Nadat ik toch al redelijk wat uren had gestoken in Deep Rock Galactic en de Survivor-variant, was ik enorm benieuwd naar de terugkeer van mijn favoriete ruimte-dwergen. Dit keer keren ze terug in een roguelite-versie die zich afspeelt in hetzelfde universum. Samen met drie andere spelers trek je opnieuw de mijnen in, op zoek naar mineralen om verschillende missies te voltooien. Ik was alleszins erg benieuwd of Ghost Ship Games er opnieuw in zou slagen om een sterke titel neer te zetten. De game verschijnt vandaag, 20 mei, in early access via Steam en mijn eerste bevindingen over het spel lees je hier in mijn preview.
Het verhaal van Deep Rock Galactic: Rogue Core brengt ons opnieuw naar de gevaarlijke planeet Hoxxes IV, waar onlangs een nieuwe grondstof werd ontdekt. Deze grondstof, genaamd Expenite, blijkt bijzonder waardevol te zijn dankzij de enorme hoeveelheid energie die erin opgeslagen zit en de vele industriële toepassingen ervan. Het bedrijf waarvoor onze dwergen werken, Deep Rock Galactic, start na de ontdekking van Expenite meteen met geheime en uiterst gevaarlijke operaties diep richting de kern van de planeet om zoveel mogelijk van het zeldzame mineraal te bemachtigen. Het is aan jou en je kompanen om deze gevaarlijke missies tot een goed einde te brengen terwijl je steeds dieper afdaalt in de mysterieuze en vijandige krochten van de planeet.
Eerst en vooral zijn de roguelite-elementen niet fantastisch uitgewerkt. Zo is er geen overkoepelend verhaal waarbij je telkens opnieuw van nul moet beginnen wanneer je sterft. Net zoals in het origineel trek je op afzonderlijke missies uit, waarbij het de bedoeling is om verschillende verdiepingen te doorzoeken op zoek naar Expenite. Eenmaal je het diepste punt bereikt, moet je een baas verslaan. Wanneer je daarin slaagt, speel je nieuwe missies vrij die net iets moeilijker zijn dan de vorige, of kan je eerdere opdrachten opnieuw spelen.
Wat ook een minpunt is momenteel, is dat alle missies te veel op elkaar lijken en dat er te weinig variatie aanwezig is tussen de vijanden die je pad kruisen. Hierdoor zal repetitie al snel de kop opsteken, iets wat in de toekomst hopelijk met updates kan worden opgelost naarmate er meer content aan het spel wordt toegevoegd. Ook de moeilijkheidsgraad ligt best hoog. Zo hebben we meermaals geprobeerd om door de eerste missie te geraken, wat vooral te wijten is aan het feit dat de balans van het spel nog niet optimaal is uitgewerkt. Net zoals in het originele spel kan je enkel je personage weer op de been helpen door Red Sugar te vinden wanneer je levenspunten verliest, en dat is momenteel te schaars. Wanneer je in een zone terechtkomt waar hevig gevochten wordt, ligt er gewoon te weinig in de buurt om vier spelers voldoende healing te geven. Dit zijn natuurlijk allemaal aspecten die met updates, en richting de uiteindelijke volledige release, nog kunnen worden bijgestuurd. Toch heeft Ghost Ship Games hier nog heel wat werk voor de boeg.
In Rogue Core heb je ook de mogelijkheid om te kiezen uit vijf verschillende personages waarmee je de planeet Hoxxes IV kan verkennen, elk met hun eigen unieke eigenschappen. De personages zijn tof uitgewerkt en hun vaardigheden voelen goed en gevarieerd aan. Zo speelde ik vooral met de Slicer, een personage met een cool lichtgevend groot zwaard in zijn arsenaal waarmee je vijanden rake klappen kan uitdelen telkens wanneer je vaardigheden opgeladen zijn. Daarnaast beschikt hij ook over een handige dash-mechaniek waarmee je tijdens het heetst van de strijd snel kan wegduiken uit een gevaarlijke situatie. Ook heb ik even met de Falconeer gespeeld, een personage gewapend met een drone die vijanden kan verlammen met elektriciteit en een teamgenoot vanop afstand kan reviven wanneer die neer is gegaan. De variatie tussen de personages zit goed in elkaar en ze spelen allemaal op een duidelijk verschillende manier, wat het prettig maakt om te wisselen tussen de verschillende dwergen.
Ook op technisch vlak is er momenteel nog heel wat werk te verrichten. Zo had ik meermaals serieuze framedrops tijdens het spelen op mijn pc. Ik beschik over een computer met een Ryzen 7 9800X3D-processor, een RTX 5080 videokaart en 32 GB DDR5-geheugen, en toch loopt het niet altijd even vlot, zelfs niet met frame generation ingeschakeld. Grafisch is de game wel mooi, met zijn eigen unieke stijl die we ook uit het originele spel kennen. Dat is natuurlijk iets waar je voor bent of niet, maar ik kan het alvast wel smaken.
Het verhaal van Deep Rock Galactic: Rogue Core brengt ons opnieuw naar de gevaarlijke planeet Hoxxes IV, waar onlangs een nieuwe grondstof werd ontdekt. Deze grondstof, genaamd Expenite, blijkt bijzonder waardevol te zijn dankzij de enorme hoeveelheid energie die erin opgeslagen zit en de vele industriële toepassingen ervan. Het bedrijf waarvoor onze dwergen werken, Deep Rock Galactic, start na de ontdekking van Expenite meteen met geheime en uiterst gevaarlijke operaties diep richting de kern van de planeet om zoveel mogelijk van het zeldzame mineraal te bemachtigen. Het is aan jou en je kompanen om deze gevaarlijke missies tot een goed einde te brengen terwijl je steeds dieper afdaalt in de mysterieuze en vijandige krochten van de planeet.
Mijn verwachtingen lagen behoorlijk hoog
Ik liet het in de intro van deze preview al een beetje uitschijnen dat ik wel fan ben van deze franchise. Dat komt vooral doordat ik graag co-opgames speel met vrienden, en er in het origineel enorm veel plezier samen te beleven viel. Bovendien vind ik de Survivor-iteratie tot op vandaag nog steeds de beste binnen zijn genre. Mijn verwachtingen lagen dus behoorlijk hoog. Daarom moet ik helaas meteen met de deur in huis vallen: op veel vlakken zijn die verwachtingen niet ingelost. Sterker nog, op verschillende aspecten ben ik zelfs enorm teleurgesteld.Eerst en vooral zijn de roguelite-elementen niet fantastisch uitgewerkt. Zo is er geen overkoepelend verhaal waarbij je telkens opnieuw van nul moet beginnen wanneer je sterft. Net zoals in het origineel trek je op afzonderlijke missies uit, waarbij het de bedoeling is om verschillende verdiepingen te doorzoeken op zoek naar Expenite. Eenmaal je het diepste punt bereikt, moet je een baas verslaan. Wanneer je daarin slaagt, speel je nieuwe missies vrij die net iets moeilijker zijn dan de vorige, of kan je eerdere opdrachten opnieuw spelen.
In de huidige staat zal repetitie snel de kop opsteken
Ook wanneer je met vier spelers speelt, loopt het geheel niet altijd even vlot. Nadat je genoeg Expenite verzameld hebt, moet je Ellis oproepen, een drone waarin je je grondstoffen kan opslaan. Het gebeurde mij en mijn kompaan regelmatig dat de andere spelers niet naar de drone wilden komen, waardoor we pas veel later in het level betere upgrades konden verkrijgen. Wanneer je met vier spelers bent, moet namelijk iedereen samenkomen aan elk objectief, anders kan je niet verder. Voor de algemene missies is dat zeker begrijpelijk, maar wanneer het aankomt op het sterker maken van je personage werkte dit vooral frustrerend.Wat ook een minpunt is momenteel, is dat alle missies te veel op elkaar lijken en dat er te weinig variatie aanwezig is tussen de vijanden die je pad kruisen. Hierdoor zal repetitie al snel de kop opsteken, iets wat in de toekomst hopelijk met updates kan worden opgelost naarmate er meer content aan het spel wordt toegevoegd. Ook de moeilijkheidsgraad ligt best hoog. Zo hebben we meermaals geprobeerd om door de eerste missie te geraken, wat vooral te wijten is aan het feit dat de balans van het spel nog niet optimaal is uitgewerkt. Net zoals in het originele spel kan je enkel je personage weer op de been helpen door Red Sugar te vinden wanneer je levenspunten verliest, en dat is momenteel te schaars. Wanneer je in een zone terechtkomt waar hevig gevochten wordt, ligt er gewoon te weinig in de buurt om vier spelers voldoende healing te geven. Dit zijn natuurlijk allemaal aspecten die met updates, en richting de uiteindelijke volledige release, nog kunnen worden bijgestuurd. Toch heeft Ghost Ship Games hier nog heel wat werk voor de boeg.
De variatie tussen de personages zit goed in elkaar
In je hub waar je na elke missie of die nu succesvol eindigt of niet telkens terechtkomt heb je de mogelijkheid om skills te unlocken die je behoudt voor toekomstige pogingen. Dit systeem ziet er momenteel behoorlijk uitgebreid uit en bevat heel wat vaardigheden om vrij te spelen zoals snellere levensregeneratie of efficiënter mineralen mijnen. Dit mechanisme zit goed in elkaar en zorgt ervoor dat elke mislukte run niet aanvoelt als volledig verloren tijd. Daarnaast kan je in je thuisbasis ook skins ontgrendelen om het uiterlijk van je personage aan te passen zowel voor je wapens als je mijnwerktuig.Ghost Ship Games heeft nog heel wat werk voor de boeg.
In Rogue Core heb je ook de mogelijkheid om te kiezen uit vijf verschillende personages waarmee je de planeet Hoxxes IV kan verkennen, elk met hun eigen unieke eigenschappen. De personages zijn tof uitgewerkt en hun vaardigheden voelen goed en gevarieerd aan. Zo speelde ik vooral met de Slicer, een personage met een cool lichtgevend groot zwaard in zijn arsenaal waarmee je vijanden rake klappen kan uitdelen telkens wanneer je vaardigheden opgeladen zijn. Daarnaast beschikt hij ook over een handige dash-mechaniek waarmee je tijdens het heetst van de strijd snel kan wegduiken uit een gevaarlijke situatie. Ook heb ik even met de Falconeer gespeeld, een personage gewapend met een drone die vijanden kan verlammen met elektriciteit en een teamgenoot vanop afstand kan reviven wanneer die neer is gegaan. De variatie tussen de personages zit goed in elkaar en ze spelen allemaal op een duidelijk verschillende manier, wat het prettig maakt om te wisselen tussen de verschillende dwergen.
Ook op technisch vlak is er momenteel nog heel wat werk te verrichten. Zo had ik meermaals serieuze framedrops tijdens het spelen op mijn pc. Ik beschik over een computer met een Ryzen 7 9800X3D-processor, een RTX 5080 videokaart en 32 GB DDR5-geheugen, en toch loopt het niet altijd even vlot, zelfs niet met frame generation ingeschakeld. Grafisch is de game wel mooi, met zijn eigen unieke stijl die we ook uit het originele spel kennen. Dat is natuurlijk iets waar je voor bent of niet, maar ik kan het alvast wel smaken.
Conclusie
Deep Rock Galactic: Rogue Core weet op papier opnieuw een interessant co-op avontuur neer te zetten binnen het Hoxxes IV-universum, maar voelt in deze early access nog te ruw en onevenwichtig aan. Het heeft een sterke basis met leuke personages, een degelijk progressiesysteem en de typische sfeer van de franchise, maar wordt momenteel overschaduwd door duidelijke pijnpunten. De roguelite-structuur is nog beperkt uitgewerkt, de variatie in missies en vijanden is laag en ook de balans laat te wensen over. Vooral de hoge moeilijkheidsgraad en schaarse healing moeten nog worden bijgestuurd. Daarnaast zijn er ook technische problemen, met framedrops zelfs op krachtige hardware. Toch is niet alles negatief: de classes spelen sterk en gevarieerd, de hub-progressie geeft een goed gevoel van vooruitgang en de visuele stijl blijft herkenbaar en geslaagd. Ghost Ship Games heeft duidelijk een solide fundament gelegd, maar er is nog veel werk nodig om het geheel echt af te werken. Voorlopig voelt Rogue Core vooral als een veelbelovende early access-titel met goede ideeën, maar nog te weinig content en afwerking om echt te overtuigen.
Over
Beschikbaar vanaf
20 mei 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
Genre
- Roguelite
- Shooter
Ontwikkelaar
- Ghost Ship Games
Uitgever
- Ghost Ship Publishing
