Hoe regel je jouw financiën met jouw partner?

Hoe regel jij je financiën binnen je gezin?

  • Alles gezamenlijk

    Stemmen: 75 18,0%
  • Alles gezamenlijk (vanaf officieel/wettelijk samen zijn)

    Stemmen: 62 14,9%
  • Alles gezamenlijk (vanaf officieel/wettelijk samen zijn) & maandelijks bedrag persoonlijk

    Stemmen: 31 7,5%
  • Een vast bedrag (of percentage van loon) per maand gezamenlijk; de rest van mijn loon is persoonlijk

    Stemmen: 226 54,3%
  • Alles apart

    Stemmen: 22 5,3%

  • Totaal aantal stemmers
    416
Ik vraag me sowieso af hoe mensen met gescheiden rekeningen werken als de ene partner meer van het huishouden/kinderen op zich neemt. Want in quasi alle gevallen is er een van de partners die iets meer voor de kinderen zorgt dan de andere. Of die carriereopportuniteiten laat liggen omdat er nu eenmaal iemand het huiswerk etc. moet begeleiden. Hoe pak je dat dan aan?
 
Dit dus, volg ik 100%. Ik verdien een PAK meer dan mijn vrouw, maar zij doet dan ook veel meer voor/met de kinderen, voor huishouden enz (werkt ook halftijds). Ik rijd met een firmawagen, dus waarom zou ik haar (zoals paar jaar terug) geen mooie auto laten kopen met ons spaargeld (ook al weet ik dat 'ik' die auto eigenlijk betaal). So what? We zijn getrouwd, hebben samen kinderen, en ze gebruikt die auto om ons gezin te 'runnen', net zoals ik dat op financieel vlak (rmeer) doe. Hadden nieuwe badkamer van doen, en dankzij bonus heb 'ik' die betaald. Als we dat allemaal zouden moeten gaan verdelen...no thanks.

Wij leven graag, hebben deftig huis en genieten van alles letterlijk samen. Zijn ondanks al +20j samen ook echt een koppel dat van elkaar kan genieten, zonder maten of kinderen, al is dat mét natuurlijk ook altijd zeer fijn. We komen gewoon goed 'overeen', en uiteraard klettert het hier ook af en toe eens, dat is nu eenmaal getrouwd zijn.

En elkaar 100% vertrouwen op dat vlak, is dat naief? Tja misschien wel. Maar ik kan evengoed van dag op dag met een hoop geld verdwijnen of de boel vergokken, net zoals zij dat kan. Voor ons is het goed zo.
Klinkt echt herkenbaar, hier exact dezelfde zaken zoals aankoop wagen die bijna volledig door mijn extra loon bijeengespaard is. Ik zit ook in de relatie met mijn vrouw met de mindset dat we samen blijven tot de dood, dus is energie en tijd verspillen aan alles tot op de euro op te splitsen mij het niet waard.

Ik heb vrienden die dat wel doen en ook al lang samen zijn en is het gevolg vaak dat ze langer moeten sparen om iets te kopen of te investeren gewoonweg omdat 1 van de partners niet extra wil opdraaien voor kosten tegenover de partner.

Deze manier van samenleven is ook iets dat velen van thuis uit meegelepeld krijgen.
 
Ik vraag me sowieso af hoe mensen met gescheiden rekeningen werken als de ene partner meer van het huishouden/kinderen op zich neemt. Want in quasi alle gevallen is er een van de partners die iets meer voor de kinderen zorgt dan de andere. Of die carriereopportuniteiten laat liggen omdat er nu eenmaal iemand het huiswerk etc. moet begeleiden. Hoe pak je dat dan aan?

Dat vraag ik mij ook af. Samen met wat @Kingrotra en @lapino hier aanhalen toch wel twee opmerkelijke zaken imo.
 
Hier is alles apart maar ik ben een ramp in financiën dus ik vertrouw 100% op mijn vrouw om alles wat in de mot te houden.
Ik verdien ook meer dan mijn vrouw maar aan de andere kant, zij neemt 4/5 op om voor de kindjes te zorgen de woensdag.
Ik betaal alle inkopen, kosten etc en zij rekent dat dan uit.

Persoonlijk was ik geen voorstander van alles apart, maar zij was er precies geruster in dan dat alles juist zou verlopen.
Wie ben ik om daar nee tegen te zeggen ;) als ze maar op haar gemak is. Zondag rekent ze dan alles uit en stort ze de helft terug.
Nooit geen problemen gehad, zij noteert alles in onkosten app...ik ben gebruik de chaos approach ^^
 
Hier is alles apart maar ik ben een ramp in financiën dus ik vertrouw 100% op mijn vrouw om alles wat in de mot te houden.
Ik verdien ook meer dan mijn vrouw maar aan de andere kant, zij neemt 4/5 op om voor de kindjes te zorgen de woensdag.
Ik betaal alle inkopen, kosten etc en zij rekent dat dan uit.

Persoonlijk was ik geen voorstander van alles apart, maar zij was er precies geruster in dan dat alles juist zou verlopen.
Wie ben ik om daar nee tegen te zeggen ;) als ze maar op haar gemak is. Zondag rekent ze dan alles uit en stort ze de helft terug.
Nooit geen problemen gehad, zij noteert alles in onkosten app...ik ben gebruik de chaos approach ^^
Kun je dat vetgedrukte eens gedetailleerd omschrijven?

-schat, je hebt een zak chips teveel gegeten, ik reken u 1,99 euro aan?
 
Bij ons is alles gezamenlijk sinds de auto van de vriendin is afbetaald. We hebben dan een gezamenlijke zichtrekening, een gezamenlijke spaarrekening en een spaarrekening voor de jaarlijks terugkomende kosten. Daarnaast heeft iedereen zijn eigen spaarrekeningen behouden en wordt daar €50 per maand op gestort om het niet te laten stilstaan zullen we maar zeggen. We verdienen ook wel ongeveer hetzelfde, dus dat maakte het ook makkelijker.
 
Gezien onze lonen verschillend zijn hebben wij een gezamenlijke rekening waar een bepaald bedrag elke maand op gestort wordt. Dit bedrag is verdeeld aan een ratio van nettoloon van elk.

Ik heb geen verhaal aan 50/50, perfect mogelijk maar dit zou zeggen dat als zij ineens een pak minder gaat verdienen om voor kind te zorgen dat ik haar feitelijk aan het afrippen ben met mijn hoger loon.

Maar dan weer één rekening zou ik vierkant debiel van draaien. Ik pot graag geld op, zij leeft graag. Ik heb feitelijk zelfbeheersing om aan mijn centen niet aan te zitten, zij zou het graag laten rollen. Het geeft een goede match wel, zij moet mij overtuigen om te scheiden van mijn centen bij bijvoorbeeld een reisje naar Amerika en ik moet haar overtuigen om het niet uit te geven. Zo heeft ze de laatste 5 jaar toch al een autotje bijeen kunnen sparen en we hebben toch enkele leuke reizen kunnen doen.

Eenmaal als het huis er staat gaat dit toch wat moeten herbekeken worden. Maar dat zien we dan wel hoe alles loopt. Dit is dan ook de reden waarvoor ik graag geld op pot.

Qua huishoudelijke taken en de ene die carrière opgeeft voor de andere: zij zit in een barema systeem. Voor hogerop te geraken zou zij terug studies moeten aangaan waarin ze geen zin heeft. Ik heb haar voorgesteld dat ze dit mag en dat ik in tussentijd de volledige financiële last wel wil dragen of bijspringen waar mogelijk om haar dit te gunnen maar ze zegt njet, ik doe het niet meer.
 
Laatst bewerkt:
Kun je dat vetgedrukte eens gedetailleerd omschrijven?

-schat, je hebt een zak chips teveel gegeten, ik reken u 1,99 euro aan?
Hehe absoluut niet, we delen alles door 2 opt einde van de week, tis precies een boekhoudkantoor met al die rekeninskes. Soms vergeet ik eentje of verlies ik eentje, kzal er niet van doodgaan ;)

Tenzij ik natuurlijk me eens volledig laat gaan bvb in Asia Super store (zij lust bvb geen spicy food) dan betaal ik dat zelf en moet ze niet tussen komen. Imho een beetje een rare regeling maar het werkt voor ons en we hebben ruim over op eind van de maand.
 
Ik vraag me sowieso af hoe mensen met gescheiden rekeningen werken als de ene partner meer van het huishouden/kinderen op zich neemt. Want in quasi alle gevallen is er een van de partners die iets meer voor de kinderen zorgt dan de andere. Of die carriereopportuniteiten laat liggen omdat er nu eenmaal iemand het huiswerk etc. moet begeleiden. Hoe pak je dat dan aan?
dat is toch duidelijk: 75/uur, exclusief wel te verstaan :wink:

het is een zéér terechte opmerking die op dit forum ook menig man zou moeten bij stilstaan: meer en meer mensen halen een bachelor/master of maw er zijn er nu 2 die carrière kunnen maken. Wanneer je alles vanuit het wij-standpunt bekijkt zijn zo'n zaken toch veel makkelijker/neutraler/beredeneerder te bekijken als vanuit een ik-jij situatie. Vooral als je samen iets opbouwt dan ook, als er dan iets gebeurt (never say never) heb je toch tenminste de helft van het opgebouwde als je dan perse wilt gaan rekenen.
 
Ik vraag me sowieso af hoe mensen met gescheiden rekeningen werken als de ene partner meer van het huishouden/kinderen op zich neemt. Want in quasi alle gevallen is er een van de partners die iets meer voor de kinderen zorgt dan de andere. Of die carriereopportuniteiten laat liggen omdat er nu eenmaal iemand het huiswerk etc. moet begeleiden. Hoe pak je dat dan aan?

Dit is exact de reden waarom wij gehuwd zijn. Mijn vrouw werkt 4/5 en dat kan absoluut geen reden zijn om eventueel minder aanspraak te maken op het vermogen. Je stapt samen in het project, en dan is het 50/50. In bepaalde gevallen, zoals grote erfenissen, of gigantische vermogens, spreek je van andere situaties, maar daar heb ik (gelukkig misschien) niks mee te maken.
 
Indien de relatie goed is dan begrijp ik een volledig gemeenschappelijk vermogen helemaal. Heb zelf ook in die situatie gezeten (oa.):

- Samenwonen en na een tijdje gehuwd: alles op een hoop en geen aparte rekeningen.
- Gescheiden en de hele financiële kater die erop volgde (kan een aparte thread worden).
- Alleen gaan wonen en uiteraard alle kosten alleen dragen.
- Een nieuwe relatie, LAT en dus ook alles gescheiden al logeerden we soms weken bij elkaar (zij bij mij en ik bij haar).
- Dan samenwonen waarbij ik het niet meer als normaal vindt om daarvoor een bijdrage te betalen of te krijgen: noem het huur of hoe je wilt. Bijdrage kan geld zijn maar evengoed tijd die je in klusjes of het huishouden steekt. In elk geval zou ik me er niet goed bij voelen om ergens gratis te gaan wonen.
- Vervolgens zelf huis gekocht en andersom (partner bij woont bij mij).

Na mijn scheiding heb ik zelf een huis en inboedel gekocht, waarvoor ik hard heb moeten werken. De verdeling was zo moeilijk omwille van het gemeenschappelijk karakter dat ik tegenwoordig eerder voor gescheiden rekeningen ben. Dan is er tenminste duidelijkheid. En dit gaat dan niet over elke rekening van het frituur of de Colruyt splitten. Nee, gewoon duidelijke afspraken. Ik koop een auto, mijn partner mag die gebruiken maar het blijft mijn auto. Ik heb meubelen in dat huis gezet en die zijn van mij maar zolang mijn partner er woont gebruikt ze die natuurlijk ook gewoon. Stel dat we uit mekaar gaan dan is het duidelijk wat van wie is en hoef je op dat moment niet te beginnen uitvogelen hoe je je bezittingen gaat verdelen.

Bij een scheiding (ik wens het niemand toe) moet je opletten met alles wat als cadeau kan worden beschouwd. Gegeven is immers gegeven heb ik uit ondervinding geleerd. Koop je dus een auto (of een deel ervan) die op naam van je partner staat dat zal het moeilijk zijn om jou 'deel' van die wagen te recupereren in geval scheiding.

Maar je hoeft die verdeling niet te zwart/wit door te trekken he. Toen mijn partner tijdens de eerste lockdown een tijdje technisch werkloos werd heb ik bijgesprongen door aantal kosten volledig op mij te nemen. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om dat ooit terug te vragen he. Het gaat me om de substantiële zaken. Elk koopt zijn eigen auto, eigendom van de meubelen is duidelijk, het kunstwerk dat aan de muur hangt, partner koopt een piano dus die is van haar, enz...
 
Laatst bewerkt:
Gelle kunt toch allemaal zeer kort door de bocht gaan ze.
Dus enkel bij een goede relatie heb je gezamenlijke rekeningen?

Hier al 10 jaar gelukkig samen, 2 kinderen, 5 jaar geleden eerste huis gekocht en nu bezig aan bouw van nieuw huis en we trouwen begin april. Met scheiding van goederen OOK tijdens ons huwelijk. Lukt al 10 jaar zo, zal in de toekomst enkel maar blijven lukken.

Rekeningen zijn van in het begin apart.
We storten elke een bepaald bedrag op een gezamenlijke waar we royaal van kunnen leven en de rest is privé te gebruiken.

Ik zit op mijn 32 jaar op men werk op het hoogste waar ik raak, enkel loon en extra's zullen nog stijgen in de loop der jaren en hiervoor moet ik geen enkel uur meer werken dan dat ik nu doe.
Mijn vriendin (voorlopig nog) kiest werk naargelang haar interesse en daarbuiten nog zelfstandige. Dus kan haar 'carrière' ook nog vlot uitbouwen.

De enige beperkende factor is uurroosterq naast elkaar leggen en als het echt niet lukt de kinderen eens in de opvang of bij de grootouders droppen voor een uurtje.

Ma pas op, geen gezamenlijke rekening dus gedoemd om te mislukken.
 
Elk zijn ding.

Het is een opportuniteitskost afweging die je moet maken. Ik ben ook al eens afgeript geweest in een vorige relatie (toen ik nog prille 20er was). De gemeenschappelijke rekening leeggeplunderd (geen gigantische bedragen - paar duizend euro).

Ondanks dat geval hebben we nu opnieuw een gemeenschappelijke rekening met ondertussen ~20k op en wat gemeenschappelijke beleggingen. Ik maak de afweging, wil ik elke euro veilig stellen en daar heel de tijd mee bezig zijn? Nee. kassaticketjes uitvlooien, de dure zak chips niet splitten, en wat met maandverbanden !!! <lol mode>

Ik denk dat 90% van de winkel bezoeken betaald worden met niet gemeenschappelijk geld (eigen rekening, maaltijdcheques, consumptie cheques). Het is zelfs zo dat de madam de collect en go samenstelt en ik ga die halen en betaal die. Soms zit er iets tussen dat je denkt, WTF. Maar dat zijn dan zaken van 10 of 20 euro - choose your battles...

Helpt natuurlijk ook dat we alle 2 centen genoeg verdienen. Ik denk dat ik waarschijnlijk de madam bankroll af en toe, I don't know. Maar wat is het alternatief? Haar dingen ontzeggen en dan meer geld op mijn spaarrekening en minder op de hare? Uiteindelijk zijn die spaarcenten toch voor onze kinderen, maakt niet echt uit van waar die uiteindelijk gaan komen...

(Systeem werkt natuurlijk enkel als je geen gat in je hand hebt en elke euro die binnenkomt ook weer buitenstuurt)
 
Indien de relatie goed is dan begrijp ik een volledig gemeenschappelijk vermogen volledig. Heb zelf ook in die situatie gezeten.

- Samenwonen en na een tijdje gehuwd: alles op een hoop en geen aparte rekeningen.
- Gescheiden en de hele financiële kater die erop volgde (kan een aparte thread worden).
- Alleen gaan wonen en uiteraard alle kosten alleen dragen.
- Een nieuwe relatie, LAT en dus ook alles gescheiden al logeerden we soms weken bij elkaar (zij bij mij en ik bij haar).
- Dan samenwonen waarbij ik het niet meer als normaal vindt om daarvoor een bijdrage te betalen of te krijgen: noem het huur of hoe je wilt. Bijdrage kan geld zijn maar evengoed tijd die je in klusjes of het huishouden steekt. In elk geval zou ik me er niet goed bij voelen om ergens gratis te gaan wonen.
- Vervolgens zelf huis gekocht en andersom (partner bij woont bij mij).

Na mijn scheiding heb ik zelf een huis gekocht, waarvoor ik hard heb moeten werken. De verdeling was zo moeilijk omwille van het gemeenschappelijk karakter dat ik tegenwoordig eerder voor gescheiden rekeningen ben. Dan is er tenminste duidelijkheid. En dit gaat dan niet over elke rekening van het frituur of de Colruyt splitten. Nee, gewoon duidelijke afspraken. Ik koop een auto, mijn partner mag die gebruiken maar het blijft mijn auto. Ik heb meubelen in dat huis gezet en die zijn van mij. Stel dat we uit mekaar gaan dan is het duidelijk wat van wie is en hoef je op dat moment niet te beginnen uitvogelen hoe je je bezittingen gaat verdelen.

Kan ik ergens volgen vanuit de nare ervaring.

Nu die discussie blijft de kip en het ei. Poll laat het natuurlijk niet zien, maar vermoedelijk veel jonge koppels of koppels zonder kinderen bij de scheiding van goederen en uitgaves. Eens getrouwd of als kinderen zijn, verandert er toch veel. Mijn vrouw is dichter bij huis en minder gaan werken om meer te focussen op het huishouden. Daar heeft ze financieel voor ingeboet en haar carriere on hold gezet (voor de duidelijkheid - dat was haar eigen keuze!). Hoe zuur is het dan voor haar om te weten dat ik de nieuwe eetkamer heb gekocht en dat die enkel en alleen van mij is. Zij mag op de stoel gaan zitten, haar bordje erop zetten en het propermaken? :help: Voor mij zijt ge dan niet meer in gelijkheid bezig, wat toch een van de hoekstenen in een langdurige relatie/huwelijk is. Vroeg of laat breekt dat zuur op.

Feit dat ik naar mijn vrouw verwijs, wilt ook zeggen dat we getrouwd zijn. Dan heeft die hele administratieve reutemeteut ook geen zin. Alles is van ons, tenzij ge laat optekenen wat er aangekocht is (bij wettelijk samenwonen is er - denk ik - meer bescherming).
 
Zijn er hier mensen in een nieuw samengesteld gezin die hun versie van de financiën eens willen weergeven? Mijn vriendin heeft namelijk een zoontje van 2. Hebben nu net een huis gekocht samen met elk 50% inbreng. Ik ga mijn appartement verhuren. Ben alleen nog wat aan het aftasten hoe we alles exact gaan laten neerpennen. Wat als ik mijn partner haar loodje legt? Gaat het huis dan half naar haar zoon? Wat als hij 18 wordt? Kan hij dan aanspraak maken op de helft? Allemaal ingewikkeld bij nieuwe samengestelde gezinnen...
 
Eens getrouwd/wettelijk samenwonend is als wat je verdient per definitie van de gemeenschap, of dat nu op je "eigen rekening" wordt gestort of niet is irrelevant.

Enfin, dat is toch hoe ik het begrepen heb. In het begin kan je dus gerust pinten drinken van je eigen geld maar ik vermoed dat je "eigen" middelen na een aantal jaar wel op zijn + en vooral dit... bewijs na pakweg 10 jaar maar eens dat die recente aankoop nog gedaan is met geld dat je reeds had van voor je trouw...

Denk dat je dit dan toch fout begrepen hebt. Bij wettelijk samenwonen moeten beide bijdragen aan de gezinslasten, maar verder blijven uw eigen inkomsten en vermogen gewoon van jezelf. Wettelijke samenwoning heeft daar geen enkele invloed op.

Schema feitelijk samenwonen/wettelijke samenwonen/huwelijk


Wij hebben alles afzonderlijk, storten maandelijks op een gemeenschappelijke rekening waar elektriciteit, water, internet ed. van betaald worden en de boodschappen.
Persoonlijke uitgaven en hobbies betalen we elk van onze eigen rekening.
Wij hebben (en willen) geen kinderen en inkomen is niet heel verschillend. Dat maakt het natuurlijk allemaal gemakkelijker.
 
Ik wil niet oordelen, maar mijn twee centjes na dit te lezen is dat dit wel zeer analytisch overkomt.

Ongeacht wie van beiden het hoogste inkomen heeft, vind ik het persoonlijk ongelooflijk hard/frustrerend naar de partner toe. In een eerste jaar van samenwonen kan ik dat nog volgen. Dan is het meestal low budget en worden er ook geen grote investeringen gedaan. Maar om daarna te spreken van zwakste schakel, voorschieten...
Dit is bij ons totaal niet het geval, net omdat, zoals ik eerder stelde, wij beiden voltijds werken, geen intentie hebben om dit af te bouwen voor huishoudelijke taken of om de andere carriere mogelijkheden te gunnen, en onze lonen ook 'maar' 800 euro verschillen (verhouding is 55/45% ofzo).

Het is heel makkelijk om met andere gezinssituaties af te komen waarin ons systeem van scheiding van goederen niet ideaal zou, maar voor ons is het dat wel.
Trouwens, de persoon die de 'zwakste schakel' is, is niet perse de partner die het laagste inkomen heeft.
Soms is de partner die het meeste verdient, ook diegene die het minste kan sparen.
Of je kan de zwakste schakel ook interpreteren als 'de persoon die aan die airco's het minst belang hecht' en het liever helemaal vanachter op de roadmap wil plaatsen van geplande renovatie uitgaven.
 
Is het werkelijk zo simpel? Ik denk het niet...

Toen wij vorig jaar ons huis gekocht hebben, hebben we hier ook over gesproken met onze notaris en als ik die mens goed begrepen heb is er geen "eigen geld" meer nadat je trouwt/wettelijk gaat samenwonen. Of beter, er is nog wel eigen geld maar dat kan enkel eigen geld zijn van voor de trouw. Eens getrouwd/wettelijk samenwonend is als wat je verdient per definitie van de gemeenschap, of dat nu op je "eigen rekening" wordt gestort of niet is irrelevant.

Enfin, dat is toch hoe ik het begrepen heb. In het begin kan je dus gerust pinten drinken van je eigen geld maar ik vermoed dat je "eigen" middelen na een aantal jaar wel op zijn + en vooral dit... bewijs na pakweg 10 jaar maar eens dat die recente aankoop nog gedaan is met geld dat je reeds had van voor je trouw...


En dit is waarom ik cadeau's hartstochtelijk haat: kopen, kopen, kopen... ongeacht of ge iets nodig hebt. En ik kan dus ook geen cadeau's geven want mijn vriendin wilt dan altijd iets teruggeven en is dan zwaar teleurgesteld als ik zeg dat dat niet nodig is want dat ik niks nodig heb. Urgh, consumptie maatschappij... :puke:
Welja, eigen geld = alles van voor het huwelijk en alles wat je via schenking/erfenis krijgt tijdens huwelijk. Dus als dat voldoende is om je eigen "foliekes" te blijven betalen is het heel simpel. Is dat niet voldoende, dan is op een bepaald punt inderdaad alles eigen.
Maar ik ga nu pas (op mijn 34e) trouwen en heb al een aanzienlijk vermogen opgebouwd en ben sowieso al geen big spender.
 
Denk dat je dit dan toch fout begrepen hebt. Bij wettelijk samenwonen moeten beide bijdragen aan de gezinslasten, maar verder blijven uw eigen inkomsten en vermogen gewoon van jezelf. Wettelijke samenwoning heeft daar geen enkele invloed op.

Schema feitelijk samenwonen/wettelijke samenwonen/huwelijk


Wij hebben alles afzonderlijk, storten maandelijks op een gemeenschappelijke rekening waar elektriciteit, water, internet ed. van betaald worden en de boodschappen.
Persoonlijke uitgaven en hobbies betalen we elk van onze eigen rekening.
Wij hebben (en willen) geen kinderen en inkomen is niet heel verschillend. Dat maakt het natuurlijk allemaal gemakkelijker.
Ik ben van een foute veronderstelling uitgegaan: namelijk dat huwelijk en wettelijk samenwonen volledig gelijk gesteld zijn maar dat blijkt dus niet helemaal het geval te zijn.

Bij huwelijk zijn de inkomens dus wel degelijk gemeenschappelijk (tenzij expliciet anders beschreven) zoals ik het hier interpreteer. Bij wettelijk samenwonen dus niet. Mijn excuses voor de verwarring :p
 
Terug
Bovenaan