Mr.Anderson
Well-known member
Dat klinkt wel heel deprimerend.Als ge er over begint na te denken is een huwelijksfeest eigenlijk ook ergens wel een niet zo logisch concept.
Het bezorgt het koppel zelf weken tot maanden stress ivm de voorbereiding, het kost véél geld (al beslist ge als koppel natuurlijk zelf hoé duur ge het maakt), als koppel geniet ge door de stress er de dag zelf vaak niet ten volle van en ondergaat ge gewoon, en als gast is zo'n trouwfeest hooguit "leuk", maar doorgaans nu ook niet iets waar ge jaren later nog over terugspreekt als "die ene memorable avond!" want qua eten zult ge al wel beter hebben gehad, en de muziek op trouwfeesten is doorgaans ook niet hoogstaand tenzij het koppel zelf mss actief met muziek bezig is en volop heeft ingezet op de muzikale omkadering. Om dan nog niet te spreken over het dilemma van hoe veel ge als gast moet geven...
Misschien zou het gewoon logischer zijn als ge als koppel laat weten dat ge het huwelijk wilt vieren door naar evenement/festival X te gaan met ervoor een hapje te eten, en als alternatief voor wie niet meer zo'n feestganger is nog op een zondagmiddag ergens een rustige groepswandeling met aansluitend pannenkoekje in een plaatselijke tearoom. Ieder betaalt gewoon z'n eigen tickets en eten, niemand die moet liggen stressen over de voorbereidingen en hoge kosten, ... Het enige dat van tel is is het gezellige samenzijn om het huwelijk te vieren. Wie wil kan klein cadeautje geven puur als "gebaar", maar no hard feeling wie dat niet doet want niemand die er verlies door lijdt.
Op de meeste trouwfeesten amuseer ik mij heel hard. Nog eens samen met alle vrienden en/of familie. De eerste trouw in het vooruitzicht is er ene van een collega van m'n vrouw waar ik bijna niemand ken. Ook dat vind ik heel plezant, nieuwe mensen leren kennen. Lekker eten en drinken. Een dansje placeren. Zo'n feest is meestal wat je er zelf van maakt hoor.
Op onze eigen trouw heb ik van iedere seconde genoten. Gezonde stress is normaal. Wij vinden dat beiden de schoonste dag van ons leven, ook al hebben we 2 kinderen. Wat natuurlijk ook heel speciaal was, maar dat is dan meer de meest emotionele dag van ons leven.
't Is eigenlijk heel simpel hoor. Wij gaven een feest zoals wij het wouden. Geen invloed van ouders en alles bepaalden wij zelf, zoals wij het graag hebben. We nodigden de mensen uit die we op dat moment in ons leven er heel graag bij wouden. Collega X wel, collega Y niet. 't Is mijn feest. We maakten het zo fancy als we zelf wouden en wisten op voorhand wat het ons ging kosten. Wij hebben geen rekening gehouden met cadeaus of gelijk wat.
't Was een prachtige dag met een heel leuk avondfeest. Net zoals we het voor ogen hadden. En dat is het belangrijkste.
De videobooth zou ik niet meer doen. In het begin zijn dat gemeende en lieve boodschappen. Op 't einde was dat bijvoorbeeld een maat die staat te kussen met mijn nicht terwijl er ene z'n broek afsteekt op den achtergrond.


)