Ubisoft kennen we natuurlijk allemaal als de uitgever van grote franchises zoals Assassin's Creed, Far Cry, Tom Clancy of Prince of Persia, maar af en toe durft de uitgever ook zijn naam te plakken op een meer bescheiden maar vaak originele productie. Ik denk hierbij bijvoorbeeld aan Child of Light, Valiant Hearts: The Great War of Grow Home. Onlangs verscheen er nog een opvallende titel die door deze Franse reus werd uitgebracht, namelijk Morbid Metal. Deze game begon als een éénmansproject van de Duitser Felix Schade in 2017, voordat hij in 2023 de studio Screen Juice oprichtte en Ubisoft de game onder zijn vleugels nam. Intussen is Morbid Metal beschikbaar in early access op Steam.
Op het eerste zicht is Morbid Metal inderdaad geen titel die je zou verwachten in de catalogus van Ubisoft. Mochten zij het niet uitgeven, dan zou je het al snel bestempelen als een indiegame en op vele vlakken blijft het trouw aan de geest van dit soort producties. Dat merk je bijvoorbeeld aan het zachte prijskaartje en de eerder kleinschalige productie. Ook het genre is eerder iets dat je in de indiewereld terugziet, want buiten Sony met Returnal en binnenkort Saros zijn er weinig grote uitgevers die zich wagen aan een volwaardige roguelite - aparte gamemodi die achteraf worden toegevoegd niet meegerekend - en Morbid Metal is net een stijlvolle hack and slash-roguelite die zich afspeelt in een dystopische cyberpunkwereld.
Waar het allemaal om draait in Morbid Metal, is me echter niet geheel duidelijk. Van wat ik heb begrepen, speel je als een soort van A.I. in een dystopische wereld waar de mensheid is verwoest. In een virtuele wereld word je getest door de Operator en word je begeleid door Eden, maar beide entiteiten lijken conflicterende belangen te hebben. Veel meer info schotelt het spel je momenteel niet voor. Je hebt wel nog logs die je kan verzamelen, maar deze zijn ook bijzonder cryptisch. Momenteel lijkt het verhaal dus voornamelijk bijzaak te zijn ten opzichte van de rest van het spel. Waar de makers vooral op willen inzetten is flitsende actie in een wereld die de nodige bewondering moet oproepen.
Op dat vlak doet Morbid Metal alvast wat het belooft. De actie is snel en intens, en zal dankzij zijn stijlmeter soms ook wat doen denken aan Devil May Cry, maar vergis je niet. De combat in Morbid Metal is duidelijk zijn eigen beestje. Het is enerzijds een klassieke hack and slash waarbij je vijanden zorgvuldig fileert en aanvallen ontwijkt met een perfect dodge, waarna je kan uitpakken met een brutale counter-move. Maar in plaats van een klassieke normale en zware aanval met de nodige combo's heb je hier enkel een normale aanval, twee skills met een cooldown en een Special Skill die energie vereist. Al snel speel je ook een tweede en later ook een derde personage vrij, elk met hun eigen moveset en specialiteiten. Opvallend hierbij is dat je vrij kan wisselen tussen deze personages, en net deze factor maakt de combat zo opvallend. In plaats van te wachten tot de cooldowns van je skills weg zijn, moedigt Morbid Metal je aan om te switchen tussen personages en dit geeft de gevechten in de game een unieke flair.
Verdere indicaties dat het spel nog wat tijd in de oven kan gebruiken, zijn bijvoorbeeld de afwezigheid van een suspend-functie voor je runs of andere features. Zo voelen veel van de tijdelijke upgrades die je kan oppikken vaak niet de moeite aan. Bazen droppen bijvoorbeeld ook Soul Cores, waarmee je nieuwe Protocols, zijnde je skills, kan kopen, maar die Protocols vind je ook gewoon in de levels en zijn beperkt tot drie extra skills per personage. De game gooit ook een hoop jargon naar je hoofd, maar legt vervolgens nauwelijks uit wat het allemaal is. Zo kan je in de skilltree upgrades kopen zoals Eden's Blessing of Devil's Bargain maar wat die dingen zijn, daar heb je het raden naar. Wat meer duidelijk over de verschillende systemen is dus zeker welkom om de 'onboarding' te bevorderen. Hopelijk kan Screen Juice de ervaring zo verfijnen, want wat Morbid Metal verder laat zien, is best sterk. Het is een grafisch indrukwekkende titel die soepel speelt en ook vloeiend draait op pc, waardoor ik toch enig plezier heb beleefd aan de game, maar vooral ook benieuwd ben naar wat het nog allemaal in zijn mars zou kunnen hebben.
Op het eerste zicht is Morbid Metal inderdaad geen titel die je zou verwachten in de catalogus van Ubisoft. Mochten zij het niet uitgeven, dan zou je het al snel bestempelen als een indiegame en op vele vlakken blijft het trouw aan de geest van dit soort producties. Dat merk je bijvoorbeeld aan het zachte prijskaartje en de eerder kleinschalige productie. Ook het genre is eerder iets dat je in de indiewereld terugziet, want buiten Sony met Returnal en binnenkort Saros zijn er weinig grote uitgevers die zich wagen aan een volwaardige roguelite - aparte gamemodi die achteraf worden toegevoegd niet meegerekend - en Morbid Metal is net een stijlvolle hack and slash-roguelite die zich afspeelt in een dystopische cyberpunkwereld.
Een gekende formule
Dat ik trouwens Returnal vernoem, was niet geheel onbewust. Hoewel Morbid Metal ons geen bullet hell voorschotelt, voelt deze game toch wat aan als een mêlee-variant van Housemarque's brutale roguelite-shooter. Ook hier doorkruis je een vreemd aanvoelende wereld opgebouwd uit semi-willekeurig geplaatste kamers gevuld met vijanden, geheimen en schatten. De meeste van deze kamers schotelen je een confrontatie voor met een aantal vijanden, waarna je een van de beschikbare deuren door kan gaan. Er is steeds een weg vooruit, aangegeven door een pijl op de deur, maar andere kamers leiden je ook naar bijvoorbeeld kisten met upgrades of trials die je kan ondernemen. Op het einde van een gebied wacht er een baas op je en als je hem kan verslaan, dan mag je naar de volgende 'biome' gaan. Sterf je, dan faalt je run en kom je terecht in de Void, een centrale hub waar je permanente upgrades kan verwerven om het jezelf wat draaglijker te maken.Waar het allemaal om draait in Morbid Metal, is me echter niet geheel duidelijk. Van wat ik heb begrepen, speel je als een soort van A.I. in een dystopische wereld waar de mensheid is verwoest. In een virtuele wereld word je getest door de Operator en word je begeleid door Eden, maar beide entiteiten lijken conflicterende belangen te hebben. Veel meer info schotelt het spel je momenteel niet voor. Je hebt wel nog logs die je kan verzamelen, maar deze zijn ook bijzonder cryptisch. Momenteel lijkt het verhaal dus voornamelijk bijzaak te zijn ten opzichte van de rest van het spel. Waar de makers vooral op willen inzetten is flitsende actie in een wereld die de nodige bewondering moet oproepen.
Flitsende actie in een wereld die de nodige bewondering moet oproepen.
Op dat vlak doet Morbid Metal alvast wat het belooft. De actie is snel en intens, en zal dankzij zijn stijlmeter soms ook wat doen denken aan Devil May Cry, maar vergis je niet. De combat in Morbid Metal is duidelijk zijn eigen beestje. Het is enerzijds een klassieke hack and slash waarbij je vijanden zorgvuldig fileert en aanvallen ontwijkt met een perfect dodge, waarna je kan uitpakken met een brutale counter-move. Maar in plaats van een klassieke normale en zware aanval met de nodige combo's heb je hier enkel een normale aanval, twee skills met een cooldown en een Special Skill die energie vereist. Al snel speel je ook een tweede en later ook een derde personage vrij, elk met hun eigen moveset en specialiteiten. Opvallend hierbij is dat je vrij kan wisselen tussen deze personages, en net deze factor maakt de combat zo opvallend. In plaats van te wachten tot de cooldowns van je skills weg zijn, moedigt Morbid Metal je aan om te switchen tussen personages en dit geeft de gevechten in de game een unieke flair.
Nog wat werk aan de winkel
Omdat de game momenteel nog in early access is, zal je echter al snel tegen de limieten van het spel aanbotsen. Zo is het aantal skills vrij beperkt, net als het aantal vijanden en bazen, waardoor de gevechten al snel repetitief zullen aanvoelen. De gevechten zelf bevatten ook weinig variatie en vaak resulteert het in een open ruimte waar een vijftal vijanden spawnen die je kan opruimen. Om de game voldoende interessant te houden, zal Screen Juice dus heel wat meer variatie in de game moeten steken. Twee baasgevechten is ook bitter weinig en bovendien worden ze momenteel ook gekenmerkt door een brutale moeilijkheidsgraad en drie fasen per baas is simpelweg teveel voor een game als deze. Wat de moeilijkheidsgraad betreft, kan de game dus zeker nog wat balancering gebruiken. Al bleek tijdens veel gevechten vooral de camera mijn grootste vijand. Wat de biomes betreft, heb je er momenteel twee: Sublime Garden, een prachtige omgeving met een Aziatisch tintje, en Steel Sanctuary, dat ik zou omschrijven als een 'industrial wasteland' en visueel net iets minder aantrekkelijk.Verdere indicaties dat het spel nog wat tijd in de oven kan gebruiken, zijn bijvoorbeeld de afwezigheid van een suspend-functie voor je runs of andere features. Zo voelen veel van de tijdelijke upgrades die je kan oppikken vaak niet de moeite aan. Bazen droppen bijvoorbeeld ook Soul Cores, waarmee je nieuwe Protocols, zijnde je skills, kan kopen, maar die Protocols vind je ook gewoon in de levels en zijn beperkt tot drie extra skills per personage. De game gooit ook een hoop jargon naar je hoofd, maar legt vervolgens nauwelijks uit wat het allemaal is. Zo kan je in de skilltree upgrades kopen zoals Eden's Blessing of Devil's Bargain maar wat die dingen zijn, daar heb je het raden naar. Wat meer duidelijk over de verschillende systemen is dus zeker welkom om de 'onboarding' te bevorderen. Hopelijk kan Screen Juice de ervaring zo verfijnen, want wat Morbid Metal verder laat zien, is best sterk. Het is een grafisch indrukwekkende titel die soepel speelt en ook vloeiend draait op pc, waardoor ik toch enig plezier heb beleefd aan de game, maar vooral ook benieuwd ben naar wat het nog allemaal in zijn mars zou kunnen hebben.
Conclusie
Morbid Metal is een beloftevolle roguelite van een nieuwe opkomende studio die voor deze titel onder de vleugels van Ubisoft werd genomen. De game combineert snelle hack and slash-gameplay met een knappe futuristische wereld en zal je zo vooral in de eerste uurtjes weten te fascineren. Daarna zal vooral de repetitiviteit komen bovendrijven en zal je merken dat er toch nog redelijk wat werk aan de game is. Als de makers de nodige variatie, gameplay-tweaks, een meer uitgediept verhaal en extra content weten toe te voegen, dan kan Morbid Metal op termijn wel eens een aangename verrassing worden.
Over
Beschikbaar vanaf
8 april 2026
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
Genre
- Hack and slash
- Roguelite
Ontwikkelaar
- SCREEN JUICE
Uitgever
- Ubisoft
