Omgaan met pesters

kaydoh

Well-known member
Ik ga die vader van dat kind aanspreken op school die alle andere kinderen CONSTANT pijn doet(waaronder mijn dochter ook) , 't is goe geweest.

Beloofd aan de vriendin om het op een rustige manier te doen, maar de dochter gaat echt graag naar school, en dat begint te veranderen nu, puur door dat gastje. Genoeg.
 
Ik ga die vader van dat kind aanspreken op school die alle andere kinderen CONSTANT pijn doet(waaronder mijn dochter ook) , 't is goe geweest.

Beloofd aan de vriendin om het op een rustige manier te doen, maar de dochter gaat echt graag naar school, en dat begint te veranderen nu, puur door dat gastje. Genoeg.
leerkrachten/directie niet op de hoogte?
 
Ik ga die vader van dat kind aanspreken op school die alle andere kinderen CONSTANT pijn doet(waaronder mijn dochter ook) , 't is goe geweest.

Beloofd aan de vriendin om het op een rustige manier te doen, maar de dochter gaat echt graag naar school, en dat begint te veranderen nu, puur door dat gastje. Genoeg.
Toen ik klein was, was er ook zo een mannetje in de lagere school. Mijn vader is één keer tot op de speelplaats gekomen 's morgens om tegen da gastje te zeggen dat het genoeg is geweest. Hij heeft dat heel kalm gezegd, niet opgejaagd, geen agressie. Sindsdien was het permanent gedaan.
 
leerkrachten/directie niet op de hoogte?
Zeker wel, zetten dat gastje constant in de hoek, maar blijft dus gewoon verder doen.
Toen ik klein was, was er ook zo een mannetje in de lagere school. Mijn vader is één keer tot op de speelplaats gekomen 's morgens om tegen da gastje te zeggen dat het genoeg is geweest. Hij heeft dat heel kalm gezegd, niet opgejaagd, geen agressie. Sindsdien was het permanent gedaan.
Dat ben ik nu ook van plan, maar ik wou het eerst tegen de vader zeggen, want die moet dat volgens mij toch ook wel weten.
't Is nu niet om de felle uit te hangen, maar als mijn dochter gisteren zegt, papa ik ga niet graag meer op de speelplaats, dan knakt er wel iets bij mij
 
Dat ben ik nu ook van plan, maar ik wou het eerst tegen de vader zeggen, want die moet dat volgens mij toch ook wel weten.
't Is nu niet om de felle uit te hangen, maar als mijn dochter gisteren zegt, papa ik ga niet graag meer op de speelplaats, dan knakt er wel iets bij mij
Dat snap ik zeker, ik vermoed dat dat bij mijn vader indertijd hetzelfde was. Ik kwam altijd met blauwe plekken thuis en was te braaf om iets terug te doen.
Ik denk dat de kans wel bestaat dat die ouders van niks weten trouwens. Als die kleine da niet vertelt thuis en de school heeft nog niets gecommuniceerd.. Of het zijn ouders die te lui zijn om hun kind op te voeden.
 
Dat snap ik zeker, ik vermoed dat dat bij mijn vader indertijd hetzelfde was. Ik kwam altijd met blauwe plekken thuis en was te braaf om iets terug te doen.
Ik denk dat de kans wel bestaat dat die ouders van niks weten trouwens. Als die kleine da niet vertelt thuis en de school heeft nog niets gecommuniceerd.. Of het zijn ouders die te lui zijn om hun kind op te voeden.
Zoiets denk ik ook, maar het gaat stoppen nu
 
Zoiets denk ik ook, maar het gaat stoppen nu
Succes! Belangrijkste lijkt me om het rustig, maar kordaat te vertellen. Als emoties de bovenhand krijgen in zo'n gesprek, gaat de andere partij je mogelijks al snel proberen bestempelen als de onredelijke woesterik.
 
Zeker wel, zetten dat gastje constant in de hoek, maar blijft dus gewoon verder doen.

Dat ben ik nu ook van plan, maar ik wou het eerst tegen de vader zeggen, want die moet dat volgens mij toch ook wel weten.
't Is nu niet om de felle uit te hangen, maar als mijn dochter gisteren zegt, papa ik ga niet graag meer op de speelplaats, dan knakt er wel iets bij mij
Niet fijn inderdaad.

Toen onze dochter in het 1ste leerjaar zat en dus naar een andere speelplaats moest verhuizen met haar klas, werden ze constant lastig gevallen door 3 broers die in het 3de leerjaar zaten. Die kerel hadden o.a. de haarspeld van één van haar vriendinnetjes uit het haar getrokken en in een riool putje gegooid. Toen één van de jongens van haar klas dat zag kwam hij tussenbeiden om de dames te beschermen. Maar dat was een klein ventje met een shortje en sandalen. Eén van die broers heeft z'n schouders vastgepakt en op z'n tenen gestampt.

Dat was elke week hetzelfde. Na contact met de school zei de juf: ik heb hen al gezegd dat wanneer ze de 3 broers zien afkomen ze zich maar moeten verplaatsen, de speeplaats is groot genoeg.

Ik heb dan ook wel groen licht gegeven aan de dochter om zich te verweren. Indien nodig ga ik het met veel plezier gaan uitleggen in school. Dat is heel snel gestopt dan.
 
Ik zou daar niet zo zeker van zijn. In het slechtste geval heeft dit een averechts effect. Laten we hopen van niet natuurlijk.
Denk dat die wel nu nog een leeftijd hebben dat die snel onder de indruk zijn, is pas 1ste kleuterklas hé
Succes! Belangrijkste lijkt me om het rustig, maar kordaat te vertellen. Als emoties de bovenhand krijgen in zo'n gesprek, gaat de andere partij je mogelijks al snel proberen bestempelen als de onredelijke woesterik.
Mja, ik doe mn best, veel hangt af van hoe de vader er op reageert, want ik merk dat ik niet altijd emotieloos blijf als het over de dochter gaat. Maar ik hoop het wel. Uiteindelijk helpt het mijn dochter ook niet als ik die vader daar vastpak ofzo :)
 
Niet fijn inderdaad.

Toen onze dochter in het 1ste leerjaar zat en dus naar een andere speelplaats moest verhuizen met haar klas, werden ze constant lastig gevallen door 3 broers die in het 3de leerjaar zaten. Die kerel hadden o.a. de haarspeld van één van haar vriendinnetjes uit het haar getrokken en in een riool putje gegooid. Toen één van de jongens van haar klas dat zag kwam hij tussenbeiden om de dames te beschermen. Maar dat was een klein ventje met een shortje en sandalen. Eén van die broers heeft z'n schouders vastgepakt en op z'n tenen gestampt.

Dat was elke week hetzelfde. Na contact met de school zei de juf: ik heb hen al gezegd dat wanneer ze de 3 broers zien afkomen ze zich maar moeten verplaatsen, de speeplaats is groot genoeg.

Ik heb dan ook wel groen licht gegeven aan de dochter om zich te verweren. Indien nodig ga ik het met veel plezier gaan uitleggen in school. Dat is heel snel gestopt dan.
Over dat verweren, heb ik ook al aan gedacht, maar die is nog zo klein :/ 'k weet niet of dat nu al iets gaat uithalen
 
Denk dat die wel nu nog een leeftijd hebben dat die snel onder de indruk zijn, is pas 1ste kleuterklas hé

Mja, ik doe mn best, veel hangt af van hoe de vader er op reageert, want ik merk dat ik niet altijd emotieloos blijf als het over de dochter gaat. Maar ik hoop het wel. Uiteindelijk helpt het mijn dochter ook niet als ik die vader daar vastpak ofzo :)
Je moet het zeker bespreekbaar maken, maar hou er rekening mee, dat je niet gaat krijgen wat je verwacht.

Wat als de vader aangeeft dat hij het weet en al veel stappen onderneemt, maar het nog geen resultaat oplevert.

Wat als de vader aangeeft dat er in de thuissituatie iets misloopt en de kleine aan acting-out doet?

Wat als je na 2 seconden door hebt, dat de kleine het gedrag niet van vreemden heeft?

Ik wil maar zeggen dat de verantwoordelijkheid bij de kleine/ ouder leggen imo niet juist is. Er zijn meer factoren die meespelen, waar niemand iets aan kan doen, en vooral het kind niet.

Anderzijds is het wel de verantwoordelijkheid van de school om hiermee aan de slag te gaan. Zij moeten een omgeving creëren die veilig is voor de kinderen. En enkel het andere kind straffen is geen oplossing.

Maar ook als zelf vader zijnde. Ik kan mijn kinderen niet beschermen tegen alle kwaad van de wereld. Ik kan enkel proberen hen aanleren hoe ze ermee om moeten gaan.
 
Je moet het zeker bespreekbaar maken, maar hou er rekening mee, dat je niet gaat krijgen wat je verwacht.

Wat als de vader aangeeft dat hij het weet en al veel stappen onderneemt, maar het nog geen resultaat oplevert.

Wat als de vader aangeeft dat er in de thuissituatie iets misloopt en de kleine aan acting-out doet?

Wat als je na 2 seconden door hebt, dat de kleine het gedrag niet van vreemden heeft?
Mijn eerste idee bij zo'n jong kind is inderdaad dat die doet wat hij thuis ziet.
 
Je moet het zeker bespreekbaar maken, maar hou er rekening mee, dat je niet gaat krijgen wat je verwacht.

Wat als de vader aangeeft dat hij het weet en al veel stappen onderneemt, maar het nog geen resultaat oplevert.

Wat als de vader aangeeft dat er in de thuissituatie iets misloopt en de kleine aan acting-out doet?

Wat als je na 2 seconden door hebt, dat de kleine het gedrag niet van vreemden heeft?

Ik wil maar zeggen dat de verantwoordelijkheid bij de kleine/ ouder leggen imo niet juist is. Er zijn meer factoren die meespelen, waar niemand iets aan kan doen, en vooral het kind niet.

Anderzijds is het wel de verantwoordelijkheid van de school om hiermee aan de slag te gaan. Zij moeten een omgeving creëren die veilig is voor de kinderen. En enkel het andere kind straffen is geen oplossing.

Maar ook als zelf vader zijnde. Ik kan mijn kinderen niet beschermen tegen alle kwaad van de wereld. Ik kan enkel proberen hen aanleren hoe ze ermee om moeten gaan.
Hou ik allemaal rekening mee, maar uiteindelijk is het wel aan mijn eigen dochter dat ik denk, ik wil dat zij graag naar school blijft gaan.
Hoe het zal stoppen zal zichzelf wel uitwijzen, maar het moet en zal stoppen.
 
Mijn eerste idee bij zo'n jong kind is inderdaad dat die doet wat hij thuis ziet.
Ik ben ervan overtuigd dat wanneer een jong kind zich niet goed voelt, dit zal op de een of andere manier gaat signaleren. Omdat ze er meestal nog geen taal voor hebben gevonden, uiten ze dit op andere manieren. Wat niet altijd wilt zeggen, dat ze dit kopiëren van thuis. Als uw emotieregularisatie niet op punt staat, kan je je gevoelens gewoon niet verwerkt krijgen. Wat kan leiden tot agressie, maar dat wilt daarom niet zeggen dat dit thuis ook zo is. Evengoed is er een ouder die hier ook moeite mee heeft, maar daar wel constructief mee omgaat. Alleen zal dit ook niet van vandaag op morgen zo gegaan zijn enz...

Hou ik allemaal rekening mee, maar uiteindelijk is het wel aan mijn eigen dochter dat ik denk, ik wil dat zij graag naar school blijft gaan.
Hoe het zal stoppen zal zichzelf wel uitwijzen, maar het moet en zal stoppen.

Dat laatste maakt mij zorgen, want jij als vader kan hiervoor niets doen. Tenzij je eigen kind uit de situatie halen. Dit is wat wij hebben gedaan en is 1 van de redenen waarom we overgegaan zijn naar thuisonderwijs.
 
Ik ga die vader van dat kind aanspreken op school die alle andere kinderen CONSTANT pijn doet(waaronder mijn dochter ook) , 't is goe geweest.

Beloofd aan de vriendin om het op een rustige manier te doen, maar de dochter gaat echt graag naar school, en dat begint te veranderen nu, puur door dat gastje. Genoeg.
In combinatie met je avatar wel grappig om te lezen. Maar uiteraard is de situatie dat niet. Ik voel me soms ook wel machteloos als ik gelijkaardige verhalen te horen krijg.
 
Ik ga die vader van dat kind aanspreken op school die alle andere kinderen CONSTANT pijn doet(waaronder mijn dochter ook) , 't is goe geweest.

Beloofd aan de vriendin om het op een rustige manier te doen, maar de dochter gaat echt graag naar school, en dat begint te veranderen nu, puur door dat gastje. Genoeg.
Heb ik ook gedaan en terwijl hij zijn zoon bij had. Gewoon gevraagd of hij wist wat er gaande was maar wel met een goeie toon.

Vader zag er geen graten in, helaas.

School skippen, die doen niks.
 
Heb ik ook gedaan en terwijl hij zijn zoon bij had. Gewoon gevraagd of hij wist wat er gaande was maar wel met een goeie toon.

Vader zag er geen graten in, helaas.

School skippen, die doen niks.
Is inderdaad ook het plan, vragen of hij er van op de hoogte is.
Hoe is dat dan verder verlopen bij jou? Want ik ga dus echt mijn dochter niet verplaatsen, zou niet weten waarom, het probleem ligt niet bij haar.
 
Is inderdaad ook het plan, vragen of hij er van op de hoogte is.
Hoe is dat dan verder verlopen bij jou? Want ik ga dus echt mijn dochter niet verplaatsen, zou niet weten waarom, het probleem ligt niet bij haar.
Wij zijn van school veranderd, niet voor de pester, maar kwam goed uit.

Moest mijn zoon er nog zitten had ik mij eens heel erg kwaad gemaakt tegen het kind zelf. Das mss marginaal en whatever maar als dat is wat werkt.. Dan mag die pa mij erna eens terug aanspreken.
Mijn zoon zat smorgens te wenen dat hij niet naar school wou voor die pester..
En dan tijdens een gesprek met juf en zorgjuf gingen ze MIJN kind apart zetten.

Op de voetbal nu zijn er ook kinderen die wild zijn en echt duwen en gewoon smerig spelen zonder dat de ouders iets zeggen. Een goeie "EY!" doet wonderen.
Heb nog nooit een ouder gehad die tegensprak, wellicht omdat ze het wel weten maar niks durven zeggen.

Dusja, eerst de ouders en als dat niet ga dan moet ge dat kind maar aanspreken. Mijn pa is vroeger nog op de speelplaats gekomen en mijn pester eens een lap rond zijn oren komen geven, was meteen gedaan.

Uw kind zich laten leren opkomen gaat ook maar zo ver.
 
Terug
Bovenaan