Zubrowka
Well-known member
al dronken zegt men de waarheid.
Opnieuw op eigen benen na een lange relatie
- Onderwerp starter Mulan
- Startdatum
Dat spreekt toch niet per se tegen wat ik zeg? Jullie zijn nog samen en buiten een kleine "spanning" zie ik niet echt dat de relatie op springen stond. Moest dat wel zijn, wilt dat toch ook niet zeggen dat dat "op stap gaan" de hoofdreden was geweest? Misschien kwamen dan andere frustraties naar boven.
Silence
Well-known member
al dronken zegt men de waarheid.
Ja dat was mijn reactie ook de dag erna
Ze wist natuurlijk niemeer wat er had gezegd en dat was uiteraard nie waar hè.. ik kan wel wat incasseren op zo'n moment, gelukkig. Anders kan het enkel maar escaleren
cege
Well-known member
Je zegt zelf dat het een stereotype is. Versterk het dan ook niet door het door te trekken naar iedereen.
Premium vrouwenlogica. Ze moet thuisblijven, gezever. Ze mag weggaan, gezever.
1 veralgemening gaat wel op. Vrouwen, zeg wat er is ipv te zwijgen. En als venten zeggen dat het OK is, dan is het OK.
Silence
Well-known member
Als ik escaleer ipv een rustig gesprek of ik laat begaan dan komen er gewoon frustraties of ruzies die er niet moeten zijn en is dat een barst die niet nodig is en zorgt het op den duur voor een breuk?
Het op stap gaan is ook geen frustratie want dat doen we ook wel apart,
De reden is dat ge dan iemand (vriendin) mee hebt die continu zaken (die normaal zijn in een relatie zoals overleg, respect, begrip) aanhaalt als negatieve zaken
Overleg met uw partner, dat is opeens "Moet jij toestemming vragen?"
Uw volwassen leven/gedragen is "Hij gunt het u niet dat je leeft"
Ff informeren over hoe en wat is "Die vertrouwt u niet"
Als ik dan zelf zou meegaan in die discussie heeft die vriendin de keer erna nog meer munitie om "ziet ge wel, ik had gelijk"
cege
Well-known member
Zukke figuren zou ik toch snel even onder de bus gooien en de madam laten kiezen tussen that bitch of jou. Als de madam niet content is, mag ze dat zelf zeggen. Ipv een ander die - wsch achter haar rug - moet gaan klagen bij je.
Wat voor vriendinnen zijn dat nu ook. Ik kan me niet inbeelden dat er 1 vriendin van mijn madam dat nog maar zou durven proberen. De prioriteiten zijn daar allemaal duidelijk hoor. #1 kinderen, #2 partner, #3 vriendinnen. Als de madam om 10h naar huis gaat, gaan ze ervan uit dat dat met een goede reden is. Als ze tot 4h weg blijft idem. Als ze tot de volgende dag wegblijft idem.
En ik dacht dat we volwassen waren. Als je zegt dat je tot X uur wegblijft, kom dan naar huis zoals afgesproken. Of laat iets weten voor dat het tijd X is en geef een nieuw uur. Dat is wat verantwoordelijke mensen in een relatie doen. Als je je van niks en niemand wil aantrekken - zoals die vriendin blijkbaar - dan moet je maar lekker single blijven. Ik denk dat er weinig venten zouden apprecieren dat de de vriendin onaangekondigd tot een put in de nacht wegblijft, en dan bij het checken waar ze blijft gezever krijgt van een andere vriendin...
Dat ze dan zelf iets voorstelt, he. En je moet toch niet alles samen doen. In de zomer is de madam hier ook veel namiddagen weg met 1 of 2 van de kinderen. Weet ik veel naar waar. Naar vriendinnen of zo. Of naar Plopsa of de zoo met een of andere nicht.
Ik zit liever thuis in de tuin te werken met 1 of 2 kinderen. Op de zitmaaier met een kind op de schoot. Of samen gras zaaien. Of hout kappen. Of nieuwe omheining bouwen of bomen planten of zo. Madam vindt het saai, ik vind het leuk, kinderen vinden het leuk. S avonds zijn we samen thuis en iedereen heeft zich geamuseerd.
Laat me raden, die andere was single ? Dat ze een hond in huis neemt of zo om haar te amuseren...
Bon, komt dus terug op mijn punt van in het begin. Als je van je 18 tot je 25-30 dat allemaal gedaan hebt, dan heb je het wel gezien zeker ? Ik kan me moeilijk inbeelden dat ik op mijn 40 nog naar I love techno zou gaan (moest het nog bestaan). Misschien 1x uit nostalgie, maar elk weekend - been there, done that, got the tshirt.
cege
Well-known member
Maar wat is dat nu voor zever. Wat heeft die vriendin zich nu te mengen in jullie relatie. Het feit alleen al dat je wakker ligt van 'ziet ge wel, ik had gelijk'. Gelijk in wat ? Tegen wie moet die gelijk halen ? Die is toch geen betrokken partij. Er zijn in jullie relatie maar 2 partijen: jij en de madam. Madam #3 die interessant wil doen, kan zich in stilte bezig houden.
Ik zou dat eens met opzet escaleren om te zien of de 'ziet ge wel, ik had gelijk' naar boven komt en dan antwoorden met 'alleen jammer dat je hier geen betrokken partij bent'. En het zal snel gedaan zijn.
Misschien moet je die topics: overleg, respect, begrip met je madam bespreken. En zorgen dat je daar op 1 lijn zit. Wat de vriendin daarvan vindt, totaal irrelevant. Wat de madam daarvan vindt, wel relevant.
Ik mag toch hopen dat je vrouw geen 16 is en een minimale ruggengraat heeft om jou boven de vriendin te verkiezen als het er op aan komt. Anders eens naar de winkel sturen om een ruggengraat te halen. "Ja, hij mag mij vragen waar ik ben om 10h savonds als ik zeg dat ik om 6h thuis ging zijn".
EDIT: Ik wil niet de pessimist uithangen, maar moest mijn madam zulke 'vriendinnen' hebben (very very very unlikely) en nog maar 5% van de keren niet onvoorwaardelijk achter mij staan, ik zou mijn broek volschijten. De kans dat mijn madam dergelijke opmerkingen zou pikken van een vriendin rechtstreeks tegen mij is 0,0%. Die gaan wsch onderling wel zagen en klagen over de venten. Maar dan tegen de vent gaan klagen is toch wel next level bitch. Je moet je het omgekeerde eens inbeelden.
Wat denk je dat er zou gebeuren als jij tegen een madam van een vriend van je gaat zitten klagen dat ze haar vent wat moet buiten laten en niet te veel zagen en hem moet vertrouwen. Denk je dat die dat gewoon zou slikken ? Of denk je dat die tegen haar vent zou zeggen 'euh, WTF'. En dat die vent dan subtiel naar je zou komen van 'beetje rustig, he, makker'. Of gaat alles en iedereen dat gewoon laten passeren ? Ik denk toch het 2e. In elke gezonde relatie zou de andere partner toch achter je staan. In jouw geval, je vriendin zou jouw moeten verdedigen en jij zou niet moeten bang zijn van wat de 3e partij ervan denkt....
Laatst bewerkt:
Ik kan natuurlijk geen conclusies trekken vanuit een eenzijdig verhaal, maar laten we zeggen als uw vriendin/vrouw 100% gelukkig was en zich liet manipuleren door die vriendin en uw relatie op springen stond, dat dit nog altijd wel uitzonderlijk is.
Hier in het dorp was ook zo'n scheidingsgolf (of relaties die het moeilijk hadden) vanuit een vriendinnengroep en daar werd door de mannen ook gezegd dat ze elkaar "opsteuken" (of toch iets in die aard), maar als je die relaties allemaal apart bekeek, kon je bijna van iedereen wel andere redenen bedenken waarom die relatie het moeilijk had of uiteindelijk gedaan was. Dan is het natuurlijk makkelijke om te zeggen dat ze elkaar opsteuken ipv de echte reden te willen zien. Dat is een beetje mijn punt.
En zo'n dingen kunnen alle koppels overkomen he. Een relatie is nu eenmaal iets breekbaars (bij momenten). Er hoeft maar ene niet goed in zijn vel te zitten en door wat externe factoren kan de relatie zo omslaan. Mijn vrouw en ik hebben naar mijn gevoel een goede en sterke relatie op dit moment, maar dat is geen garantie voor de toekomst. Het zou misplaatste arrogantie en overschatting zijn om te denken dat dit niet in je eigen relatie kan gebeuren.
MisterV
Well-known member
Dat soort vriendinnen, zijn die niet zelf ongelukkig en is dat dan geen rare jaloezie-kronkel waarmee ze uw vrouw dan wat probeerde op te zetten tegen u? Soort van "ik ben niet gelukkig dus gij moogt ook niet gelukkig zijn, ik plant dat idee in uw hoofd en dan kunnen we samen ongelukkig zijn". Die vriendin komt ook nogal claimend over.
Allé, veel van dat zuipen en feesten, wat hookup culture en dan klagen dat alle mannen slecht zijn, das toch vollen bak escapisme en vastzitten in foute patronen? De vrouw met de stabiele relatie steekt dan te hard af, dat is te confronterend, dus dat moet kapot.
schiptrekker
Member
That escalated quickly ....
Ik respecteer ieders mening hier, en voel niet snel de neiging om me te verdedigen. Maar laat het ons dan catalogeren onder de term 'verduidelijking' ;-)
Mijn echtgenote en ik waren dik 25 jaar samen en hebben eigenlijk het klassieke traject afgelegd. Elkaar leren kennen in het uitgangsleven, de eerste jaren nog goed gefeest, daarna ons gesetteld, en daarna het gekende huisje-tuintje-kindjes verhaal. We hadden een breed sociaal netwerk, zowel gezamenlijk als afzonderlijk. Beiden een stevige job en een heel mooie verdienste. We deelden interesses, maar hadden ook elk onze eigen hobby's en we deden elk onze duit in het zakje in het huishouden (ik durf zelfs zeggen dat ik veel meer deed dan de gemiddelde echtgenoot).
Het enige verschil dat ik kan benoemen, is dat ik eerder een huismus was, en dat zij dat niet was.
En toch, zelfs ondanks die stevige basis is het fout gelopen. En ik kan het echt maar herleiden naar 1 echte aanwijsbare reden: de nieuwe hobby en bijbehorende groep vriendinnen. Eerst merkte ik het niet echt, maar na een periode voelde ik wel dat het een gamechanger was. En het zorgde voor frustraties. Een kort uitje werd plots een bachanaal tot midden in de nacht, weekenden werden opgeofferd aan de nieuwe hobby en vriendinnen, ik beken zelfs dat ik soms achterdochtig werd. Het bespreekbaar willen maken, eindigde wel niet zelden in een discussie ... Maar NOOIT had ik gedacht dat het het einde van mijn huwelijk kon betekenen.
En toch was het zo. Ik had het niet zien aankomen, de kinderen niet, de familie niet, onze vrienden niet, ... iedereen was werkelijk met verstomming geslagen. Nu ja, niet iedereen, de nieuwe vriendinnen niet. Want daar bleek ik achteraf de saaie man te zijn, die jaloers was, die haar het plezier niet gunde, ... en zo is ze in een spiraal terecht gekomen. Want het kon dus ook anders, die vrijgezellen en gescheiden vrouwen deden enkel waar ze zin in hadden en hadden geen zeurende man.
Dus nee, er waren geen signalen. Dus nee, er was geen onevenwicht in onze relatie. Dus nee, mijn vrouw was geen dom wicht dat impulsieve dingen doet. Dus nee, ik heb haar niet zover gedreven. Ons huwelijk is letterlijk plots in de perfecte storm terecht gekomen, en het resultaat is dat we ondertussen gescheiden zijn.
Maar iedereen mag daar uiteraard zijn mening over hebben ...
Ik respecteer ieders mening hier, en voel niet snel de neiging om me te verdedigen. Maar laat het ons dan catalogeren onder de term 'verduidelijking' ;-)
Mijn echtgenote en ik waren dik 25 jaar samen en hebben eigenlijk het klassieke traject afgelegd. Elkaar leren kennen in het uitgangsleven, de eerste jaren nog goed gefeest, daarna ons gesetteld, en daarna het gekende huisje-tuintje-kindjes verhaal. We hadden een breed sociaal netwerk, zowel gezamenlijk als afzonderlijk. Beiden een stevige job en een heel mooie verdienste. We deelden interesses, maar hadden ook elk onze eigen hobby's en we deden elk onze duit in het zakje in het huishouden (ik durf zelfs zeggen dat ik veel meer deed dan de gemiddelde echtgenoot).
Het enige verschil dat ik kan benoemen, is dat ik eerder een huismus was, en dat zij dat niet was.
En toch, zelfs ondanks die stevige basis is het fout gelopen. En ik kan het echt maar herleiden naar 1 echte aanwijsbare reden: de nieuwe hobby en bijbehorende groep vriendinnen. Eerst merkte ik het niet echt, maar na een periode voelde ik wel dat het een gamechanger was. En het zorgde voor frustraties. Een kort uitje werd plots een bachanaal tot midden in de nacht, weekenden werden opgeofferd aan de nieuwe hobby en vriendinnen, ik beken zelfs dat ik soms achterdochtig werd. Het bespreekbaar willen maken, eindigde wel niet zelden in een discussie ... Maar NOOIT had ik gedacht dat het het einde van mijn huwelijk kon betekenen.
En toch was het zo. Ik had het niet zien aankomen, de kinderen niet, de familie niet, onze vrienden niet, ... iedereen was werkelijk met verstomming geslagen. Nu ja, niet iedereen, de nieuwe vriendinnen niet. Want daar bleek ik achteraf de saaie man te zijn, die jaloers was, die haar het plezier niet gunde, ... en zo is ze in een spiraal terecht gekomen. Want het kon dus ook anders, die vrijgezellen en gescheiden vrouwen deden enkel waar ze zin in hadden en hadden geen zeurende man.
Dus nee, er waren geen signalen. Dus nee, er was geen onevenwicht in onze relatie. Dus nee, mijn vrouw was geen dom wicht dat impulsieve dingen doet. Dus nee, ik heb haar niet zover gedreven. Ons huwelijk is letterlijk plots in de perfecte storm terecht gekomen, en het resultaat is dat we ondertussen gescheiden zijn.
Maar iedereen mag daar uiteraard zijn mening over hebben ...
cege
Well-known member
Bwa - think what you want.
Maar ik vind het redelijk foute boel (eufemisme van de dag) als een "vriendin" van de madam gaat stoken bij de madam en bij de vent beetje gaat klagen dat de madam meer moet (kunnen) feesten. Er is maar 1 die moet klagen tegen de vent en dat is de madam zelf.
Zeker als de vent zich dan moet verdedigen tgo de vriendin - die is toch geen deel van de relatie ?
Voor mij hoort een relatie een veilige haven te zijn waar je als koppel samen opkomt tegen wie van extern probeert te stoken. Niet waar je moet balanceren tussen de vriendin van de madam tevreden houden voor whatever reden en jezelf tevreden houden.
Geen idee wat de oorzaak is. Maar als je elke dag wil zuipen, zoek dan vriendinnen die elke dag kunnen en willen zuipen ipv getrouwde vrouwen of - godbetert - moeders.
ThomasMore
Well-known member
Een aanleiding is niet altijd een oorzaak.
De enige echte ruzies die wij hier hadden de laatste tijd waren ook over het uitgaan en over het gedrag die er bij hoorde.
Ik vond het marginaal, zij vonden het plezier maken en ik was saai. Elk zijn visie zeker.
Ik vond het marginaal, zij vonden het plezier maken en ik was saai. Elk zijn visie zeker.
Jaren terug had een goede vriendin (1) van mij ook zo'n vriendin (2) om samen mee op stap te gaan. Die persoon (2) was zelf eigenlijk heel hard op zoek, beetje cliché van "ik moet dringend iemand hebben want dat wordt verwacht". Iemand die mannen wegjoeg want ze had bij wijze van spreken trouwplannen na een eerste date, en daar diep ongelukkig door was.
Toen de vrouw die ik dan kende dan een man leerde kennen was die ook totaal niet goed genoeg volgens haar vriendin (2), tot op het punt dat die actief begon te stoken en moeilijk doen als die man meekwam naar een of andere uitstap. Ondertussen zijn we 10 of 15 jaar verder en zijn beiden gelukkig getrouwd met twee kinderen, en is dat allemaal vergeten. Maar bottomline: er zijn nu wel mensen die zelf niet zo goed in hun vel zitten en graag gezelschap willen daarin. Misery loves company.
cege
Well-known member
Wij zijn "zij" ?
Wat is dat hier nu toch met al die relaties waar de buitenwereld een relevante bron van input is ?
Er moet toch al iets serieus scheef zitten als de partner de mening van een ander als argument gebruikt. Wat is de relevantie van een random vriendin nu waard ? Als mijn madam mij saai, ambetant, whatever vindt. Fine, let's discuss. Als een vriendin van mijn madam mij *iets* vindt, whatever. Die kent mij niet, he. Die ziet mij misschien 5x per jaar en hoort voor de rest een klaagzang als mijn madam over mij klaagt tegen haar (ja, ik weet wel dat vrouwen tegen elkaar klagen over de venten). Hoe kan de mening van een vriendin die enkel gekleurd nieuws hoort nu ooit een relevant argument zijn door de madam zelf ?
Natuurlijk zat er al wel iets mis he.
En ik weet wel dat ze rechtstreeks geen invloed gehad hebben er op, want volgens wat ik hoorde wisten de vriendinnen niet van de gedachten om uit elkaar te gaan en toen ze er over sprak hebben ze niets gepushed en zelfs gezegd ook dat het als alleenstaande ook niet eenvoudig is.
Dus ja ik beschuldig niemand he.
Ze heeft gewoon gezien dat er meer is in het leven I guess… Wat de finale duw heeft gegeven.
En ik weet wel dat ze rechtstreeks geen invloed gehad hebben er op, want volgens wat ik hoorde wisten de vriendinnen niet van de gedachten om uit elkaar te gaan en toen ze er over sprak hebben ze niets gepushed en zelfs gezegd ook dat het als alleenstaande ook niet eenvoudig is.
Dus ja ik beschuldig niemand he.
Ze heeft gewoon gezien dat er meer is in het leven I guess… Wat de finale duw heeft gegeven.
MisterV
Well-known member
Gezonde stabiele relaties zijn dan ook "saai". Als je die highs nodig hebt om u goed te voelen in een relatie, genre om de vijf botten samen uitstapjes en vakanties, dan schort er toch wat aan. Als ge op een doordeweekse dinsdagavond "saai" samen in uwe zetel TV kunt zitten kijken en dat voelt goed, dan zit ge goed IMHO. De uitstapjes en vakanties zijn speciallekes, geen norm.
gamer5
Well-known member
Mensen zijn nu eenmaal beïnvloedbaar. Heel de huidige maatschappij draait op het vergif dat sociale media is en daar draait het allemaal op wat de buitenwereld van mij vind of vice versa.
Jij mag dat dan nog categoriek irrelevant vinden, dat is gewoon niet de realiteit. Invloed is overal, bewust of onbewust.
Voor sociale media was de invloed van vrienden en familie ook gigantisch natuurlijk.
