Hoewel Blue Reflection intussen alweer dateert van 2017, was het spel grotendeels aan mijn radar ontglipt. De matige ontvangst van het spel hielp hierbij natuurlijk niet, ondanks dat het een nieuwe titel was van ontwikkelaar Gust, die je waarschijnlijk wel kent van de Atelier-franchise of Azure Nights. Gelukkig leken zowel de ontwikkelaars als uitgever Koei Tecmo vertrouwen te hebben in deze nieuwe titel en leek het spel zijn fans te hebben, waardoor er dit jaar zowel een anime spin-off kwam als een sequel die de naam Blue Reflection: Second Light kreeg. Dit vervolg is sinds deze maand beschikbaar, dus was het hoog tijd om in de wereld van de Blue Reflection-franchise te duiken.
Blue Reflection: Second Light volgt de avonturen van enkele studentes die werden getransporteerd naar een mysterieuze wereld die bestaat uit niet meer dan een verlaten schoolgebouw en The Faraway, een amalgaan van locaties die uit de normale wereld lijken te komen maar bevolkt worden door demonen. Bovendien blijkt dat ze aan geheugenverlies lijden en dat ze elk een ring hebben die hen speciale krachten geeft, waaronder het oproepen van magische wapens en een krachtige transformatie. Dankzij deze speciale krachten kunnen ze de demonen bevechten en de Faraway verkennen, want door het verkennen van deze plaats maken ze kans om het mysterie achter hun verdwijning en het verlies van hun herinneringen te ontrafelen en wie weet zelfs een weg terug naar huis te vinden.
Geen ordinaire schooldag
Zoals je kan vermoeden, hebben de studentes niet bepaald een ordinair schoolleven voor de boeg. Naast het verkennen van de Faraway, waarbij elke locatie een beetje kan worden gezien als een dungeon, zal je vooral bezig zijn met het smeden van banden tussen de meiden, maar ook het onderhouden van de school en nieuwe faciliteiten bouwen. Gezien de cast bestaat uit een groep schoolmeisjes, kan je je wel voorstellen dat het er af en toe wat luchtiger aan toe gaat dan in andere soortgelijke spellen. Maar ook emoties en relaties spelen een belangrijke rol in Blue Reflection: Second Light. Het hoofdpersonage Ao moet immers niet enkel zichzelf opnieuw leren kennen, maar ook de negen andere meisjes die op de school ronddwalen. Hierbij zijn er ook personages die je kan daten, maar verwacht hier niet teveel van, want dit is voornamelijk beperkt rondhangen met een andere meid. Al kan je op bepaalde momenten ook wel een romantische relatie met een van hen ontwikkelen. De reden waarom je de band met je teamleden wilt versterken, is natuurlijk niet enkel om hen te leren kennen, maar ook omdat je op deze manier nieuwe talent points krijgt en kleine sidequests vrijspeelt, die ook weer talent points geven voor deze personages, al zijn deze sidequests niet altijd even interessant. Deze talent points kan je vervolgens investeren in verschillende actieve en passieve skills voor de personages.
Dit is één manier om de personages sterker te maken, maar de voornaamste manier om dit te doen, blijft het verzamelen van xp via gevechten om zo te kunnen levelen. Deze gevechten verlopen op een vrij klassieke turn-based manier, maar ze worden wel dynamisch in beeld gebracht en de makers hebben er ook een unieke twist aan gegeven. Ze maken immers gebruik van een active time battle-systeem, waarbij een balk zich vult waarna je een actie kan uitvoeren. Maar hierbij delen ze deze balk in verschillende delen, waardoor je ervoor kan kiezen om sneller aan te vallen of je aanval net langer uit te stellen. Door je aanvallen goed te timen, kan je zo combo’s uitvoeren, maar als je er bijvoorbeeld voor kiest om langer te wachten, krijg je toegang tot krachtigere aanvallen en zelfs de krachtigere Reflector-vorm van het personage door middel van transformatie. Natuurlijk zit er heel wat diepgang verborgen in dit gevechtssysteem, zoals een uniek knockback-systeem, en was het aangenaam om, na het opvallende gevechtssysteem van The Caligula Effect 2, opnieuw verrast te worden door een leuke twist in een klassiek spelmechanisme. Verder is er zelfs stealth aanwezig, maar buiten de paar verplichte momenten, is de kans dat je hier gebruik van zal maken eerder klein. Vijanden ontwijken betekent immers minder xp, dus minder snel stijgen in levels, al zal het spel niet furore maken als het meest uitdagende avontuur.
Vertrouwde formule
Verder mag je je verwachten aan een op en top typisch Japans rollenspel, met een wat vreemd verhaal, dat helaas wel wat traag op gang komt, en een opvallende groep protagonisten. Waarbij, zoals we gewoon zijn, het schoolleven wordt afgewisseld met het verslaan van monsters met absurde wapens. Hopen DLC-kostuums, waaronder een bundel met bikinis, kunnen hierbij natuurlijk ook niet ontbreken. Dit soort fanservice voelt misschien wat goedkoop aan, maar los daarvan sluit het spel eerder aan bij het yuri manga-genre en behandelt het thema’s zoals seksualiteit en romantiek op een vrij serene doch soms ook wel zeemzoete manier. Het blijft immers een spel waarin een groep schoolmeiden de hoofdrol spelen, maar langs de andere kant heeft dit een zekere charme en straalt het een ontspannen sfeertje uit.
De visuele stijl van het spel ondersteunt dit idee uit volle borst dankzij de kleurrijke en lichtjes wazige graphics die een dromerig gevoel oproepen. De tekenstijl is dan weer typisch anime-geïnspireerd, wat passend is voor dit genre van spellen. Hoewel Blue Reflection er over het algemeen vrij goed uitziet, stelt het ontwerp van de personages en sommige vijanden wel wat teleur. Vijanden kunnen inspiratieloos overkomen, terwijl de vrouwelijke personages eigenheid missen. Buiten het haar, hebben de meiden zowat allemaal hetzelfde generisch gezicht en zijn het personages die je in haast elke manga of anime zou kunnen tegenkomen. Dit is gelukkig natuurlijk minder het geval in hun getransformeerde vorm die zeker tot de verbeelding zal spreken. Tot slot zijn de animaties van de personages ook vrij stroef, iets wat je vooral zal merken wanneer je aan het rondlopen bent of tijdens de praatscènes. Maar eens je helemaal opgezogen bent in het verhaal, zal je hier weinig last van hebben.
Blue Reflection: Second Light volgt de avonturen van enkele studentes die werden getransporteerd naar een mysterieuze wereld die bestaat uit niet meer dan een verlaten schoolgebouw en The Faraway, een amalgaan van locaties die uit de normale wereld lijken te komen maar bevolkt worden door demonen. Bovendien blijkt dat ze aan geheugenverlies lijden en dat ze elk een ring hebben die hen speciale krachten geeft, waaronder het oproepen van magische wapens en een krachtige transformatie. Dankzij deze speciale krachten kunnen ze de demonen bevechten en de Faraway verkennen, want door het verkennen van deze plaats maken ze kans om het mysterie achter hun verdwijning en het verlies van hun herinneringen te ontrafelen en wie weet zelfs een weg terug naar huis te vinden.
Geen ordinaire schooldag
Zoals je kan vermoeden, hebben de studentes niet bepaald een ordinair schoolleven voor de boeg. Naast het verkennen van de Faraway, waarbij elke locatie een beetje kan worden gezien als een dungeon, zal je vooral bezig zijn met het smeden van banden tussen de meiden, maar ook het onderhouden van de school en nieuwe faciliteiten bouwen. Gezien de cast bestaat uit een groep schoolmeisjes, kan je je wel voorstellen dat het er af en toe wat luchtiger aan toe gaat dan in andere soortgelijke spellen. Maar ook emoties en relaties spelen een belangrijke rol in Blue Reflection: Second Light. Het hoofdpersonage Ao moet immers niet enkel zichzelf opnieuw leren kennen, maar ook de negen andere meisjes die op de school ronddwalen. Hierbij zijn er ook personages die je kan daten, maar verwacht hier niet teveel van, want dit is voornamelijk beperkt rondhangen met een andere meid. Al kan je op bepaalde momenten ook wel een romantische relatie met een van hen ontwikkelen. De reden waarom je de band met je teamleden wilt versterken, is natuurlijk niet enkel om hen te leren kennen, maar ook omdat je op deze manier nieuwe talent points krijgt en kleine sidequests vrijspeelt, die ook weer talent points geven voor deze personages, al zijn deze sidequests niet altijd even interessant. Deze talent points kan je vervolgens investeren in verschillende actieve en passieve skills voor de personages.
Er zit heel wat diepgang verborgen in dit gevechtssysteem.
Dit is één manier om de personages sterker te maken, maar de voornaamste manier om dit te doen, blijft het verzamelen van xp via gevechten om zo te kunnen levelen. Deze gevechten verlopen op een vrij klassieke turn-based manier, maar ze worden wel dynamisch in beeld gebracht en de makers hebben er ook een unieke twist aan gegeven. Ze maken immers gebruik van een active time battle-systeem, waarbij een balk zich vult waarna je een actie kan uitvoeren. Maar hierbij delen ze deze balk in verschillende delen, waardoor je ervoor kan kiezen om sneller aan te vallen of je aanval net langer uit te stellen. Door je aanvallen goed te timen, kan je zo combo’s uitvoeren, maar als je er bijvoorbeeld voor kiest om langer te wachten, krijg je toegang tot krachtigere aanvallen en zelfs de krachtigere Reflector-vorm van het personage door middel van transformatie. Natuurlijk zit er heel wat diepgang verborgen in dit gevechtssysteem, zoals een uniek knockback-systeem, en was het aangenaam om, na het opvallende gevechtssysteem van The Caligula Effect 2, opnieuw verrast te worden door een leuke twist in een klassiek spelmechanisme. Verder is er zelfs stealth aanwezig, maar buiten de paar verplichte momenten, is de kans dat je hier gebruik van zal maken eerder klein. Vijanden ontwijken betekent immers minder xp, dus minder snel stijgen in levels, al zal het spel niet furore maken als het meest uitdagende avontuur.
Vertrouwde formule
Verder mag je je verwachten aan een op en top typisch Japans rollenspel, met een wat vreemd verhaal, dat helaas wel wat traag op gang komt, en een opvallende groep protagonisten. Waarbij, zoals we gewoon zijn, het schoolleven wordt afgewisseld met het verslaan van monsters met absurde wapens. Hopen DLC-kostuums, waaronder een bundel met bikinis, kunnen hierbij natuurlijk ook niet ontbreken. Dit soort fanservice voelt misschien wat goedkoop aan, maar los daarvan sluit het spel eerder aan bij het yuri manga-genre en behandelt het thema’s zoals seksualiteit en romantiek op een vrij serene doch soms ook wel zeemzoete manier. Het blijft immers een spel waarin een groep schoolmeiden de hoofdrol spelen, maar langs de andere kant heeft dit een zekere charme en straalt het een ontspannen sfeertje uit.
De visuele stijl van het spel ondersteunt dit idee uit volle borst dankzij de kleurrijke en lichtjes wazige graphics die een dromerig gevoel oproepen. De tekenstijl is dan weer typisch anime-geïnspireerd, wat passend is voor dit genre van spellen. Hoewel Blue Reflection er over het algemeen vrij goed uitziet, stelt het ontwerp van de personages en sommige vijanden wel wat teleur. Vijanden kunnen inspiratieloos overkomen, terwijl de vrouwelijke personages eigenheid missen. Buiten het haar, hebben de meiden zowat allemaal hetzelfde generisch gezicht en zijn het personages die je in haast elke manga of anime zou kunnen tegenkomen. Dit is gelukkig natuurlijk minder het geval in hun getransformeerde vorm die zeker tot de verbeelding zal spreken. Tot slot zijn de animaties van de personages ook vrij stroef, iets wat je vooral zal merken wanneer je aan het rondlopen bent of tijdens de praatscènes. Maar eens je helemaal opgezogen bent in het verhaal, zal je hier weinig last van hebben.
Conclusie
Met Blue Reflection: Second Light lijken de makers geleerd te hebben uit de gebreken van het eerste deel en leveren ze een verrassend leuke en ontspannende JRPG af, waarbij het spreekwoordelijke don't judge a book by its cover duidelijk van toepassing is. Laat je niet misleiden door de soms schaars gekleede dames, want hierachter schuilen een boeiend verhaal, interessante personages en een leuk gevechtssysteem.
Pro
- Interessante en flitsende gevechten
- Intrigerend verhaal
- Gezellig sfeertje
Con
- Trage start
- Houterige animaties
- Ontwerp van sommige personages en vijanden
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
9 november 2021
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
Ontwikkelaar
- Koei Tecmo
Uitgever
- Koei Tecmo
