan je partner desnoods dan nog voorschieten.

Ik wil niet oordelen, maar mijn twee centjes na dit te lezen is dat dit wel zeer analytisch overkomt.

Ongeacht wie van beiden het hoogste inkomen heeft, vind ik het persoonlijk ongelooflijk hard/frustrerend naar de partner toe. In een eerste jaar van samenwonen kan ik dat nog volgen. Dan is het meestal low budget en worden er ook geen grote investeringen gedaan. Maar om daarna te spreken van zwakste schakel, voorschieten...

 

[Mr.Anderson]

Vast bedrag op gezamenlijke rekening. Sinds kinderen is dat verhoogd. Alles van voeding, kinderen, medische kosten, verbouwingen, toestellen,... komt daarvan.

Koop ik nieuwe handschoenen van 280 euro of ga ik pinten drinken met de maten (wat ook al kostelijk kan zijn), dan doe ik dat van mijn rekening. Koopt zij iedere maand nieuwe schoenen, dan doet zij dat van haar rekening.

Nog nooit hebben wij discussie gehad over geld.

O, en als ge eens een cadeau'tje geeft, heeft dat meer betekenis dan wanneer je het gewoon van de pot neemt.

 

[jvc]

O, en als ge eens een cadeau'tje geeft, heeft dat meer betekenis dan wanneer je het gewoon van de pot neemt.

Maakt toch totaal niks uit? Bij ons zeggen ze altijd "het is het gebaar dat telt".

 

[Mr.Anderson]

Maakt toch totaal niks uit? Bij ons zeggen ze altijd "het is het gebaar dat telt".

Bij ons zeggen ze 'deelnemen is belangrijker dan winnen'. Maar ook dat vind ik bullshit.

 

[Reverz]

Alles wat je met je eigen geld koopt, blijft eigen hoor.
Grootste probleem in de praktijk is het kunnen bewijzen, maar als je kan bewijzen dat het bedrag van de aankoop van jouw rekening is gegaan en als de factuur op jouw naam staat, gaat dat weinig problemen geven.
Is vandaag de dag natuurlijk een pak simpeler geworden dan vroeger, vermits er veel minder met cash wordt betaald...

Is het werkelijk zo simpel? Ik denk het niet...

Toen wij vorig jaar ons huis gekocht hebben, hebben we hier ook over gesproken met onze notaris en als ik die mens goed begrepen heb is er geen "eigen geld" meer nadat je trouwt/wettelijk gaat samenwonen. Of beter, er is nog wel eigen geld maar dat kan enkel eigen geld zijn van voor de trouw. Eens getrouwd/wettelijk samenwonend is als wat je verdient per definitie van de gemeenschap, of dat nu op je "eigen rekening" wordt gestort of niet is irrelevant.

Enfin, dat is toch hoe ik het begrepen heb. In het begin kan je dus gerust pinten drinken van je eigen geld maar ik vermoed dat je "eigen" middelen na een aantal jaar wel op zijn + en vooral dit... bewijs na pakweg 10 jaar maar eens dat die recente aankoop nog gedaan is met geld dat je reeds had van voor je trouw...

Maakt toch totaal niks uit? Bij ons zeggen ze altijd "het is het gebaar dat telt".

En dit is waarom ik cadeau's hartstochtelijk haat: kopen, kopen, kopen... ongeacht of ge iets nodig hebt. En ik kan dus ook geen cadeau's geven want mijn vriendin wilt dan altijd iets teruggeven en is dan zwaar teleurgesteld als ik zeg dat dat niet nodig is want dat ik niks nodig heb. Urgh, consumptie maatschappij...

 

[Deleted member 984]

Er zijn kados en er zijn kados.
Mijn vriendin knutselt graag (Allez knutselen, deze zomer heeft ze in ingemaakte kast gebouwd dus het is al voor gevorderden) maar die zat altijd maar wat te knoeien met halfbakken materiaal omdat ze het duur niet durft gebruiken.
Ik heb ze met het eindejaar een basis set zwarte facom, 2 kleine machientjes van makita, deftige bits, ed kado gedaan.
de meeste mensen vonden dat raar maar die was daar super blij mee.
maar zo ne nutteloze kado om toch maar iets te kopen, nee daar krijg ik ook het schijt van. Geeft dat geld dan liever aan is op restaurant te gaan

 

[KaZhAn]

Toen wij vorig jaar ons huis gekocht hebben, hebben we hier ook over gesproken met onze notaris en als ik die mens goed begrepen heb is er geen "eigen geld" meer nadat je trouwt/wettelijk gaat samenwonen. Of beter, er is nog wel eigen geld maar dat kan enkel eigen geld zijn van voor de trouw. Eens getrouwd/wettelijk samenwonend is als wat je verdient per definitie van de gemeenschap, of dat nu op je "eigen rekening" wordt gestort of niet is irrelevant.

Enfin, dat is toch hoe ik het begrepen heb. In het begin kan je dus gerust pinten drinken van je eigen geld maar ik vermoed dat je "eigen" middelen na een aantal jaar wel op zijn + en vooral dit... bewijs na pakweg 10 jaar maar eens dat die recente aankoop nog gedaan is met geld dat je reeds had van voor je trouw...

Dit dus.

Hebben een documentje bij notaris liggen wat onze eigendom voor het huwelijk beschrijft. Voor de rest handelt ge als gezin.

 

[Riverdale27]

Toen wij gewoon samenwoonden en daarna wettelijk samenwoonden, hadden wij elk onze eigen rekening, en hadden wij samen een gemeenschappelijke. Wij storten maandelijks een bedrag op de gemeenschappelijke en daarmee werden de nodige kosten gemaakt. Maar vaak als we iets groters wilden kopen voor ons samen gingen we toch ons eigen geld op die gemeenschappelijke storten om het te betalen hoor.

Sinds de aankoop van huis & huwelijk is alles gemeenschappelijk. Onze inkomens zijn ook vergelijkbaar, gecorrigeerd voor gewerkte uren, dus dat is het gemakkelijkste. Als de één minder zou verdienen vanwege zorg voor de kinderen bijv, telt dat even goed door als een soort van arbeidsinkomen omdat je dan bij een scheiding nog altijd 50/50 zal krijgen.

Simpel, en effectief. Maar heus niet geschikt voor iedereen. Vind het altijd grappig dat de meest romantische koppels soms aparte rekeningen hebben, terwijl wij als twee eerder rationeel ingestelde mensen gewoon alles samensmijten.

 

[rubenvb]

Ik zie eerlijk gezegd ook niet hoe je een waardeoordeel kan bellen over hoe een koppel omgaat met hun geld.
Als ik de poll zo zie is ruim de helft "met scheiding van goederen" als ik het hebben van aparte rekeningen zo even grof mag doortrekken. Misschien zijn dat juist jonge, kinderloze koppels, I dunno. Ik hoor alleszins bij die groep en hier is er ook het volste vertrouwen in de ander op alle gebied. En we zijn een huis aan 't zetten, dus ja er is gemeenschappelijk bezit. Hoe meer ik erover nadenkt, hoe overzichtelijker dit alles maakt voor mij. Niet op het vlak van "wat is van wie" maar eerder puur cijferkundig en dan misschien vooral op het vlak van een simpel uitgavenplafond te hebben. En ja, een gemeenschappelijke spaarrekening is misschien even goed in dat realiseren, maar dit combineren met af en toe een folieke lijkt me meer hassle dan dat het waard is om alles in ene pot te gooien. Omdat we het nog niet de moeite vonden om een gemeenschappelijke kredietkaart te fixen gaat het bij reizen soms van voorschieten en terugbetalen, maar het grappige is dat iedere keer we dat helemaal uitrekenen, het op een paar euro na quitte is en het dan ook helemaal de moeite niet is om dat zo te doen. Maar bon, ik maak me daar eigenlijk allemaal weinig druk in. Wil de Misses een andere regeling, zien we wel waar dat naartoe gaat. Voorlopig zijn we beiden op ons gemak met hoe het nu is.

Don't mix romance and finance, they are very different ances .

 

[Silence]

Jij bent nu aan het bouwen maar hoe regel je dan de dingen?

Stel jij wilt het metselwerk gelijmd en zij niet. Betaal jij uit eigen zak bij?
Zij wil een stoomoven in de keuken, vind jij niet nodig. Moet ze dat dan zelf betalen?

 

[lapino]

Vind het wel verrassend hoeveel mensen hier tot in de laatste euro zitten te rekenen dat ze toch geen verlies maken of afgeript zouden kunnen worden door hun partner. Vertrouwen is blijkbaar een hol begrip geworden.

Ik verdien een goede 500-600 euro netto meer dan mijn vrouw en geen haar aan mijn hoofd die eraan denkt om niet alles gezamelijk te doen.

Voor mij is geld ook maar geld, we sparen alles samen en overleggen zo goed als alle grote aankopen (+1k). Kleine uitgaven doet ieder zijn zin, ik heb al maanden niets gekocht maar zij is vorige week nog kleren gaan kopen.

Zij doet op andere zaken meer dan mij, ookal zijn die zaken niet in geld uit tw drukken.

Ik vertrouw haar dat ze het geld niet door de ramen naar buiten gooit en zij vertrouwt mij er ook mee. Wanneer ze iets koopt zal het wel nodig geweest zijn, zo is dat ook langs mijn kant.

Nog nooit ruzie of gezever over geld gehad.

Dit dus, volg ik 100%. Ik verdien een PAK meer dan mijn vrouw, maar zij doet dan ook veel meer voor/met de kinderen, voor huishouden enz (werkt ook halftijds). Ik rijd met een firmawagen, dus waarom zou ik haar (zoals paar jaar terug) geen mooie auto laten kopen met ons spaargeld (ook al weet ik dat 'ik' die auto eigenlijk betaal). So what? We zijn getrouwd, hebben samen kinderen, en ze gebruikt die auto om ons gezin te 'runnen', net zoals ik dat op financieel vlak (rmeer) doe. Hadden nieuwe badkamer van doen, en dankzij bonus heb 'ik' die betaald. Als we dat allemaal zouden moeten gaan verdelen...no thanks.

Wij leven graag, hebben deftig huis en genieten van alles letterlijk samen. Zijn ondanks al +20j samen ook echt een koppel dat van elkaar kan genieten, zonder maten of kinderen, al is dat mét natuurlijk ook altijd zeer fijn. We komen gewoon goed 'overeen', en uiteraard klettert het hier ook af en toe eens, dat is nu eenmaal getrouwd zijn.

En elkaar 100% vertrouwen op dat vlak, is dat naief? Tja misschien wel. Maar ik kan evengoed van dag op dag met een hoop geld verdwijnen of de boel vergokken, net zoals zij dat kan. Voor ons is het goed zo.