Tientallen jaren na de gebeurtenissen in prequel Ender Lilies, zwerven zowel mensen, mutanten als homunculi - betreurenswaardige, onnatuurlijke levensvormen - door het Land van Dampen. In Ender Magnolia: Bloom in the Mist moet Lilac, een meisje met magische krachten, het samen met haar tragische kompanen opnemen tegen extreem taaie vijanden, terwijl ze in de betoverende post-apocalyptische wereld zoekt naar een uitweg voor henzelf, en al wie nog gered kan worden.
Ender Magnolia: Bloom in the Mist werd eind maart vorig jaar gelanceerd in Early Access-formaat, en ontving al snel heel positieve reacties. De dark fantasy metroidvania viel dan ook op, onder meer door zijn melancholische wereld, uitdagende gevechten, aangrijpende muziek, en de bijzondere art style. Met de officiële release op 22 januari zullen spelers nu de volledige saga kunnen ervaren, een sentimenteel avontuur dat met zijn vijfendertig uur aan content een mooi stuk van je vrije tijd in beslag kan nemen. Want mooi, dat is het zeker.
Zoals Nola bijvoorbeeld, een groot skelet, voorzien van een al even reusachtig zwaard. En de kleine Lito, een mysterieus mannetje, van kop tot teen gehuld in een mantel. Maar dat zijn lang niet de enige kompanen die Lilac zal ontmoeten tijdens haar tocht. Van krachtige vuistslagen, strategische zwaardaanvallen tot en met tijdelijke immuniteit; elk van haar bondgenoten beschikt over unieke vaardigheden die de combat gevarieerder en aldus aangenamer maken. Doordat het helaas niet mogelijk is om een precieze richting mee te geven voor de lange-afstand-aanvallen, kan dit initieel wat oefening vergen. Door de ongenaakbaarheid tijdens dodge, zal de combat echter wel toegankelijker aanvoelen voor de nieuwkomers binnen het genre. Om het vechten dan weer niet té makkelijk te maken, worden bepaalde van Lilacs superpowers beperkt via een cooldown. En voor wie echt worstelt met de standaardinstellingen, behoren de Easy Mode en zelfs een gepersonaliseerde moeilijkheidsgraad ook nog tot de mogelijkheden.
Ook de verkenning in Ender Magnolia mag er best wezen. Zoals een typische metroidvania, bestaat de spelwereld uit talloze (tijdelijk) afgesloten paden, geheime kamers met verborgen items en mysterieuze relikwieën die Lilac en haar kompanen helpen om sterker te worden. In de Respites, de opslagpunten waar je terug op krachten kan komen, pas je je uitrusting aan en voer je bepaalde upgrades door, zoals van de vaardigheden van je magische bondgenoten. Maar je kunt er ook een praatje met hen slaan, en zelfs de intrigerende cutscenes herbekijken. Dat komt de lore zeker ten goede en doet de dystopische wereld nog meer doorleefd aanvoelen. Later in het spel kunnen deze Respites gebruikt worden voor Fast Travel. Dus zelfs van een overdaad van backtracking, is hier geen sprake.
Hierdoor blijven Lilacs avontuur én de gameplay die volledig in functie hiervan staat, ondanks alle uitdagingen, onmiskenbaar aantrekkelijk. Het verkennen van nieuwe gebieden, het verzamelen van charmed fragments, het openbreken van de shortcuts die de wereld herbergt: elke ontdekking levert op zijn beurt nieuwe gevaren, maar ook verwondering op. Progressie kent zodanig veel gedaantes die je telkens opnieuw belonen met een stukje extra vrijheid, dat het gevoel blijft primeren dat je deze echt zelf afdwong.
Ender Magnolia: Bloom in the Mist werd eind maart vorig jaar gelanceerd in Early Access-formaat, en ontving al snel heel positieve reacties. De dark fantasy metroidvania viel dan ook op, onder meer door zijn melancholische wereld, uitdagende gevechten, aangrijpende muziek, en de bijzondere art style. Met de officiële release op 22 januari zullen spelers nu de volledige saga kunnen ervaren, een sentimenteel avontuur dat met zijn vijfendertig uur aan content een mooi stuk van je vrije tijd in beslag kan nemen. Want mooi, dat is het zeker.
Uitdagend en toegankelijk tegelijk
Om een nog onbekende reden beschikt Lilac over de speciale gave van het tunen: met een enkele aanraking tovert ze bepaalde wezens, inclusief bazen, om in bondgenoten. Daarom wordt ze een Attuner genoemd. En net daarom rest Lilac geen andere keuze dan op zoek te gaan naar andere Attuners, om de krachten te bundelen in de strijd om een betere wereld; enkel zij kunnen de vloek die op het rijk rust, ongedaan maken. Het wemelt namelijk van het gespuis in het Land van Dampen. Gelukkig voelt de combat aan als een zichzelf verfijnende kadans, voortdurend kaatsend tussen kracht en precisie, grotendeels afhankelijk van welke van haar magische metgezellen Lilac tijdens het gevecht inzet.Zoals Nola bijvoorbeeld, een groot skelet, voorzien van een al even reusachtig zwaard. En de kleine Lito, een mysterieus mannetje, van kop tot teen gehuld in een mantel. Maar dat zijn lang niet de enige kompanen die Lilac zal ontmoeten tijdens haar tocht. Van krachtige vuistslagen, strategische zwaardaanvallen tot en met tijdelijke immuniteit; elk van haar bondgenoten beschikt over unieke vaardigheden die de combat gevarieerder en aldus aangenamer maken. Doordat het helaas niet mogelijk is om een precieze richting mee te geven voor de lange-afstand-aanvallen, kan dit initieel wat oefening vergen. Door de ongenaakbaarheid tijdens dodge, zal de combat echter wel toegankelijker aanvoelen voor de nieuwkomers binnen het genre. Om het vechten dan weer niet té makkelijk te maken, worden bepaalde van Lilacs superpowers beperkt via een cooldown. En voor wie echt worstelt met de standaardinstellingen, behoren de Easy Mode en zelfs een gepersonaliseerde moeilijkheidsgraad ook nog tot de mogelijkheden.
Een typische metroidvania, en toch weer niet
De vijandige mutanten die Lilac kruist op haar pad, gedragen zich geregeld onvoorspelbaar. Sommigen zullen je letterlijk het vuur aan de schenen leggen. Maar de ultieme beproevingen, die ervaar je tijdens de bazengevechten. Al vroeg in de game komt er een tweefasig gevecht tegen een gevleugelde homunculus, welke een van de eerste grote uitdagingen vormt, omdat deze een perfecte timing van je speciale moves, zoals aerial dash en double jump, vereist. Het maakt meteen duidelijk dat tijdens de gevechten zowel timing als het gebruik van de juiste vaardigheden altijd een groot verschil maken. Maar hetzelfde geldt evenzeer wat betreft het vrijspelen van upgrades voor je metgezellen, het ontdekken van speciale relikwieën, én het voorzien van vrije item sloten voor deze. Deze laatste koop je, na voldoende Arcane-loot te verzamelen, in de zogenaamde Craftories.Doorleefd, intrigerend, onvoorspelbaar, virtuoos.
Ook de verkenning in Ender Magnolia mag er best wezen. Zoals een typische metroidvania, bestaat de spelwereld uit talloze (tijdelijk) afgesloten paden, geheime kamers met verborgen items en mysterieuze relikwieën die Lilac en haar kompanen helpen om sterker te worden. In de Respites, de opslagpunten waar je terug op krachten kan komen, pas je je uitrusting aan en voer je bepaalde upgrades door, zoals van de vaardigheden van je magische bondgenoten. Maar je kunt er ook een praatje met hen slaan, en zelfs de intrigerende cutscenes herbekijken. Dat komt de lore zeker ten goede en doet de dystopische wereld nog meer doorleefd aanvoelen. Later in het spel kunnen deze Respites gebruikt worden voor Fast Travel. Dus zelfs van een overdaad van backtracking, is hier geen sprake.
Belonend verloren universum
Het is echter niet alleen de diepgaande gameplay die Ender Magnolia zo bijzonder maakt. Ook de audiovisuele presentatie speelt hierin een cruciale rol, met onder meer bevreemdende cutscenes die suggereren naar een diep onderliggend geheim. Echter, de virtuoze soundtrack van Mili profileert zich al snel als de belangrijkste drijvende kracht. Van de serene piano tot de krachtige arrangementen en het aanstekelijke up-tempo, elke melodie versterkt met haar onvoorspelbaarheid de sinistere atmosfeer die het spel uitademt. Via schijnbare details in de achtergrond, zoals gestaag draaiende tandwielen en omhoog cirkelende gifwolken, legt de handgetekende stijl de donkere, mysterieuze wereld met haar overwoekerde landschappen en desolate ruïnes op monumentale wijze vast. Beeld en geluid komen zo samen in een harmonie die een sombere, maar zeldzame schoonheid oproept – iets waar een game als deze zo hard om schreeuwt.Een sombere, maar zeldzame schoonheid ...
Hierdoor blijven Lilacs avontuur én de gameplay die volledig in functie hiervan staat, ondanks alle uitdagingen, onmiskenbaar aantrekkelijk. Het verkennen van nieuwe gebieden, het verzamelen van charmed fragments, het openbreken van de shortcuts die de wereld herbergt: elke ontdekking levert op zijn beurt nieuwe gevaren, maar ook verwondering op. Progressie kent zodanig veel gedaantes die je telkens opnieuw belonen met een stukje extra vrijheid, dat het gevoel blijft primeren dat je deze echt zelf afdwong.
Conclusie
Lilacs reis blijkt verre van simpel, maar beloont wel rijkelijk wie deze aandurft. Het Land van Dampen ontvouwt zich namelijk langzaam maar zeker in beeld en klank als een universum waar elke ontdekking, elk succes en ja, zelfs elke nederlaag, een betekenis heeft, en zo een stukje progressie biedt richting de uitweg. Het resultaat is een memorabel avontuur dat heel eigenzinnig de perfecte balans voorschotelt tussen verwondering en uitdaging, en zelf de schoonheid doorziet van de contrasten van een verloren gegane wereld. Een must-play voor de metroidvania-fans onder ons, en mogelijks vele anderen.
Pro
- Intrigerend universum
- Virtuoze soundtrack
- Belonend progressiesysteem
- Zo uitdagend als je het zelf maar wil
- Doorgaans erg soepele gameplay
Con
- Ranged attack kon nog iets gestroomlijnder
9
Over
Beschikbaar vanaf
22 januari 2025
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Platformer
Ontwikkelaar
- Adglobe
- Live Wire
Uitgever
- Binary Haze Interactive
Website
Laatst bewerkt:
