Moeten huismoeders aan de slag?

Kan je dat verder uitleggen? Want ik kan echt wel niet veel met belastingen betaalde voorzieningen bedenken die een alleenstaande zonder kinderen meer gebruikt dan een koppel of een alleenstaande met kinderen. Ik zie daar persoonlijk de logica niet van in.
het gaat ook niet over absoluut meerverbruik, maar een aantal voorzieningen die sterk gesubsidieerd worden door de overheid, zoals bvb aansluiting+onderhoud van nutsvoorzieningen hebben dezelfde kost per aansluiting/onderhoud woning. Dus als daar 1 iemand in woont of 2 mensen, is de kost dezelfde (maar bij een koppel krijgt de overheid wel dubbele belastingsinkomsten). Idem voor aanleg van trottoirs voor de woning/het appartement.

Pas op: ik vind niet dat daarom een alleenstaande daarom een hoger belasting dan nu moet betalen, maar het verschil in de belastingstarieven zit hem nu vooral wel in die extraatjes zoals aanvullende gemeentebelasting of de BBSZ die vaak per gezin/aanslag berekend worden. Onlogisch vind ik dat nu ook weeral niet. Zeker omdat er voor koppels (die fiscaal als koppel beschouwd worden, dus wettelijk samenwonenden of gehuwden) ook enkele verplichtingen tegenover elkaar bestaan die maken dat de overheid minder kosten heeft (onderhoudsplicht, wettelijk erfrecht). En ja, dat wordt dan opnieuw weer gecompenseerd door goedkoper erven etc. Het is een balans die ik op zich goed vind zoals die nu is.

Wat niet wil zeggen dat er ook niet aan het systeem van huwelijksquotient gesleuteld kan worden, zeker bij hoge inkomens van 1 van de 2 partners, waar de logica van een huwelijksquotiënt volledig afwezig is (en in sommige gevallen zelfs neigt naar fiscaal misbruik).
 
het gaat ook niet over absoluut meerverbruik, maar een aantal voorzieningen die sterk gesubsidieerd worden door de overheid, zoals bvb aansluiting+onderhoud van nutsvoorzieningen hebben dezelfde kost per aansluiting/onderhoud woning. Dus als daar 1 iemand in woont of 2 mensen, is de kost dezelfde (maar bij een koppel krijgt de overheid wel dubbele belastingsinkomsten). Idem voor aanleg van trottoirs voor de woning/het appartement.

Pas op: ik vind niet dat daarom een alleenstaande daarom een hoger belasting dan nu moet betalen, maar het verschil in de belastingstarieven zit hem nu vooral wel in die extraatjes zoals aanvullende gemeentebelasting of de BBSZ die vaak per gezin/aanslag berekend worden. Onlogisch vind ik dat nu ook weeral niet. Zeker omdat er voor koppels (die fiscaal als koppel beschouwd worden, dus wettelijk samenwonenden of gehuwden) ook enkele verplichtingen tegenover elkaar bestaan die maken dat de overheid minder kosten heeft (onderhoudsplicht, wettelijk erfrecht). En ja, dat wordt dan opnieuw weer gecompenseerd door goedkoper erven etc. Het is een balans die ik op zich goed vind zoals die nu is.

Wat niet wil zeggen dat er ook niet aan het systeem van huwelijksquotient gesleuteld kan worden, zeker bij hoge inkomens van 1 van de 2 partners, waar de logica van een huwelijksquotiënt volledig afwezig is (en in sommige gevallen zelfs neigt naar fiscaal misbruik).

Ik zou nu niet de personenbelasting nemen om de financiering van aansluitingen/publiek onderhoud van woningen te verantwoorden. Dat is veel meer een argument om het kadastraal inkomen/onroerende voorheffing aan te passen :p. (Ik zou eerder een belasting zien die afhangt van (ligging + grootte + ecologie + aantal inwoners)

En dan breng je eigenlijk discriminatie boven in "woningen" waar er feitelijk apart belaste samenwonenden zijn dan een koppel met huwelijksquotient. Want die betalen dus nog veel meer.

En dan breng je eigenlijk de onredelijkheid boven dat apartementen gemiddeld gezien hogere kadastraal inkomens hebben terwijl ze een lagere kost zijn voor de maatschappij :p. Appartementen die dus eerder alleenstaanden dan koppels bevatten.

En ik zou nu ook niet durven stellen dat de "onderhoudsplicht" tussen koppels echt een besparing is voor de maatschappij. Eigenlijk voor een reden waarom men de intentie heeft om aftrekbare onderhoudsuitkeringen af te schaffen want het is totaal de omgekeerde richting aan het gaan. Het kost de overheid meer dan dat het opbrengt.


Dan gaan we helemaal de rabbit hole in.
 
Zoals zo vaak in mijn ogen zit ge hier beslissingen te verdedigen waarvan ge vindt dat ze UW situatie verbeteren of gepercipieerd minder oneerlijk maken. Beleid voeren we voor iedereen.

92 percent van de vrouwen ontvangt geen cent. Het enige dat deze hele campagne doet is nodeloos mensen stigmatiseren en het gevoel geven dat ze blijkbaar iets verkeerd doen, dat ze beter eens aan het werk zouden gaan. En, belangrijker, het geeft opportunistische politiekers nog eens de kans om zich in de kijker de zetten op de kap van migranten.

En ja, daar gaat het hier in omfloerste termen 100 percent zeker om en het is onnozel om te doen alsof dat niet zo is.

Mij goed om de participatiegraad omhoog te krijgen maar altijd maar teruggrijpen naar dwang en repressie in elk topic, kom op hè gast.

Nogmaals, ook zaken zoals bijna gratis gezondheidszorg, onderwijs voor je kinderen, veiligheidsdiensten (nu ja, aan justitie is natuurlijk nog véél werk), ... kosten allemaal geld. Dat zijn ook zaken die je onrechtstreeks ontvangt.

Misschien ook eens nadenken waarom het voor veel politici verleidelijk is om te gaan kappen op migranten? Omdat daar bij de gewone bevolking aardig wat onvrede is over de huidige situatie(s). Het probleem lijkt mij eerder dat de politici wél erop kappen maar er vervolgens onvoldoende aan doen.

niet feitelijk, wel theoretisch. Een groot verschil en zeker te vermelden als je het zo benadrukt.

Waarvoor je in je volgende post gewoon aangeeft dat je vooral op anekdotisch bewijs afgaat én bovendien de huidige situatie oké vindt ondanks dat alleenstaanden wel degelijk een pak meer betalen voor heel wat belastingen/diensten terwijl het verbruik niet in verhouding is voor zaken als extra gemeente & provinciebelasting, afval- en waterfactuur.

Hier heb ik enkele grote problemen mee, omdat je lijkt uitschijnen dat dit een betekenisvolle oplossing zou kunnen zijn, maar:

1) "stimuleren": dat is nogal vaag (nu, je schrijft hier geen wet, dus ik vergeef je dat, maar concreet uitwerken lijtk me héél moeilijk)
2) De sectoren waar de meeste halfitjdse jobs aanwezig zijn, zijn de jobs waar het moeilijkst nog met uren kan geschoven worden:
Dit zijn de sectoren met >20 miljoen uren deeltijdse arbeid voor bedienden (je kantoorjobs) (cijfers: duizenden uren)
Onderwijs 221.658
Menselijke gezondheidszorg 166.728
Openbaar bestuur en defensie; verplichte sociale verzekeringen 131.743
...
Slechts een héél beperkt aantal daarvan zal je kunnen qua uren aanpassen

Je kan altijd van jobsector veranderen als het zo problematisch is. En in mijn ogen heeft een kind idealiter ook twee ouders, waarbij het dus niet nodig is dat élke dag van een uurrooster op maat is van het kind te brengen naar én af te halen aan de crêche.
Je noemet ook een aantal sectoren op waar het mogelijk is te schuiven via posten, via weekendwerk, ... etc.
Makkelijk? Neen, ongetwijfeld niet, ik zie het bij familie/vrienden/collega's ook, maar onmogelijk? Duidelijk dus niet. En deze thread gaat over mensen voor wie het zogezegd wél onmogelijk is, zo onmogelijk dat de rest van de samenleving (fiscaal) financieel maar moet bijspringen.
 
Nogmaals, ook zaken zoals bijna gratis gezondheidszorg, onderwijs voor je kinderen, veiligheidsdiensten (nu ja, aan justitie is natuurlijk nog véél werk), ... kosten allemaal geld. Dat zijn ook zaken die je onrechtstreeks ontvangt.

Misschien ook eens nadenken waarom het voor veel politici verleidelijk is om te gaan kappen op migranten? Omdat daar bij de gewone bevolking aardig wat onvrede is over de huidige situatie(s). Het probleem lijkt mij eerder dat de politici wél erop kappen maar er vervolgens onvoldoende aan doen.



Waarvoor je in je volgende post gewoon aangeeft dat je vooral op anekdotisch bewijs afgaat én bovendien de huidige situatie oké vindt ondanks dat alleenstaanden wel degelijk een pak meer betalen voor heel wat belastingen/diensten terwijl het verbruik niet in verhouding is voor zaken als extra gemeente & provinciebelasting, afval- en waterfactuur.



Je kan altijd van jobsector veranderen als het zo problematisch is. En in mijn ogen heeft een kind idealiter ook twee ouders, waarbij het dus niet nodig is dat élke dag van een uurrooster op maat is van het kind te brengen naar én af te halen aan de crêche.
Je noemet ook een aantal sectoren op waar het mogelijk is te schuiven via posten, via weekendwerk, ... etc.
Makkelijk? Neen, ongetwijfeld niet, ik zie het bij familie/vrienden/collega's ook, maar onmogelijk? Duidelijk dus niet. En deze thread gaat over mensen voor wie het zogezegd wél onmogelijk is, zo onmogelijk dat de rest van de samenleving (fiscaal) financieel maar moet bijspringen.

Maar ontvang jij dat, of ontvangen je kinderen die voordelen ?

In extrema kunnen we kinderen ook behandelen als volwassenen en zijn ze dus allemaal werkongeschikt met recht op leefloon (veel hoger dan de voordelen dat ze nu ontvangen dus).

Waarom zou jij als volwassene meer recht hebben op resources/etc. dan een kind ? Uiteindelijk gaat dat kind even veel bijdragen als jij en je pensioenen later betalen. Tenzij je een ander realistisch lange termijn plan hebt als mensen nog meer stoppen met kinderen te maken ? Nadat je stopt met werken ga je ook gratis van die dingen genieten (+ pensioen).
 
Laatst bewerkt:
Ik vind het toch opvallend dat hier geargumenteere wordt dat "die huisvrouwen ook het volledige kindergeld krijgen". Kindergeld is iets dat per gezin wordt betaald he, en die vader gaat hoogstwaarschijnlijk wel gewoon werken?
 
Ik vind het toch opvallend dat hier geargumenteere wordt dat "die huisvrouwen ook het volledige kindergeld krijgen". Kindergeld is iets dat per gezin wordt betaald he, en die vader gaat hoogstwaarschijnlijk wel gewoon werken?
Er zijn hier toch wel wat meer opvallende argumenten. Zo zouden mensen die problemen hebben voor de opvang van hun kinderen maar veranderen van werk. Wel hoe zou er gereageerd worden als het gaat over alleenstaanden die meer belastingen betalen we argumenteren dat ze maar moeten een partner zoeken.
 
Maar ontvang jij dat, of ontvangen je kinderen die voordelen ?

In een ideale wereld is onderwijs voor de kinderen, is onderwijs wereldwijd kwaliteitsvol en gratis, maar...
In de realiteit: genoeg landen waar de ouders een stevige factuur krijgen. Ook in België zijn er privéscholen waar er inschrijvingsgeld te betalen is. Dus ja, de ouders ontvangen wel degelijk dat voordeel.

In extrema kunnen we kinderen ook behandelen als volwassenen en zijn ze dus allemaal werkongeschikt met recht op leefloon (veel hoger dan de voordelen dat ze nu ontvangen dus).

In extremis... oftewel gewoon absurdisme.
Kinderen krijgen en opvoeden wordt hier precies beschouwd als iets dat geen enkel voordeel oplevert voor de ouders, en waarbij de overheid alle kosten maar zou moeten dekken.
Men zou beter leefloon in dit land stevig inkorten: deel uitkeren in maaltijdcheques, etc.

Waarom zou jij als volwassene meer recht hebben op resources/etc. dan een kind ? Uiteindelijk gaat dat kind even veel bijdragen als jij en je pensioenen later betalen. Tenzij je een ander realistisch lange termijn plan hebt als mensen nog meer stoppen met kinderen te maken ? Nadat je stopt met werken ga je ook gratis van die dingen genieten (+ pensioen).

Omdat die "resources" op een curve zitten, en je minder krijgt als je minderjarig bent of nog studeert... omdat je afhankelijk bent van je ouders die voor je horen te zorgen (woning/kleding/eten, etc.) en als je op pensioen gaat terug minder.
Ik heb ook nergens gezegd dat die ik die resources zou afnemen van kinderen.

Overigens in theorie ga je na je pensioen ook niet gratis van de zaken genieten, maar is dat een "beloning" omdat je in je loopbaan hebt bijgedragen ofwel voor je eigen pensioen - in landen waar men verstandigere keuzes gemaakt heeft - of aan het pensioen voor anderen - in het piramidespel dat het pensioen in dit land is -, waarbij overigens diezelfde huismoeders ook wel aanspraak gaan maken op minimumuitkeringen voor ouderen waar ze niet of onvoldoende toe bijgedragen hebben.

Ik zou dus wel eisen dat volwassenen die op een leeftijd zijn dat ze kunnen werken, dat ze niet eens noodzakelijk in een situatie zitten waarin er kleine kinderen of zwaar zorgebehoevenden in huis zijn, niet fiscaal gesponsord moeten worden, maar integendeel een correcte RSZ-bijdrage betalen - dan sponsort de andere werkende partner dit maar - ofwel minstens deeltijds gaan werken.
Te veel van zo'n mensen en je systeem wordt onbetaalbaar, beeld je in dat alle koppels/ouders dat zouden doen?
 
In een ideale wereld is onderwijs voor de kinderen, is onderwijs wereldwijd kwaliteitsvol en gratis, maar...
In de realiteit: genoeg landen waar de ouders een stevige factuur krijgen. Ook in België zijn er privéscholen waar er inschrijvingsgeld te betalen is. Dus ja, de ouders ontvangen wel degelijk dat voordeel.



In extremis... oftewel gewoon absurdisme.
Kinderen krijgen en opvoeden wordt hier precies beschouwd als iets dat geen enkel voordeel oplevert voor de ouders, en waarbij de overheid alle kosten maar zou moeten dekken.
Men zou beter leefloon in dit land stevig inkorten: deel uitkeren in maaltijdcheques, etc.
Dat was het punt van het extreem voorbeeld. De staat dekt een deel van de extra kosten van een kind, de ouders een deel. En zowel de staat als de ouders hebben voordeel van hun kinderen. Doen alsof kinderen 100% verantwoordelijkheid zijn van de ouders en geen eigen persoon die later de maatschappij iets oplevert is even absurd als ze 100% te laten sponsoren door de staat.

Overigens in theorie ga je na je pensioen ook niet gratis van de zaken genieten, maar is dat een "beloning" omdat je in je loopbaan hebt bijgedragen ofwel voor je eigen pensioen - in landen waar men verstandigere keuzes gemaakt heeft - of aan het pensioen voor anderen - in het piramidespel dat het pensioen in dit land is -, waarbij overigens diezelfde huismoeders ook wel aanspraak gaan maken op minimumuitkeringen voor ouderen waar ze niet of onvoldoende toe bijgedragen hebben.
Doen alsof je op maatschappij level kan sparen voor je eigen oud zijn later is jezelf voorliegen. Als de volgende generatie te klein is ga je zoet zijn met je geld aangezien er niemand is om de arbeid uit te voeren. De prijs van arbeid zou zo stijgen dat je geld het toch niet covered. En als je de jongeren te hard forceert stemmen ze voor iemand die je voordelen gewoon afpakt en/of ze bollen het af naar ergens anders. Dan zit je daar goed met je maatschappij van oudjes (overigens op kleinere schaal al aan het gebeuren in bepaalde landen. Benieuwd wat dat brengt de komende 20 jaar).

Real life voorbeelden als Japan, China en Zuid Korea tonen aan dat er ons echt nog wel problemen staan te wachten (zeker de projecties van die landen voor binnen 20 jaar). België staat er nog oke voor mits we ons geboortecijfer niet te hard laten zakken, wat actief beleid vereist (en zeker geen anti-beleid)

De hoofd reden dat jij een redelijk pensioen kunt leven is omdat anderen ervoor kiezen kinderen te hebben.
 
Laatst bewerkt:
Dat was het punt van het extreem voorbeeld. De staat dekt een deel van de extra kosten van een kind, de ouders een deel. En zowel de staat als de ouders hebben voordeel van hun kinderen. Doen alsof kinderen 100% verantwoordelijkheid zijn van de ouders en geen eigen persoon die later de maatschappij iets oplevert is even absurd als ze 100% te laten sponsoren door de staat.

Fair enough, maar dan is nu de vraag wat ons bij het topic van deze thread brengt:
de samenleving mag van mij ook gerust tussenkomen, maar de vraag is in welke mate moet dat en moeten deze maatregelen zo blind blijven zoals ze nu zijn? Met een huwelijksquotiënt dat evenzeer geldt als zoon/dochter 15 is? Met een verhoogde uitkering voor gezinshoofden wanneer het gezinshoofd werkloos is én de partner niet eens bereid is te gaan werken?

In ruil voor wat je van de overheid krijgt, mag je indien je inactief bent, ook een activerende stamp onder je **** krijgen, of je kan als je toch zo vermogend bent, méér bijdragen om de vergelijking met ouders die allebei werken of werk zoeken eerlijk te houden...

Doen alsof je op maatschappij level kan sparen voor je eigen oud zijn later is jezelf voorliegen. Als de volgende generatie te klein is ga je zoet zijn met je geld aangezien er niemand is om de arbeid uit te voeren. De prijs van arbeid zou zo stijgen dat je geld het toch niet covered. En als je de jongeren te hard forceert stemmen ze voor iemand die je voordelen gewoon afpakt en/of ze bollen het af naar ergens anders. Dan zit je daar goed met je maatschappij van oudjes (overigens op kleinere schaal al aan het gebeuren in bepaalde landen. Benieuwd wat dat brengt de komende 20 jaar).

Dat is een ander onderwerp, maar ik denk niet dat landen als Nederland er per se slechter voor staan wat hun pensioenen betreft.
Het moet ook niet volledige repartitie zijn, of volledige kapitalisatie, maar met mensen die ouder worden, lijken huisvrouwen/mannen die een groot deel van een loopbaan inactief zijn en nadien nog altijd een minimum inkomen voor ouderen kunnen genieten me ongewenst.
Dan moet men ook maar eens babbelen over het splitsen van pensioenrechten (in plaats van een huwelijksquotiënt zoals nu).

Real life voorbeelden als Japan, China en Zuid Korea tonen aan dat er ons echt nog wel problemen staan te wachten (zeker de projecties van die landen voor binnen 20 jaar). België staat er nog oke voor mits we ons geboortecijfer niet te hard laten zakken, wat actief beleid vereist (en zeker geen anti-beleid)

De hoofd reden dat jij een redelijk pensioen kunt leven is omdat anderen ervoor kiezen kinderen te hebben.

Persoonlijke situaties doen hier eigenlijk niet ter zake. Ik kies voorlopig helemaal niets. Ik zou zelf gerust ooit ook nog kinderen willen hoor (huidige vriendin sowieso, misschien zelfs een beetje te veel/snel) dus het is niet dat ik "kies" om geen kinderen te hebben. Maar zorgen dat ik dan financieel de rekeningen kan doen kloppen is iets waar ik wél rekening mee zou houden. Mijn ouders hebben ook 2 kinderen grootgebracht zonder dat één van hen voltijds thuis bleef zitten. Mijn moeder heeft een aantal jaren deeltijds gewerkt, mijn vader aan de vooravond van zijn pensioen na al meer dan 42 jaar werken intussen ook (hij mag al lang met pensioen maar kiest ervoor om te blijven werken). Het overgrote merendeel van mijn ooms en tantes hebben ook gewoon kinderen opgevoed en gewerkt... Huismoeders zijn in mijn familie iets van de generatie van mijn grootouders.

Op samenlevingsniveau lijkt het mij echter nog steeds eerlijker dat er niet één groep ouders is die al werkend kinderen opvoedt en de huidige voorzieningen mee draaiende houdt en financiert, en een andere groep die zich volledig binnen de arbeidsmarkt plaatst én daar nog extra subsidie voor krijgt.

Je zou evengoed dat geld voor dat huwelijksquotient dat nu naar mensen die duidelijk géén jonge kinderen meer hebben (of gehandicapte kinderen of zorgbehoevende ouders) wegnemen en in ruil alle vrouwen een langer bevallingsverlof geven... of langere tijd 100% behoud van hun loon.
 
Fair enough, maar dan is nu de vraag wat ons bij het topic van deze thread brengt:
de samenleving mag van mij ook gerust tussenkomen, maar de vraag is in welke mate moet dat en moeten deze maatregelen zo blind blijven zoals ze nu zijn? Met een huwelijksquotiënt dat evenzeer geldt als zoon/dochter 15 is? Met een verhoogde uitkering voor gezinshoofden wanneer het gezinshoofd werkloos is én de partner niet eens bereid is te gaan werken?

In ruil voor wat je van de overheid krijgt, mag je indien je inactief bent, ook een activerende stamp onder je **** krijgen, of je kan als je toch zo vermogend bent, méér bijdragen om de vergelijking met ouders die allebei werken of werk zoeken eerlijk te houden...



Dat is een ander onderwerp, maar ik denk niet dat landen als Nederland er per se slechter voor staan wat hun pensioenen betreft.
Het moet ook niet volledige repartitie zijn, of volledige kapitalisatie, maar met mensen die ouder worden, lijken huisvrouwen/mannen die een groot deel van een loopbaan inactief zijn en nadien nog altijd een minimum inkomen voor ouderen kunnen genieten me ongewenst.
Dan moet men ook maar eens babbelen over het splitsen van pensioenrechten (in plaats van een huwelijksquotiënt zoals nu).



Persoonlijke situaties doen hier eigenlijk niet ter zake. Ik kies voorlopig helemaal niets. Ik zou zelf gerust ooit ook nog kinderen willen hoor (huidige vriendin sowieso, misschien zelfs een beetje te veel/snel) dus het is niet dat ik "kies" om geen kinderen te hebben. Maar zorgen dat ik dan financieel de rekeningen kan doen kloppen is iets waar ik wél rekening mee zou houden. Mijn ouders hebben ook 2 kinderen grootgebracht zonder dat één van hen voltijds thuis bleef zitten. Mijn moeder heeft een aantal jaren deeltijds gewerkt, mijn vader aan de vooravond van zijn pensioen na al meer dan 42 jaar werken intussen ook (hij mag al lang met pensioen maar kiest ervoor om te blijven werken). Het overgrote merendeel van mijn ooms en tantes hebben ook gewoon kinderen opgevoed en gewerkt... Huismoeders zijn in mijn familie iets van de generatie van mijn grootouders.

Op samenlevingsniveau lijkt het mij echter nog steeds eerlijker dat er niet één groep ouders is die al werkend kinderen opvoedt en de huidige voorzieningen mee draaiende houdt en financiert, en een andere groep die zich volledig binnen de arbeidsmarkt plaatst én daar nog extra subsidie voor krijgt.

Je zou evengoed dat geld voor dat huwelijksquotient dat nu naar mensen die duidelijk géén jonge kinderen meer hebben (of gehandicapte kinderen of zorgbehoevende ouders) wegnemen en in ruil alle vrouwen een langer bevallingsverlof geven... of langere tijd 100% behoud van hun loon.

Fair enough. Ik viel meer het sentiment aan dat kinderen opvoeden niets aan de maatschappij bijdraagt en dit niet zou mogen ondersteunt worden.

Dit over huismoeders specifiek op persoonlijk vlak maakt het mij niet echt veel uit. Dat huwelijksquotient is maar peanuts en het is 100x voordeliger als je vrouw 3/5 of 4/5 gaat werken dan te rekenen op dat quotient. Door onze zeer progressieve belastingschalen loont dat het meeste, en dat doen we zelf ook (2 kinderen, 3e onderweg). En dat is dus iets wat voor iedereen geld, niet enkel koppels met kinderen. Iets wat ik eerlijk gezegd ook niet het meest faire systeem vind (waarom moet minder werken zo zwaar ondersteunt worden/langer werken afgestraft), maar het is wat het is.
 
Aan de andere kant waarom moet er zoveel naar het aantal uren gekeken worden, terwijl de 'output' genegeerd wordt? Maar ook moeilijk natuurlijk.
 
Ironisch genoeg is het alternatief van huismoeder zijn ... Een gesubsidieerde crèche.
Dit :). Gesubsidieerd, controle-instellingen plus belastingsvoordeel. Het moet er absoluut zijn, maar laat iemand zelf kiezen wat het beste is voor zijn/haar kinderen. In bepaalde culturen is het nu eenmaal normaal dat men nog actief voor het gezin zorgt (zowel kinderen als voor de ouderen).

En wat velen misschien niet weten/vergeten is dat veel huismoeders eveneens vrijwilligerswerk of opvang van andere kinderen op zich nemen.

Mijn mama was huismoeder. Die stond ‘s morgens als vrijwilliger aan de schoolpoort om de kinderen veilig te helpen oversteken en ving de kinderen van 2 andere gezinnen op (de kinderen van een hartchirurg/bekende vlaamse ontwerpster en de kinderen van 2 partners van de big four). Die kinderen werden opgehaald van school, kregen een maaltijd en kregen hulp bij hun huiswerk.
Mijn vriend zijn ouders zijn zelfstandigen, hij is eveneens opgevoed door een externe huismoeder.
De partners bij ons op kantoor hun kinderen zijn ook allemaal opgevoed door externe huismoeders.
Dat zijn stuk voor stuk situaties waar mensen er niet komen met het klassiek systeem van kinderopvang/naschoolse opvang.
Uiteraard kregen die daar een kleine vergoeding voor, geen om van te leven maar wel voor de onkosten te dekken en een klein zakcentje.
Claimen dat die mensen niets bijdragen tot de gemeenschap is ronduit absurd. Zeker in tijden waar je als gezin zeer moeilijk toegang hebt tot kinderopvang :sarcastic: . Het systeem faalt vandaag immens inzake kinder en ouderenopvang, het menselijke aspect is daar soms ver zoek, Vincent heeft zijn kansen met zo’n belachelijke uitspraak dan ook helemaal verkeken ;).

Mijn vriend zijn ‘mammie’ is tijdens ons verlof overleden. Hij is er het hart van in. Voor hem was dat zijn 2e moeder waar hij een close band mee had.
Mijn mama haar opvangkindjes zijn intussen mid-twintigers, die houden eveneens contact met ons mama. Ons mama was eveneens een vast contactpersoon aan wie ze meteen hun punten van unief doorbelden, dat is die kinderen hun ‘moeke’.
Die mensen hebben een cruciale rol gespeeld in de opvoeding van die kinderen en zullen altijd een stuk close familie blijven.
 
Als ik het goed begrijp is het voorstel om werklozen wiens partner niet werkt aan het werk te krijgen door de uitkering te verlagen van gezinshoofd naar alleenstaande. Hoe gaat men daar in slagen? De huisvouw/man verplicht inschrijven bij de VDAB. Gaat die dan een uitkering krijgen want normaal gezien heeft die daar geen recht op. Door de uitkering van de partner te verlagen kan men gaan aankloppen bij het OCMW want daardoor zitten ze als gezin beneden het gewaarborgd minimum inkomen. Financieel broekzak vestzak operatie dus. Met wat kan men de huisvrouw verplichten een job te aanvaarden? Uitkering afnemen? Heeft ze niet want geen recht op.
 
Fair enough. Ik viel meer het sentiment aan dat kinderen opvoeden niets aan de maatschappij bijdraagt en dit niet zou mogen ondersteunt worden.

Dit over huismoeders specifiek op persoonlijk vlak maakt het mij niet echt veel uit. Dat huwelijksquotient is maar peanuts en het is 100x voordeliger als je vrouw 3/5 of 4/5 gaat werken dan te rekenen op dat quotient. Door onze zeer progressieve belastingschalen loont dat het meeste, en dat doen we zelf ook (2 kinderen, 3e onderweg). En dat is dus iets wat voor iedereen geld, niet enkel koppels met kinderen. Iets wat ik eerlijk gezegd ook niet het meest faire systeem vind (waarom moet minder werken zo zwaar ondersteunt worden/langer werken afgestraft), maar het is wat het is.

Het ding is dus dat t.o.v. alleenstaanden dat huwelijksquotiënt géén peanuts is, het vertegenwoordigt een stevige belastingkorting van enkele duizenden euro's per jaar. Akkoord, die gaan doorgaans naar het onderhoud van iemand die zelf weinig tot géén inkomen heeft, maar de staat past voor die (volwassen) persoon ook nog eens een heleboel bij in de vorm van extra voorzieningen die niet of onvoldoende gedekt worden door de RSZ van de partner.

Dat als je met 2 gaat werken de progressieve belastingschalen maken dat 1/2, 3/5 of 4/5 een pak meer loont is geen enkel probleem, buiten misschien nog dat spel met de werkbonus, maar dat is net de hele intentie om "huismoeders" (of -vaders) ook minstens deeltijds aan de slag te krijgen.

Ironisch genoeg is het alternatief van huismoeder zijn ... Een gesubsidieerde crèche.

Waar misschien de nettosom van alle kosten en opbrengsten wél positief is?
Enerzijds vanuit financieel oogpunt: één opvoedster kan voor 6 of helaas zelfs in Vlaanderen voor 8 à 9 kinderen zorgen.
Anderzijds vanuit sociaal oogpunt: kinderen socialiseren, vroeger in contact met Nederlands wanneer dat thuis niet het geval is...
 
Dit :). Gesubsidieerd, controle-instellingen plus belastingsvoordeel. Het moet er absoluut zijn, maar laat iemand zelf kiezen wat het beste is voor zijn/haar kinderen. In bepaalde culturen is het nu eenmaal normaal dat men nog actief voor het gezin zorgt (zowel kinderen als voor de ouderen).

En wat velen misschien niet weten/vergeten is dat veel huismoeders eveneens vrijwilligerswerk of opvang van andere kinderen op zich nemen.

Mijn mama was huismoeder. Die stond ‘s morgens als vrijwilliger aan de schoolpoort om de kinderen veilig te helpen oversteken en ving de kinderen van 2 andere gezinnen op (de kinderen van een hartchirurg/bekende vlaamse ontwerpster en de kinderen van 2 partners van de big four). Die kinderen werden opgehaald van school, kregen een maaltijd en kregen hulp bij hun huiswerk.
Mijn vriend zijn ouders zijn zelfstandigen, hij is eveneens opgevoed door een externe huismoeder.
De partners bij ons op kantoor hun kinderen zijn ook allemaal opgevoed door externe huismoeders.
Dat zijn stuk voor stuk situaties waar mensen er niet komen met het klassiek systeem van kinderopvang/naschoolse opvang.
Uiteraard kregen die daar een kleine vergoeding voor, geen om van te leven maar wel voor de onkosten te dekken en een klein zakcentje.
Claimen dat die mensen niets bijdragen tot de gemeenschap is ronduit absurd. Zeker in tijden waar je als gezin zeer moeilijk toegang hebt tot kinderopvang :sarcastic: . Het systeem faalt vandaag immens inzake kinder en ouderenopvang, het menselijke aspect is daar soms ver zoek, Vincent heeft zijn kansen met zo’n belachelijke uitspraak dan ook helemaal verkeken ;).

Mijn vriend zijn ‘mammie’ is tijdens ons verlof overleden. Hij is er het hart van in. Voor hem was dat zijn 2e moeder waar hij een close band mee had.
Mijn mama haar opvangkindjes zijn intussen mid-twintigers, die houden eveneens contact met ons mama. Ons mama was eveneens een vast contactpersoon aan wie ze meteen hun punten van unief doorbelden, dat is die kinderen hun ‘moeke’.
Die mensen hebben een cruciale rol gespeeld in de opvoeding van die kinderen en zullen altijd een stuk close familie blijven.

Ik ben ook zo opgevangen toen ik klein was. Een vrouw die ik altijd graag ben blijven zien tot ze helaas overleden is intussen al meer dan 15 jaar geleden. Sprong daar zelfs aan de unief nog regelmatig eens binnen.

Maar nu moet je deze situatie eens nuchterder analyseren: de vrouw bij wie ik werd opgevangen deed dat fantastisch goed, die waar jouw vriend werd opgevangen wellicht ook, jouw mama waarschijnlijk ook... maar in tijden waarin we regelmatig eens een crèche sluiten wegens onvoldoende kwaliteit, zijn dergelijke officieuze crèches werkelijk wat we nog willen? Want dat is hetgeen jij eigenlijk omschrijft: "zwarte" (als in off the record) kinderopvang. In andere sectoren noemen we zo'n niet-officieel werk gewoonweg fraude wanneer dergelijke diensten worden uitgewisseld tussen mensen die geen familie/vrienden zijn en waarbij er een "zakcentje" wordt toegestopt.

Als het systeem van kinderopvang faalt, dan is het nodig dààr in te grijpen. En misschien speelt een te kort aan werkkrachten daarbij ook een rol? Zo'n huismoeder die jij omschrijft, zou in een officeel systeem meer dan 2-3 kindjes kunnen verzorgen (idealiter wel natuurlijk niet 9 zoals nu het geval is).

Bovendien gaat het hier nogmaals echt niet over die paar jaar dat kinderen degelijke opvang nodig hebben i.e. 0-3 jaar, maar dezelfde regels voor huismoeders/vaders gelden zoals anderen hier al stelden evenzeer voor moeders met tieners als kinderen of kinderlozen. In tijden van immense gaten in de begroting, zou ik daar al allereerst geen huwelijksquotiënt van duizenden euro's per jaar cadeau doen.
 
Ik ben ook zo opgevangen toen ik klein was. Een vrouw die ik altijd graag ben blijven zien tot ze helaas overleden is intussen al meer dan 15 jaar geleden. Sprong daar zelfs aan de unief nog regelmatig eens binnen.

Maar nu moet je deze situatie eens nuchterder analyseren: de vrouw bij wie ik werd opgevangen deed dat fantastisch goed, die waar jouw vriend werd opgevangen wellicht ook, jouw mama waarschijnlijk ook... maar in tijden waarin we regelmatig eens een crèche sluiten wegens onvoldoende kwaliteit, zijn dergelijke officieuze crèches werkelijk wat we nog willen? Want dat is hetgeen jij eigenlijk omschrijft: "zwarte" (als in off the record) kinderopvang. In andere sectoren noemen we zo'n niet-officieel werk gewoonweg fraude wanneer dergelijke diensten worden uitgewisseld tussen mensen die geen familie/vrienden zijn en waarbij er een "zakcentje" wordt toegestopt.

Als het systeem van kinderopvang faalt, dan is het nodig dààr in te grijpen. En misschien speelt een te kort aan werkkrachten daarbij ook een rol? Zo'n huismoeder die jij omschrijft, zou in een officeel systeem meer dan 2-3 kindjes kunnen verzorgen (idealiter wel natuurlijk niet 9 zoals nu het geval is).

Bovendien gaat het hier nogmaals echt niet over die paar jaar dat kinderen degelijke opvang nodig hebben i.e. 0-3 jaar, maar dezelfde regels voor huismoeders/vaders gelden zoals anderen hier al stelden evenzeer voor moeders met tieners als kinderen of kinderlozen. In tijden van immense gaten in de begroting, zou ik daar al allereerst geen huwelijksquotiënt van duizenden euro's per jaar cadeau doen.
Ons mama zou nooit geaard hebben in een machine als een créche, zij had maar 2 kindjes per keer (plus mezelf). Zij kon alle nodige aandacht geven. Dan krijg je net geen wantoestanden zoals we vandaag zien. Plus dit was van graag doen, bij verschillende in de kinderopvang is het van moeten en als je zoiets niet met passie doet groeit de kans op wantoestanden.
Voor het geld moest ze het niet doen, we spreken letterlijk van een zakcentje, geen volwaardig loon ofzo, die uren aan de schoolpoort was een geregelde vrijwilligersvergoeding van de gemeente.
Ik ben enorm blij dat ons mama er nog is en dat ze de ervaring heeft om op piepjonge kindjes te passen, met een crèche kwamen we er niet (10 maand wachttijd en dan nog maar 3 dagen per week, voltijds was pas mogelijk vanaf 14 maand).

Er zijn veel erger fiscale problemen dan wat huismoeders. Al die fiscale constructies van multinationals waarmee miljoenen aan belastbare inkomsten verschoven worden vind ik veel erger. Of hoe men ondoordacht met belastinginkomsten omspringt, nee men moet zich proberen populair maken met de kruimels van paar huismoeders te bekritiseren..
 
Ons mama zou nooit geaard hebben in een machine als een créche, zij had maar 2 kindjes per keer (plus mezelf). Zij kon alle nodige aandacht geven. Dan krijg je net geen wantoestanden zoals we vandaag zien. Plus dit was van graag doen, bij verschillende in de kinderopvang is het van moeten en als je zoiets niet met passie doet groeit de kans op wantoestanden.

Als je ziet welke tekorten er zijn in de kinderopvang en dat men nu al voor per werkende voor 8 kinderen moet zorgen, dan is toch duidelijk waar er hier het voordeel is om huisouders te activeren. Dat zou juist die werkdruk en wantoestanden kunnen verlagen.

Het gaat om in 2016 om zowat 154 900 personen tussen 20 en 64 jaar,van wie vrouwen een prominente plaats innemen(97,5% van de totale groep huismoeders en -vaders).


Als er hier 10% hiervan halftijds in de kinderopvang kan werken, watvoor impact dat dat zou hebben.
 
Als je ziet welke tekorten er zijn in de kinderopvang en dat men nu al voor per werkende voor 8 kinderen moet zorgen, dan is toch duidelijk waar er hier het voordeel is om huisouders te activeren. Dat zou juist die werkdruk en wantoestanden kunnen verlagen.

Het gaat om in 2016 om zowat 154 900 personen tussen 20 en 64 jaar,van wie vrouwen een prominente plaats innemen(97,5% van de totale groep huismoeders en -vaders).


Als er hier 10% hiervan halftijds in de kinderopvang kan werken, watvoor impact dat dat zou hebben.
Dan moeten die mensen ook wel betaald worden, en met welk geld gaat dat gebeuren? Kinderbegeleider is een van de slechtst betaalde jobs in dit land, en door het waanzinnig hoge aantal kinderen per begeleider ook een van de zwaarste. Je kan de prijzen verhogen, maar dat gaat net meer ouders er van overtuigen dat het financieel beter is om thuis te blijven voor de kinderen.
 
Als je ziet welke tekorten er zijn in de kinderopvang en dat men nu al voor per werkende voor 8 kinderen moet zorgen, dan is toch duidelijk waar er hier het voordeel is om huisouders te activeren. Dat zou juist die werkdruk en wantoestanden kunnen verlagen.

Het gaat om in 2016 om zowat 154 900 personen tussen 20 en 64 jaar,van wie vrouwen een prominente plaats innemen(97,5% van de totale groep huismoeders en -vaders).


Als er hier 10% hiervan halftijds in de kinderopvang kan werken, watvoor impact dat dat zou hebben.
1) En willen we zomaar random iedereen in de kinderopvang laten werken? Zonder opleiding, cursus, ...? Er zijn dubbel zoveel werklozen (die dus een werkloosheidsuitkering krijgen), waarom verplicht je die niet om in de kinderopvang te werken?

2) Als je ervan uit gaat dat die huismoeders 2 kinderen hebben, dan is dat dus een enorme negatieve impact als er maar 10% in de kinderopvang gaat werken. Per 10 vrouwen komen er dan 20 kinderen bij die opvang nodig hebben, en er gaat er maar 1 vrouw halftijds gaat bijkomen in de kinderopvang.
 
Terug
Bovenaan