Op 6 februari verschijnt de coöperatieve actie-roguelike game Sworn in Early Access op Steam, ontwikkeld door Windwalk Games en uitgegeven door Team17. Later wordt de volledige versie uitgebracht voor PlayStation 5, Xbox Series X|S, Nintendo Switch en pc.
Bij deze nog een kleine waarschuwing alvorens verder te gaan: het woord "Hades" zal erg vaak de revue passeren in onderstaande tekst. Terwijl dat geenszins een probleem hoeft te betekenen voor Sworn zelf. Heb ik genoeg verwarring gezaaid nu? Dan is de juiste toon alvast gezet voor deze preview.
Het introductiefilmpje is alvast prachtig gedaan. Vanaf de eerste seconde weet Sworn indruk te maken met zijn unieke art style en sublieme soundtrack. Toch voelt de rest van de game aan als een complete kloon van Hades - al doet dat weinig af aan de uitdaging. Vooral in het begin zul je, los van de beloning, deuren vermijden waarachter zogenaamde Legendary Beasts en Major Foes zich schuilhouden. Hetzelfde geldt echter voor de random events die je soms tegenkomt. Speel je immers net als een Jim Carrey in de gelijknamige film voortdurend voor "Yes Man", dan loopt het hier maar al te vaak slecht met je af. Toch zeker indien je nog niet sterk genoeg bent om de oppermachtige vijanden die sowieso zullen spawnen, in de pan te hakken.
Hoe meer runs je doet, hoe meer avatars, personages, magische krachten en wapens je natuurlijk kunt vrijspelen in de Carmathen-toren, de hub waar elke nieuwe run start. Centraal hangt daar een magisch object: The Source. Daar kun je de zogenaamde Scrying Stones inleveren voor permanente groei via verschillende skill trees, door gebruik te maken van de verzamelde Crystal Shards. Maar zelfs als je iets hebt ontgrendeld, zul je alsnog genoeg Grail Water, of goud nodig hebben om die upgrade te kunnen gebruiken. Ook nieuwe avatars en uitrustingen krijg je niet cadeau, deze dien je te kopen met bobijnen.
Zo kan Nimue, tenminste wanneer je erin slaagt haar te ontmoeten, bepaalde aspecten van je wapens verbeteren via Fairy Embers, waardoor ze efficiënter, sneller en krachtiger worden. Bovendien heb je nog een superkrachtige Spell-attack die je eveneens kunt versterken met diverse speciale effecten. Uiteraard worden deze beperkt door een cooldown-timer. De upgrades voor je vaardigheden, genaamd Blessings, kunnen zowel je lichte als zware aanvallen verbeteren, en worden aangeboden door Fae-koningen en -koninginnen. Inderdaad, ter vervanging van de goden uit Hades.
Meestal krijg je hierbij de keuze uit twee - vaak tegengestelde - sets (bijvoorbeeld vuur en ijs), elk met drie vaardigheden voor je wapens, spell of dash, waaruit eentje dan te selecteren valt. Soms kun je ook speciale buffs kiezen, variërend naargelang hun voorkomen (Common, Uncommon, Rare, enzovoort). Heel soms krijg je ook metgezellen die je tijdelijk helpen in de strijd tegen Arthurs handlangers. Los van alle combat, kun je trouwens nog andere extra bonussen ontgrendelen, waar je tijdens het opschonen van de vele kamers van Camelot mee geconfronteerd zal worden. Dat kan door het verzamelde Obsidian in te leveren bij Guinevere.
Een nadeel is dat geen enkel personage over een stem beschikt, zelfs je eigen held(in) niet, en de lore - zoals reeds gezegd - minimaal is. Hierdoor boeit alles naast die combat iets minder, en er wordt mijns inziens ook te weinig moeite gedaan om de inleving op andere manieren te verhogen. In vergelijking met Hades, dat sterk leunt op zijn vele mythologische referenties binnen een humoristisch kader, voelt Sworn daardoor flink wat oppervlakkiger aan. Daarnaast valt het 'always-online'-aspect niet te negeren, een designkeuze die ervoor zorgt dat je het spel nooit kunt pauzeren. Soms zie je kort een “waiting for 0/1 players” verschijnen, zelfs wanneer je solo speelt. Als laatste punt van kritiek merkte ik ook dat de controller tijdelijk niet meer automatisch herkend wordt als je dood gaat, waardoor je vervolgens alsnog naar de muis dient te grijpen, om op die “Continue” te klikken.
Bij deze nog een kleine waarschuwing alvorens verder te gaan: het woord "Hades" zal erg vaak de revue passeren in onderstaande tekst. Terwijl dat geenszins een probleem hoeft te betekenen voor Sworn zelf. Heb ik genoeg verwarring gezaaid nu? Dan is de juiste toon alvast gezet voor deze preview.
"Yes Man" werkt hier niet
In Sworn, dat gespeeld kan worden met maximaal drie anderen, kruip je in de huid van een zogenaamde Soulforged: een schildknaap die het moet opnemen tegen de duistere krachten die Camelot en zelfs gans Avalon hebben overgenomen. Maar om daarin te slagen, moet hij eerst een volwaardige ridder zien te worden. Koning Arthur en de ridders van de Ronde Tafel zijn namelijk allemaal rogue gegaan en vormen in deze game je aartsvijanden, met Arthur als ultieme eindbaas. Daarnaast kom je een aantal bekende figuren uit de legende van koning Arthur tegen, zoals Merlijn, Guinevere en Nimue, al blijft de verdere verkenning van de lore behoorlijk beperkt.Qua lore en verhaal blijft het eerder op de vlakte.
Het introductiefilmpje is alvast prachtig gedaan. Vanaf de eerste seconde weet Sworn indruk te maken met zijn unieke art style en sublieme soundtrack. Toch voelt de rest van de game aan als een complete kloon van Hades - al doet dat weinig af aan de uitdaging. Vooral in het begin zul je, los van de beloning, deuren vermijden waarachter zogenaamde Legendary Beasts en Major Foes zich schuilhouden. Hetzelfde geldt echter voor de random events die je soms tegenkomt. Speel je immers net als een Jim Carrey in de gelijknamige film voortdurend voor "Yes Man", dan loopt het hier maar al te vaak slecht met je af. Toch zeker indien je nog niet sterk genoeg bent om de oppermachtige vijanden die sowieso zullen spawnen, in de pan te hakken.
Gewoon roguelike zoals we het al kennen, zonder cadeaus
Ook de omgeving werkt - vanzelfsprekend - opzettelijk niet mee in dit soort game. Valstrikken, stekels, pijlen en bommen vliegen je om de oren zodra je bewegingen worden gedetecteerd. En water, waar je steevast overheen moet glijden middels een dash, vormt een constant obstakel. De ruimtes - simpelweg “rooms” genoemd - zijn compact, en herbergen ofwel meerfasige arena-gevechten, de ontmoeting met een bijzonder personage, ofwel een winkel. Net zoals in Hades laten elk van de deuren waarmee je de kamer verlaat, vooraf zien welke gevaren en beloningen je kunt verwachten.Hoe meer runs je doet, hoe meer avatars, personages, magische krachten en wapens je natuurlijk kunt vrijspelen in de Carmathen-toren, de hub waar elke nieuwe run start. Centraal hangt daar een magisch object: The Source. Daar kun je de zogenaamde Scrying Stones inleveren voor permanente groei via verschillende skill trees, door gebruik te maken van de verzamelde Crystal Shards. Maar zelfs als je iets hebt ontgrendeld, zul je alsnog genoeg Grail Water, of goud nodig hebben om die upgrade te kunnen gebruiken. Ook nieuwe avatars en uitrustingen krijg je niet cadeau, deze dien je te kopen met bobijnen.
Dit keer geen goden en godinnen, maar koningen en koninginnen
Elk wapen, zelfs de boog, heeft een lichte en een zware aanval. Zo vond ik de vizierfunctie via de heavy bow attack voor de pijlen erg tof gedaan, al is de actieradius van deze standaard erg beperkt. Mêlee-wapens, zoals het zwaard en de Bo Staff, hebben daarnaast een derde aanvalsvorm, namelijk wanneer perfect uitgevoerd op het einde van een dash. De complexiteit van de mechanics stopt echter niet hiermee, deze blijken namelijk wel goed uitgewerkt.Zo kan Nimue, tenminste wanneer je erin slaagt haar te ontmoeten, bepaalde aspecten van je wapens verbeteren via Fairy Embers, waardoor ze efficiënter, sneller en krachtiger worden. Bovendien heb je nog een superkrachtige Spell-attack die je eveneens kunt versterken met diverse speciale effecten. Uiteraard worden deze beperkt door een cooldown-timer. De upgrades voor je vaardigheden, genaamd Blessings, kunnen zowel je lichte als zware aanvallen verbeteren, en worden aangeboden door Fae-koningen en -koninginnen. Inderdaad, ter vervanging van de goden uit Hades.
De mechanics blijken wel goed uitgewerkt.
Meestal krijg je hierbij de keuze uit twee - vaak tegengestelde - sets (bijvoorbeeld vuur en ijs), elk met drie vaardigheden voor je wapens, spell of dash, waaruit eentje dan te selecteren valt. Soms kun je ook speciale buffs kiezen, variërend naargelang hun voorkomen (Common, Uncommon, Rare, enzovoort). Heel soms krijg je ook metgezellen die je tijdelijk helpen in de strijd tegen Arthurs handlangers. Los van alle combat, kun je trouwens nog andere extra bonussen ontgrendelen, waar je tijdens het opschonen van de vele kamers van Camelot mee geconfronteerd zal worden. Dat kan door het verzamelde Obsidian in te leveren bij Guinevere.
Prima combat, maar er zijn andere werkpunten
Het klopt dat de besturing in Sworn iets minder soepel verloopt dan in Hades; vooral dash voelt een pak minder vloeiend aan. De move wordt echter beter naarmate je schildknaap meer upgrades krijgt. Ook beschikken de vijanden over unieke en gevarieerde aanvalspatronen, en de telegraphing blijkt prima te werken. De combat is dus zeker geen hersenloos gehak, je kán hier tenminste nadenken over de beste strategie, afhankelijk van de tegenstand. Dat maakt de gameplay juist extra uitdagend en bevredigend.Een nadeel is dat geen enkel personage over een stem beschikt, zelfs je eigen held(in) niet, en de lore - zoals reeds gezegd - minimaal is. Hierdoor boeit alles naast die combat iets minder, en er wordt mijns inziens ook te weinig moeite gedaan om de inleving op andere manieren te verhogen. In vergelijking met Hades, dat sterk leunt op zijn vele mythologische referenties binnen een humoristisch kader, voelt Sworn daardoor flink wat oppervlakkiger aan. Daarnaast valt het 'always-online'-aspect niet te negeren, een designkeuze die ervoor zorgt dat je het spel nooit kunt pauzeren. Soms zie je kort een “waiting for 0/1 players” verschijnen, zelfs wanneer je solo speelt. Als laatste punt van kritiek merkte ik ook dat de controller tijdelijk niet meer automatisch herkend wordt als je dood gaat, waardoor je vervolgens alsnog naar de muis dient te grijpen, om op die “Continue” te klikken.
Conclusie
Ja, Sworn is wellicht gewoon een schaamteloze kloon van Hades, maar om een of andere reden stoorde mij dat in de verste verte niet. Zelfs al biedt het plot, in hoeverre daar sprake van is, een pak minder inleving, onder meer doordat het je schildknaap aan een persoonlijkheid mankeert en er geen enkele stem te aanhoren is. De game brengt gewoon een aangename en zelfs verslavende roguelike gameplay-loop. De mechanics blijken gewoon slim uitgewerkt, en bouwen mooi op elkaar voort. Na een tijdje begint die Carmathen-toren dan ook gezellig vol te geraken, en walst je build steeds vaker doorheen meerdere rooms. Kortom, ik ben erg benieuwd hoe deze zich verder zal ontwikkelen!
Over
Beschikbaar vanaf
6 februari 2025
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
Genre
- Action
- Roguelike
Ontwikkelaar
- Windwalk Games
Uitgever
- Team17
