Onlangs het gesprek gehad met de buren.
What. The. Fuck. Was. Dat.
Die kwamen al binnen met een vieze smoel van hier tot in Tokyo. Kerel zei nog goedendag, vrouw zei niets. Iets aangeboden om te drinken, ze moesten niets hebben want "We gaan toch niet lang blijven". De toon was gezet. Ik wou nog even over koetjes en kalfjes praten maar ok, ze gingen niet lang blijven dus maar direct ter sprake gekomen.
Relatief rustig begonnen maar het werd al snel duidelijk dat het hard tegen hard zou zijn omwille van een eerste felle tussenkomst van de buurvrouw. Het ging er soms luid aan toe. Veel onbegrip langs weerszijden. Hoog oplaaiende emoties langs weerszijden. Een paar keer de gemoederen moeten sussen, elk op zijn beurt. Een paar van de grootste wtf-momenten:
- Hun overtreding van de regels hebben ze volledig op de architect gestoken, zij wisten zogezegd van niets. Ze werden er zogezegd ook niet over ingelicht door hun architect. Ook de last-minute timing was volledig de schuld van de architect, zij wisten zogezegd van niets. Geen enkel gevoel te bespeuren van begrip hoe dit bij ons gepercipieerd kon worden. Laat staan hun excuses aanbieden. Wel integendeel: toen ik begon uit te leggen hoe dit bij ons is binnengekomen, draaiden ze de boel volledig om: "Hoe DURF jij te denken dat wij misschien ter kwader trouw zouden zijn!", "Is het DAT wat je van ons denkt?!", "Denk je dat wij criminelen zijn?!". En toen moest ik een kwartier de gemoederen bedaren, sussen, woorden wikken en wegen ... om de situatie niet te laten ontploffen.

De omgekeerde wereld. Hard op mijn tong moeten bijten voor de lieve vrede.
- Over die overtreding van de regel zelf voelden ze geen enkele schroom. Neen, ze vroegen zich zelfs luidop af of die overtreding nu echt zo'n groot bijkomend effect zou hebben. "Allez, over welk percentage verminderde lichtinval spreken we dan? Dat valt toch goed mee?!", "Gaan jullie nu moeilijk doen over die x-aantal centimeter?!". Volledig flabbergasted. Opnieuw draaien ze gewoon de volledige bewijslast om: zij moesten zich niet verantwoorden waarom ze x-aantal centimeter extra pakken bovenop de standaardregels, neen, mac-bc moet zich verantwoorden waarom hij die extra centimeters licht zich ook niet vrijwillig laat afpakken.

- Wanneer de emoties hoog opliepen begon mijn vrouw op een bepaald moment met tranen op het gezicht te zeggen dat ze absoluut geen ruzie wil. Ze stelde zich dus erg kwetsbaar op. Op dat moment nam de buurvrouw geen gas terug maar begon er nog harder op in te beuken. Als het niet aan de buurman lag die op dat moment zijn vriendin wat in toom hield, had ik hen stante pede buitengesmeten. Heel fucking hard op mijn tong moeten bijten voor de lieve vrede.
- Nogmaals eenzelfde scenario wanneer mijn vrouw zich op het einde van het gesprek heeft geëxcuseerd voor het feit dat er af en toe wat woorden zijn gevallen, in een poging om op goede voet uit elkaar te gaan. In plaats van dat dit beantwoord werd met excuses van de andere zijde, in plaats van worst-case gewoon de excuses te aanvaarden, ... deed ze er verdomme opnieuw nog een schepje bovenop. Als het niet opnieuw aan de buurman lag die op dat moment zijn vriendin wat in toom hield, ik had ze opnieuw stante pede buitengesmeten. Ongelofelijk hard op mijn tong moeten bijten voor de lieve vrede.
Toen het gesprek telkens op niets uitdraaiden, gingen ze opstappen en stonden al recht. Op dat moment zijn mijn vrouw en ik wat ineengeklapt: volledig moedeloos en vol onbegrip hebben we 5 minuten nee-schuddend niets meer gezegd. Toen zijn ze een klein beetje ontdooid. Net voldoende om nog de next steps te bespreken. Alsnog wat over koetjes en kalfjes gesproken. En met nog wat sussende woorden leidde ik ze naar buiten, als antwoord op die sussende woorden wou ze nog eens het laatste woord hebben à la "het was toch terecht wat ik gezegd heb', dat maar wijselijk genegeerd, gezwegen en een goedenavond gewenst.
En dan met een enorme WTF-muil mij neergeploft in de zetel. Op het nippertje een slaande burenruzie vermeden en ik heb slechts 20% gezegd van wat ik wou zeggen, omdat het anders sowieso zou ontploft zijn. Niet normaal.
We blijven dus
on speaking terms maar de hartelijkheid kun je vergelijken met de gesprekken tussen Rusland en de VS over de Oekraïne-crisis momenteel. Niet normaal.