Dat lijken mij mensen te zijn die vanaf nu gewoon lastig zullen doen op alles. Een burenruzie lijkt zo bijna onvermijdelijk met zulke types. Jammergenoeg wint de maeginaalste van de twee meestal in zo'n situatie.
Ge hebt u een beetje te hard laten doen voor de lieve vrede denk ik.
Die vrede is toch al de deur uit, kon ge beter zeggen waar het op staat.
Volgende keer is het "we zijn toen bij u geweest, waarom hebt ge dan toen niks gezegd"
Dat is ook een bedenking die ik mij maak.
Anderzijds: bestaat er niet nog een modus vivendi tussenin; iets tussen vriendschap en vijandschap? Blijven praten met elkaar over de meningsverschillen, voor de rest gewoon leven en laten leven met een droge goedendag als je uit de deur stapt terwijl je in uw eigen denkt: "fuck off, arrogante spast".
En ok, dan hebben wij het grootste verstand moeten gebruiken, op onze tong bijten, ... maar wat is het alternatief? Uw kop uitwerken, uw ego uitwerken, ... Waar ik ongelofelijk veel goesting in heb op korte termijn, maar die op lange termijn echt helemaal nefast zou zijn.
Laatst bewerkt:
Ze heeft waarschijnlijk eens iets gelezen over "lichten en zichten" maar begrijpt niet goed waarover het gaat en begrijpt niet goed de reden van die wetgeving. Toch vond ze er een reden in om te klagen, waarmee ze zich hopeloos belachelijk maakt.
Dus wat moet ik nu doen? Nog een boetedoening? Schadevergoeding betalen? Mijn hand afkappen? Zal ik dan verlost zijn van mijn eeuwige zonde?
Toen we erop doorvroegen wat dan wel exact hun bekommernissen waren daarover, kwam er niet veel meer uit dan "als we vanop de verdiepingen door het raam kijken dan is dat een minder mooi uitzicht". Ik ben benieuwd met welke Picasso hun dak dan wel zal bekleed worden, als een fucking zonnepaneel al als een storend uitzicht wordt ervaren.
