Het uithangbord van de Vlaamse gamesindustrie blijft natuurlijk Larian Studios, zeker nadat ze het voortreffelijke Baldur's Gate 3 afleverden. Maar dit betekent natuurlijk niet dat er in onze contreien geen andere interessante, meestal kleinere games worden ontwikkeld door indiestudios. Neem nu bijvoorbeeld Devil Jam, de nieuwste game van Rogueside, de ontwikkelaar uit Geel die ons eerder ook al Guns, Gore & Cannoli, Hidden Through Time 2: Discovery en Best Served Cold voorschotelde. Met Devil Jam springen ze op de kar van roguelites door ons een spel voor te schotelen dat aanvoelt als Vampire Survivors met een vleugje Hades en een stevige scheut metal. Headbangen zit er hier dus niet in, wel een hele horde demonische monsters aan flarden schieten.
In Devil Jam speel je als een muzikant die een deal sluit met de duivel en naar de onderwereld wordt gesleurd om op te treden voor de demonische horde. Zij verslinden je echter liever dan je te zien schredden op je gitaar, dus zit er niets ander op dan terug te vechten! Gelukkig krijg je hulp uit onverwachte hoek, want de Seven Sins weten je talenten wel te appreciëren en besluiten je extra skills en vuurkracht te geven. Maar lukt het je ook om met hun hulp de ultieme metalgod Death te verslaan?
Het meest originele aspect aan Devil Jam is waarschijnlijk het aanvalsgrid dat bestaat uit een rechthoek van drie op vier velden. Elk van de vier kolommen komt overeen met de ritmische noot van de muziek en geeft aan wanneer je personage een aanval uitvoert. In elk veld heb je vervolgens de mogelijkheid om een aanval te plaatsen, maar ook boosters die de aanvallen van bepaalde velden versterken - al geef je daarvoor wel een plaatsje voor een potentiële aanval op. Gecombineerd met de zeven zonden die elk hun eigen skills geven, krijg je op deze manier redelijk wat mogelijkheden om je eigen build samen te stellen en op zoek te gaan naar synergiën. Je hebt ook een aantal tickets om de Sin of de voorgestelde krachten te herrollen. Onderweg kom je ook nog een aantal items tegen die je helpen in je kruistocht, en dit soort dingen gaan van je aanvalskracht tijdelijk verhogen tot een health pick-up of een magneet die alle xp-kristallen die nog rondslingeren naar je toe trekt, zeer handig!
Toch voelde ik na een tijdje dat er voor mij sleur op de formule kwam, en dit om verschillende redenen. Zo speelt het spel zich steeds af in dezelfde omgeving, die wel procedureel wordt opgebouwd, maar uiteindelijk steeds hetzelfde aanvoelt. In de stroom aan vijanden leek ook weinig variatie te zitten tussen elke run, enkel de bazen leken af te wisselen. Daarnaast pronkt het spel ook met zijn metal sfeertje, maar buiten de ritmische aanvallen wordt hier eigenlijk bitter weinig mee gedaan. De muziek zelf is fijn voor even, maar na een tijdje begon het toch ook wat eentonig te klinken, weliswaar totdat je bij Death komt, waarbij de muziek gelukkig in overdrive gaat. De hele omkadering gebaseerd op metal is wel fijn gedaan, met als kers op de taart de naamsverwijzingen in de skills naar liedjes en albums - zoals Aqua Regia, Painkiller, Toxicity, Inhuman Rampage of Critical Method (thumbs up voor zij die de verwijzingen herkennen). Toch had ik het gevoel dat er nog heel wat potentieel onbenut blijft, maar wie weet sleutelen de makers nog wat verder aan het spel en komen er toevoegingen die het geheel naar een hoger niveau kunnen tillen.
In Devil Jam speel je als een muzikant die een deal sluit met de duivel en naar de onderwereld wordt gesleurd om op te treden voor de demonische horde. Zij verslinden je echter liever dan je te zien schredden op je gitaar, dus zit er niets ander op dan terug te vechten! Gelukkig krijg je hulp uit onverwachte hoek, want de Seven Sins weten je talenten wel te appreciëren en besluiten je extra skills en vuurkracht te geven. Maar lukt het je ook om met hun hulp de ultieme metalgod Death te verslaan?
Ritmische slachtpartij
Devil Jam bouwt voornamelijk verder op de formule van Vampire Survivors, dus als je hiermee vertrouwd bent, dan weet je al snel wat je te wachten staat. Iedere keer je aan een run begint, begin je vanaf nul en stromen er langzaam hordes vijanden naar je toe. Jouw belangrijkste taak is deze vijanden ontwijken, want je aanvallen gebeuren eigenlijk automatisch. Het enige dat je nog moet doen is de richting aangeven, al kan je dit ook automatisch laten verlopen. Ondertussen zal je als een kip zonder kop staan rondlopen en dashen om de vele vijanden te ontwijken. Gedode vijanden laten gekleurde kristallen achter die je ervaringspunten geven en zodra je in level stijgt, spreekt een van de zeven zonden je aan om je een upgrade te geven. Dit kan een nieuwe aanval zijn, maar ook een passieve kracht of een boost voor bepaalde aanvallen. Om de tien minuten kom je vervolgens oog in oog te staan met een baas en op het einde van je run staat de dood op je te wachten - letterlijk dan, want dan mag je het opnemen tegen Death hemzelve.Je zal als een kip zonder kop staan rondlopen en dashen om de vele vijanden te ontwijken.
Het meest originele aspect aan Devil Jam is waarschijnlijk het aanvalsgrid dat bestaat uit een rechthoek van drie op vier velden. Elk van de vier kolommen komt overeen met de ritmische noot van de muziek en geeft aan wanneer je personage een aanval uitvoert. In elk veld heb je vervolgens de mogelijkheid om een aanval te plaatsen, maar ook boosters die de aanvallen van bepaalde velden versterken - al geef je daarvoor wel een plaatsje voor een potentiële aanval op. Gecombineerd met de zeven zonden die elk hun eigen skills geven, krijg je op deze manier redelijk wat mogelijkheden om je eigen build samen te stellen en op zoek te gaan naar synergiën. Je hebt ook een aantal tickets om de Sin of de voorgestelde krachten te herrollen. Onderweg kom je ook nog een aantal items tegen die je helpen in je kruistocht, en dit soort dingen gaan van je aanvalskracht tijdelijk verhogen tot een health pick-up of een magneet die alle xp-kristallen die nog rondslingeren naar je toe trekt, zeer handig!
Metal tot op het bot
Waar de vergelijking met Hades in het spel komt, is uiteraard de setting en de graphics van het spel. Devil Jam speelt zich ook af in de onderwereld, al is het deze keer die van ons en niet die van de Griekse mythologie. De visuele stijl is ook meer in lijn met Hades dan met Vampire Survivors, en vooral de stijl van de personages doet denken aan Hades. Tussen je runs door bevind je je bovendien in de coulissen, waar je ook andere personages zal vinden. Bij de Duivel zal je bijvoorbeeld een hele hoop opdrachten vinden in ruil voor geld, dat je kan spenderen bij de Item Broker om upgradematerialen te kopen. Deze items, die je ook tijdens de run zal vinden, kan je dan weer inleveren bij de Merchant voor permanente upgrades. In de kleedkamer kan je dan weer wisselen van personage, waar bij elk personage lichtjes verschillende paramaters heeft om de speelstijl wat te veranderen.Toch voelde ik na een tijdje dat er voor mij sleur op de formule kwam, en dit om verschillende redenen. Zo speelt het spel zich steeds af in dezelfde omgeving, die wel procedureel wordt opgebouwd, maar uiteindelijk steeds hetzelfde aanvoelt. In de stroom aan vijanden leek ook weinig variatie te zitten tussen elke run, enkel de bazen leken af te wisselen. Daarnaast pronkt het spel ook met zijn metal sfeertje, maar buiten de ritmische aanvallen wordt hier eigenlijk bitter weinig mee gedaan. De muziek zelf is fijn voor even, maar na een tijdje begon het toch ook wat eentonig te klinken, weliswaar totdat je bij Death komt, waarbij de muziek gelukkig in overdrive gaat. De hele omkadering gebaseerd op metal is wel fijn gedaan, met als kers op de taart de naamsverwijzingen in de skills naar liedjes en albums - zoals Aqua Regia, Painkiller, Toxicity, Inhuman Rampage of Critical Method (thumbs up voor zij die de verwijzingen herkennen). Toch had ik het gevoel dat er nog heel wat potentieel onbenut blijft, maar wie weet sleutelen de makers nog wat verder aan het spel en komen er toevoegingen die het geheel naar een hoger niveau kunnen tillen.
Conclusie
Devil Jam bouwt verder op de succesformule van Vampire Survivors en laat je als muzikant doorheen de Onderwereld rocken terwijl je probeert te overleven van de demonische horde. Met een ritmische schwung, een visuele stijl die doet denken aan Hades en een serieuze metal attitude zal deze duivelse roguelite initieel heel wat zieltjes voor zich winnen. Om die zieltjes vast te houden, zal de ontwikkelaar echter toch nog wat moeten sleutelen aan het spel, want nu voelt de ervaring na een tijdje te ééntonig aan.
Pro
- Verslavende gameplayloop
- Lekker hectisch
- Leuke visuals en muziek
Con
- Mist wat variatie, wat de ervaring ééntonig kan maken
- Muziek mist wat punch
7
Over
Beschikbaar vanaf
3 november 2025
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
Genre
- Roguelite
- Survival
Ontwikkelaar
- Rogueside
Uitgever
- Rogueside
