De spoorwegen zijn een geliefd thema voor bordspelmakers. Van het nummer één-spel Brass: Birmingham, over Ticket to Ride, met zelfs een legacy-broer tot Railroad Ink. Ook ik vind het spelen met treintjes wel aangenaam. Als ik dat dan combineer met een tegellegspel dan komt White Goblin Games met een ideale mix van beide werelden in de vorm van Railroad Tiles. Of jij ook een railroad tycoon wordt en dit nieuwe bordspel aan je collectie dient toe te voegen kom je snel te weten.
Mijn allereerste bordspel coup de foudre kwam er in de vorm van Carcassonne. Een tegellegspel dat dateert uit 2000 en waar elke uitbreiding in onze bordspelkast te vinden is. Een ideale introductie tot de bordspelwereld en toen mijn vrouw thuis de doos van Railroad Tiles zag, slaakte ze alvast een kreetje van enthousiasme. Het artwork van Marta Tranquilli en Francesco De Benedittis spreekt ons alvast aan. Railroad Tiles is duidelijk in dezelfde wereld terechtgekomen als Railroad Ink, een roll-and-write netwerkspel. Deze vertaling naar een tegellegspel is aan de hand van Hjalmar Hach (Evergreen, The Great Split en The King's Dilemma) en Lorenzo Silva (Potion Explosion). Beide heren hebben duidelijk al wat kilometers op de teller en hebben ook samen de hand gelegd aan Railroad Ink. Het doel van Railroad Tiles is om in acht rondes het meest effectieve netwerk van snelwegen en spoorwegen te bouwen. Wie creëert een soepele reis voor treinen, auto's en voetgangers en wie kan verschillende steden verbinden?
Op tafel leggen we het stationsbord en plaatsen we links de speelstukken die de spelersvolgorde zullen bepalen. Geen geel speelstuk, waardoor mijn favoriete kleur helaas niet aanwezig is. De zeven plaatsingsfiches worden geschud en worden gedekt op de klok van de toren gelegd. Deze zullen nadien over de wachtruimte en langs het actief gebied wegschuiven. De routetegels worden in de zak gestoken en door elkaar geschud. De voorraad met miniaturen en puntfiches wordt klaargelegd, iedereen neemt een ster en wij zijn tijd om de trein te laten starten. Voor de geoefende spelers zijn er opdrachttegels die voor verdere diepgang zullen zorgen.
Je beurt zelf bestaat eruit om een bepaalde kolom met routetegels te kiezen. Je plaatst je speelstuk naar de desbetreffende kolom, neemt alle routetegels en eventuele sterren. Daarna leg je alle routetegels in je speelgebied, waarbij je natuurlijk moet respecteren dat je spoorwegen niet met de snelwegen verbindt zonder een tussenstation. Je kan er wel voor kiezen om per spel twee tegels te weigeren, bijvoorbeeld als die geen punten opleveren of zelf extra minpunten zou meebrengen. Nadat alle spelers de tegels hebben gelegd, kijk je welke plaatsingsfiches in het actieve gebied liggen. Dit zijn er elke ronde maximaal twee. Spelers mogen dan een overeenkomende trein-, auto- of voetgangerspeelstuk en op een tegel naar keuze zetten die een lege locatie toont. Op de tegel staat eenzelfde locatie aangegeven.
Standaard krijg je in Railroad Tiles ook zeven verschillende opdrachten die bij voltooiing elk vijf punten waard zijn. Elke opdrachttegel zit vier keer in het spel, één voor elke speler dus. Voor je start kies je met welke drie opdrachttegels je speelt en krijgt elke speler een tegel. Zo zal je bij het stadhuis minstens twee aangrenzende tegels moeten hebben in elke windrichting, moet je vliegveld in een rij of kolom van een stad liggen en zal je rond de tempel geen auto- of treinlocaties mogen hebben liggen. Je plaatst een opdrachttegel wanneer er een vlagsymbool vrijkomt op een plaatsingsfiche. Dan mag je zelf kiezen welke tegel je plaatst en ofwel veeg je vierkant je voeten aan de opdracht en probeer je je punten te maximaliseren met de overige scoringsmechanismen, of je kiest ervoor om hier op in te zetten. Ikzelf vond de opdrachttegels een meerwaarde om je puzzelhersenen harder aan het werk te zetten. Voor de solospelers heb je een beperkte aanpassing van de spelregels, waarbij je slechts drie kolommen gebruikt. Je kiest tussen de twee-, drie- of viertegel kolom en krijgt dan respectievelijk een ster, een punt of niets. De solovariant komt zonder automa maar laat je het opnemen in vijftien uitdagingen met telkens één specifieke missie. Je kiest je uitdaging en probeert een zo hoog mogelijk puntenaantal te halen.
Mijn allereerste bordspel coup de foudre kwam er in de vorm van Carcassonne. Een tegellegspel dat dateert uit 2000 en waar elke uitbreiding in onze bordspelkast te vinden is. Een ideale introductie tot de bordspelwereld en toen mijn vrouw thuis de doos van Railroad Tiles zag, slaakte ze alvast een kreetje van enthousiasme. Het artwork van Marta Tranquilli en Francesco De Benedittis spreekt ons alvast aan. Railroad Tiles is duidelijk in dezelfde wereld terechtgekomen als Railroad Ink, een roll-and-write netwerkspel. Deze vertaling naar een tegellegspel is aan de hand van Hjalmar Hach (Evergreen, The Great Split en The King's Dilemma) en Lorenzo Silva (Potion Explosion). Beide heren hebben duidelijk al wat kilometers op de teller en hebben ook samen de hand gelegd aan Railroad Ink. Het doel van Railroad Tiles is om in acht rondes het meest effectieve netwerk van snelwegen en spoorwegen te bouwen. Wie creëert een soepele reis voor treinen, auto's en voetgangers en wie kan verschillende steden verbinden?
All aboard!
Wanneer je de doos opendoet, wordt je verwelkomd door een Errata-briefje waarbij de spelregels verder verduidelijkt worden. De printorders zullen al vertrokken zijn, want als je kijkt op BoardGameGeek bestaan de aangepaste spelregels al een tijdje. Niets op aan te merken, en het feit dat de ongebruikte sterren in je voorraad een punt waard zijn, is dan ook meer dan logisch. Maar die logica komt later nog aan bod, en wat doen sterren in een tegelspel van snelwegen en spoorwegen? We krijgen zowaar tien houten witte sterren, achttien gele treinen en evenveel auto's en voetgangers. Verder krijgen we een stationsbord dat als een tweestukkenpuzzel in elkaar past, een 1-2 spelerfiche, verschillende puntenfiches met waarde één, drie, tien en twintig, wat plaatsingsfiches en uiteraard meer dan honderd zes routetegels en achttentwintig opdrachttegels. Die vallen allemaal mooi in een blauwe zak, al wil je de opdrachttegels misschien nog apart houden in het eerste spel.Op tafel leggen we het stationsbord en plaatsen we links de speelstukken die de spelersvolgorde zullen bepalen. Geen geel speelstuk, waardoor mijn favoriete kleur helaas niet aanwezig is. De zeven plaatsingsfiches worden geschud en worden gedekt op de klok van de toren gelegd. Deze zullen nadien over de wachtruimte en langs het actief gebied wegschuiven. De routetegels worden in de zak gestoken en door elkaar geschud. De voorraad met miniaturen en puntfiches wordt klaargelegd, iedereen neemt een ster en wij zijn tijd om de trein te laten starten. Voor de geoefende spelers zijn er opdrachttegels die voor verdere diepgang zullen zorgen.
Ook hier is kiezen verliezen
Een ronde bestaat uit vier fases die wel wat onderhoud met zich meebrengen. De plaatsingsfiches worden vernieuwd en schuiven door over de klok heen, de tegels worden aangevuld. Iedere speler kiest een set van tegels uit het keuzegebied en plaatst ze in het speelgebied. Je speelgebied wordt aangevuld met auto's, treinen en voetgangers en de speelvolgorde wordt opnieuw aangepast. Na acht ronden is dit snelle spel klaar om te weten wie het meest efficiënte netwerk heeft gemaakt. Als voorbereiding worden de routetegels aangevuld onder het stationsbord. Elke kolom krijgt evenveel tegels als het aantal vierkantjes aangeduid op de kolom. Een subtiel 4P-icoon duidt aan dat de linkse kolom enkel in het vierspelerspel gebruikt wordt. In een spel met twee spelers laat je echter twee kolommen vrij en gooi je het twee-spelerfiche omhoog als een muntje. Deze geeft aan welke bijkomende kolom nog wordt afgelegd (links of rechts) en waar er nog een bijkomende ster gelegd wordt. Waarom deze spelregels voor twee spelers pas bij het hoofdstuk van "Einde van de Ronde" komen, is me op zich een raadsel. De spelregels hadden dus iets gestroomlijnder kunnen worden vormgegeven. Railroad Tiles laat je niet steeds grijpen naar de viertegel kolom, want soms is het beter om deze te laten schieten, wanneer je veel minpunten creëert, niet goed kan inpassen of de juiste tegels ontbreken. Bovendien zal je bij het kiezen voor de vier tegels ook in de volgende ronde de laatste speler zijn om te kiezen, waardoor je een kleinere keuze hebt.Heb je de trein van Carcasonne gemist, dan kan je nu op de Railroad Tiles express stappen naar bordspelland.
Je beurt zelf bestaat eruit om een bepaalde kolom met routetegels te kiezen. Je plaatst je speelstuk naar de desbetreffende kolom, neemt alle routetegels en eventuele sterren. Daarna leg je alle routetegels in je speelgebied, waarbij je natuurlijk moet respecteren dat je spoorwegen niet met de snelwegen verbindt zonder een tussenstation. Je kan er wel voor kiezen om per spel twee tegels te weigeren, bijvoorbeeld als die geen punten opleveren of zelf extra minpunten zou meebrengen. Nadat alle spelers de tegels hebben gelegd, kijk je welke plaatsingsfiches in het actieve gebied liggen. Dit zijn er elke ronde maximaal twee. Spelers mogen dan een overeenkomende trein-, auto- of voetgangerspeelstuk en op een tegel naar keuze zetten die een lege locatie toont. Op de tegel staat eenzelfde locatie aangegeven.
Speelt vlot in elk spelersaantal
Zodra je een tegelstuk neerzet, krijg je ook direct je eerste punten. Je krijgt voor een geplaatst stuk één punt en bijkomende punten voor elke andere auto, trein of voetganger die hiermee verbonden is. Dit elke male tot vijf punten. Stations of andere stukken verbreken de verbinding niet. Nadat alle spelers de tegels hebben gelegd en punten hebben verzameld komt de einde-ronde actie. Je plaatst een ster op de kolom met tegels die niet gekozen is, waardoor die de volgende ronde aantrekkelijker wordt. Die ster kan je trouwens inzetten om een speelstuk (auto, trein of voetganger) neer te zetten. Hierdoor kan je je puntenaantal aandikken. Daarna worden de speelstukken terug geplaatst op het perron en dit bepaalt de nieuwe spelersvolgorde. Op het einde van de ronde krijg je dus wel wat onderhoudswerk om je tegelvoorraad enzovoort terug aan te vullen. Maar toch zullen de rondes snel op elkaar volgen en heb je voor je het weet meerdere spellen Railroad Tiles gespeeld. De laatste ronde begint van zodra de laatste plaatsingsfiche uit de wachtruimte verdwijnt, waarbij de eindpunten geteld worden. Je krijgt punten voor elke groep van drie of meer stadstegels die verbonden zijn. Hiervoor krijg je vijf punten. De grootste rechthoek van tegels zonder gaten levert je ook één punt per tegel op. Strafpunten krijg je dan weer voor openingen in je netwerk. Een treinspoor of snelweg die niet verbonden is en een opening vormt, zijn tot vijf stuks toegelaten. Heb je meer losse eindjes dan vijf, dan krijg je hiervoor strafpunten.Standaard krijg je in Railroad Tiles ook zeven verschillende opdrachten die bij voltooiing elk vijf punten waard zijn. Elke opdrachttegel zit vier keer in het spel, één voor elke speler dus. Voor je start kies je met welke drie opdrachttegels je speelt en krijgt elke speler een tegel. Zo zal je bij het stadhuis minstens twee aangrenzende tegels moeten hebben in elke windrichting, moet je vliegveld in een rij of kolom van een stad liggen en zal je rond de tempel geen auto- of treinlocaties mogen hebben liggen. Je plaatst een opdrachttegel wanneer er een vlagsymbool vrijkomt op een plaatsingsfiche. Dan mag je zelf kiezen welke tegel je plaatst en ofwel veeg je vierkant je voeten aan de opdracht en probeer je je punten te maximaliseren met de overige scoringsmechanismen, of je kiest ervoor om hier op in te zetten. Ikzelf vond de opdrachttegels een meerwaarde om je puzzelhersenen harder aan het werk te zetten. Voor de solospelers heb je een beperkte aanpassing van de spelregels, waarbij je slechts drie kolommen gebruikt. Je kiest tussen de twee-, drie- of viertegel kolom en krijgt dan respectievelijk een ster, een punt of niets. De solovariant komt zonder automa maar laat je het opnemen in vijftien uitdagingen met telkens één specifieke missie. Je kiest je uitdaging en probeert een zo hoog mogelijk puntenaantal te halen.
Conclusie
Railroad Tiles is een vlot tegellegspel dat je solo of tot vier spelers kan spelen. Met eenvoudige spelmechanismes loopt het spel vlot en krijg je met gemak meerdere spellen gespeeld op eenzelfde avond. Voor de solospeler zijn er vijftien verschillende missies waarbij je probeert om je puntenmaximum te behalen. De spelerinteractie is aanwezig, maar voelt toch eerder beperkt aan. Waar het DNA van Railroad Ink gebleven is, neemt het tegelspel enkele van zijn minpunten weg. Punten zijn duidelijk te verzamelen, het artwork is gezellig en je krijgt een spel waarbij je iedereen een gezellig moment laat beleven. Het voelt positief vertrouwd aan en ik kijk al uit naar enkele uitbreidingen om de diepgang te laten toenemen. Je mag echter geen al te kleine tafel hebben, want ook al bouw je ieder je eigen stad, voor je het weet ben je toch wat uitlopers aan het krijgen naar elkaar toe. Heb je nog geen Carcasonne, dan heb je nu een volwaardig alternatief.
Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer knappe foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.
Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer knappe foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.
Pro
- Snel tegelspel die voldoening brengt
- Cosy artwork
Con
- Geen "vijf"-punten
- Wat onderhoudswerk tussen de ronden
- Best een grote tafel
7.5
Over
Uitgever
- White Goblin Games
Designer
Hjalmar Hach, Lorenzo Silva
Aantal spelers
1 - 4
Tijdsduur
45 min
