Heel veel negatieve reacties over een 'gedeelde tuin'. Ik zelf woon ook in het Gentse, op een woonerf waar er een stuk 'gemeenschappelijke tuin' is.
Met een minimum aan kosten hebben we daar een leuk plekje van gemaakt, een speeltoestel voor kinderen op gezet, bankjes, boompjes, ...
Het is een echte sociale plek geworden op ons woonerf waar je regelmatig een leuke babbel kunt doen.
Er zijn hier al woningen (opnieuw) verkocht / opnieuw verhuurd op het woonerf, en dat gemeenschappelijk stukje tuin blijkt een zeer aantrekkelijke troef en meerwaarde te zijn. Zeker voor koppels met kinderen is een afgesloten, veilig stukje groen echt belangrijk.
Ik denk dat veel mensen hier reageren vanuit een niet stedelijke context. Binnen stedelijk gebied is elk stukje groen waardevol en de prijs is er meestal ook naar.
Ik moet er wel bij zeggen: we hebben ook nog allemaal aparte tuinen. Willen we onze privé, dan kan dat perfect.
Er zijn duidelijke regels over wat kan en niet kan. (bv: uw parasols zetten, bbq'en, etc)
Onderhoud doen we zelf in beurtrollen. (kostenplaatje van onderhoud is belangrijk?)
Het is ook 'maar' een woonerf met 12 woningen, hoe meer mensen = hoe meer miserie...
Wat je zeker moet doen:
Duidelijk vragen naar de regels van het gemeenschappelijk parkje. Is er nog niets opgesteld, wacht men op dit op te maken na afspraken op 1ste syndicvergadering, pols dan eens bij uw buren welke visie zij er op nahouden?
Zou er iemand syndic willen worden? Laat eens offerte maken voor onderhoud, want het is blijkbaar vrij groot? (zodat je een idee hebt)
Zitten er erfdienstbaarheden op? Kan je het zomaar verkopen, samen met je woning? Of moet je verplicht terug verkopen aan de 'mede eigenaars'?
Is men van plan om het in te richten met iets? Picknick tafels, speeltoestellen voor kinderen, zwembad, ...
Veel vragen waar je eerst een antwoord op moet zoeken.