Laat ons zeggen dat het eerder door het stoppen met drinken - en drugs - was dat zijn stem terug beter tot zijn recht kwam.
Ik heb eigenlijk nooit die haat-liefde verhouding gesnapt met Corey Taylor of Slipknot in het algemeen. Was het doordat ze
populairder kwamen dat iedereen plots anti-slipknot werd? Door het iets meer mainstream klinken van het sound misschien?

Ik ben al sinds de beginperiode (zelfs nog met Colsfeni) fan en heb dat ook nooit onder stoelen of banken gestoken - buiten een paar nummers (voornamelijk op All Hope Is Gone) vind ik het meeste ook nog steeds goed en ben ik het niet "ontgroeid" - als in: ligt vaak op in de auto. Zijn soloalbum daarentegen, dat is pas pure kak.
Het is wel niet door Slipknot, maar door het teloorgegane programma op TMF dat ik in de metal ben gerold - ben zelfs de naam van dat programma vergeten, met de "Andy van de buurtpolitie" look-a-like presentator. Bands als Dimmu Borgir, Cradle of Filth, Children of Bodom (rip Laiho

), Soulfly, KoRn, Ill Niño, Soil & Soilwork, ... allemaal daar voor een eerste keer gehoord. Of wie herinnert er zich nog Belgische .calibre (sinds kort weer actief met
Kill The Logo! )?
Tussendoor ook punk & hardcore meer en meer beginnen appreciëren (dankzij Groezrock heel wat mooie namen gezien)
Tegenwoordig kan ik nog steeds het hardere werk appreciëren (gaande van Gojira, Mastodon tot het
oudere werk dat je kan bewonderen op pakweg Alcatraz) en voor de een of andere bizarre reden vind ik de laatste plaat van BMTH ook wel goed

.