Ramen aan perceelgrenzen

Had ik al gezegd dat ik hoge tolerantiegrenzen ken, veel zekerheid inbouw, ... tot het moment dat ik 100% zeker weet dat men van mij wil profiteren en dat ik dan venijnig uit de hoek kan komen en niet meer loslaat?

Het zal me dus de grootste zorg wezen dat ik anoniem naar de gemeente stuur over hoe hun misleidende plannen eigenlijk correct hadden moeten ingediend worden, en hoe hun plannen bouwovertredingen bevatten.

Je doet precies alsof ik die mensen ga zwartmaken. Neen, ik ga de job doen die hun architect eigenlijk had moeten doen door op een heel neutrale, objectieve manie de correcte plannen aan te geven.
Mac, het is uw buren hun recht om plannen in te dienen die zelfs afwijken van de voorschriften. En het is uw recht om daar bezwaar tegen in te dienen. En dat is dan ook de juiste procedure indien jullie geen consensus bereiken over de plannen die zij wensen in te dienen.

En dat ze u die plannen 24u voor het indienen onder de neus hebben geduwd was niet netjes noch wenselijk, dat is trouwens iets wat quasi iedereen hier, ondanks dat je nu het tegendeel beweert, ook heeft beaamd.

Als zij de toon zetten om zich niet aan de regels te houden, waarom zou ik mij er dan aan houden? Die muur zal bekleed worden met hetgeen mij de optimale bekleding lijkt. Ik moet erop kijken, zij niet. Het is al erg genoeg zo.

Nog iets waar je compleet naast de wetgeving redeneert. Die mensen hebben de plicht om hun zichtbare wachtmuren af te werken in een materiaal daarvoor geschikt en toegelaten door de voorschriften. Sterker nog, zij mogen daarvoor op jouw eigendom komen om die af te werken, die wetgeving is onlangs zelfs nog sterk uitgebreid. Als jij daar een ander materiaal wil, dan zal je dat en de eventuele meerprijs daarvoor met hen moeten overeenkomen.
 
Welnu, het "mag ook van de wet" dat ik elke morgen van 7u 's morgens tot 22u 's avonds met een drilboor in de gemeenschappelijke muur zit te drillen. Toch doe ik dat niet.

Als dat bvb. absoluut nodig zou zijn om een bepaald doel te bereiken (bvb. de werken hebben x aantal tijd stilgelegen en je hebt een harde deadline om iets klaar te hebben) dan zou je dat misschien wel doen?

Daarnaast is er gewoon ook een verschil he. Een werkwijze hanteren die je toch tot hetzelfde resultaat leidt zonder enorme overlast vs het resultaat op zich (waar je buren heen willen).

Bouw je een 5-metershoge muur pal voor het splinternieuwe raam van uw buren? Welnu, ga daar eerst eens voor rond de tafel zitten ook al moet dat niet "van de wet".
Maar goed, blijkbaar ben ik de rare.

Ahnee, samenzitten, absoluut. Tuurlijk. Maar je bent toch vooral kwaad omwille van hun plannen op zich, die je lichtinval gaan verminderen, en niet per sé omdat ze er niet op eigen initiatief voor samenzitten?


- Alles wat mac-bc doet, dat is zijn eigen schuld en had hij maar moeten voorspellen. Ook wanneer er geen precedenten zijn.

De hele situatie en alles wat erbij komt is niet je schuld. Je had het gedeelte "verminderde lichtinval" wel grotendeels kunnen vermijden door te realiseren dat mensen nu eenmaal bijbouwen, en die neiging alleen maar zal vergroten naarmate ruimte schaarser wordt in de steden (waar "we" mensen terug naartoe willen sturen).
Precedenten op microlokaal niveau maken daarbij weinig uit he mac-bc. Mensen bouwen bij, dat is een gegeven. Precedenten zijn overal.

- Alles wat de buren doen, dat wordt enkel afgetoetst aan de ruimste interpretaties van het wettelijk kader. Al de rest is ok, inclusief hun achterbakse spelletjes om stiekem hun illegale bouwplannen te laten handtekenen. Inclusief de manier waarop. No biggie.

Nee toch? Er zijn toch velen die minstens een deel van hun aanpak veroordelen?

- En de goede relaties met de buren? Dat lijkt wel louter mijn eigen verantwoordelijkheid te zijn en geen enkele verantwoordelijkheid bij de buren die, laat ons eerlijk zijn, toch geen al te fraai parcours hebben gereden.

Dat zegt ook niemand. Wat wel gezegd wordt, is dat als je hier nog iets wil redden voor jezelf (en in niet onbelangrijke mate hoort je lichtinval daarbij), dat je dan nu moet samenzitten met hen. Dat wordt denk ik al 3 weken gezegd nu en het is nog niet gebeurd. Je hebt al veel tijd verloren, dus doe dit gewoon nu.
 
Ergens nog een geluk dat uw buren zijn langsgekomen met hun plannen.. Met wat meer pech hadden ze het zo ingediend en had de grote boze ambtenaar het goedgekeurd en hing er gewoon een geel papiertje aan hun gevel :)
 
Ergens nog een geluk dat uw buren zijn langsgekomen met hun plannen.. Met wat meer pech hadden ze het zo ingediend en had de grote boze ambtenaar het goedgekeurd en hing er gewoon een geel papiertje aan hun gevel :)
Dat (eerste) geel papiertje dient net om het openbaar onderzoek te laten gebeuren, ergo dus om formele klachten neer te leggen.
Het tweede geel papiertje dient om de beslissing aan te kondigen, daar kan je nog tegen in beroep gaan maar ik dacht dat enkel bvb de provincie dat kon, of mensen die tijdens het openbaar onderzoek klacht hadden neergelegd.
 
Wat ik dan de hele tijd aan denk:

Mac-bc heeft hier al 3 weken een discussie over het feit dat de buren hun plannen niet correct zijn, en loopt al 3 weken hier gefrustreerd rond, maar niet met hun aan tafel wilt bespreken over hun plannen.

De buren hebben daar ondertussen nog altijd geen weet van voor zover wij hier weten, en denken gewoon vrolijk, ah, we horen niets meer van Mac-bc, ok die heeft zen handtekening niet gezet, ma we waren er laat mee, we dienen em zo in (3 weken geleden) en dan zien we wel of de aanvraag goedgekeurd word.
Die weten helemaal niet dat Mac-bc met de frustratie zit en zijn volgens mij ook helemaal niet bezig met of hun bouwplannen nu Mac-bc zen raam blokkeert of niet, het kan gewoonweg zijn dat ze daar niet eens over hebben stilgestaan dat dit mogelijks iets van gevolgen heeft voor Mac-bc zijn recente verbouwing, want tja, ze hebben nog niets gehoord van Mac-bc.
 
Eigenlijk wat iedereen hier zegt: ga het gesprek aan met uwe buur.

Maar toch nog even een bedenking van mijne kant, ik hoop dat ik het mis heb (en de situatie verkeerd zie). Gewoon ter waarschuwing, niet slecht bedoeld:
Het zal me dus de grootste zorg wezen dat ik anoniem naar de gemeente stuur over hoe hun misleidende plannen eigenlijk correct hadden moeten ingediend worden, en hoe hun plannen bouwovertredingen bevatten.
Ge beseft toch dat ge uzelf afhankelijk maakt van de goesting van de ambtenaar om iets met uw anonieme klacht te doen? Die kan even goed die klacht in de vuilbak kieperen en doen alsof zijn neus bloedt. Als ge klacht gaat indienen, doe dat dan op zijn minst op de gebruikelijke manier: open het publiek omgevingsloket op uwe PC, kijk of die buur zijn project er al op staat, en als dat zo is dien een bezwaar in. Als het er nog niet op staat, kijkt ge over enkele weken opnieuw.

Ik ga het nog even herformuleren, zodat ge inziet dat uw huidig plan enig risico inhoudt: om uw plan te laten werken moet ne ambtenaar werk verrichten terwijl hij ook de keuze heeft om geen werk te verrichten.
 
Wel zot, al 16 pagina's vol geluld waarvan 3/4 laten we eens Mac-bc bashen.
Iedereen is hier nog vrij begripvol, terwijl de essentie gewoon is dat dat fantasietje van ramen aan de zijkant vervelend kon uitpakken en dat nu ook aan het gebeuren is.

Da's hetgene dat mac niet wil inzien. Had hij gewoon normaal gedaan en enkel ramen aan de achtergevel geplaatst of een lichtstraat/koepel, was er niks aan de hand.
 
Ik ga het nog even herformuleren, zodat ge inziet dat uw huidig plan enig risico inhoudt: om uw plan te laten werken moet ne ambtenaar werk verrichten terwijl hij ook de keuze heeft om geen werk te verrichten.
Ook flauw natuurlijk.
Als er een officiële weg is en ze op die manier een wettelijke procedure moeten volgen en onderbouwde antwoorden geven, dan volg die weg.
En niet een anoniem briefje sturen, zeker als ge continu ligt te lullen of de wet en bijhorende regels
 
Onlangs het gesprek gehad met de buren.
What. The. Fuck. Was. Dat.

Die kwamen al binnen met een vieze smoel van hier tot in Tokyo. Kerel zei nog goedendag, vrouw zei niets. Iets aangeboden om te drinken, ze moesten niets hebben want "We gaan toch niet lang blijven". De toon was gezet. Ik wou nog even over koetjes en kalfjes praten maar ok, ze gingen niet lang blijven dus maar direct ter sprake gekomen.

Relatief rustig begonnen maar het werd al snel duidelijk dat het hard tegen hard zou zijn omwille van een eerste felle tussenkomst van de buurvrouw. Het ging er soms luid aan toe. Veel onbegrip langs weerszijden. Hoog oplaaiende emoties langs weerszijden. Een paar keer de gemoederen moeten sussen, elk op zijn beurt. Een paar van de grootste wtf-momenten:

- Hun overtreding van de regels hebben ze volledig op de architect gestoken, zij wisten zogezegd van niets. Ze werden er zogezegd ook niet over ingelicht door hun architect. Ook de last-minute timing was volledig de schuld van de architect, zij wisten zogezegd van niets. Geen enkel gevoel te bespeuren van begrip hoe dit bij ons gepercipieerd kon worden. Laat staan hun excuses aanbieden. Wel integendeel: toen ik begon uit te leggen hoe dit bij ons is binnengekomen, draaiden ze de boel volledig om: "Hoe DURF jij te denken dat wij misschien ter kwader trouw zouden zijn!", "Is het DAT wat je van ons denkt?!", "Denk je dat wij criminelen zijn?!". En toen moest ik een kwartier de gemoederen bedaren, sussen, woorden wikken en wegen ... om de situatie niet te laten ontploffen. :wtf: De omgekeerde wereld. Hard op mijn tong moeten bijten voor de lieve vrede.
- Over die overtreding van de regel zelf voelden ze geen enkele schroom. Neen, ze vroegen zich zelfs luidop af of die overtreding nu echt zo'n groot bijkomend effect zou hebben. "Allez, over welk percentage verminderde lichtinval spreken we dan? Dat valt toch goed mee?!", "Gaan jullie nu moeilijk doen over die x-aantal centimeter?!". Volledig flabbergasted. Opnieuw draaien ze gewoon de volledige bewijslast om: zij moesten zich niet verantwoorden waarom ze x-aantal centimeter extra pakken bovenop de standaardregels, neen, mac-bc moet zich verantwoorden waarom hij die extra centimeters licht zich ook niet vrijwillig laat afpakken. :wtf: :wtf:
- Wanneer de emoties hoog opliepen begon mijn vrouw op een bepaald moment met tranen op het gezicht te zeggen dat ze absoluut geen ruzie wil. Ze stelde zich dus erg kwetsbaar op. Op dat moment nam de buurvrouw geen gas terug maar begon er nog harder op in te beuken. Als het niet aan de buurman lag die op dat moment zijn vriendin wat in toom hield, had ik hen stante pede buitengesmeten. Heel fucking hard op mijn tong moeten bijten voor de lieve vrede.
- Nogmaals eenzelfde scenario wanneer mijn vrouw zich op het einde van het gesprek heeft geëxcuseerd voor het feit dat er af en toe wat woorden zijn gevallen, in een poging om op goede voet uit elkaar te gaan. In plaats van dat dit beantwoord werd met excuses van de andere zijde, in plaats van worst-case gewoon de excuses te aanvaarden, ... deed ze er verdomme opnieuw nog een schepje bovenop. Als het niet opnieuw aan de buurman lag die op dat moment zijn vriendin wat in toom hield, ik had ze opnieuw stante pede buitengesmeten. Ongelofelijk hard op mijn tong moeten bijten voor de lieve vrede.

Toen het gesprek telkens op niets uitdraaiden, gingen ze opstappen en stonden al recht. Op dat moment zijn mijn vrouw en ik wat ineengeklapt: volledig moedeloos en vol onbegrip hebben we 5 minuten nee-schuddend niets meer gezegd. Toen zijn ze een klein beetje ontdooid. Net voldoende om nog de next steps te bespreken. Alsnog wat over koetjes en kalfjes gesproken. En met nog wat sussende woorden leidde ik ze naar buiten, als antwoord op die sussende woorden wou ze nog eens het laatste woord hebben à la "het was toch terecht wat ik gezegd heb', dat maar wijselijk genegeerd, gezwegen en een goedenavond gewenst.

En dan met een enorme WTF-muil mij neergeploft in de zetel. Op het nippertje een slaande burenruzie vermeden en ik heb slechts 20% gezegd van wat ik wou zeggen, omdat het anders sowieso zou ontploft zijn. Niet normaal.
We blijven dus on speaking terms maar de hartelijkheid kun je vergelijken met de gesprekken tussen Rusland en de VS over de Oekraïne-crisis momenteel. Niet normaal.
 
Laatst bewerkt:
Heel jammer dat het zo moet lopen @mac-bc. Als mensen op mij of mijn vrouw zouden kappen zal ik 2 keer rustig zeggen dat het niet grapprecieerd is en vragen de toon aan te passen. Maar de 3e keer keer ik ze ook vriendelijk buiten hoor. Daar hebt ge helemaal gelijk in.

Lijkt me dat ge vooral moet vasthouden aan het wegwerken van de bouw overtreding.
Hebt ge iets kunnen bespreken over een aangepaste oplossing in uw voordeel? (ik gok van niet)
Wat zijn de next steps eigenlijk?
 
Laatst bewerkt:
Dat lijken mij mensen te zijn die vanaf nu gewoon lastig zullen doen op alles. Een burenruzie lijkt zo bijna onvermijdelijk met zulke types. Jammergenoeg wint de maeginaalste van de twee meestal in zo'n situatie.
 
Klinkt verschrikkelijk, ik had echt gehoopt dat een goed gesprek veel zou oplossen. Lijkt dat dit niet het geval zal zijn.

Ik zou sowieso bezwaar indienen tegen hun verbouwing na dit hier zo te lezen.
 
Geen idee hoe hard het beperkte lichtinval je zal storen, maar is verhuizen misschien een optie? :unsure:
Ze hebben net een lange verbouwing achter de rug, lijkt me dat 1) er geen geld is om te verhuizen en 2) de gemoedstoestand ook niet in die richting staat.

Anderzijds beter nu verhuizen dan als die muur er staat :thinking:. Lijkt me in ieder geval een beetje een "als ge maar hard genoeg wilt" suggestie...
 
Ge hebt u een beetje te hard laten doen voor de lieve vrede denk ik.
Die vrede is toch al de deur uit, kon ge beter zeggen waar het op staat.

Volgende keer is het "we zijn toen bij u geweest, waarom hebt ge dan toen niks gezegd"
 
Heel jammer dat het zo moet lopen @mac-bc. Als mensen op mij of mijn vrouw zouden kappen zal ik 2 keer rustig zeggen dat het niet grapprecieerd is en vragen de toon aan te passen. Maar de 3e keer keer ik ze ook vriendelijk buiten hoor. Daar hebt ge helemaal gelijk in.

Hoe je zo in elkaar kunt steken dat je geen appreciatie kunt tonen wanneer iemand zich kwetsbaar opstelt om de vrede te bewaren, en er zelfs nog harder op in gaat beuken, daar kan ik gewoon met mijn verstand niet bij.

Dat is ergens het kantelpunt voor mij waaraan je kan zien of iemand goede bedoelingen heeft of niet.

Lijkt me dat ge vooral moet vasthouden aan het wegwerken van de bouw overtreding.
Hebt ge iets kunnen bespreken over een aangepaste oplossing in uw voordeel? (ik gok van niet)

Wat zijn de next steps eigenlijk?

Wij hebben gezegd dat we ons genoodzaakt zien om ons standpunt aan de stad voor te leggen. En dat standpunt is, dat gezien de sowieso al significante impact van hun verbouwing op onze lichtinval, wij wensen dat de regels gevolgd worden.

Tja, wat bedoel je met een aangepaste oplossing "in ons voordeel"? Een correctere bewoording is eigenlijk "minder in ons nadeel". Het dichtste waar we toe gekomen waren, is het feit dat indien de stad beslist om de regels te volgen zij dan niet in beroep zouden gaan om alsnog hun uitzondering op de regels te proberen verkrijgen. :laugh:
En dat beschouwden ze dan als een soort toegeving naar ons toe. Want er is geen begrip voor het feit dat wij de regels willen volgen. Immers, als er al 85% verminderde lichtinval is, dan zal die laatste 5% extra naar 90% ook niets meer uitmaken, en zouden wij hen dat dus ook nog moeten gunnen.

Zo ver zijn ze weg van deze wereld.

Ik moest er nog niet aan denken om andere mitigerende maatregelen te vragen om de impact op onze lichtinval te verkleinen. Onze belangen bestaan gewoon niet in hun ogen. Zo simpel is het.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan