Je kan dat niet verkeerd lezen, want ik heb daar niets over geschreven. En dat is verder wel een heel ferm whataboutisme hé.
Dat zijn de zaken die ik omschreef als emotioneel eerlijk gezegd, dus je reageert daar onrechtstreeks wél op, en dus géén whataboutisme wat mij betreft.
Als iemand tegen mij zegt jij bent wereldvreemd vind ik dat geen rationeel tegenargument die ik zeg dat er praktische limieten zijn op in welke mate een overheid buitengewoon onderwijs en gepersonaliseerd vervoer kan voorzien, that's it. Nergens gepretendeerd dat ik de enige baken van ratio ben. Als vervolgens iemand zegt: schaf de belastingsvoordelen voor elektrische wagens of voor topvoetballers af en betaal daarmee die taxi's: prima, perfect rationeel (los van of dat budgettair volledig klopt). Als je afkomt met: mijn tante heeft een neef en jij gaat nooit niet weten wat dat is, het hebben van een gehandicapt kind... ja, héél erg, maar ook een emotioneel argument dat niets verandert aan de kern van het probleem als die tante te ver van zo'n school woont. Zou het ook niemand toewensen.
Kunt mij dan misschien eens uitleggen wat wél nog als een emotioneel argument beschouwd mag worden?
Want in diezelfde thread werd bij andere en minder populaire post(s) rationele onderbouwing vereist.

.